Marcos 5
Huastec Aquiche NT (HUS_TBL) vs ARA
1 Ulichtsik tám jun pakʼeꞌ pujal ban chabál xin bij Gadara.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Tam ti na Jesús exomich ti kalel ban tan, ulich jun i inik xi kʼwajat ochadh kʼal i atʼax ejattaláb. Jajáꞌ tál xon tu jolyáb an chemélomtsik
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 abal tajaꞌich u kʼwajíl; kom watʼats ti olmanékich, yabich u ejtowáb ka yakʼwan, nibal ka wikʼan kʼal i patʼál.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 Yantalich wikʼtsidh tin akan ani tin kʼubak kʼal i patʼál, por táyidh in tʼapyal ani in muꞌwal an patʼál. Kʼal ni jun xitaꞌ tu ejtowáb ka átá.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Akal i kʼij u xeꞌchinal ti dhajnal ban chʼénlom, ban jólimtaláb ani in chʼojbédhál tinbáꞌ kʼal i tʼujub.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Tam ti ów chuꞌtat na Jesús, ájlách an inik abal kin utuknaꞌ ani tudhlan tin tamét.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Ani kawidh ti utsan enchéꞌ na Jesús: ―Jesús, xi Chakámláb kʼal na Dios xi púlek tʼajat, ¿jantʼéy a léꞌ kʼal nanáꞌ? Tu kontsal kʼal tin bij na Dios abal yab ti kin lej watʼpintsi an ti yajtsiktaláb.
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 Anchanꞌ tin ulu abal kʼwajatich ti usnal enchéꞌ kʼal na Jesús: ―¡Atʼax ejattaláb, ki kale ba jechéꞌ an inik!
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Konyat tám enchéꞌ an atʼax ejattaláb kʼal na Jesús: ―¿Jan ta bij? Jajáꞌ tókʼon enchéꞌ: ―Nanáꞌ u bij Lejión, kom yán tʼajat tu éb.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Pakabédhá tʼajat na Jesús kʼal jún ti éb an atʼax ejattaláb abal yab ka abantsik píl chabál ti kʼwajíl.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Kom taꞌ ti xeꞌech tajaꞌ utat ban chʼén yán i olom ti kʼapupúl,
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 pakabédhá na Jesús kʼal ejtal an atʼax ejattalábtsik enchéꞌ: ―Ti ku walkaꞌ ku ochich ban olomtsik xi núꞌ xeꞌech.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Tokʼontsat tám kʼal na Jesús xowaꞌ in konoytsik, kale tám an atʼax ejattalábtsik ban inik ani ochich ban olomtsik. Chab mil xónaꞌ in yaníl an olomtsik, bololól ti kʼale adhik ban chʼén, in petʼnaꞌ tinbáꞌ ban pujal ani tajaꞌ ti lupuntsik.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Ájláchtsik tám an belkol olomtsik, kʼale ban bitsow ani bin waltsik an bitsow abal kin tʼiltsi an atiklábtsik xantʼéy támun. An atiklábtsik xu kʼwajíl ba jachanꞌ an bitsow kʼaletsik tám kin chuꞌu xantʼéy támnék.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Tam ti ulichtsik xon ti kʼwajat na Jesús, chuꞌtat an inik xi teykómtewiꞌik kʼal an atʼax ejattalábtsik, buxúlichkʼi, xeketlidhich ani juntam anikʼijich. Jikʼey an atiklábtsik xi ulich ti telom.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Xin chuꞌutsik xantʼéy támun kʼal an inik xi kʼwajatwiꞌik teykómte kʼal an atʼax ejattalábtsik ani xantʼéy jeye támun kʼal an olomtsik, jaꞌich kʼál ti tʼiltsin an atiklábtsik xi ulich.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Tujey tám ti pakabédháb na Jesús kʼal an atiklábtsik abal ka kaléch ba jachanꞌ an chabál.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Tam ti na Jesús exomich ti ochel ban tan, an inik xi teykómtewiꞌik kʼal an atʼax ejattaláb in pakabédhaꞌ na Jesús abal ka júná jeye kʼal Jajáꞌ.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Por na Jesús yab in leꞌnaꞌ, tokot in utsaꞌ enchéꞌ: ―Ki kʼaléch ta kʼimáꞌ xon ti kʼwajat na jaꞌúbtsik, ka tʼiltsi ejtal xantʼéy ti tʼajtsámal an Okʼóxláb ani xan ti kóꞌontsámal ti yajnantsixtaláb.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Kʼale an inik ani tujey tám kin tʼiltsi an atiklábtsik xu kʼwajíl ba xi láju an bitsowtsik xu takʼnal Dekápolis an ti pakdhaꞌ labidh labandhaxtaláb xowaꞌ tʼajtsin kʼal na Jesús. Tam tin achʼaꞌtsik xowaꞌ tʼiltsin, labantsik tʼajat.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Ochich tám na Jesús ban tan ani tam ti ulich juní jun pakʼeꞌ pujal, yán i atiklábtsik junkun wililíl xon ti kʼwajat na Jesús.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Ulich jun i inik xin bij ta Jairo xu okʼlek jeye ban atá xon tu tʼajnal an junkuntaláb. Tam ti chuꞌtat na Jesús, tudhlan na Jairo tin tamét
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 ani pakabédhá enchéꞌ: ―Nu tsidhánil exomich ti chemel, jalaꞌ ka puntsi an ta kʼubak bin tʼuꞌúl abal ka jeley ani yab ka chemech.
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Kʼale tám na Jesús kʼal na Jairo ani yán kʼale ti juniknax. Kʼal nin yaníl an atiklábtsik, u nichʼokʼnábich tʼajat na Jesús.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Táꞌ jeye ti kʼwajat jun i mímláb xin kidhbayámalich lajucháb i tamub ti yaꞌul kʼal i lakúmtaláb ani yab u jelél.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 In watʼnámalich tʼajat yajtsik kʼal yán i ilálixtsik, in pakúmalich ejtal nin tumínal ti ilálnal, por yab u elábmél; más tokot yawꞌláchich.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 An mímláb in achʼámal an pakdhaꞌ labidh labandhaxtaláb xin tʼajál na Jesús ani in chalpayal enchéꞌ: “Max ku ejto ku taktsi tin kʼudhkʼúmil, neꞌech kin jeley.” Jaxtám ti utey tin yaníl an atiklábtsik xi taꞌ ti tál, in utuknaꞌ na Jesús tin kúx ani in taktsi tin kʼudhkʼúmil.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 — ausente —
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Támkʼi ti kublan ti yaꞌul ani in choꞌóbnaꞌ abal jeléch.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Na Jesús in achʼaꞌ abal jeley jun xitaꞌ kʼal an chápláb xin koꞌol, chawꞌkʼin ani konoxin enchéꞌ: ―¿Jitaꞌ tin taktsi tu kʼudhkʼúmil?
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Utsan tám enchéꞌ kʼal nin exóbaliltsik: ―A telálich pé jéꞌ kʼwajat yán i atiklábtsik ti kʼichʼkʼóm, ani ¿bél a konyal xitaꞌ ti takaꞌ?
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Por na Jesús in teloloy putál abal kin chuꞌu xitam jáꞌ na takxinék.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Utey tám an mímláb ani tudhlan tin tamét na Jesús u wipipíl kʼal i jíkʼib abal in choꞌób xantʼéy támnék kʼal jajáꞌ. An mímláb in utsaꞌ ejtal na Jesús kʼal tin kwenta xowaꞌ in tʼajám.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Utsan tám enchéꞌ kʼal na Jesús: ―Mímláb, i jeley abal i belmách. Awil ki kʼaléch tsububudh a itsích, i jeléch kʼal an yawꞌlách xa koꞌolwiꞌik.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Tam ti na Jesús bél kʼwajat ti tʼilom, ulich cháb óx i iniktsik xi tál tin kʼimáꞌ na Jairo ani utsan enchéꞌ: ―Na tsidhánil chemech, yabich ka tʼojliy an Okʼtsix.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Na Jesús in achʼaꞌ xowaꞌ ulwat ani in utsaꞌ enchéꞌ na Jairo: ―Yab ki kʼwajay ta chalpax, ka belaꞌ tokot abal Nanáꞌ neꞌech ku ejto tu tolmiy.
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Kʼale tám na Jesús kʼal na Jairo ani tokot in walkaꞌ ka junikná kʼal na Pedro, na Jakobo ani na Juan, nin kidháb na Jakobo.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Tam ti ulich bin kʼimáꞌ jachanꞌ an inik xu okʼlek ban atá xon tu tʼajnal an junkuntaláb, in achʼaꞌ abal kʼíbalich tʼajat an ukʼil ani an dhajal abal chemech an tsidhan.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ochich tám na Jesús ban altá ani in utsaꞌtsik enchéꞌ: ―¿Jantʼókʼi ta ukʼnaltsik ani ta dhajnaltsik? An tsidhan yab chemnek, u wayalkʼi ti kʼwajat.
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Jajáꞌtsik in labídhnaꞌkʼi tokot na Jesús. Utsantsik tám kʼal na Jesús abal ka kale ejtal eléb, ochich ban altá xon ti kʼwajat an tsidhan junkímte kʼal an tátaꞌláb, an nánaꞌláb ani xi kʼalnek an ti junkiltsik.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 In téynantsi tám tin kʼubak an tsidhan ani káwin arameo enchéꞌ: ―Talita, kumi. Ti tének káw, in léꞌ kin ulu: Tsidhan, ki chʼakay.
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Támkʼi ti chʼakay ani beley jachanꞌ an tsidhan xin koꞌol lajucháb i tamub ani ejtaltsik xin chuꞌu jechéꞌ, labantsik tʼajat.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Por utsantsik tʼajat kʼal na Jesús abal yab xitaꞌ kin tʼiltsi xowaꞌ in tʼajaꞌ ani utsan kin pidhaꞌ ti kʼapul an tsidhan.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.