Hebreus 11
Hopi NT (HOP_WBT) vs NVI
1 Itam qapēvewnit akw hihta itahṅöyiy aw yórikyaniqey navoti’yuṅwa, pu put ahpiy hihta qa mātakqat pas suyan māmatsya.
1 Ora, a fé é a certeza daquilo que esperamos e a prova das coisas que não vemos.
2 Pi hisatsinom qapēvewniy ahpiy lomayuaatiwya.
2 Pois foi por meio dela que os antigos receberam bom testemunho.
3 Itam qapēvewnayaqey aw tutwaqw kurs tūwaqatsi God lavayiyat akw yukilti; noqw ōviy himu yaṅ mātakyaqa pay hihta mātakyaqat qa put aṅqw yukilti.
3 Pela fé entendemos que o universo foi formado pela palavra de Deus, de modo que o que se vê não foi feito do que é visível.
4 Ura Abel qapēvewnaqe Cain epnihqe pavan nukṅwat God aw hihta tavi; nihqe put ahpiy pay kurs pam súantaqey panwat mātakti; God put kuwahtipuyat ömahtaqey akw put paṅqawu; noqw pay as Abel mokpu‐nik̇aṅw nāt put tuawi’ta.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Pela fé ele foi reconhecido como justo, quando Deus aprovou as suas ofertas. Embora esteja morto, por meio da fé ainda fala.
5 Ura Enoch qapēvewnaqe mokiwuy aṅqw qa yuku, nīk̇aṅw ōmiqatsit aw nahlakiwa. Nihqe pam qa nātuwiwa, God paṅsoq put nahlaknaqw ōviy’o. Pi pam nāt qa nahlakniwht, pam aw lomanavotniwta, pam God unaṅwve hinmaqe ōviy’o.
5 Pela fé Enoque foi arrebatado, de modo que não experimentou a morte; "ele já não foi encontrado porque Deus o havia arrebatado", pois antes de ser arrebatado recebeu testemunho de que tinha agradado a Deus.
6 Noqw pay hak qa tuptsiwe’ kurs hin God unaṅwveni; pi God awnihqa pay pam pas suyan qátuhqe put hepnumyaqamuy kuwahtiput máqaṅwuqat kurs hin qa tuptsiwni’tani.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus, pois quem dele se aproxima precisa crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 God nāt hihta qe’yaqat aṅwu pay Noaht āawnaqw, pam qapēvewnaqe put k̇aptsita; nihqe pākihut mask̇ataqe timuy ayo nö́ṅakna. Put hapi akw pam yep qatsit tunatyayat aṅ hinwisqamuy qalomáhinwisqat mahtakna; noqw pam súantaniqat God yan put lavayhti, hak God aw tuptsiwhqa hin súantaqat pan’i.
7 Pela fé Noé, quando avisado a respeito de coisas que ainda não se viam, movido por santo temor, construiu uma arca para salvar sua família. Por meio da fé ele condenou o mundo e tornou-se herdeiro da justiça que é segundo a fé.
8 Ura God Abraham wáṅwayhqe, put haqam tutskwat ason makiwniqey aqwniqat aw tutapta. Noqw ōviy pam qapēvewnaqe God aw tuqayvastaqe nāp tutskway aṅqw nakwsu, haqaminihqey qa navoti’k̇aṅwo.
8 Pela fé Abraão, quando chamado, obedeceu e dirigiu-se a um lugar que mais tarde receberia como herança, embora não soubesse para onde estava indo.
9 Ura pam qapēvewnaqe haqam tutskwat aw awiniwtaqat qa ep sínonihqey pan hinnuma; ura pam mötsápkit aṅ ki’tinuma. Noqw ura Isaac‐niqw pu Jacob puma piw put an hinnuma; ura God pumuy tutskwat máqaniqey piw āawnaq’ö.
9 Pela fé peregrinou na terra prometida como se estivesse em terra estranha; viveu em tendas, bem como Isaque e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Abraham pi wuhkokitsokit huruwunuhqat God ahpiy yayhniwhqat piw yukiwhqat aw tayma.
10 Pois ele esperava a cidade que tem alicerces, cujo arquiteto e edificador é Deus.
11 Ura God Sarah Abraham nȫmayat ti’vaniqat put aw paṅqawu. Noqw pam put hinhtiniqat qapēvewnaqe nö’yiltiqe tsākw tavi, nāmahin pi as pam pāpu pas aṅ ruhpakiwk̇aṅwo.
11 Pela fé, Abraão — e também a própria Sara, apesar de estéril e avançada em idade — recebeu poder para gerar um filho, porque considerou fiel aquele que lhe havia feito a promessa.
12 Paniqw hapi ōviy i’ hak pay mokput antaqat ahpiy tokpelat aṅhqe sōtuy amún qaan’ewakw hintaqam aniwhti, pu pātuwaqatsit qalavaqe tūwat soon hak pohtoylaniqat pan’i.
12 Assim, daquele homem já sem vitalidade originaram-se descendentes tão numerosos como as estrelas do céu e tão incontáveis como a areia da praia do mar.
13 Ima sohsoyam qapēvewnayak̇ahk̇aṅw qatsiy kūkuyva, himu amumi awiniwtaqat qa ep ökit’a, pay pánis‐sa yāvoq put tutwaqee; nihqe pas suyan put pantaqat pās nātuptsiwnaya, nihqe ömahtota, pay puma qa pep tūwaqatsit ep sínomnik̇aṅw pay paṅqe hāk hinnumyaqey paṅqaqwa.
13 Todos estes ainda viveram pela fé, e morreram sem receber o que tinha sido prometido; viram-nas de longe e de longe as saudaram, reconhecendo que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Pi pan lavayi’yuṅqam súyan pi haqam kiy hepnumya.
14 Os que assim falam mostram que estão buscando uma pátria.
15 Kurs pi hin as puma haqaqw nöṅakqey aqwhaqami tunatyawyuṅwe’, qa hisat pay ahoy aqwye’ qenitutwani.
15 Se estivessem pensando naquela de onde saíram, teriam oportunidade de voltar.
16 Noqw puma hapi haqam pas nukṅwat qatsit ōveqatsit aṅqwnihqat tunatyawyuṅwa. Paniqw hapi ōviy God pumuy Tutuyqawhqaamnihqey pan túṅwantiwniqey suhtaq’ewa, pam pumuy amuṅem wuhkokitsokit na’sastaqe ōviy’o.
16 Em vez disso, esperavam eles uma pátria melhor, isto é, a pátria celestial. Por essa razão Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois preparou-lhes uma cidade.
17 God Abraham aw tuwantaqw, pam qapēvewnaqe Isaac God aw tavi, nihqe i’ hak tiy put aw awinit pasiwtaqa pas sūkw tiy kuwahti.
17 Pela fé Abraão, quando Deus o pôs à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Aquele que havia recebido as promessas estava a ponto de sacrificar o seu único filho,
18 Ura God put aw paṅqawu: Ason Isaac timat uhsinomni, yan’i.
18 embora Deus lhe tivesse dito: "Por meio de Isaque a sua descendência será considerada".
19 Pay kurs pi hin God put ahoy tātaynaniqey qa panhtiniqat pam wūwa nāmahinpi as mokni; noqw ōviy paṅqawniqw pay soñawnen pi pam paṅqw put kwusu.
19 Abraão levou em conta que Deus pode ressuscitar os mortos; e, figuradamente, recebeu Isaque de volta dentre os mortos.
20 Ura Isaac qapēvewnaqe timuy Jacob‐nik̇aṅw pu Esaut pumuy nāt hihta hintaniqat ep pumuy öqala.
20 Pela fé Isaque abençoou Jacó e Esaú com respeito ao futuro deles.
21 Jacob qapēvewnaqe ura mokiwuy aqw hayiṅwnaqe, Joseph tímuyatuy lȫqmuy öqala, nihqe natöṅpiy akw moto’k̇aṅw God aw okiwlawu.
21 Pela fé Jacó, à beira da morte, abençoou cada um dos filhos de José e adorou a Deus, apoiado na extremidade do seu bordão.
22 Joseph qapēvewnaqe qatsíso’ṅwamiq pítuhqe, Israel tímuyatuy haqamiyaniqat mahtsikna; nihqe ȫqayat hin hinhtotiniqat pās tutapta.
22 Pela fé José, no fim da vida, fez menção do êxodo dos israelitas do Egito e deu instruções acerca dos seus próprios ossos.
23 Moses tihtiwhq, naat‐niqw pu yuat puma God qapēvewnaqe payhkomuy mūmuyawhtuy aṅ put tupki’ta, yaw pam súhimuniqw ōviy’o, puma moṅwit hin yukiyat qa mamqasqee.
23 Pela fé Moisés, recém-nascido, foi escondido durante três meses por seus pais, pois estes viram que ele não era uma criança comum, e não temeram o decreto do rei.
24 Moses wuṅwqe qapēvewnaqe Pharaoht tiyat mānat tíatnihqey pan túṅwantiwniqey qa nāwakna.
24 Pela fé Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 Tatam pay God sinomuyatuy amumum hīhihta aṅ k̇ānanvotniqey namorsta, qaantaqat hahlayhpit ep hihsavo hahlayniqey epnihqee,
25 preferindo ser maltratado com o povo de Deus a desfrutar os prazeres do pecado durante algum tempo.
26 Christ tutukpanhqatsiat Egypt epeq hīhihta núnukṅwat epnihqe pas pávannihqat pan aw wūwaqee, pi pam pan put tunatyat ep hihta akw tayawinpit pas antsay’taqe ōviy’o.
26 Por amor de Cristo, considerou a desonra riqueza maior do que os tesouros do Egito, porque contemplava a sua recompensa.
27 Pam qapēvewnaqe ōviy Egypt‐tutskwat tatamhta, moṅwit itsívuyat qa mamqast’a; pas pam hakiy qataymataqpuvanihqat tuway’taqe pan hihta aṅ kuyta.
27 Pela fé saiu do Egito, não temendo a ira do rei, e perseverou, porque via aquele que é invisível.
28 Pam qapēvewnaqe mañat uṅwáyat hötsíwat ōvaqe pu ánan’ik wiwtsi, piw mañat sikwit tuhpet nȫsa; noqw ōviy motitihtiwyaqamuy tōtimuy qö́yatoqa qa pumuy amumi may’tat, amutsva yūmosa ahpiy’o.
28 Pela fé celebrou a Páscoa e fez a aspersão do sangue, para que o destruidor não tocasse nos fihos mais velhos dos israelitas.
29 Ura Israel‐sinom qapēvewnayaqe Palavatuphat aṅqe’ tutskwat lakput aṅ ayo nö́ṅa; noqw as Egypt aṅqw sinom put tuwantotat, paöysoa.
29 Pela fé o povo atravessou o mar Vermelho como em terra seca; mas, quando os egípcios tentaram fazê-lo, morreram afogados.
30 Israel‐sinom qapēvewnayaqe tsaṅe’sikis tālat aṅ Jericho‐kitsókit qöqönyaqw, ép kīhut tuhkwaat sapumhti.
30 Pela fé caíram os muros de Jericó, depois de serem rodeados durante sete dias.
31 Noqw ura tokoy huhyaqa, Rahab, qapēvewnaqe qatuptsiwni’yuṅqamuy amumum qa súlawhti, pi hakim kitsókimi nanauyve pohtamaqam put aw pituqw, pam pumuy amumi unaṅwtapqee.
31 Pela fé a prostituta Raabe, por ter acolhido os espiões, não foi morta com os que haviam sido desobedientes.
32 Noqw ya sen nu nāto piw hiṅqawni? Pi nu haqawatuy tuawi’taniqw soon aṅ tuwaniy imuy amuptsiwtani: Gideon, pu Barak, pu Samson, pu Jephthah, pu David pīwu, pu Samuel, pu God lavay’aymuyatuyu.
32 Que mais direi? Não tenho tempo para falar de Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas,
33 Ima qapēvewnit ahpiy haqe’ momṅwituy sinomuyatuy áṅwutota; súan yēsiwniqat aniwnaya; hihta awiniwyuṅqat ep öki; pu wukotohohtuy moayamuy útatota;
33 os quais pela fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, alcançaram o cumprimento de promessas, fecharam a boca de leões,
34 Uwiṅwuy a’nö mukiyat tōk̇aya; sipwuvahpit qalayat aṅqw ayo ipwaniwya; qa öqawi’k̇ahk̇aṅw a’nö hoṅvitoti; nānaywaqe a’nö öqaltoti; tuwqamuy taq’oyiyamuy tatslakna.
34 apagaram o poder do fogo e escaparam do fio da espada; da fraqueza tiraram força, tornaram-se poderosos na batalha e puseram em fuga exércitos estrangeiros.
35 Momoyam timuy so’qe ahoy tātayyaqw amumi yórikya. Pētu mātaviwyaniqey qa nānakwhaqe, hihta qaan’ewakw aṅ okiwsaniwya; puma hisat ahoy yesvaniwniqat epeq pavan nukṅwat qatsit aw‐sa taywisqe ōviy’o.
35 Houve mulheres que, pela ressurreição, tiveram de volta os seus mortos. Alguns foram torturados e recusaram ser libertados, para poderem alcançar uma ressurreição superior.
36 Pu pētu amumi qaan’ewakw tututsiwya, pu wuvahtinumya; hikis pas sómiwya, pu sivikiva taṅatiwya.
36 Outros enfrentaram zombaria e açoites, outros ainda foram acorrentados e colocados na prisão,
37 Puma tatatupniwya; siyarat akw nāhoy tutkitiwya; unaheviwya; sipwuvahpit akw qö́yantiwya; okiw kanelvuhk̇at, pu kapirsvuhk̇at yuwsi’k̇ahk̇aṅw aṅqe’ hinnumya; hihta ṅastayak̇ahk̇aṅwo; hihta akw okiwhinyuṅqe k̇ānanapta.
37 apedrejados, serrados ao meio, postos à prova, mortos ao fio da espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelhas e de cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Yep qatsi pumuy qa hihk̇ay’ta, puma okiw haqe’ qayēsiwhpuve hinnumya, tuhtukwivaa, pu tuhsövaa, pu tutskwat aṅ koroiwyuṅqat aṅ’a.
38 O mundo não era digno deles. Vagaram pelos desertos e montes, pelas cavernas e grutas.
39 Ima sohsoyam qapēvewniy ahpiy lomanavotniwya; noqw pay God pumuy hihta āawnaqe pumuy nāt qa maqa.
39 Todos estes receberam bom testemunho por meio da fé; no entanto, nenhum deles recebeu o que havia sido prometido.
40 Nīk̇aṅw itamuṅem hihta pavan nukṅwat pasiwnaqe, puma itamum sumiyank̇ahk̇aṅw pasiwnayaniqat pan yuku.
40 Deus havia planejado algo melhor para nós, para que conosco fossem eles aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.