Mateus 13

Tuivang Matu Chin Bible (HLT_THB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ce nyn awh Jesu taw im awhkawng cet nawh tuili kengawh ngawi hy.
1 Mais tarde, naquele mesmo dia, Jesus saiu de casa e sentou-se à beira-mar.
2 Cawh thlang khawzah a venawh cun uhy, cedawngawh lawng khuina cet nawh ngawi hy, thlang kqeng taw tuili kengawh dyi uhy.
2 Logo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco, sentou-se e ensinou o povo que permanecia na praia.
3 A mingmih a venawh nyttahawi ing awi khawzah kqawn pek khqi hy; “
3 Jesus contou várias parábolas, como esta: “Um lavrador saiu para semear.
4 — ausente —
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 — ausente —
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 — ausente —
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 — ausente —
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos.
8 — ausente —
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada.
9 ” tinak khqi hy.
9 Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
10 A hubatkhqi venawh law unawh, “kawtih thlang kqeng a venawh nyttahawi ing awi nak kqawn peek khqi? tinawh doet uhy.
10 Os discípulos vieram e lhe perguntaram: “Por que o senhor usa parábolas quando fala ao povo?”.
11 A mingmih a venawh, “
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino dos céus, mas a outros não.
12 — ausente —
12 Pois ao que tem, mais lhe será dado, e terá em grande quantia; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tirado.
13 — ausente —
13 É por isso que uso parábolas: eles olham, mas não veem; escutam, mas não ouvem nem entendem.
14 — ausente —
14 “Cumpre-se, desse modo, a profecia de Isaías que diz: ‘Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
15 — ausente —
15 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
16 — ausente —
16 “Felizes, porém, são seus olhos, pois eles veem; e seus ouvidos, pois eles ouvem.
17 — ausente —
17 Eu lhes digo a verdade: muitos profetas e justos desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam.
18
18 “Agora, ouçam a explicação da parábola sobre o lavrador que saiu para semear.
19 — ausente —
19 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem sobre o reino e não a entendem. Então o maligno vem e arranca a semente que foi lançada em seu coração.
20 — ausente —
20 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
21 — ausente —
21 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
22 — ausente —
22 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida e pela sedução da riqueza, de modo que não produzem fruto.
23 ,” tina hy.
23 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e entendem a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
24 — ausente —
24 Esta foi outra parábola que Jesus contou: “O reino dos céus é como um agricultor que semeou boas sementes em seu campo.
25 — ausente —
25 Enquanto os servos dormiam, seu inimigo veio, semeou joio no meio do trigo e foi embora.
26 — ausente —
26 Quando a plantação começou a crescer, o joio também cresceu.
27 — ausente —
27 “Os servos do agricultor vieram e disseram: ‘O campo em que o senhor semeou as boas sementes está cheio de joio. De onde ele veio?’.
28 — ausente —
28 “‘Um inimigo fez isso’, respondeu o agricultor. “‘Devemos arrancar o joio?’, perguntaram os servos.
29 — ausente —
29 “‘Não’, respondeu ele. ‘Se tirarem o joio, pode acontecer de arrancarem também o trigo.
30 tinak khqi hy.
30 Deixem os dois crescerem juntos até a colheita. Então, direi aos ceifeiros que separem o joio, amarrem-no em feixes e queimem-no e, depois, guardem o trigo no celeiro’”.
31 Cekcoengawh a mingmih a venawh nyhtahnaak awi ak chang ce kqawn pek khqi bai hy: “
31 Então Jesus contou outra parábola: “O reino dos céus é como a semente de mostarda que alguém semeia num campo.
32 ,” tinak khqi hy.
32 É a menor de todas as sementes, mas se torna a maior das hortaliças; cresce até se transformar em árvore, e vêm as aves e fazem ninho em seus galhos”.
33 A mingmih a venawh nyhtahnaak awi ak chang kqawn pe bai hy: “” tinak khqi hy.
33 Jesus também contou a seguinte parábola: “O reino dos céus é como o fermento usado por uma mulher para fazer pão. Embora ela coloque apenas uma pequena quantidade de fermento em três medidas de farinha, toda a massa fica fermentada”.
34 Vawhkaw ik-oeihkhqi boeih ve Jesu ing nyhtahnaak awi ing thlang kqeng a venawh kqawn pehy; nyhtahnaak awi kaana a mingmih a venawh ikaw pynoet awm ap kqawn pehy.
34 Jesus sempre usava histórias e comparações como essas quando falava às multidões. Na verdade, nunca lhes falava sem usar parábolas.
35 Cedawngawh tawngha ing: “Nyhtahnaak awikhqi ing, khawmdek a syn cyk awhkawng thuh na ak awmkhqi ce kqawn kawng,” tinawh anak kqawn ce cup sak hy.
35 Cumpriu-se, desse modo, o que foi dito por meio do profeta: “Eu lhes falarei por meio de parábolas; explicarei coisas escondidas desde a criação do mundo”.
36 Cekcoengawh thlang kqeng ce cehta nawh ipkhui na lut hy. Cawh a hubatkhqi ce a venna law unawh, “Lo awhkaw beei nyhtahnaak awi nak kqawn ce kaimih aham kqawn caih lah,” tina uhy.
36 Em seguida, deixando as multidões do lado de fora, Jesus entrou em casa. Seus discípulos lhe pediram: “Por favor, explique-nos a história do joio no campo”.
37 A mingmih a venawh, “
37 Jesus respondeu: “O Filho do Homem é o agricultor que planta as boas sementes.
38 — ausente —
38 O campo é o mundo, e as boas sementes são o povo do reino. O joio são as pessoas que pertencem ao maligno,
39 — ausente —
39 e o inimigo que plantou o joio no meio do trigo é o diabo. A colheita é o fim dos tempos, e os que fazem a colheita são os anjos.
40 — ausente —
40 “Da mesma forma que o joio é separado e queimado no fogo, assim será no fim dos tempos.
41 — ausente —
41 O Filho do Homem enviará seus anjos, e eles removerão do reino tudo que produz pecado e todos que praticam o mal
42 — ausente —
42 e os lançarão numa fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
43 — ausente —
43 Então os justos brilharão como o sol no reino de seu Pai. Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”
44 — ausente —
44 “O reino dos céus é como um tesouro escondido que um homem descobriu num campo. Em seu entusiasmo, ele o escondeu novamente, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou aquele campo.”
45 — ausente —
45 “O reino dos céus também é como um negociante que procurava pérolas da melhor qualidade.
46 — ausente —
46 Quando descobriu uma pérola de grande valor, vendeu tudo que tinha e, com o dinheiro da venda, comprou a tal pérola.”
47
47 “O reino dos céus é, ainda, como uma rede de pesca que foi lançada ao mar e pegou peixes de todo tipo.
48 — ausente —
48 Quando a rede estava cheia, os pescadores a arrastaram até a praia, sentaram-se e juntaram os peixes bons em cestos, jogando fora os ruins.
49 — ausente —
49 Assim será no fim dos tempos. Os anjos virão, separarão os perversos dos justos
50 ” tina hy.
50 e os lançarão na fornalha ardente, onde haverá choro e ranger de dentes.
51 Jesu ing a mingmih a venawh, “?” tinawh doet khqi hy. Cekkhqi ing, “Oeih, Bawipa,” tina uhy.
51 Vocês entendem todas essas coisas?” “Sim”, responderam eles.
52 A mingmih a venawh, “,” tina hy.
52 Então ele acrescentou: “Todo mestre da lei que se torna discípulo no reino dos céus é como o dono de uma casa que tira do seu tesouro verdades preciosas, tanto novas como velhas”.
53 Jesu ing vawhkaw nyhtahnaak awikhqi ak kqawn boeih coengawh, ce a hyn ce cehta hy.
53 Quando Jesus terminou de contar essas parábolas, deixou aquela região
54 Amah a khaw na ce law nawh Sinakawk awh ce thlang cawngpyi hy, cawh a mingmih ce a ming ngaih kyi hy.” Ve ak thlang ing hana kaw vemyih cyihnaak ingkaw kawpoek kyi ik-oeih saithainaakkhqi a taak hy voei?” ti uhy.
54 e voltou para Nazaré, cidade onde tinha morado. Enquanto ensinava na sinagoga, todos se admiravam e perguntavam: “De onde lhe vêm a sabedoria e o poder para realizar milagres?
55 “Anih ve thing aatkung a capa am nu? Anu awm Meri am nu ve, a koeinaakhqi Jakop, Joseph, Simon ingkaw Juda am nu ve?
55 Não é esse o filho do carpinteiro? Conhecemos Maria, sua mãe, e também seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas.
56 A koeinukhqi awm ningnih a venawh amik awm haih lawt am nu ve? Ve ak thlang ing vawhkaw ik-oeihkhqi hana kaw a huh hy voei?” ti uhy.
56 Todas as suas irmãs moram aqui, entre nós. Onde ele aprendeu todas essas coisas?”.
57 Ak khan awh amik kaw am zeel hy. Cehlai Jesu ing cekkhqi venawh, “” tina hy.
57 E sentiam-se muito ofendidos. Então Jesus lhes disse: “Um profeta recebe honra em toda parte, menos em sua cidade e entre sua própria família”.
58 Cangnaak a mami taak a dawngawh ce a hyn awh kawpoek kyi ik-oeih khawzah am sai hy.
58 E, por causa da incredulidade deles, realizou ali apenas uns poucos milagres.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.