João 5

Tuivang Matu Chin Bible (HLT_THB) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Khawnghi iqyt awm a dii hlanawh, Judakhqi poei bul aham Jesu taw Jerusalem na cet hy.
1 Depois disso havia uma festa dos judeus; e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Jerusalem khaw awhkaw Tuu chawmkeng a venawh tuili pynoet awm hy, Aqamaic awi na Bethesdatina khy uhy, ce tuili ce tung pumha ing chung unawh tih uhy.
2 Ora, em Jerusalém, próximo à porta das ovelhas, há um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 Cawh ak tlo ak naa thlang khawzah zaih uhy, mikhyp, khawkhem, khawk zuikhqi ce awm uhy, cekkhqi ing tui ak phyl ce qeh uhy.
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos, cegos, mancos e ressicados {esperando o movimento da água.}
4 A tym tym awh Bawipa ak khan ceityih ce nu law hoeih hoeih nawh tui ce phyl sak hy. A u awm lamma cyk na tui a phyl huili awh ak cawn taw ikawmyih a tlawhnaak awm qoei hy.
4 {Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; então o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.}
5 Amah cawh kum thumkip kumkhqet ak zaih hawh thlaktlo pynoet awm hy.
5 Achava-se ali um homem que, havia trinta e oito anos, estava enfermo.
6 Jesu ing cawhkaw thlaktlo kum khawqyt cawh awm hawh hy tice a sim dawngawh, doet hy,tina hy.
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou-lhe: Queres ficar são?
7 Cawhkaw thlaktlo ing, “Bawipa, tui a phyl awh tui na anik khawng hly thlang am awm hy. Tho lawt hlai nyng, nik khai boeih uhy,” tina hy.
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que, ao ser agitada a água, me ponha no tanque; assim, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Jesu ing a venawh,tina hy.
8 Disse-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Cawh cawhkaw thlang ce qoei pahoei hy; a hiphaih ce lo nawh cet hy. Ce nyn taw Sabbath nyn na awm hy.
9 Imediatamente o homem ficou são; e, tomando o seu leito, começou a andar. Ora, aquele dia era sábado.
10 Cedawngawh Judakhqi ing cawhkaw ak qoei thlang a venawh, “Tuhngawi ve Sabbath nyn ni; anaa awi ing hiphaih doeng aham kham hy,” tina uhy.
10 Pelo que disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 Cehlai anih ing, “Kai anik qoei sak thlang ing,ni tina hy,” tinak khqi hy.
11 Ele, porém, lhes respondeu: Aquele que me curou, esse mesmo me disse: Toma o teu leito e anda.
12 Na hiphaih doeng nawh ceh aham anik kqawn peekkung ce a u nu?” tinawh doet uhy.
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Cawh ak awm thlang kqeng khuina a lut taak valh hawh a dawngawh, cawhkaw ak qoei thlang ing a u hy voei nu tice am sim hy.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se retirara, por haver muita gente naquele lugar.
14 A huna Jesu ing anih ce bawkim khuiawh hu nawh a venawh, “tina hy.
14 Depois Jesus o encontrou no templo, e disse-lhe: Olha, já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 Ce ak thlang ce cet nawh anih ak qoei sakkung taw Jesu ni, tice Judakhqi venawh kqawn pehy.
15 Retirou-se, então, o homem, e contou aos judeus que era Jesus quem o curara.
16 Ceamyihna Sabbath nyn awh Jesu ing vemyih ik-oeihkhqi a sai dawngawh, Judakhqi ing the a kha na uhy.
16 Por isso os judeus perseguiram a Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Jesu ing a mingmih a venawh,tinak khqi hy.
17 Mas Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Sabbath nyn ama zeih doeng am nawh, Khawsa awm Ka pa tinawh khy hy, Khawsa ingkaw amah ce ang myihna a taak ak caming, Judakhqi ing anih ce him aham cai khqoet uhy.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Jesu ing cekkhqi ce vemyihna awi hlat hy:
19 Disse-lhes, pois, Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho de si mesmo nada pode fazer, senão o que vir o Pai fazer; porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 — ausente —
20 Porque o Pai ama ao Filho, e mostra-lhe tudo o que ele mesmo faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 — ausente —
21 Pois, assim como o Pai levanta os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 — ausente —
22 Porque o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o julgamento,
23 — ausente —
23 para que todos honrem o Filho, assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.
24 — ausente —
24 Em verdade, em verdade vos digo que quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna e não entra em juízo, mas já passou da morte para a vida.
25 — ausente —
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 — ausente —
26 Pois assim como o Pai tem vida em si mesmo, assim também deu ao Filho ter vida em si mesmos;
27 — ausente —
27 e deu-lhe autoridade para julgar, porque é o Filho do homem.
28 — ausente —
28 Não vos admireis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz e sairão:
29 — ausente —
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida, e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 — ausente —
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; como ouço, assim julgo; e o meu juízo é justo, porque não procuro a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 — ausente —
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 — ausente —
32 Outro é quem dá testemunho de mim; e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 — ausente —
33 Vós mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade;
34 — ausente —
34 eu, porém, não recebo testemunho de homem; mas digo isto para que sejais salvos.
35 — ausente —
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 — ausente —
36 Mas o testemunho que eu tenho é maior do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que faço dão testemunho de mim que o Pai me enviou.
37 — ausente —
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo tem dado testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes a sua forma;
38 — ausente —
38 e a sua palavra não permanece em vós; porque não credes naquele que ele enviou.
39 — ausente —
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna; e são elas que dão testemunho de mim;
40 — ausente —
40 mas não quereis vir a mim para terdes vida!
41 — ausente —
41 Eu não recebo glória da parte dos homens;
42 — ausente —
42 mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 — ausente —
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, a esse recebereis.
44 — ausente —
44 Como podeis crer, vós que recebeis glória uns dos outros e não buscais a glória que vem do único Deus?
45 — ausente —
45 Não penseis que eu vos hei de acusar perante o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 — ausente —
46 Pois se crêsseis em Moisés, creríeis em mim; porque de mim ele escreveu.
47 tinak khqi hy.
47 Mas, se não credes nos escritos, como crereis nas minhas palavras?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.