Romanos 4

An it jilchith cau cʼal i Ajatic Jesucristo (HUSNT1971) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Nan u le’ tu t’iloxnanchichic i biyal at juntal xits’al Abraham.
1 Que diremos, pois, ter alcançado Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Max anac tsu’ume ti bolith c’al a Dios tin ebal in t’ajbil, tam in ejtohuamalac quin c’athatna’ in t’ajbil tin tamet a Dios. Cum yab ja ti tsu’ume ti bolith, jaxtam yab in ejtou.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Thuchathits a Abraham ti al an T’ocat Thuchlab abal im bela’ a Dios, ani jaxtam ti tsu’ume ti bolith c’al a Dios.
3 Pois, que diz a Escritura? Creu Abraão a Deus, e isso lhe foi imputado como justiça.
4 Max i inic ca t’ojon ani ca jalbinchat yab pel i pithoblab, pel in atohual.
4 Ora, àquele que faz qualquer obra não lhe é imputado o galardão segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Yab pel in atohual tam an inic ca tsu’tat ti bolith c’al a Dios. Yab u tsu’tab ti bolith tin ebal in t’ajbil, tocat quim bela’ ani ne’ets ca tsu’tat ti bolith aba ani’ pel i hualbith inic.
5 Mas, àquele que não pratica, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada como justiça.
6 A David in olna’ jaye abal yab tin ebal in t’ajbil an inic ca tsu’tat ti bolith c’al a Dios, tocat quim bela’ ani ne’ets ca tsu’tat ti bolith. Tam ojni’ ne’ets ca culbe.
6 Assim também Davi declara bem-aventurado o homem a quem Deus imputa a justiça sem as obras, dizendo:
7 In ulu a David:
7 Bem-aventurados aqueles cujas maldades são perdoadas,E cujos pecados são cobertos.
8 Ne’ets ca culbe jitats yab ca jolbiyat c’al an Ajatic tin ebal in hualab.
8 Bem-aventurado o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 ¿Antsana’ ne’ets ca culbe expith axi cojchinenec in inictal ani yab ne’ets ca culbe axi yab cojchinenec? Nan tu ucha’its abal tsu’ume ti bolith a Abraham cum im bela’ a Dios.
9 Vem, pois, esta bem-aventurança sobre a circuncisão somente, ou também sobre a incircuncisão? Porque dizemos que a fé foi imputada como justiça a Abraão.
10 ¿Tsu’ume jaja’ ti bolith c’al a Dios tam ti cojchinenequits in inictal o tam ti yabaye cojchinenecac? Yabaye cojchinenequits.
10 Como lhe foi, pois, imputada? Estando na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Cum im belamal jats ti tsu’tatits ti bolith, ani ma ti talbelits tam ti uchan c’al a Dios ca cojchin in inictal abal antsana’ ca tso’obna pel in c’al a Dios. Im baju a Abraham ca t’ajan ti cuenta c’al a Dios ejtil max pel i tatalab c’al patal jitats quim bela’ a Dios. Aba i ca cojchin in inictal, ne’ets ca tsu’tat ti bolith an inicchic c’al a Dios tam quim bela’its.
11 E recebeu o sinal da circuncisão, selo da justiça da fé quando estava na incircuncisão, para que fosse pai de todos os que crêem, estando eles também na incircuncisão; a fim de que também a justiça lhes seja imputada;
12 A Abraham pel ejtil i tatalab jaye c’al axi cojchinenec in inictal ani im belal a Dios. Im belal jayetseq’ui jant’ini’ im bela’ a Abraham tam ti yabaye cojchinenequits in inictal.
12 E fosse pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas que também andam nas pisadas daquela fé que teve nosso pai Abraão, que tivera na incircuncisão.
13 Bijchith uchan a Abraham c’al a Dios abal jaja’ ani in tsacamilchic ne’ets ca pithan tim puhuel an tsabal ti c’alab. Antsana’ ti uchan cum tsu’tatits ti bolith ma tam tim bela’its a Dios, yab abal im putumal c’al in uchbixtal a Dios.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua posteridade, mas pela justiça da fé.
14 Auxe’ max ne’ets ca pithan jahua’ bijchith uchan c’al a Dios expith max jita’ quim putu c’al in uchbixtal a Dios. Iba. Max chubax anac, tamna’ jolat qui belchi jahua’ a Dios tu bijchith uchal ani yab jant’o in jalbil im bijchith cahuintal.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e a promessa é aniquilada.
15 In ey in uchbixtal a Dios tu jolbiyalchic tam yab qui putu. Cum hua’ats i uchbixtalab, hua’ats jant’o ca jec’omna.
15 Porque a lei opera a ira. Porque onde não há lei também não há transgressão.
16 I belal a Dios ani tin ebal in alhua’ inictal jaja’ tu pithal jahua’ im bijchith ulumalits ne’ets tucu pitha’. Lej chubax i bats’uhual max i belal ejtil im belamal a Abraham ani in at juntal xits’al jaja’. Nixe’ xi bijchith cau yab expith pithan ca tabatnanchat c’al ax im putuhual c’al in uchbixtal a Dios, jaye ca tabatnanchat c’al ax im belal a Dios ejtil tim belamal jaye a Abraham. Antsana’ a Abraham pel i tatalab c’al patal huahua’ ax i belal.
16 Portanto, é pela fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja firme a toda a posteridade, não somente à que é da lei, mas também à que é da fé que teve Abraão, o qual é pai de todos nós,
17 In ulal an T’ocat Thuchlab abal a Dios im bijiy a Abraham ti tatalab c’al yan i inicchic, cum im bela’ a Dios. Jats a Dios ax in ejtohual quin ejtha’ an tsemelomchic ani quin hua’tsintha’ jahua’ yabaye u hua’tsinenequits.
17 (Como está escrito: Por pai de muitas nações te constituí) perante aquele no qual creu, a saber, Deus, o qual vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se já fossem.
18 A Abraham im bela’ a Dios tam ti yab hua’ats i aychixtalab ne’ets ca lablinchat. Im bela’ abal ne’ets ca bijiyat ti tatalab c’al yan i inicchic jant’ini’ ti uchanits c’al a Dios. Ne’ets ca pithancua’ yantalam i tsacamlab.
18 O qual, em esperança, creu contra a esperança, tanto que ele tornou-se pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência.
19 Aba ma in cua’alits jat’hua’ bo’ inic i tamub, bel yab in jila’ quim bela’. Jaye uxcue’its a Sara, ani yabats in ejtohual quin co’oychic i tsacam.
19 E não enfraquecendo na fé, nào atentou para o seu próprio corpo já amortecido, pois era já de quase cem anos, nem tampouco para o amortecimento do ventre de Sara.
20 Ni jayq’ui’ yab in tsalpay max a Dios yab ne’ets quin ejtou quin t’ajchi jahua’ bijchith uchnenequits ne’ets quin t’ajchi. In junini’ bela’ ani in junini’ tsapna’ a Dios, ani im puhuethanchi im bij a Dios.
20 E não duvidou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi fortificado na fé, dando glória a Deus,
21 Lej thacat in ichich cum im bela’ abal a Dios in huit’al quin t’aja’ jahua’ im bijchith ulumalits ne’ets quin t’aja’.
21 E estando certíssimo de que o que ele tinha prometido também era poderoso para o fazer.
22 Cum in lej bela’, jaxtam ti tsu’ume ti bolith c’al a Dios.
22 Assim isso lhe foi também imputado como justiça.
23 Abal tsu’ume ti bolith tam im bela’, yab expith thuchat tin cuenta a Abraham.
23 Ora, não só por causa dele está escrito, que lhe fosse tomado em conta,
24 Huahua’hue ne’ets cu tsu’tat tu bolith tam qui bela’ a Dios ax in ejtha’ i Ajatic Jesús ti al an jolimtalab.
24 Mas também por nós, a quem será tomado em conta, os que cremos naquele que dentre os mortos ressuscitou a Jesus nosso Senhor;
25 Ja’its a Jesús axi bina ca tsemtha ti calchix c’al huahua’ i hualab, ani xo’ ejthachits abal cu tsu’tat tu bolith c’al a Dios.
25 O qual por nossos pecados foi entregue, e ressuscitou para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.