Lucas 19
Huambisa NT (HUB_WBT) vs NVT
1 Tura Jesús yaakat Jericónam jeawaiti, tuma nuke nagkamau.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Nu yaaktanam shuar wiakach, Romanmaya apunu atinan kuitan yarumin ainan apuri Zaqueo naartin pujau.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 Nu shuar Jesúsan wainkattsa wakera. Turaksha nukap shuar tuarkar wena asarmatai, sutarach asa wainmainchau nekapea.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Jesúsan wainkattsa ni wetinnumani niyaa emak tsekegki númi wajamunam yaki wakauwaiti.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Zaqueo nui waka eketai, Jesúscha nuke ayaamas nagkak pagkai iis chicharuk: “Zaqueowa, wári akaikita, yamaika amina jeemin kanartasan winajai”, tusa tinaiti.
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 Tusa tama Zaqueo wári akaikinaiti, tuma Jesúsan shir anentas nina jeen juki umauwaiti.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Nu turamun wainkar Jesúska shuar tunaun jeen weyi tusar nukap shuar aina, aujmattan nagkamawaru.
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Zaqueo Jesúsjai chichas umik wajaki chichaak: “Apuru, yamai nagkamsanka shuar kuitrinchau aina auna wina warírun jimapetuk tinamkatjai, turakun wii shuar chikichik kuit kasarkamur ainanka cuatro kuitan susartajai”, tusa tinaiti.
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 Tusa takai Jesús chicharuk: “Yamaika ju jea juiyagka ameka uwemraume. Tuma asam yamaika amesha nekas Abraham weantu jasume.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Wii shuarnum akinawaitaj nunaka shuar Yuusan tupantraru aina nuna uwemtikattsan taawaitjai”, tusa tinaiti.
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Jesús Jerusalénnum jeattak weakai, shuar nina nemaras shimuinaka ni chichaamurin anturaina asar, Yuus inatmamuka ai jearintsuk nagkamnatti tu enentaimainakai, Jesús chikichnasha pachis jintinkartak:
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 “Chikichik shuar eme anentsa iitai ajakuiti. Iman asa apu anaikam taattsa nina nugken ikuak, chikich nugkanam jeashat wuwaiti.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Eke wetsuk, diez shuaran nina inatairi ainan untsukuiti. Tura ikaanak chiki chikichik shuaran nukap kuitan susauwaiti. Tura chicharuk: ‘Ju kuita jujai warí sumakrum surakrum ikaugkatarma, tumarmin wisha waketkin taatjai’, tusa tinaiti.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Tusa shir akatar ikuak chikich nugkanam wuwaiti. Tumamtai shuar nina kajeraina asar, chichaman apun akuptuinak: ‘Ika ame ina apuri atá tusarka wakeratsji’, tusa tuina.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 Tusa timau ayat apu anaikam ataksha nina nugkeen waketki jeawaiti. Tuma ni kuit susa ikukmauri ainan urutmak ikaugkara tusa nekaattsa untsukuiti.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 Turam chikichik shuar niyaa emak apun jeari chicharuk: ‘Apuru, ame diez kuit surusam ikurkimiam nunaka, warí ainan sumakan surakun cien kuitan ikauntukjame’, tusa tinaiti.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 Tusa ujam apusha chichaak: ‘Shir pegkeraiti, ameka inatai pegker asam, ishichik ikurkimsha shir kuitamam nu nukap ikaugkau asaakmin, yamaika aminka diez yaaktanmaya shuar ainan apuri atá tusan anaikatjame’, tusa tinaiti.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 Tusa takai chikich shuarsha jeari chichaak: ‘Apuru, ame kuit surusam ikurkimiam nunaka, warí ainan sumakan surakun cincuenta kuitan ikauntukjame’, tusa tinaiti.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 Tusa ujam apusha chichaak: ‘Ayu, amesha yamaika cincuenta yaaktanmaya shuar ainan apuri atá tusan anaikatjame’, tusa tinaiti.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 Nuna tusa takai chikich shuarsha jeari chichaak: ‘Apu, wika amina ashamakun kuitrumnaka takarsachmajme, ayatik jaanchjai shir ijian ikursamjame, jui awai, yamaika jukita.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Takarmain ayatan ameka senchi inakratin asaakmin, árak aratarma time ame araachiatam juukam yarumin asaakmin, amina ashamakun ayatik ikursamjame’, tusa tinaiti.
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 Tusa tama apusha chicharuk: Ameka inatai pegkerchauwaitme. Wisha ame wina chichartam tumasnak amijaigka atatjai. Shuar ainan inakun waitkau aisha tura wii arachiatan arakan juukan yarumin waitiatmesha,
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 jeen waketki taak kawegkun jukiti tusam ¿kuit egketainam egkeam ikurtuschamam? tusa tinaiti.
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 Tusa inaiyak chikich shuar nui iruuntatmaun untsuk chicharuk: ‘Chikichik kuitan takaka ju jurukrum, shuar kuitan cien takaka nu susatarma’, tusa tinaiti.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 Takai nita chichainak: ‘Apuru ¿cien kuitan takakusha urukamtai sumainaita?’ tusa tuina.
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 Tusa tuinakai apu chichaak: ‘Shuar pegker takasuka nu nukap suam atinaiti. Antsu shir takaschauka ashi atanteam atinaiti’, tusa tinaiti.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Nuna tusa ashimak ataksha chikich shuar nui irunun chicharuk: Yamaika shuar wina kajertuina asar, apu jasai tusar nakitruru aina nu yaruakrum jui itaarum, wisha wainaig ijinatarma”, tusa tinaiti.
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Nuna tusa inaiyak Jesús Jerusalénnum wuwaiti.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Tuma wea weakua jimar yaakat Betfagé tutai Betaniajai nain Olivosnum tiiju amaunam jeantatak wesa, nina unuinatairin jimaran akupeak:
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 Au yaakat a ai wetaarma. Tumarum jeaakmarum burro entsamkachmau jigkaam wajau wainkattarme. Turarum atia jukirum itartitarma.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Atiarum juarmin, chikichik shuarkesha waitmak chichartamuk: Urukamtai juarum tusa takaisha: Ina apuri atsuma asamtai juaji, tusarum titarma, tusa tinaiti.
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Tusa takai Jesúsa unuinatairi ainasha ayu tusa wearuiti. Tuma jeawar Jesús timaunka imatiksag wainkaruiti.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Tura jeariar atinak irunai, burrortin aina wainkaruiti. Turawar chichainak: “¿Burrosha urukamtai atiarme?” tusar tuina.
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Tuinakai nita aimainak: “Ina apuri atsumakai atiar juaji”, tusar tuina.
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Burron atia jukiar, Jesús wajamunam ejéniar nugkutairin aitkar, Jesúsan ekeniar jukiaruiti.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Tuma weakai Jesúsan eme anentas iiyainak, shuar aina jintanam jaanchrin aitar umaina.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Tura Olivosan naintri awagkenmaunam wesar, Jesúsan nemarin aina Jesús iwainamun ashi wainkaru asar, shir anenak tura Yuusan emematainak senchi pampaina.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Tumaina asar chichainak: “¡Shuarti apuri atinan Yuus akupturmakmau wina ju ashi shuarti ememattai atii! ¡Nayaimpinmaya ainasha agkan shir aneasar matsamsarti! ¡Ashi shuar aina Yuus senchirtina nuna nekamain ainawai!” tusar tuina.
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Nuna tusar imatainakai, fariseo shuarsha ujumak nui pachittrau asar chichainak: “Jintinkartina, amina nemartamin aina imataina au itatmamtikata”, tusa tuina.
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 Tuinakai Jesús ayak: “Nekas tajarme, wii nitan itatmamtikainakaigka kaya aina ju chichainak senchi pampainiartatui”, tusa tinaiti.
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Jesús Jerusalénnum tiiju wesa nuna wainak, shuar nui matsamin ainan enentaimtus útuk
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 chichaak: “Jerusalénnumia shuar aina, ju tsawanta juik juwapita ina uwemtikramainka tusar nekarainakka, agkan shir enentaimsar pujumain ainawai. Turasha yamaika wainmachua numamtuk asar, nunaka nekamain ainatsui.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Atumnasha tsawan shir ashammain arutramtinaitrume. Tura atumi shuari aina kaunkar, yaaktarminka ashi tentenmakar atumjai maaniktasar winitramiartinaiti.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Atumka Yuusapi ina uwemtikramratnun akupturmakjia tusarum nekachu asaakrumin, yaaktarmin utsaanturmawar atumnaka ashi mantamainak, jeancha yumpuarartinaiti, imatikamu asa chikichik kayaksha chikich kayanam ekenmauka tumasag juakuksha achatnaiti”.
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Jesús nuna tusa inaiyak, Yuus ememattasa iruuntai jeanam waikma, shuar tagkun surin ainan wainkauwaiti.
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 Tura nitan chicharuk: “Yuusa chichamen tu aarmauwaiti: ‘Wina jearka shuar aina wijai chichasartasa iruuntaiyaiti’, tusa timau aig, atumka Yuus eme anentsa iiyaku epeatin chikich aina tsanuarum tagku suakrum kuit atumnau atin jua asarum, shuar kasa matsamtaiya numamtuk amajsaurme”, tusa tinaiti.
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Tusa Yuus ememattasa iruuntai jeanam wayaa pujus, kashi kashinig shuar ainanka Yuusa chichamen pachis jintintu. Jesús tumakai sacerdote apuri aina, chicham umiktinan jintinkartin aina, apu ainajai iruuntrar itursarik Jesús maawaj tusar chicham tsanumrura achimainan eataina.
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 Imatikainaksha Jesús chichaman etserkai, ashi shuar shir aneasar anturaina asarmatai, maamain nekapenachu.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.