Marcos 11

Parmeswar ke naawa poestak (HNSNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 — ausente —
1 Quando já se aproximavam de Jerusalém, Jesus e seus discípulos chegaram às cidades de Betfagé e Betânia, no monte das Oliveiras. Jesus enviou na frente dois discípulos.
2 — ausente —
2 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho, no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
3 Aur djab koi toelogse poetjhie: ‘Toe ka kare hai?’ tab bol deihe: ‘Prabhoe ke eke kaam hai, aur oe abbe pathaai deiga.’ ”
3 Se alguém lhes perguntar: ‘O que estão fazendo?’, digam apenas: ‘O Senhor precisa dele e o devolverá em breve’.”
4 Oe doeno hoewa gail aur daam par ekgo kamaarie lage gadaha ke paais. Oesab okar tatai khole lagal.
4 Os dois discípulos foram e encontraram o jumentinho na rua, amarrado junto a uma porta.
5 Hoewa par koetjh log thara raha. Tab koi poetjhies: „Toe ka kare hai?”
5 Enquanto o desamarravam, algumas pessoas que estavam ali perguntaram: “O que vocês estão fazendo, desamarrando esse jumentinho?”.
6 Tab tjela log bataais djaun Jiesoe bolies raha. Tab manai log oesabke ledjaain deis.
6 Responderam conforme Jesus havia instruído, e os deixaram levar o animal.
7 Aur tjela log oke Jiesoe ke paas legail. Tab oesab gadaha par aapan kapra bietjhaais aur oe opar baith gail aur sabhan sanghe tjale lagal.
7 Os discípulos trouxeram o jumentinho, puseram seus mantos sobre o animal, e Jesus montou nele.
8 Tab dher manai log okar khaat aapan kapra rasta par bietjhaais, aur doesar log khet me se patta toerke laaike bietjhaais Jiesoe ke aadar kare khaatien.
8 Muitos da multidão espalharam seus mantos ao longo do caminho diante de Jesus, e outros espalharam ramos que haviam cortado nos campos.
9 Tab manai log okare aage paatjhe tjalat raha aur djor se bolat raha: „Parmeswar ke barka maan! Ie soekhie Manai Prabhoe ke naam se aawe hai!
9 E as pessoas, tanto as que iam à frente como as que o seguiam, gritavam: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor!
10 Oe soekh me raadj tjalaaiga djaise hamlogke baap-daada raadja Daawied bhie karat raha! Parmeswar oke aasies dewe. Hamlog swarag talak oke barka maaniela!”
10 Bendito é o reino que vem, o reino de nosso antepassado Davi! Hosana no mais alto céu!”.
11 Aisahie Jiesoe gadaha par baithke Jeroesaalem sahar me pahoetjal. Tab oe Parmeswar ke mahal ke angana me gail aur dekhies kie hoewa par ka howe hai. Derie hoi gail raha, ohie se oe aapan baara tjela log ke leike phien se Betaania gaaw me laut gail.
11 Jesus entrou em Jerusalém e foi ao templo. Depois de olhar tudo ao redor atentamente, voltou a Betânia com os Doze, porque já era tarde.
12 Tab djab saber bhail tab sabhan Betaania gaaw se djaat raha. Aur Jiesoe ke bhoekh lagal.
12 Na manhã seguinte, quando saíam de Betânia, Jesus teve fome.
13 Tab koetjh doer me oe ekgo adjier ke per dekhies. Oe gail per me dekhe kie oman phal hai kie na, bakie koetjh na paais. Oman khaalie patta raha. Adjier ke phal ke tem na raha.
13 Viu que, a certa distância, havia uma figueira cheia de folhas e foi ver se encontraria figos. No entanto, só havia folhas, pois ainda não era tempo de dar frutos.
14 Tab oe per se bolies kie: „Toe ab se kabhie phal na deihe!” Aur okar tjela log soenies kie oe ka bole hai.
14 Então Jesus disse à árvore: “Nunca mais comam de seu fruto!”. E os discípulos ouviram o que ele disse.
15 Tab djab Jiesoe aur okar tjela log Jeroesaalem sahar me pahoetjal, tab oesab phien se Parmeswar ke mahal ke angana me gail.
15 Quando voltaram a Jerusalém, Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que compravam e vendiam animais para os sacrifícios. Derrubou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas,
16 Oe manai log ke bhie rokies djaun maangat raha har ek rakam tjiedj angana me laawe.
16 impediu todos de usarem o templo como mercado
17 Oe oesabke daatke bolies: „Ka, toelog na djaane hai kie Parmeswar ke poestak me liekhal hai:
17 e os ensinava, dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será chamado casa de oração para todas as nações’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
18 Tab djab barka agwan aur dharam ke parhal waalan soenies kie oe ka kare hai, tab oesab ekgo mauka khodje lagal oke marwaai dhaare khaatien. Bakie djaatie log okar siektjha biesaal maanat raha, ohie khaat barkwan deraat raha.
18 Quando os principais sacerdotes e mestres da lei souberam o que Jesus tinha feito, começaram a tramar um modo de matá-lo. Contudo, tinham medo dele, pois o povo estava muito admirado com seu ensino.
19 Tab djab sandjha howe lagal tab Jiesoe aur okar baara tjela log sahar me se phieno tjal gail.
19 Ao entardecer, Jesus e seus discípulos saíram da cidade.
20 Biehaan bhaile djab sabhan adjier ke per lage se paas bhail, tab dekhies kie oe per ekdam se djhoeraai gail hai.
20 Na manhã seguinte, quando os discípulos passaram pela figueira que Jesus tinha amaldiçoado, notaram que ela estava seca desde a raiz.
21 Tab Petras jaad karies kie Jiesoe kaun baat bolies raha. Oe ose bolies: „Maastar, dekh, kalhia toe perwa ke saraple rahiele aur aadj oe djhoeraai gail! Oe kaise hoi sake hai?”
21 Pedro se lembrou do que Jesus tinha dito à árvore e exclamou: “Veja, Rabi! A figueira que o senhor amaldiçoou secou!”.
22 Tab oe bolies: „Parmeswar me bieswaas kar.
22 Então Jesus disse aos discípulos: “Tenham fé em Deus.
23 Soen, dje aapan diel bhar se Parmeswar me bieswaas kare hai aur dje ke doebdha na hai, oe hia ke pahaar se bol sake hai: ‘Oekhar, aur samoendar me gier dja!’ aur Parmeswar ose aise karwaaiga.
23 Eu lhes digo a verdade: vocês poderão dizer a este monte: ‘Levante-se e atire-se no mar’, e isso acontecerá. É preciso, no entanto, crer que acontecerá, e não ter nenhuma dúvida em seu coração.
24 Ohie se ham toelogse boliela kie djab toe praatna me Parmeswar se tjaahe djaun tjiedj mangiehe, tab toke tjaahie bieswaas kare ke kie toe paai tjoekale hai. Tab Parmeswar tor praatna soeniega.
24 Digo-lhes que, se crerem que já receberam, qualquer coisa que pedirem em oração lhes será concedido.
25 Bakie praatna karte me djab toe koi ke oeppar goessaail baate, tab toke tjaahie oke tjhama dewe ke. Tab tor swarag ke Pieta tor paap bhie tjhama karie. [
25 Quando estiverem orando, se tiverem alguma coisa contra alguém, perdoem-no, para que seu Pai no céu também perdoe seus pecados.
26 Bakie djab toe doesar koi ke na mangiehe tjhama kare, tab tor swarag ke Pieta toke bhie tjhama na karie.]”
26 Mas, se vocês se recusarem a perdoar, seu Pai no céu não perdoará seus pecados”.
27 Tab Jiesoe aur okar tjela log phieno Jeroesaalem sahar me aail. Tab djab oe Parmeswar ke mahal ke angana me ghoemat raha, tab barka agwan aur dharam ke parhal logan aur doesar barkwan okar lage aail.
27 Mais uma vez, voltaram a Jerusalém. Enquanto Jesus passava pelo templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo vieram até ele
28 Oesab poetjhies kie: „Toe aapan kaam kekar naam se kare hai? Kalhia toe manai log ke kekar hoekoem se khaderle?”
28 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
29 Tab oe bolies: „Ham toelogse pahiele ek baat poetjhab. Djab toelog djabaab deihe, tab ham toelogse bataabe kie ham ie sab kaam kekar hoekoem se karlie hai.”
29 Jesus respondeu: “Eu lhes direi com que autoridade faço essas coisas se vocês responderem a uma pergunta:
30 Oe poetjhies: „Johaanas Parmeswar ke kie manai log ke hoekoem se dopoe karat raha? Toelog ka bole hai?”
30 A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana? Respondam-me!”.
31 Tab barkwan apane me baat-tjiet karke bolies: „Hamlog ka bolie? Djab hamlog bolab: ‘Parmeswar ke’ tab oe bolie: ‘Tab toelog kaahe ke okar baat na bieswaas karle hai?’
31 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
32 Bakie djab hamlog bolab: ‘Manai log ke hoekoem se,’ tab djaatie log hamlogke oeppar goessaai djaai.” Dher manai log to Johaanas ke ek Parmeswar ke sanesia ghat barka maanat raha, aur barkwan oesabke deraat raha.
32 Mas será que ousamos dizer que era apenas humana?”. Tinham medo do que o povo faria, pois todos acreditavam que João era profeta.
33 Ohie khaat oesab Jiesoe se bolies: „Hamlog na djaaniela.” Tab oe bolies: „Tab ham toelogse bhie na bataab kie ham kekar hoekoem se ie sab kaam kariela.”
33 Por fim, responderam: “Não sabemos”. E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.