Lucas 2
An it jilchith cau cʼal i Ajatic Jesucristo (HUSNT1971) vs NTLH
1 Tam ti nihua’ q’uicha an lej ts’ale oc’lec Augusto in aba’ an cau ca penchin im bij al an u patal an inicchic ma ju’tamits huichat jaja’ in abatnal.
1 Naquele tempo o imperador Augusto mandou uma ordem para todos os povos do Império. Todas as pessoas deviam se registrar a fim de ser feita uma contagem da população.
2 C’a’al antsana’ penchinits im bij an inicchic tam ti a Cirenio pel i gobernador ti Siria.
2 Quando foi feito esse primeiro recenseamento, Cirênio era governador da Síria.
3 Pel in uchbil tim patal an inicchic ca c’ale ti bichou jun ti cuentalith abal antsana’ ca penchin im bij.
3 Então todos foram se registrar, cada um na sua própria cidade.
4 Cale a José tim bichohuil Nazaret axi cuentalith ti bichoulom Galilea, c’ale ti bichou Belén axi ti bichoulom Judea. Tats ti c’ale cum pel in at ja’ub xits’al a David, ani tats ti hua’tsinenec a David.
4 Por isso José foi de Nazaré, na Galileia, para a região da Judeia, a uma cidade chamada Belém, onde tinha nascido o rei Davi. José foi registrar-se lá porque era descendente de Davi.
5 Ulits ti Belén jaye junax c’al a María abal ca penchin im bijchic. Ts’ejcathits an cau abal a María ne’ets ca tomquin c’al a José. Ani co’othits a María c’al an tsacam.
5 Levou consigo Maria, com quem tinha casamento contratado . Ela estava grávida,
6 Biyat c’uajatchic tihua’ ti Belén, im bajuhuits an q’uij tam ti ne’ets ca hua’tsin an t’ele’.
6 e aconteceu que, enquanto se achavam em Belém, chegou o tempo de a criança nascer.
7 Ani tats ti hua’tsin in c’a’al tsacamil a María. In thu’bay c’al i toltom ani in cuatsba’ ba’ in c’apumtal i co’nel jun tu co’oyab jaja’chic, cum yabats hua’ats i alta jun tin huat’al an acal am belal inicchic.
7 Então Maria deu à luz o seu primeiro filho. Enrolou o menino em panos e o deitou numa manjedoura , pois não havia lugar para eles na pensão.
8 Utat ti Belén taja’ c’uajat i inicchic ax im beletnal tam acal an ovejachic.
8 Naquela região havia pastores que estavam passando a noite nos campos, tomando conta dos rebanhos de ovelhas.
9 Jun jic’tohual chich c’al jaja’chic jun i ángel abath c’al a Dios. Ani ijcan jun ti c’uajatchic jun i lej tsapic tajaxtalab tal ma ti eb. Tam lej jiq’ueychic.
9 Então um anjo do Senhor apareceu, e a luz gloriosa do Senhor brilhou por cima dos pastores. Eles ficaram com muito medo,
10 Ani uchanchic c’al an ángel:
10 mas o anjo disse: — Não tenham medo! Estou aqui a fim de trazer uma boa notícia para vocês, e ela será motivo de grande alegria também para todo o povo!
11 Xo’ hua’tsin i t’ele’ tim bichohuil a David. Jats an Ajatic Cristo axi abnenec c’al a Dios ti Jec’onthax c’al tata’chic.
11 Hoje mesmo, na cidade de Davi , nasceu o Salvador de vocês — o Messias , o Senhor!
12 Ne’ets ca tso’obnanchi abal chubax an cau jahua’ tu ucha’ tam ca tsu’u thu’babach an t’ele’ c’al i toltom ani cuatsat tin c’apumtal i co’nel jun tu co’oyab jaja’chic.
12 Esta será a prova: vocês encontrarão uma criancinha enrolada em panos e deitada numa manjedoura .
13 Tameq’ui ulits yantalam i ángelchic tal ti eb c’al axi jun i ángel ulnequits oc’ox. Tim patalchic im puhuethanchal im bij a Dios. In uluchic:
13 No mesmo instante apareceu junto com o anjo uma multidão de outros anjos, como se fosse um exército celestial. Eles cantavam hinos de louvor a Deus, dizendo:
14 Patal an inicchic quin lej puhuethanchi im bij a Dios ti eb.
14 — Glória a Deus nas maiores alturas do céu! E paz na terra para as pessoas a quem ele quer bem!
15 Tam ta c’alets an ángelchic ti eb. Ani am beletnomchic c’al an oveja in ulu jun c’al xi jun:
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém para ver o que aconteceu; vamos ver aquilo que o Senhor nos contou.
16 Tam ta c’alechic c’al in athic. Taja’ in ela’ a María ani a José c’uajatchic, ani an t’ele’ cuatsat al nixe’ xi c’apumtalab jun tu co’oyab an co’nelchic.
16 Eles foram depressa, e encontraram Maria e José, e viram o menino deitado na manjedoura.
17 Tocat in met’alchic an t’ele’. Tam in olchichic an inicchic taja’ an cau jant’ini’ ti olchinenec c’al an ángel tin cuenta an t’ele’.
17 Então contaram o que os anjos tinham dito a respeito dele.
18 Ani lej jic’panchab jahua’ in uluchic.
18 Todos os que ouviram o que os pastores disseram ficaram muito admirados.
19 A María jats in lej luputh t’aya’ ani in lej tsalapnal nixe’ xi cau tin ichich.
19 Maria guardava todas essas coisas no seu coração e pensava muito nelas.
20 Taley ta huichits am beletnom ovejachic jun ti c’uajat in co’nelil. In lej puhuethanchalchic im bij a Dios c’al an ángel ani c’al an t’ele’ ax in tsu’umal. Patal jant’ini’ ti uchanchic c’al an ángel, jats antsana’ tin tsu’umal.
20 Então os pastores voltaram para os campos, cantando hinos de louvor a Deus pelo que tinham ouvido e visto. E tudo tinha acontecido como o anjo havia falado.
21 Tam ti an t’ele’ in cua’alits huaxic a q’uicha ti hua’tsinenec, cojchin in inictal jant’ini’ in ujnamtal an Israel. Ani bijiyat ta Jesús, cum antsana’ ti uchnenequits a María c’al an ángel quim bijiy tam ti yabaye co’othits c’al an tsacam.
21 Uma semana depois, quando chegou o dia de circuncidar o menino, puseram nele o nome de Jesus. Pois o anjo tinha dado esse nome ao menino antes de ele nascer.
22 An ts’ejcath cau binath c’al a Moisés in ulal abal an mimlab quin aychi ma ta ca putunits tsab inic a q’uicha ti hua’tsinenec an t’ele’, tam tiq’uele ta ca otsits ti al an tiyopan. Im putuhuits tsab inic a q’uicha, tam a José ani a María in ne’tha’ an t’ele’ Jesús ti Jerusalén quim binanchi c’al a Dios.
22 Chegou o dia de Maria e José cumprirem a cerimônia da purificação , conforme manda a Lei de Moisés. Então eles levaram a criança para Jerusalém a fim de apresentá-la ao Senhor.
23 Antsana’ in t’aja’chic jant’ini’ an thuchath ts’ejcath cau in ulal ca binanchat tin c’ubac a Dios patal an oc’ox t’ele’ cuitol.
23 Pois está escrito na Lei do Senhor: “Todo primeiro filho será separado e dedicado ao Senhor.”
24 Jaye im putu c’al an ts’ejcath cau ax in ulal an uxum ax in cua’al i it t’ele’ quim bina’ i ts’acchixtalab. Quim bina’ tsab i boc’ o max tsab i lab cucu’.
24 Eles foram lá também para oferecer em sacrifício duas rolinhas ou dois pombinhos, como a Lei do Senhor manda.
25 Tam ti nihua’ q’uicha c’uajat ti Jerusalén jun i alhua’ inic im bij Simeón. U lej co’oyab c’al an Espíritu Santo an u lej c’ac’nax c’al a Dios. In lej aychal a Dios quin aba’ an Jec’onthax ca jec’ontha in at Israelchic.
25 Em Jerusalém morava um homem chamado Simeão. Ele era bom e piedoso e esperava a salvação do povo de Israel. O Espírito Santo estava com ele,
26 C’al an Espíritu Santo olchin abal yab ne’ets ca thubat tsemets, ma ti quin oc’ox tsu’u a Cristo axi bijithits ne’ets ca aban c’al a Dios ca chich.
26 e o próprio Espírito lhe tinha prometido que, antes de morrer, ele iria ver o Messias enviado pelo Senhor.
27 Nixe’ xi Simeón c’ale ne’thach c’al an Espíritu Santo ti tiyopan. Ani taja’ c’uajatchic a José ani a María ti al an tiyopan im putuhual c’al an ts’ejcath cau tin cuenta ca binanchat an t’ele’ Jesús tin c’ubac a Dios.
27 Guiado pelo Espírito, Simeão foi ao Templo. Quando os pais levaram o menino Jesus ao Templo para fazer o que a Lei manda,
28 Tam a Simeón im bats’uhual an t’ele’ Jesús ani in teynal tin ocob. Tam im puhuethanchal im bij a Dios, in ulu:
28 Simeão pegou o menino no colo e louvou a Deus. Ele disse:
29 Dios, xo’ ojni’ u ejtohual quin tsemets c’al u ichich thacat, cum a putumalits am bijchith cau ax tin tso’oblinchamalits.
29 — Agora, Senhor, cumpriste a promessa que fizeste e já podes deixar este teu partir em paz.
30 Xo’ u tsu’uhuits c’al u lej hual an t’ele’ axi ne’ets ti Jec’onthax.
30 Pois eu já vi com os meus próprios olhos a tua salvação,
31 Jats ax a punumalits ti Jec’onthax c’al tim patal an inic.
31 que preparaste na presença de todos os povos:
32 Jaja’ ja’its axi ne’ets quim pitha’ i tajaxtalab tin ichich axi yab Israel. Ne’ets quim pitha’ a bichohuil Israel i ts’alattalab tin ichich.
32 uma luz para mostrar o teu caminho a todos os que não são judeus e para dar
33 Ani a José ani a María in mim a Jesús in lej jic’pal an cau jahua’ antsana’ in ulu a Simeón tin cuenta an t’ele’ Jesús.
33 O pai e a mãe do menino ficaram admirados com o que Simeão disse a respeito dele.
34 Tam uchanchic c’al a Simeón, a Dios ti lej lablinchichic. Ani a Simeón in uchaye a María:
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe de Jesus: — Este menino foi escolhido por Deus tanto para a destruição como para a salvação de muita gente em Israel. Ele vai ser um sinal de Deus; muitas pessoas falarão contra ele,
35 Antsana’ ti ne’ets ca tso’obnanchi in tsalap ti junchic an inic. Ani tata’ ne’ets ca lej yajna’ tam ca tsu’u abal u pojcab a Jesús, ma ne’ets ca ats’a’ ta ichich ejtil max it xec’chinal c’al i cutsil.
35 e assim os pensamentos secretos delas serão conhecidos. E a tristeza, como uma espada afiada, cortará o seu coração, Maria.
36 Ani tam c’uajat jaye ti al an tiyopan jun i uxcue’lab im bij Ana axi pel i caulome c’al a Dios. Jaja’ in tata pel a Fanuel axi pel i at xits’lab c’al an cuenel Aser. Tomquinenec a Ana tam ti ts’ic’ache, ani buc i tamub talbel tam ti tsemetsits in tomquil.
36 Havia ali também uma profetisa chamada Ana, que era viúva e muito idosa. Ela era filha de Fanuel, da tribo de Aser. Sete anos depois que ela havia casado, o seu marido morreu.
37 Pel i tsemchith uxum in cua’alits tse’ inic c’al tse’ i tamub. Ets’ey u pabil ol ti al an tiyopan. Lej c’ac’nax c’al a Dios q’uicha ani acal.
37 Agora ela estava com oitenta e quatro anos de idade. Nunca saía do pátio do Templo e adorava a Deus dia e noite, jejuando e fazendo orações.
38 Tam ti talits ti cau a Simeón, chich a Ana quim bina’ i c’ac’namal yan c’al a Dios. Taley tamna’ in ts’i’quiy quin t’iloxnanchi an t’ele’ Jesús c’al patal jita’ taja’ in lej aychal ca jec’ontha am bichou Jerusalén c’al a Dios.
38 Naquele momento ela chegou e começou a louvar a Deus e a falar a respeito do menino para todos os que esperavam a libertação de Jerusalém.
39 Im putuhuits a José ani a María patal an uchbixtalab tin cuenta an ts’ejcath cau taja’ ti Jerusalén, ani taley huichitschic tim bichohuil Nazaret axi cuentalith ti Galilea.
39 Quando terminaram de fazer tudo o que a Lei do Senhor manda, José e Maria voltaram para a Galileia, para a casa deles na cidade de Nazaré.
40 Ani an t’ele’ Jesús ne’ets puhuhuel ani ne’ets tsapnenel. U lej tsalpapnal ani u lej lablinchab c’al a Dios.
40 O menino crescia e ficava forte; tinha muita sabedoria e era abençoado por Deus.
41 Ti tamub ti tamub u c’alelchic a José ani a María ti Jerusalén quin ajibnanchi in q’uichajil am biyal bichou Israel tam ti calthame ti Egipto.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém para a Festa da Páscoa .
42 Tam tin cua’alits lajuj tsab tamub a Jesús, tam c’ale junax c’al jaja’chic ti Jerusalén tin cuenta nixe’ xi ajib.
42 Quando Jesus tinha doze anos, eles foram à Festa, conforme o seu costume.
43 Talits an ajib ani u huichelits tin q’uima’ a José ani a María in mim a Jesús. Yab in tso’bimchic max a Jesús jilc’onenec ti Jerusalén.
43 Depois que a Festa acabou, eles começaram a viagem de volta para casa. Mas Jesus tinha ficado em Jerusalém, e os seus pais não sabiam disso.
44 In tsalpayalchic abal ta talits cuxlab junax c’al axi q’ue’atchic. Belatschic jun a q’uicha, ani tamna’ in aliyal max tal a Jesús c’al in at ja’ub xits’al ani c’al in exlohualchic.
44 Eles pensavam que ele estivesse no grupo de pessoas que vinha voltando e por isso viajaram o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 Cum yab in elal, jaxtam huichiychic ti Jerusalén abal quin aliy taja’.
45 Como não o encontraram, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 Xe’ets alililchic, ani taley oxchilab q’uicha in ela’chic quetel al an tiyopan c’al an exobchixchic c’al an ts’ejcath cau binath c’al a Moisés. In ots’omichiquinchal in exobchixtal jaja’chic ani in conomichical jant’ini’ tin le’ quin ulu in exobchixtal.
46 Três dias depois encontraram o menino num dos pátios do Templo, sentado no meio dos mestres da Lei, ouvindo-os e fazendo perguntas a eles.
47 Ani an exobchixchic jaye in conomichical a Jesús. In lej jic’panchal in toc’tsixtal ani in tsalpathtal.
47 Todos os que o ouviam estavam muito admirados com a sua inteligência e com as respostas que dava.
48 Tam ti a José ani a María in tsu’u a Jesús taja’ al an tiyopan, in lej jic’palchic. Ani tamna’ a María in conoyal a Jesús:
48 Quando os pais viram o menino, também ficaram admirados. E a sua mãe lhe disse: — Meu filho, por que foi que você fez isso conosco? O seu pai e eu estávamos muito aflitos procurando você.
49 Tam a Jesús in toc’tsiy:
49 Jesus respondeu:
50 Yab in ejtiychic an cau jahua’ antsana’ uchan.
50 Mas eles não entenderam o que ele disse.
51 Tam junax huichiy a Jesús c’al jaja’chic ti Nazaret. Taja’ in lej putuhual in uchbil jant’o ta ca abatna tin q’uima’. A María in tala’ thaycaquiyal tin ichich jahua’ quin tsu’u ani jahua’ quin ats’a’ tin cuenta a Jesús.
51 Então Jesus voltou com os seus pais para Nazaré e continuava a ser obediente a eles. E a sua mãe guardava tudo isso no coração.
52 Ne’ets puhuehuele ani ne’ets tsalpapnale a Jesús. In t’ajal jahua’ alhua’ c’al a Dios ani jaye c’al an inicchic.
52 Conforme crescia, Jesus ia crescendo também em sabedoria, e tanto Deus como as pessoas gostavam cada vez mais dele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.