Mateus 25
Huambisa NT (HUB_WBT) vs NAA
1 “Yuuska shuar aina nina chichamen umiraina nuna Apuriyaiti tusa diez nuwa agkantu lamparinkrin jukiar, nuwenatin taamtai nijai wayatin asar nakasarua numamtinaiti tusa jintinkartak:
1 — Então o Reino dos Céus será semelhante a dez virgens que, pegando as suas lamparinas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Cinco nuwa shir umintsacharu ainawai, tura cinco nuwa chikich aina shir umintsaru ainawai.
2 Cinco delas eram imprudentes, e cinco, prudentes.
3 Nuwa umintsacharu ainaka lamparínkrin juinaksha, lamparínnumia ashimnakai yaratnunka jukicharu ainawai.
3 As imprudentes, ao pegar as suas lamparinas, não levaram óleo consigo,
4 Antsu nuwa umintsar pujuinaka lamparínkrin juinak, ashimnakai yaratnuncha botellanam aimkar chiki chikichik jukiaru ainawai.
4 mas as prudentes, além das lamparinas, levaram óleo nas vasilhas.
5 Nuwenatin tatsuk megkaak akai, nakai nakainakua kari pujarainam ashi kanararu ainawai.
5 E, como o noivo estava demorando, todas ficaram sonolentas e adormeceram.
6 Tuma kanarar tepenai, ajampek jasa ai: ‘Yamaika nuwenatnuka winawai, jiintrarum igkugtarma’, tusa untsumainamun antukaru ainawai.
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: “Eis o noivo! Saiam ao encontro dele!”
7 Untsumainamun antukar nuwa aina ashi nantarar, lamparínkrin ekeemakartasa uminainai,
7 — Então todas aquelas virgens se levantaram e prepararam as suas lamparinas.
8 cinco nuwa nita yara ekeemamaintrinka umitsuk pujuina asar, chikich nuwa nita ekeemamaintrinka shir umis pujuinan, lamparínkri kajinkai yaramaintri atsurmau asar, kajinkai yaramij tusar seaina.
8 E as imprudentes disseram às prudentes: “Deem a nós um pouco do óleo que vocês trouxeram, porque as nossas lamparinas estão se apagando.”
9 Tuinakai nuwa ashi shir umis pujuina chichainak: ‘Atsaa, turumaitsuji, akanka jukimka wári amukattawai. Antsu atumka surutainam werum sumaktarma’, tusa tiaru ainawai.
9 Mas as prudentes responderam: “Não! Porque então vai faltar tanto para nós como para vocês! Vão aos que o vendem e comprem óleo para vocês.”
10 Tuinam surutainam sumakartasa wearu ai, shuar nuwenatnusha ukunam taawaiti. Tumamtai nuwa umintsar nakaa pujuinaka nuna jukiar jeanam utsaanawar waitin pegkesha waimainchau epeniaru ainawai.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam preparadas entraram com ele para a festa do casamento. E fechou-se a porta.
11 Tumawaru ai, nuwa surutainam wearusha kaunkar, waiti pegkesha waimainchau epenmau asamtai, tujigkar chichainak: ‘Apu, waiti uraita, apu waiti uraita’ amajaina.
11 Mais tarde, chegaram as virgens imprudentes, dizendo: “Senhor, senhor, abra a porta para nós!”
12 Imatram ni ayak: Nekas tajarme atumsha yatsuk ainarum nekatsjarme”, tusa tinaiti.
12 Mas o noivo respondeu: “Em verdade lhes digo que não as conheço.”
13 Jesús nuna pachis jintinkartua ashimak nina unuinatairi ainan chicharuk: “Atumsha numamtuk kajinmakrum pujutsuk aneakuk pujustarma. Warí tsawantinig, tura etsasha urutam aig, wisha tatinaitaj nuka nekatsrume”, tusa tinaiti.
13 Portanto, vigiem, porque vocês não sabem o dia nem a hora.
14 “Yuuska shuar aina nina chichamen metek umina nuna Apuriyaiti tusa Jesús jintinkartak: Chikichik shuar wiakach chikich nugkanam wetatuk pujus, nina inatairi ainan untsuk ikaanak chicharuk: Kuitur kuitamatarma tusa ikukna numamtinaiti.
14 — Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 Chikichik shuaran kuitan cinco mil susauwaiti, tura chikichnaka kuitan dos mil susauwaiti, antsu chikichnaka kuitan mil susauwaiti. Nunaka chiki chikichik nita enentaimmaurin iiras tu takamaina ainawa, tusa turawaiti. Tura ikuak nigka chikich nugkanam wuwaiti.
15 A um deu cinco talentos, a outro deu dois e a outro deu um, de acordo com a capacidade de cada um deles; e então partiu.
16 Inatai kuitan cinco mil jukinka nu kuitjai warí ainan sumar nuna surak, nuiyasha kuitan cinco mil ikaugkauwaiti.
16 O servo que tinha recebido cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Inatai kuitan dos mil jukincha, nisha turusag nu kuitjai warí ainan sumar nuna surak, nuiyasha kuitan dos mil ikaugkauwaiti.
17 Do mesmo modo, o que tinha recebido dois ganhou outros dois.
18 Antsu inatai kuitan mil jukinka ayatik nugkan tai yutua nina patrónkri kuitrinka uuk inaisauwaiti.
18 Mas o servo que tinha recebido um talento, saindo, fez um buraco na terra e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 Tuma nukap tsawan pujus patrónsha waketki taawaiti. Tuma nina inatairi kuit susamuri ainan kuitrusha iturkamarum tusa iniastasa untsukuiti.
19 — Depois de muito tempo, o senhor daqueles servos voltou e fez um ajuste de contas com eles.
20 Turam shuar kuitan nukap jukina nu yama nagkamchakka wayaawaiti. Tuma yama nagkamchaku cinco mil kuit jukimun patrónkrin susauwaiti. Tura nu kuitjai warí sumaka suraku chikich cinco mil kuit jukimun suak: ‘Juna ikauntukmajme jukita’, tusa tinaiti.
20 Aproximando-se o que tinha recebido cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: “O senhor me confiou cinco talentos; eis aqui outros cinco que ganhei.”
21 Tama patrónkri chichaak: ‘Ayu, ameka inatai pegker chicham uminaitme. Ishichik susamaitiatam imatikam ikaugkaume. Jutika asaakmin yamaika ju nukap susattajme. Wina jearui wayata, tumawakmin ijai nakurusmi’, tusa tinaiti.
21 O senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
22 Nuna tusa timatai kuitan dos mil jukincha wayaawaiti. Tuma chichaak: ‘Apu winaka ayatik dos mil surusmame, tura nu kuitjai warí sumakan surakun, nuiyasha kuitan dos mil ikauntukmajme, turamun jui itaj nu jukita’, tusa tinaiti.
22 — E, aproximando-se também o que tinha recebido dois talentos, disse: “O senhor me confiou dois talentos; eis aqui outros dois que ganhei.”
23 Tama patrónkrisha chichaak: ‘Ayu, maake, ameka inatai pegker chicham uminaitme. Ishichik susamjame, turamaitiatam imatikam ikaugkaume. Jutika asaakmin yamaika ju nukap susatjame. Wina jearui wayata, tumawakmin ijai nakurusmi’, tusa tinaiti.
23 Então o senhor disse: “Muito bem, servo bom e fiel; você foi fiel no pouco, sobre o muito o colocarei; venha participar da alegria do seu senhor.”
24 Nuna tusa inaisamtai, mil kuitan jukincha wayaawaiti. Tuma chichaak: ‘Apu, ame shuar suri, chikitcha wait anenchau asam, árak araachiatam juukam yarumin asaakmin, wika nuna nekau asan,
24 — Chegando, por fim, o que tinha recebido um talento, disse: “Sabendo que o senhor é um homem severo, que colhe onde não plantou e ajunta onde não espalhou,
25 amina ashamakun kuitrumnaka nugka tain shir kuitaman uukan inaisamjai. Turamun yamai jui itarjame jukita’, tusa tinaiti.
25 fiquei com medo e escondi o seu talento na terra; aqui está o que é seu.”
26 Tutai patrónkri chicharuk: ‘¡Ameka inatai nakitme! Wii wina inatair ainan senchi takamtikkun waitkau, tura arakan arachiatan juurtuktarma tinu aisha,
26 Mas o senhor respondeu: “Servo mau e preguiçoso! Você sabia que eu colho onde não plantei e ajunto onde não espalhei?
27 ¿urukamtai kuit kawegti tusa egketainam egkea ikurtutskesha ameksha ayatik uukmesha inaisamame? Nui egkeamuitkugka kawe ai wisha tamain jakjai’, tusa tinaiti.
27 Então você devia ter entregado o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.”
28 Nuna tusa inaiyak, nui shuar irunun chicharuk: ‘Kuitan mil takaka nu atankirum shuar kuitan diez mil takaka nu susatarma’, tusa tinaiti.
28 — “Portanto, tirem dele o talento e deem ao que tem dez.
29 ‘Shuar nukap ara nuka nu nukap suam atinaiti, turamu asa ninu amaincha ampinturtinaiti. Antsu ishichik ara nuka náki asa, ashi atantam atinaiti.
29 Porque a todo o que tem, mais será dado, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Ju inatai atsumachmau waja juka jukirum, aa káshia ai apujsatarma, nui pujus waitak senchi útuk nain takertu pujuti’, tusa tinaiti”.
30 Quanto ao servo inútil, lancem-no para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.”
31 “Shuarnum akinawaitaj nuna apu jasan nayaimpinmaya shuar aina ajapeen etentawarmatai winaknaka, ekeemtai nekas tsaaptin jas a nui ekeemsatnaitjai.
31 — Quando o Filho do Homem vier na sua majestade e todos os anjos com ele, então se assentará no trono da sua glória.
32 Tumamtai shuar ashi nugkanmaya ainaka winak tuartukartinaiti. Imanikarmatai chikichik shuar ovejan kuitamin cabran ovejajai akanna numamtuk,
32 Todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa as ovelhas dos cabritos:
33 winau ainan untsurnumani irumkun, shuar tunau takatan inaisacharu ainanka menanmani irumratnaitjai.
33 porá as ovelhas à sua direita e os cabritos, à sua esquerda.
34 Turan wii apu asan, wina untsuruini irumran chicharkun: Atum wina Apar shir anentsa yaigmau ainatirmeka wini winitarma, tumarum tuke pujustinan Yuus nugkan najantsaig umikmauwa nu jukitarma.
34 — Então o Rei dirá aos que estiverem à sua direita: “Venham, benditos de meu Pai! Venham herdar o Reino que está preparado para vocês desde a fundação do mundo.
35 Wii tsukamakaisha atum winaka yutai surusmiarme, tura kitamakaisha umutai surusmiarme, tura jeenchau wekakaisha, atum wii pujumainka jea surusmiarme.
35 Porque tive fome, e vocês me deram de comer; tive sede, e vocês me deram de beber; eu era forasteiro, e vocês me hospedaram;
36 Jaanch atsurtakaisha atum surusmiarme. Jakun tepakaisha taarum iirmiarme. Achirkarmatai cárcelnum egketaisha, waitkattsarum tarutmiarme tusan titinaitjai.
36 eu estava nu, e vocês me vestiram; enfermo, e me visitaram; preso, e foram me ver.”
37 Nuna tusan takai winau ainatiram chichartakrum: ‘Apuru, ¿urutia isha ame tsukama pujamincha yurumkasha amasmiaji? ¿Urutia ame kitamakmincha umutaisha amasmiaji?
37 — Então os justos perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome e lhe demos de comer? Ou com sede e lhe demos de beber?
38 ¿Urutia ame irakum wekamincha, ina jeencha ikantramiajme? ¿Tura urutia jaanch atsurtamkaisha amasmiaji?
38 E quando foi que vimos o senhor como forasteiro e o hospedamos? Ou nu e o vestimos?
39 ¿Cárcelnum achinkam pujamincha isha urutia ame iistasrisha tamiaji? ¿Tura urutia ame jakum tepamincha tamiaji?’ tusarum turuttin ainarme. Turutkurmin,
39 E quando foi que vimos o senhor enfermo ou preso e fomos visitá-lo?”
40 Wii apu asan chichaakun: ‘Nekas tajarme, wina nemartin aina ju imanchauch aigkisha turawaitrum nuka wina turuta ainarme tusan titinaitjarme’.
40 — O Rei, respondendo, lhes dirá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o fizeram a um destes meus pequeninos irmãos, foi a mim que o fizeram.”
41 Nuna tina inaiyakun, wina menaruini irunun chicharainakun: Tunaun takatan inaisachu ainata, wini iruuntsuk ji kajinchau iwanchnau, tura ninu aina nujai pujustin umirkamua nui wetaarma.
41 — Então o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: “Afastem-se de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Wii tsukamakaisha suruschamiarme, kitamakaisha suruschamiarme.
42 Porque tive fome, e vocês não me deram de comer; tive sede, e vocês não me deram de beber;
43 Jeenchau wekakaisha, pujumainka suruschamiarme, jaanchin atsumakaisha suruschamiarme, jakun tepakaisha tura achinkan pujakaisha, iirsachmiarme tusan titinaitjai.
43 sendo forasteiro, vocês não me hospedaram; estando nu, vocês não me vestiram; achando-me enfermo e preso, vocês não foram me ver.”
44 Tusa tama nita chichartuinak: ‘Apu ¿urutia ame tsukama pujamincha, jeenchau wekamincha, jaanch atsurtamaisha, jakum tepamincha, achinkam cárcelnum egketmincha pachitskesha isha inaisamiajme?’ tusa turutiartinaiti.
44 — E eles lhe perguntarão: “Quando foi que vimos o senhor com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não o socorremos?”
45 Turutainakai wii ayakun: ‘Nekas tajarme, atum ju shuar imanchauch aina turachu ainarum, nuka wina turutawaitrume’, tusan titinaitjai.
45 — Então o Rei responderá: “Em verdade lhes digo que, sempre que o deixaram de fazer a um destes mais pequeninos, foi a mim que o deixaram de fazer.”
46 Timatai nu shuar ainaka waitat nagkankashtina nui weartin ainawai. Antsu wini wayaatarma tusa timau ainaka pujut tuke atina nui wayawartin ainawai”, tusa Jesús tinaiti.
46 E estes irão para o castigo eterno, porém os justos irão para a vida eterna.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.