Atos 28
Huastec Aquiche NT (HUS_TBL) vs NTLH
1 Tam tu loꞌenekich ejtal tu éb, i choꞌóbnaꞌ ke jachanꞌ an chabál in bij Malta.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 An kʼwajíltsik xi tajaꞌ, tu bachʼutsik tʼajat alwaꞌ; pos in jokʼpaꞌtsik i kʼamal abal exom an áb ani chamay ani tu kaniy ejtal tu éb ku utey tu dhilal.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 In penaꞌ tám na Pablo wéꞌ i waynek dhiꞌ ani kʼwajat in umtsal an kʼamal, por jun jikʼtowál ti kale jun i chan kʼal in kʼákʼíl an kʼamal ani palkʼan bin kʼubak na Pablo.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Tam ti an atiklábtsik xu kʼwajíl tajaꞌ in chuꞌu palat an chan bin kʼubak na Pablo, útsáxintsik enchéꞌ: ―Jechéꞌ an inik i chemdhax inik xónaꞌ, pos maske in jekʼaꞌ an chemlá ban pujal, bélkʼi neꞌech ka chemech abal chʼikʼan kʼal an chan.
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Por in tinínaꞌ an chan ban kʼamal ani na Pablo yab xataꞌ in tamu.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Ejtaltsik kʼwajat in aytsím kin chuꞌu ka málin o jun jikʼtowál ka kwajlan chemnek; por tam ti owéch ti aytsixtsik ani in chuꞌu abal yab xataꞌ in tamu, in jalkʼuytsik nin chalab ani in tuju kin ulutsik ke na Pablo jaꞌich jun i dios.
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Kʼunat ba jachanꞌ an kubtaláb xon tu kʼwajat, taꞌ ti kʼwajat nin chabálil na Publio, an ultaláb inik xi ba jachanꞌ an chabál xi Malta. Jajáꞌ tu bachʼu ani tu koydhaꞌ óx a kʼítsá tin kʼimáꞌ.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Tam ti jachanꞌ i kʼij, nin tátaꞌ na Publio taꞌ ti kwachat abal u kʼakʼél ani in koꞌol i kotox tsukúl. Kʼale ti álnáb kʼal na Pablo; tam ti na Pablo okʼon kin kontsintsi, in kʼwajbaꞌ nin kʼubak bin éb an yaꞌul ani in jeldhaꞌ.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Tam ti an atiklábtsik in achʼaꞌ jechéꞌ, ulich jeye ba na Pablo an yaꞌultsik xu kʼwajíl ba jachanꞌ an chabál ani jeldhátsik.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 Yán xowaꞌ alwaꞌ u tʼajtsin kʼal jachanꞌ an atiklábtsik. Más tayíl, tam tu balinich juní ban tan, u pidhan kidhat xowaꞌ neꞌech ki yéntsi abal an belách.
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 Tam tu kʼwajách óx a íchʼ ba jachanꞌ an chabál, u balin ba jun i tan xin watʼnámal tajaꞌ nin chamáy; jachanꞌ an tan, jaꞌich jun i tan xi Alejandría ti tál ani in koꞌol chʼilbadh an diostsik xu bijyáb Kástor ani Pólux.
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Tam tu ulich ban bitsow xi Sirakusa, u kʼwajay tajaꞌ óx a kʼítsá.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Tam tu kale Sirakusa, i óntsi an belách tin waltsik an jaꞌ asta tu ulich Rejio. Tam ti jun tsudhelom, waꞌun an ikʼ xi tál alál ani tin chábláb a kʼítsá u ulich Puteoli.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Tajaꞌ, i elaꞌ cháb óx i kidháblábtsik xi tu pakabédhaꞌ abal ku kʼwajay kʼal jajáꞌtsik jun i semana; más tayíl, u kʼaléch tám Roma.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 An kidháblábtsik xi Roma, in achʼámalichtsik abal neꞌech ku ulich; jaxtám ti kaletsik abal ti ku tamu ban bitsow xin bij Foro de Apio ani ban kubtaláb jeye xu bijyáb Tres Tabernas. Tam ti na Pablo in chuꞌutsik, in pidhaꞌ ti jalbintsixtaláb na Dios ani in achʼaꞌ abal likedhantsat tʼajat tin ejattal.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Tam tu ulich Roma, an okʼlek soldadotsik in pidhnaꞌ an wikʼnéltsik bin okʼlékil xu belkoltsik an ti wikʼaxteꞌ, por na Pablo walká jaꞌ ka kʼwajay píl, belkómte kʼal jun i soldado.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Tam tin óxlábich a kʼítsá ti ulnek na Pablo, in abnaꞌ ka kanyat an judíotsik xi más ultaláb xi tajaꞌ Roma ani tam ti junkuntsik, in utsaꞌ enchéꞌ: ―At kidhtaltsik, nanáꞌ yab xataꞌ tu waltsámal an judíotsik nibal u chʼikat tʼajtsámal tin takʼixtal ni wejeꞌ pakéliltsik, por in pidhná Jerusalén abal kin wikʼan kʼal an romanotsik.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Tam ti okʼon ti kin lújundhaꞌtsik, in léꞌwiꞌik ti kin walkaꞌ abal yab tin eltsitsik ni jun i walastaláb xi yejat ku jalbiy kʼal i chemlá.
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 Por an judíotsik yab in leꞌnaꞌ. Jaxtám tu konoy abal kin lújundhá kʼal an lej pulek takʼix romano, por yab abal u koꞌol jun xataꞌ xantʼokʼál ti ku utsbiy nu kidhtaltsik.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Jaꞌich kʼal jechéꞌ tin kwenta tu kanyámaltsik. Abal tu chuꞌutsik ani abal ku tʼilololách. Pos techéꞌ in kʼwajat wikʼadh kʼal i patʼál kʼal tin kwentakʼi an aytsixtaláb xi koꞌol, wawáꞌ xu israelita.
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Utsan tám enchéꞌ: ―Wawáꞌ yab i bachʼúmal ni jun i dhutsadh úw xi tál Judea abal ku óltsin xantʼéy waꞌach kʼal tatáꞌ ta kwenta, nibal tsiꞌnek ni jun i judío xi tuwaꞌ abal ti ku tʼiltsi max tatáꞌ i utsbidh.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Por i léꞌ ki achʼaꞌ xantʼéy a chalpayal kʼal tin kwenta jechéꞌ an ít junkuntaláb, pos i achʼámalich abal putálkʼi tu atʼnal.
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Anchanꞌ pé, bijtsin jun i kʼij xowkʼi ti neꞌech ka tʼiltsin xowaꞌ nin léꞌ kin choꞌóbnaꞌtsik ani junkun yán i a atiklábtsik xon ti kʼwajat na Pablo. Dhajaw tin tuju ti tʼiltsix kʼal tin kwenta xan tu takʼix na Dios asta dhamuy. In tʼiltsaltsik an ta Jesús ani in óltsaltsik xan tu tʼilnal bin takʼixtal na Dios xin jilám dhutsadh na Moisés ani bin dhuslábil an tʼiltsixtsik.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Taltsik in belál xowaꞌ in ulal na Pablo ani taltsik, yabaꞌ.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Ani kom yabtsik jununúl nin chalab, in tuju ti kʼaleltsik. Utsantsik tám enchéꞌ kʼal na Pablo: ―Tsubax tʼajat ti utsan kʼal an Tʼokat Ejattaláb ni wejeꞌ pakéliltsik, tam ti utsantsik enchéꞌ kʼal an tʼiltsix Isaías:
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 — ausente —
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 — ausente —
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Ka choꞌóbnaꞌtsik pé, ke xoꞌ, jechéꞌ nin loꞌoxtalábil na Dios neꞌech ka tʼiltsin xi yabtsik u judío ani neꞌech jaꞌ kin exbaytsik.
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Tam ti na Pablo in okʼoy kin ulu jechéꞌ, kʼale an judíotsik ani u káwlíxtsik tʼajat jajáꞌkʼitsik.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 Kʼwajay na Pablo ba jachanꞌ an matidh atá, cháb i tamub ani in bachʼwal ejtaltsik xu ulel ti álnax.
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 Kʼal ni jun i jíkʼib tin óltsal an atiklábtsik xan tu takʼix na Dios, in okʼtsaltsik kʼal tin kwenta an Ajátikláb Jesukristo ani yab u tamkʼuyáb kʼal ni jun xitaꞌ.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.