2 Coríntios 12
Hopi NT (HOP_WBT) vs ARA
1 Pas k̇a nu hihta kwivilalvaye’ soon put akw moṅwvastini. Kurs nu hihta tuawyorikqey, pu Tutuyqawhqa inumi mātaktiqat yuaatani.
1 Se é necessário que me glorie, ainda que não convém, passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Nu hakiy Christ aw tuptsiwni’taqat tuwi’ta. Noqw pam pakwt nālöq sihk̇ay’taqat yahsaṅwuy ephaqam tokpelat yūmoq paki; sen tokoy’k̇aṅwo, sen pay qa tokoy’k̇aṅwo, nu put qa navoti’ta, pay God‐sa put navoti’ta.
2 Conheço um homem em Cristo que, há catorze anos, foi arrebatado até ao terceiro céu (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
3 Ura nu paṅqawu: Pam hak lomaqatsit aw ōmi wīkiwa, sen tokoy’k̇aṅwo, sen pay qa tokoy’k̇aṅwo, nu put qa navoti’ta, pay God‐sa put navoti’ta.
3 e sei que o tal homem (se no corpo ou fora do corpo, não sei, Deus o sabe)
4 Noqw pam paṅso wīkiwhqe, lavayit pas kurs hin paṅqawiwhqat navota; noqw put hak yuaataniqw pam mewniwta.
4 foi arrebatado ao paraíso e ouviu palavras inefáveis, as quais não é lícito ao homem referir.
5 Nu hakiy pantaqat tsok̇anani, nīk̇aṅw pay nu qa nātsok̇anani; nu qaöqáwi’taqey yuaatani.
5 De tal coisa me gloriarei; não, porém, de mim mesmo, salvo nas minhas fraquezas.
6 Kurs nu as hímuiwtaniqey nāwaknanik̇aṅw, nu qa núanhimuniwhtini; pi nu hihta yuaataqey suyan navoti’ta, Nīk̇aṅw pay nu soon panhtini. Taq hak inumi hin yórikqey, pu nuy hin navotqey pan inumi wūwantaniqat nu nāwakna. Noqw pep pu’ pam soon put pantaqat yuhk̇e’ nuy tsok̇anani.
6 Pois, se eu vier a gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas abstenho-me para que ninguém se preocupe comigo mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 Noqw nu hihta pas pavan yórikqey qa ep pas kwivi’naṅwtiniqw, hihta tūya Satan ahpiy inumi noiwa, kūtat antaqa, nuy tūholawniqee. Noqw put atsviy nu qa pas kwivi’naṅway’ta.
7 E, para que não me ensoberbecesse com a grandeza das revelações, foi-me posto um espinho na carne, mensageiro de Satanás, para me esbofetear, a fim de que não me exalte.
8 Noqw as pam pantaqa nuy mātapniqat nu pāyis Tutuyqawhqat aw okiw tūviṅta.
8 Por causa disto, três vezes pedi ao Senhor que o afastasse de mim.
9 Noqw pam inumi paṅqawu: Pay inuokwa ūmi aptsiwta, pi um qaöqáwi’taqw pahsat pu nu uhpiy a’nö öqalay’taqey nuhtumi mahtakinta. Paniqw ōviy nu hahlayk̇aṅw hihta aṅ qa pasiwk̇aṅw put ep himuiwtani; nen nu Christ öqalayat aṅ put amum hinmani.
9 Então, ele me disse: A minha graça te basta, porque o poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, mais me gloriarei nas fraquezas, para que sobre mim repouse o poder de Cristo.
10 Nihqe ōviy nu Christ atsviy hihta aṅ k̇ānanvotqey ep hahlayhtima. Nu put lavay’ayaatnihqe ōviy ȫpuiwta; sinom nuy ōvelantota; pu nu hihta hakni’ta; sinom nuy okiwsahsanya. Pi nu qaöqáwi’te’ pahsat pu nu Christ ahpiy a’nö hoṅviiwtani.
10 Pelo que sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias, por amor de Cristo. Porque, quando sou fraco, então, é que sou forte.
11 Nu yan kwiviyuaataqe núanhimuniwhti, uma nuy put aw lālayyaq’ö, pi as pi uma nuy lomalavaytanik̇aṅwo. Umuyniqw ima nāpnihqe Christ lavay’aymatnihqam pas pavan hihtuya. Noqw nu umumi súaṅqawni: Puma nālomatsok̇ani’yuṅqw pay piw nu súamunta, nāmahin pi as nu pas antsa God‐niqw pay qa hímuu.
11 Tenho-me tornado insensato; a isto me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós; porquanto em nada fui inferior a esses tais apóstolos, ainda que nada sou.
12 Ura nu umuhpa’ tumaltaqe pas antsa Christ lavay’ayaatnihqey pan umumi namtakna; nu qa hihta ep naṅ’eknat, umuhpa’ k̇ātumalat hihta tuawi’taqat tumalta, pu k̇ātatayhpit pīwu.
12 Pois as credenciais do apostolado foram apresentadas no meio de vós, com toda a persistência, por sinais, prodígios e poderes miraculosos.
13 Ya nu aye’ God aw tōnawtaqamuy‐sa lomahintsant, umuy qalomáhintsana? Qae. Ka uma hihta ep inumi hin unaṅway’yuṅwa, nu umumi lomatuawit yuaatat qa hihta umumi tuṅlay’taqat ep’e. Okiw uma inumi put ep pö́hikyani.
13 Porque, em que tendes vós sido inferiores às demais igrejas, senão neste fato de não vos ter sido pesado? Perdoai-me esta injustiça.
14 Meh, pu’ hapi nu pāyis umumiqniqey aw pitsini’ta; pay nu soon hihta ep umumi tūkway’tani; nu umuhhimuy hihta tuṅlay’taniqey qa put ōviy umumini, pi nu umumi unaṅway’taqey ōviy’o. Pi qa tsātsayom yumuy, namuy amuṅem hihta na’sastotaṅwu, pi pumuy namat, yumat timuy amuṅem hihta na’sastotaṅwu.
14 Eis que, pela terceira vez, estou pronto a ir ter convosco e não vos serei pesado; pois não vou atrás dos vossos bens, mas procuro a vós outros. Não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais, para os filhos.
15 Pu tatam pi nu umumi hihta nāvoswani, pu piw nukwsiwhtini, nāmahin pi nu umumi pavan pas unaṅway’taqw, uma tuwat pahsat inumi qa pas unaṅway’yuṅwni.
15 Eu de boa vontade me gastarei e ainda me deixarei gastar em prol da vossa alma. Se mais vos amo, serei menos amado?
16 Noqw pay pií; pay pi nu qa hihta ep umumi tūkway’ta as’a; noqw yaw uma paṅqaqwa: Pam tuhisanihqe ōviy unatwiy akw itamuy nukwáṅwhinhti.
16 Pois seja assim, eu não vos fui pesado; porém, sendo astuto, vos prendi com dolo.
17 Ura nu umumi hakimuy ayata. Noqw puma haqawa sen umuy hihta kwahana?
17 Porventura, vos explorei por intermédio de algum daqueles que vos enviei?
18 Ura nu Titus umumi ayata, piw pu sukwat tuptsiwni’taqata. Noqw ya Titus umuy hihta kwahana? Ya itam qa sun tunatyawta? Ya itam qa sun hinma?
18 Roguei a Tito e enviei com ele outro irmão; porventura, Tito vos explorou? Acaso, não temos andado no mesmo espírito? Não seguimos nas mesmas pisadas?
19 Uma k̇a wūwantotaqw nu umumi nēṅem qenitaniqe ōviy pan penta. Noqw pay qa panta. Pi nu God atpip Christ aw yank̇aṅw umumi penta, uma öqawhtotaniqat ōviy’o, aw iunaṅwamu.
19 Há muito, pensais que nos estamos desculpando convosco. Falamos em Cristo perante Deus, e tudo, ó amados, para vossa edificação.
20 Pas nu tusiiwta k̇a nu umumi pite’ umumi yorikq umuy suan hinwisniqat nu nāwaknaqw, uma qa pan hinwisni. Noqw pay uma as k̇a nu umumi pās yuaataniqat nānawaknaqw nu umuy tuwat qöhqöyni. Nāp hisat pi uma hihta ep nāṅwuy’yuṅwni; nānami unaṅwtutuyyani, nānami itsívuiwyuṅwni, nānamiq hiṅqaqwaqey akw nātsikiwtani, nehpewi sawiwitotani, pu pas hihtunihqey panyuṅwni, tsotsvalqey aṅ qanamítuqayveyani.
20 Temo, pois, que, indo ter convosco, não vos encontre na forma em que vos quero, e que também vós me acheis diferente do que esperáveis, e que haja entre vós contendas, invejas, iras, porfias, detrações, intrigas, orgulho e tumultos.
21 Pu nāp hisat nu piw umumi pituqw, God Ina umutsva nuy hamanhtoynani, taq k̇a nu k̇aysiwhqamuy qaanhtipuy aṅqw qa lasyaqamuy tuwe’ unaṅwmokni, puma itséhe’qatsiy, pu qahopqatsiy, pu qaunáṅwtalqatsiy qa qe’totiq’ö.
21 Receio que, indo outra vez, o meu Deus me humilhe no meio de vós, e eu venha a chorar por muitos que, outrora, pecaram e não se arrependeram da impureza, prostituição e lascívia que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.