Atos 21
Huastec San Luis Potosi NT (HUS_WBT) vs NTLH
1 Taley u tixc’anits huahua’ c’al an ebchalabchic ani u balin al am pulic ata tan. U c’ale t’apith ti Cos. Tin aytal q’uicha u c’ale huahua’ ti Rodas, ani ma taja’ u c’ale ti Pátara.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Ti Pátara i ela’ junaque i pulic ata tan axi ne’ets ti Fenicia. U balin ani u cale ma ti Pátara.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Tam tu ne’ets belelel al am pulic lejam i tsu’u an ts’aclath tsabal Chipre jilc’on ti c’uatab. Taja’ huahua’ u ne’ets huat’et’elq’ui, ani talbel u ultsits ti bichou Tiro axi cuentalith ti pulic bichoulom Siria. Taja’ ne’ets ca jilchin in quitalabil ax in ne’thal an tan.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Ani ti Tiro i ela’ i belomchic c’al tu jilc’on buc a q’uicha. Ani uchan a Pablo c’al jaja’chic yab ca c’ale ti Jerusalén, cum olchinenequitschic c’al an Espíritu Santo jant’o ne’ets ca t’ajchin a Pablo tihua’.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Putunits xi buc a q’uicha, ani ne’etsits cu cale ti Tiro. Patal am belomchic, an inic ani an uxumchic c’al in t’ele’il, c’ale junax c’al huahua’ ma tin hualte’lil am pulic lejem. Taja’ i tuthu i c’ualal ani u olon.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Taley u muts’c’úxin cum ne’ets cu c’ale. Tam huahua’ u balinits al am pulic ata tan, ani jaja’chic huichiy tin q’uima’.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Antsana’ tu calejits ti bichou Tiro, ani u c’ale c’al an tan ma tu ultsits ti Tolemaida. Taja’ u cale al an tan qui tsapnetha’ an ebchalabchic. Tats tu jilc’on jun a q’uicha c’al jaja’chic.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Tin aytal q’uicha u cale huahua’ taja’, u c’ale ani u ultsits ti bichou Cesarea. Taja’ i tsa’biy a Felipe tin q’uima’. Pel in eylabil ti buc’ul c’al an alhua’ cau. Jaye pel jaja’ jun axi buc i bijith tolmix c’al an tamcunel ebchalab ti Jerusalén. Ani tats tu jilc’on huahua’ tin q’uima’.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 In cua’al tse’ i aticlab ts’ic’ach axi yabaye tomquith. Jaja’chic pel in eylabil ti caunanchix c’al i cau jant’inits ta ca pithan c’al a Dios.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 U c’uajinequits huahua’ tsab ox a q’uicha taja’, tam ti ulits junaque i caunanchix im bij Agabo. Tal ma ti Judea.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Chich abal tucu tsu’u. Im pilchi in huic’ a Pablo, ani in huic’tsichiquiy in cuete’ acan ani in cuete’ c’ubac ti tsu’bixtalab. Tam in ulu: ―Tin tso’oblinchi an Espíritu Santo abal an thabal c’al axe xi huic’lab antsana’ ne’ets ca huic’an c’al an Israelchic tihua’ ti Jerusalén. Taley ne’ets ca bina tin c’ubac axi yab Israelchic.
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Tam ti ats’a’its antsana’ i lej ucha’ a Pablo abal yab ca c’ale ti Jerusalén. Aniye jaye uchan c’al am belomchic ti Cesarea.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Tam toc’tsin a Pablo: ―¿Jale’ it uc’nalchic ani tocat tin t’e’pinthanchal u ichich? Ani nana’ in ts’ejcacathits max quin huic’an o max quin tsemtha tihua’ ti Jerusalén tin ebal im bij an Ajatic Jesús.
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Cum ni hue’ yab i ejtou qui lej pacabetha’ abal yab ca c’ale ti Jerusalén, jaxtam yabats i ucha’ más i cau. Expith i ulu: ―Jaja’ quin t’aja’ in culbetal an Ajatic.
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Taley tam tu t’ojojnenequits, huahua’ u c’alets tihua’ ti Jerusalén.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 C’ale jaye c’al huahua’ talchic i belom axi ti Cesarea. U ultsits ani u c’ale tin q’uima’ a Mnasón jun ti ne’ets cu c’uajiychic. Jaja’ pelac i Chiprejib axi hue’ ohuatits ti belom.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 An ebchalabchic ti Jerusalén tu bats’u c’al in lej ichich culbel abal u ulnequits.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Tin aytal q’uicha junax c’al a Pablo i tsa’biy a Jacobo. I ela’ tamcuthits c’al patal ax u bijithchic ti eyal c’al an tamcunel ebchalab.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 A Pablo in tsapnetha’chic. Tam in tala’ olchichic jant’ini’ ti eyenthame c’al a Dios tin t’ojlabil, jant’ini’ tim bela’ an Ajatic jaye axi yab Israelchic.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Tam tin uluhuits antsana’ a Pablo, tam lej puhuethanchab im bij a Dios c’al an ebchalabchic. Tam uchan a Pablo c’al jaja’chic: ―C’an ebchal, a tso’obits abal milchic i Israel im belamalits an Ajatic. Tim patal jaja’chic in lej t’ayath ulal abal pel in uchbil patal an inicchic quim putu c’al an ts’ejcath cau binath c’al a Moisés.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 In ulalchic abal pil an cau axi tata’ a exobchal an Israelchic ax u c’uajil xaluth c’al axi yab Israelchic. A ulalcua’ yab quin t’aja’chic ti cuenta an ts’ejcath cau binath c’al a Moisés. A ulalcua’ yabats in uchbil ca cojchin in inictal in inic tsacamilchic. A ulalcua’ yabats in uchbil quin aynanchi in ujnamtal in at Israelchic.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 ¿Jant’ini’ xo’ hualam ne’ets qui t’aja’ c’al axe’ xi cau? Tam quin tso’obna’its an inicchic abal te it c’uajatits, ne’ets ca mulcun quin t’iloxna’chic.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Ti tsalap huahua’ in tomnal ca t’aja’ jahua’ ne’ets tu ucha’. Hua’ats teje’ c’al huahua’ tse’ i inic axi xo’ ne’ets quim putu c’al jahua’ im bijchith uchamalits a Dios ne’ets quin t’aja’.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Quit otsits c’al jaja’chic ti al an tiyopan. Taja’ ne’ets quin t’aja’chic jant’inits in ujnamtal an Israel abal ca tsu’tat t’oquethachits c’al a Dios. Antsana’ jayetseq’ui tata’ ta ca t’aja’. Ca jalbinchi jant’ots jaja’chic quin yejenchi ti ts’acchixtalab c’al a Dios. Taley ca muts’inchat in xi’ilchic ti tsu’bixtalab abal im putumalits jahua’ im bijchith uchamalchic a Dios ne’ets quin t’aja’. Antsana’ patal an Israelchic ne’ets quin ejtou quin tso’obna’ abal yab chubax jahua’ uxnal abal a ulumalcua’ tin cuenta in ujnamtalchic an Israel. Quin tso’obna’chic abal tata’te a putuhual c’al an uchbixtalab axi ti al an ts’ejcath cau binath c’al a Moisés.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Ani axi yab Israelchic ani pel i belom, i thuchanchamalits tsab ox i uchbixtalab expith. Yab quin c’apu i c’apnel ax u ts’acchixnab c’al i thulcuts ax u diosnab. Yab quin c’apchi i xits’lab jahuaquitsq’ui tam xits’. Yab quin c’apchi in anam t’u’ul i co’nel axi ca tsemtha thut’c’uth, cum yab xits’anthach. Ani ni jita’ yab ca juncun c’al axi yab in cuete’ tomquil.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 Tam tin aytal q’uicha otsits a Pablo ti al an tiyopan c’al nixe’ xi tse’ i inic. Ani in t’aja’chic jant’inits in ujnamtal an Israel abal ca tsu’tat t’oquethachits c’al a Dios. Tam a Pablo in olchi an eyal axi ti al an tiyopan jahua’ q’uicha ti ne’ets ca quithban axi buc a q’uicha an t’oquethachtalab, cum ma tamits pel in uchbilchic quim bina’ an ts’acchixtalab c’al a Dios.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Tam tu q’uibele hue’ ne’ets ca quithban axi buc a q’uicha, tam tu tsu’tab a Pablo ti al an tiyopan c’al talchic i Israel axi tal ma ti pulic bichoulom Asia. Tam jaja’chic in t’aja’ abal ca xacueculats axi muthat taja’ al an tiyopan. Tam yac’uan a Pablo.
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 In lej thajat uluchic: ―At juntalab Israelchic, tucu tolminchi jant’ini’ ti qui t’ajchi axe’ xi inic. Ju’tamaquits ta ca xe’tsin tocat in t’ajal abal an inicchic tucu tomolnanchi huahua’ tu Israel i abatnaxtal. Tocat in exobchal an inic yabcua’ in uchbil quim putu c’al an ts’ejcath cau. Yab tu c’ac’nanchal i tiyopanil, ma xo’ in ne’tha’ ca otsits i griegochic taja’. Antsana’ tu othnanchamalits i t’ocat tiyopanil.
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Antsana’ tin ulu nixe’ xi Israelchic cum in tsalpanchalq’ui abal a Pablo in nenchamal ca otsits tin tiyopanil a Trófimo axi pel i Efesojib ani pel i griego. Ani yab chubax, cum nix expith in tsu’uq’ui abal ta xe’ets al am bichou junax c’al a Pablo.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 C’al axe’ xi cau jat’hua’ tim patal am bichou lej xacuecuel, ani chich athithil ca ulits ti al an tiyopan. Taja’ in muthenchichic quin yac’ua’ a Pablo, ani in caltha’ bothothol ti al an tiyopan. Tam in thubat tala’ mapuy in hui’lebilchic an tiyopan.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Tam ti nixe’ xi inicchic in lej le’its quin tsemtha’ a Pablo, tam biyat olchinal an comandante ax in cua’al i soldadochic abal lej xacuecuel am bichou Jerusalén.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Tam an comandante in caniy ca tamcun an soldadochic ani i abatnomchic soldado, ani ta c’alechic athithil quin tsu’u jun ti c’uajat an mulcunel quin othna’ a Pablo. Tam ti am mulcunel in tsu’u utatits tal an comandante c’al i soldadochic, tam yabats in mo’canchal i c’ubaclec a Pablo.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Tam utey an comandante, in ucha’ an soldadochic quin yac’ua’ ani quin huic’a’ a Pablo c’al i calaniyo pat’al. In conoyal jita’ a Pablo ani jant’o in t’ajamal yab alhua’.
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Ani an mulcunel tocat thajat toc’tsin c’al i cau lej xalululchic. Ma an comandante yab in ejtohual quin lejquith ejtinchi in thajat toc’tsixtal. Tam an comandante in ucha’ an soldadochic quin ne’tha’ a Pablo tin atajil jaja’chic.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Tam ti ulitschic c’al a Pablo tin c’oybil in atajil, tam an soldado in yejenchichic quin ne’tha’ a Pablo thayach tin ebal am pathay pojcax inicchic.
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 Cum patal axi talchic tocat in thajat ulal junini’: ―Ca tsemtha’ nixe’ xi inic.
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Tam ti ne’ets ca othajits tin atajil an soldadochic, tamna’ a Pablo in ucha’ an comandante: ―U le’ tu tauna’ hue’. Toc’tsin an comandante: ―Auxe’ max a huit’al tit cau griego.
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 Nan tu tsalpanchalq’ui max hualam ja’its tata’ nixe’ xi Egiptojib ax in thayc’a’ jun i jec’omnaxtalab c’al an gobierno hue’ ohuatits. Xe’tsin jaja’ ti al an joltam c’al tse’ i mil inic ax u uxnal ti tsemthomma’ inic.
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Tam toc’tsin a Pablo: ―Nana’ yab ja. Nana’its in Israel. In hua’tsin ti Tarso axi pel i bichou lej pulic in ey ti bichoulom Cilicia. Tiquin t’ajchi an alhua’talab tiquim pitha’ an q’uij cu tauna’ hue’ an mulcunel.
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 Ani pithan an q’uij a Pablo. Tam cubiy tin c’oybil in atajil an soldadochic, ani c’al in c’ubac in t’ipchi an mulcunel ca ts’ibc’an. Tam a Pablo in ts’i’quiy quin tauna’ c’al i cau hebreo. In ucha’chic:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.