Romanos 9
Huastec San Luis Potosi NT (HUS_WBT) vs NAA
1 Cum in ts’at’bath c’al a Cristo tu uchalchic an chubaxtalab ani iba an janamtalab. An Espíritu Santo tu ichich tin tso’obliyal abal chubax jahua’ ne’ets tu ucha’.
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 In lej t’e’pith ani ets’ey lej yajchic u ichich c’al u at juntal xits’al.
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 Ma u le’ac quin t’ajat q’uibey max anac cu tolminchichic, ani yabats cu bela’ a Cristo max anac quim bela’chic.
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 Pel jaja’chic an Israel axi ti jayq’ui’ pelac i tsacamlab c’al a Dios. A Dios c’uajiy c’al jaja’chic in tejhua’methachiquinchi in ts’alat. Im pitha’chic i jilchith cau ani jaye an thuchath ts’ejcath cau c’al a Moisés. Im pitha’chic i tiyopan jun ti quin c’ac’na’ a Dios. Im bijchith ucha’chic yan jant’o ne’ets quim pitha’chic ani yan jant’o ne’ets quin t’ajchichic.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 An Israelchic pel i at xits’lab c’al am biyalabchic axi pel i lej oc’chith tatalabchic. Tin cuenta in anam t’u’ul, a Cristo pel i at xits’lab c’al jaja’chic. Ja’its jaja’ pel a Dios c’al tim patal jahua’ hua’ats abal ju’tamq’ui. Jaxtam qui puhuethanchi im bij abal ets’ey. Amén.
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 A Dios yab in jila’its ca ijcan ti tsabal an cau jahua’ im bijchith uchamal an Israelchic ne’ets quim baju. Yab patalchic axi hua’tsinenec Israel im bajuhual ca ajiyat c’al a Dios ti al an lej chubax bichou Israel.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 Yab expith abal pel i at xits’lab c’al a Abraham patalchic ca ajiyat ti lej chubax tsacamlab c’al a Abraham. A Dios in ucha’ a Abraham abal axi ca hua’tsin c’al a Isaac jats ca ajiyat tin lej tsacamilchic.
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 C’al axe’ xi cau i ejtiyal abal vab tin ebal in at xits’alq’ui ne’ets quim baju i inic ti lej tsacamlab c’al a Dios. Expith im bajuhual max a Dios quim bijchith ulu ne’ets quim baju.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 A Dios im bijchith ucha’ a Abraham antse’: Ne’ets tu tsa’biy tam quim baju an q’uij jant’ini’ nana’ u ulumalits, ani a Sara ne’ets quin co’oy i tsacam.
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 Bijchith uchan jaye a Rebeca c’al a Dios abal ne’ets quin tsu’u i cuaya’ inicchic. In tata jaja’chic pel a Isaac axi pel i biyal tatalab c’al huahua’ tu Israel.
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 Tam ti yabaye hua’tsinenec an cuaya’chic ani yabaye in t’ajamal jahua’ alhua’ ni jahua’ yab alhua’, uchnenequits a Rebeca c’al a Dios antse’: An oc’ox tsacam Esaú ne’ets ti tolmix c’al an tsabchilab Jacob. Jahua’ antsana’ uchan a Rebeca c’al a Dios ejtil an cau axi thuchath al an T’ocat Thuchlab jun tin ulal a Dios: U c’anitha’ a Jacob ani u pojca’ a Esaú. Tam tin ulu antsana’ a Dios, in tejhua’metha’ abal in cua’al in cuete’ culbetal quin tacuy jitats quin le’na’ jaja’ quin tacuy. In tacuyal expith jant’inits jaja’ in tsalap, ani iba tin ebal jahua’ in t’ajal an inic.
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 — ausente —
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 — ausente —
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 ¿Jant’o qui ulu tamna’ abal a Dios in tacuyal jitats quin le’na’ quin tacuy? Auxe’ qui ulu yab alhua’ abal in tacuyal axi jun ani axi junaque iba. Abal jay iba qui ulu antsana’.
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 A Dios in ucha’ a Moisés: Nan ne’ets cu yajnanchi jitats cu le’na’ cu yajnanchi, ani ne’ets cu let’entha’ jitats nan cu le’na’ cu let’entha’.
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 Antsana’ yab u let’enthab an inic tin ebal in cuete’ le’nomtal ni tin ebal in t’ajbil, expith max pel in le’nomtal a Dios.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 Ti al an T’ocat Thuchlab u olnab jahua’ uchan an ts’ale Faraón ti Egipto c’al a Dios antse’: Nan tu punuhual tit ts’ale abal cu tejhua’metha’ u tsap ani quin exlanchat u bij tim puhuel an tsabal c’al jahua’ ne’ets tu t’ajchi.
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 A Dios in let’enthal jitats quin le’na’, ani in jilchal abal ca tsapicme in ichich jitats quin le’na’.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 Hualam max tata’ ne’ets tiquin conomichiquiy cum antsana’ tin jilchal a Dios an inic, jale’ tamna’ u jolbix a Dios c’al an inic. Tamna’ nix xi inic yab in cuete’ tomolnanchal in le’nomtal a Dios, ne’ets ca ulu.
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 ¿Tata’ ojni’ jant’o tit c’uiyath cononma’ c’al a Dios? Max in ejtohualac ti cau jaye i mul anam, hualam max in tomnalac quin conomichiquiy an thacum jale’ ti ts’ejcame jant’ini’ ti ts’ejcame.
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 An thacum in cua’al in cuete’ culbetal quin ts’ejca’ c’al an anam jant’inits quin le’na’. C’al juncats i mule’ i anam in ejtohual quin ts’ejca’ pil i eyextalab, axi lej exbath ani axi hue’ iba.
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Ti jayq’ui’ a Dios in abchamal an inicchic i yajchictalab ani antsana’ in tejhua’methanchi in cuete’ tsap. Jaye in c’aya’namalchic axi jolbith ani in tomnamalac quin abchi an yajchictalab abal ca t’ajat q’uibetha.
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 Antsana’ tin t’ajamal a Dios abal tucu tejhua’methanchi in huinat ts’alat. Ani xo’ jats huahua’ tu yajnanchal ani tu t’ojojoy abal cu c’uajiy c’al jaja’ tin ts’alat coytal.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 Tu tacuyamalits tu c’al a Dios. Hua’ats axi Israelchic ani hua’ats axi yab Israelchic ax in tacuyamalits.
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 In ulal a Dios ti al in thuchath cahuintal a Oseas antse’:
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 — ausente —
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 A Isaías in olna’ abal an Israelchic ne’ets ca lej yaney, ma yab ne’ets ca ejtohuat ca ajiyat ejtil yab ca ajiyat axi yantalam i quithib ti pulic lejem. Aba ani’ hua’ats yantalam, expith ne’ets ca jec’ontha jun i cuenel.
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 Cum an Ajatic ne’ets quin thubat tala’ ts’ejca’ an inicchic axi teje’ tsabal jant’ini’ in ulumalits ne’ets quin t’aja’.
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 In ulu jaye a Isaías tin cuenta an Israelchic:
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 ¿Taley jant’o qui ulu tin cuenta jahua’ in t’ajal a Dios? I ulal abal a Dios in tsu’talchic ti bolith axi yab Israelchic ani yab in luba’chic ca tsu’tat ti bolith c’al jaja’. Cum im belalchic a Cristo, jats tu tsu’tab ti bolithchic c’al a Dios.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 An Israelchic ojni’ in luba’ quim putu c’al an ts’ejcath cau abal ca tsu’tat ti bolith c’al a Dios, ani yab in ejtouchic quin tala’ putu.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 ¿Jale’ hualam yab im bajuchic ca tsu’tat ti bolith c’al a Dios? Jats cum yab im belamalchic a Cristo, tocat in q’uibts’oth tsalpay abal ne’ets ca tsu’tat ti bolith c’al a Dios expith max quim putu c’al an ts’ejcath cau. Pelchic ejtil axi ca t’ithc’on al i t’ujub, ani nixe’ xi t’ujub ejtil a Cristo cum yab im belamalchic.
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 Antsana’ tu olnab a Cristo ti al an T’ocat Thuchlab. In ulu a Dios:
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.