Atos 28
Huastec San Luis Potosi NT (HUS_WBT) vs NVI
1 Tam tu antsana’ ulnequits ba’ an tsabal, tam ti tso’obna’its abal u c’uajat ti ts’aclath tsabal Malta.
1 Uma vez em terra, descobrimos que a ilha se chamava Malta.
2 An c’uajilomchic axi taja’ tu bats’u c’al yan i c’anithomtalab. Tu ts’ejcanchi i pulic c’amal, cum lej tsamay ani ulel an ab. Tam tu ucha’ cu utey tu thilal ba’ an c’amal.
2 Os habitantes da ilha mostraram extraordinária bondade para conosco. Fizeram uma fogueira e receberam bem a todos nós, pois estava chovendo e fazia frio.
3 Ani a Pablo in tamcuy hue’ i thi’. Ani tam tin mo’calits ti c’amal, tam ti thubat calpan jun i tsan ani ts’at’can tin c’ubac.
3 Paulo ajuntou um monte de gravetos; quando os colocava no fogo, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se à sua mão.
4 An inicchic in tsu’u palat an tsan tin c’ubac a Pablo, ani in uluchic jun c’al xi jun: ―Hualam max axe’ xi inic pel i tsemthom inic. Aba ani’ jec’onthame yab q’uibey al am pulic lejem, bel tin ebal in hualab ne’ets ca tsemets c’al in c’at’uxtal an tsan.
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra agarrada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: "Certamente este homem é assassino, pois, tendo escapado do mar, a Justiça não lhe permite viver".
5 Tam Pablo tocat in tinchiquiy in c’ubac ani ijcan an tsan al an c’amal. Yab jant’o ti othna a Pablo.
5 Mas Paulo, sacudindo a cobra no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 Patal an inic axi muthat taja’ in lej met’alits a Pablo max ca malin o max jun athic ca ijcan tsabal tsemenec. Tam ti lej talbelits in tsu’u abal yab jant’o ti othna, tam in ulalchic abal hualam pelcua’ i dios.
6 Eles, porém, esperavam que ele começasse a inchar ou que caísse morto de repente, mas, tendo esperado muito tempo e vendo que nada de estranho lhe sucedia, mudaram de idéia e passaram a dizer que ele era um deus.
7 A Publio pel i ts’ale oc’lec al nixe’ xi tsabal Malta, ani in q’uima’ c’uajat utat jun tu thilal huahua’. Jaja’ tu bats’uchic c’al tsab in c’ubac tin q’uima’, ani tats tu jilc’on ox a q’uicha.
7 Próximo dali havia uma propriedade pertencente a Públio, o homem principal da ilha. Ele nos convidou a ficar em sua casa e, por três dias, bondosamente nos recebeu e nos hospedou.
8 In tata a Publio cuatsat tin huaytal c’al i c’aq’ueltalab ani c’al i ts’ijaltalab. C’ale a Pablo quin tsa’biy. In conchinchi i alhua’talab c’al a Dios ani im punchi in c’ubac tin inictal, ani antsana’ tin jeltha’.
8 Seu pai estava doente, acamado, sofrendo de febre e disenteria. Paulo entrou para vê-lo e, depois de orar, impôs-lhe as mãos e o curou.
9 Tam ulits c’al a Pablo q’ue’at i ya’ulchic ax u c’uajil taja’ al nixe’ xi ts’aclath tsabal, ani jeltha jaja’chic jaye c’al a Pablo.
9 Tendo acontecido isso, os outros doentes da ilha vieram e foram curados.
10 Ani an inicchic taja’ tu t’ajchiquinchal yan i alhua’talab ti c’anithomtalab. Tu lej ts’ejhualichiquiy c’al patal jahuaquitsq’ui ne’ets qui yejenchi tam cu cale taja’ ani cu c’ale junil al am pulic ata tan.
10 Eles nos prestaram muitas honras e, quando estávamos para embarcar, forneceram-nos os suprimentos que necessitávamos.
11 I huat’amal ox a its’ al nixe’ xi ts’aclath tsabal Malta. Taley u otsits cu c’ale al jun i pulic ata tan axi c’uajinec taja’ patal an tsamay q’uij. Nixe’ xi tan tin tham c’uajat tsab i t’ipoth hualec dios Cástor ani dios Pólux. Pel xe’ i tan axi tal ti Alejandría.
11 Passados três meses, embarcamos num navio que tinha passado o inverno na ilha; era um navio alexandrino, que tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 Ani u ne’ets huahua’ c’al an tan ma u ulits ti bichou Siracusa. Tats tu jilc’on ox a q’uicha.
12 Aportando em Siracusa, ficamos ali três dias.
13 Tam u cale ti Siracusa c’al an tan, ani u ne’ets jethethel tin hualchicte’lil am pulic lejem ma u ulits ti bichou Regio. Tin aytal q’uicha u cale taja’ c’al an tan ani hua’ats i ic’ tal alal. Tin tsabchil q’uicha u ulits ti bichou Puteoli.
13 Dali partimos e chegamos a Régio. No dia seguinte, soprando o vento sul, prosseguimos, chegando a Potéoli no segundo dia.
14 Taja’ i ela’ tsab ox i ebchalab, ani tu ucha’ cu jilc’on c’al jaja’chic jun i semana. Ani antsana’ tu jilc’onits, ani taley tam u cale cu c’ale c’al u acan ma ti Roma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. E depois fomos para Roma.
15 An ebchalabchic tihua’ ti Roma tso’oblinchamejits abal huahua’ ne’ets cu ulits. Jaxtam chich talchic jaja’ tucu tamu ti bichou Foro Apio ani chich talchic jaye tucu tamu ti jun i c’uajattalab im bij Tres Tabernas. Tam ti a Pablo in tsu’uhuits an ebchalabchic, tamna’ im bina’ i lej c’ac’namal c’al a Dios. Ma tam ojni’ in ats’al lej tsaplilithits in ichich.
15 Os irmãos dali tinham ouvido falar que estávamos chegando e foram até a praça de Ápio e às Três Vendas para nos encontrar. Vendo-os, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se encorajado.
16 Tam tu ultsits ti Roma an capitán im bina’ an huic’nelchic tin c’ubac an oc’lec beletnom huic’nel. Expith a Pablo jats pithan an q’uij ca c’uajiy pil al jun i ata beletnanath c’al jun i soldado.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão para morar por conta própria, sob a custódia de um soldado.
17 Tam ti oxits a q’uicha ti ulnec a Pablo ti Roma, tam in abchi an cau ca chich axi oc’lecchic c’al an Israel. Chichchic ani uchan c’al a Pablo: ―At Israelchic, aba ani’ nan yab u t’ajchamal jant’o yab alhua’ nan u at Israelchic ani yab u tomolnanchamal in ujnamtalchic, bel jaja’chic tin yac’ua’ ti Jerusalén ani tim bina’ tin c’ubac an oc’lec romanochic.
17 Três dias depois, ele convocou os líderes dos judeus. Quando estes se reuniram, Paulo lhes disse: "Meus irmãos, embora eu não tenha feito nada contra o nosso povo nem contra os costumes dos nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 An romanochic tin conomichiquiy jant’o nana’ u ey, ani ni jant’o yab tin elchi abal quin tsemtha. Jaxtam in le’chic tiquin hualca’.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, porque eu não era culpado de crime algum que merecesse pena de morte.
19 An Israelchic yab in ulu max quin hualca, cum tin lej tomolnachicalchic. Jaxtam u conchi an q’uij quin ts’ejca c’al an lej ts’ale. Ni hue’ yab u tsalpay max nan cu jolbiy u at Israelchic tin tamet an ts’ale.
19 Todavia, tendo os judeus feito objeção, fui obrigado a apelar para César, não porém, por ter alguma acusação contra o meu próprio povo.
20 Xo’ nana’ te tu canamalchic quit chich cum u le’ tu tsu’u ani tu t’iloxnanchi tsab ox i cau. Nana’ u lej belal a Cristo ax u aychab ca chich c’al i at Israelchic. Jats c’al tin co’oyab teje’ huic’chichic c’al i calaniyo pat’al.
20 Por essa razão pedi para vê-los e conversar com vocês. Por causa da esperança de Israel é que estou preso com estas algemas".
21 Tam toc’tsiyat a Pablo c’al nixe’ xi Israelchic: ―Huahua’ teje’ yab u abchinenec an u c’al i at Israel ax ti Judea tin cuenta xo’ ax a olnal. Ma ni jun i at juntal yab che’nec ma tihua’ tucu olchi max tata’ it jolbinel.
21 Eles responderam: "Não recebemos nenhuma carta da Judéia a seu respeito, e nenhum dos irmãos que vieram de lá relatou ou disse qualquer coisa de mal contra você.
22 Expith i tso’obits abal u tomolnab ani u oth cahuiliyab abal ju’tamaquits an it cau ax a olnanchal an inicchic. Bel i lej le’ aba ani’ tucu t’iloxnanchihue an cau axi tata’ a cua’al.
22 Todavia, queremos ouvir de sua parte o que você pensa, pois sabemos que por todo lugar há gente falando contra esta seita".
23 Tam im pejchichic jun a q’uicha abal ca t’iloxnanchat an cau, ani tam tim bajuhuits, tam chich yantalam i inic jun tu co’oyab a Pablo. Patal a q’uicha a Pablo in olchalchic jant’ini’ ta ca otsits ti eb jun tin t’ajal a Dios ti lej Ts’ale. In exobchalchic jant’ini’ tu olnab a Jesús al an ts’ejcath cau axi binath c’al a Moisés ani jaye tin thuchath uhuil am biyal caulomechic. Antsana’ a Pablo tin luba’ quin tolmiy abal quim bela’chic jaye a Jesús.
23 Assim combinaram encontrar-se com Paulo em dia determinado, indo em grupo ainda mais numeroso ao lugar onde ele estava. Desde a manhã até à tarde ele lhes deu explicações e lhes testemunhou do Reino de Deus, procurando convencê-los a respeito de Jesus, com base na Lei de Moisés e nos Profetas.
24 Talchic jaja’ in alhua’ bats’u an cau ani im bela’, ani talchic yab im bela’.
24 Alguns foram convencidos pelo que ele dizia, mas outros não creram.
25 Cum yab in culbetnal an cau, cubiychic ne’ets ca calejits. Tam a Pablo in ucha’chic: ―Lej chubax an cau jahua’ pithan an caulome Isaías c’al an Espíritu Santo tin cuenta i biyal juntalchic.
25 Discordaram entre si mesmos e começaram a ir embora, depois de Paulo ter feito esta declaração final: "Bem que o Espírito Santo falou aos seus antepassados, por meio do profeta Isaías:
26 Uchan a Isaías c’al a Dios ca c’ale quin ucha’ in at Israelchic antse’:
26 ‘Vá a este povo e diga: "Ainda que estejam sempre ouvindo, vocês nunca entenderão; ainda que estejam sempre vendo, jamais perceberão".
27 — ausente —
27 Pois o coração deste povo se tornou insensível; de má vontade ouviram com os seus ouvidos, e fecharam os seus olhos. Se assim não fosse, poderiam ver com os olhos, ouvir com os ouvidos, entender com o coração e converter-se, e eu os curaria’.
28 Cum antsana’ pelits a eychicte, ca lej alhua’ tso’obna’its abal ma xohue’its a Dios ne’ets quim pitha’ an q’uij axi yab Israelchic ca jec’ontha c’al in hualab. Jaja’chic ojni’ ne’ets quin lej alhua’ bina’ in xutsun c’al in cahuintal a Dios.
28 "Portanto, quero que saibam que esta salvação de Deus é enviada aos gentios; eles a ouvirão! "
29 Ani tam ti a Pablo in uluhuits antsana’, tam ti calpanits an Israelchic ani c’ale hueutsíxchic c’al jahua’ uchan c’al a Pablo.
29 Depois que ele disse isto, os judeus se retiraram, discutindo intensamente entre si.
30 C’uajiy a Pablo ti Roma tsab i tamub, in cuete’ jalbiyal an ata jun tu c’uajil. Im bats’uhual c’al i lej culbeltalab patal jitats u ulel ti tsa’biyab.
30 Por dois anos inteiros Paulo permaneceu na casa que havia alugado, e recebia a todos os que iam vê-lo.
31 In olnachiquiyal an inicchic jant’ini’ ta ca otsits ti eb jun tin t’ajal a Dios ti lej Ts’ale. In exobchalchic i cau tin cuenta an Ajatic Jesucristo. Antsana’ in t’ajal c’al i lej inictalab, ani c’al ni jita’ yab tu c’anchinal.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, abertamente e sem impedimento algum.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.