Atos 7
Tuivang Matu Chin Bible (HLT_THB) vs NAA
1 Cawh khawsoeih boei ak hqam soeih ing doet hy, “A mingmih a thawlh puknaak ve ak thym aw? tina hy.
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Cawh Stephen ing, “Koeinaakhqi ingkaw pakhqi aw, kak awi ve ngai lah uh! Ningmih a pa Abraham ce Haran awh a awm hlan Mesopotemia awh a awm awh, a venawh boeimang Khawsa ce dang pehy.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Khawsa ing, ‘Na qam ingkaw nak thlangkhqi ce cehta nawhtaw kai ing ka ni pek hly qam na ce cet lah,’ tina hy.
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Cedawngawh anih ing Khaldea qam ce cehta nawh Haran awh ce awm hy. Apa a thih coengawh, tuh nami awmnaak qam awh ve Khawsa ing tyi hy.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 Khawsa ing anih ce qo amna pehy, khawlehnaak tat zani am pehy. Cawh Abraham ing ca kangna zani ta hlan hlai hy, amah ingkaw a cadilkhqi ing qam ve pang kawm uh, tinawh Khawsa ing awi tahy.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Khawsa ing vemyihna awi kqawn pehy: ‘Na cadilkhqi ing thlang a qam awh plam kawm usaw, thlang ing tamnaa na kum zali khuiawh hawna kaw.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Cehlai a mingmih tamnaa na ak hawnaak qam ce kai ing toel kawng nyng saw, ce a qam khuiawh kawng ami loet coengawh ve a hun awh kai ve ni bawk kawm uh,’ tihy.
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Cekcoengawh Abraham ce chahhui qeetnaak paipi awikamnaak ce ana sai pyi hy. Abraham ing a ca Isaak ta nawh a thang coeng ak kqeet nyn awh chahhui qeet pehy. Cekcoengawh Isaak ing Jakob tahy, Jakob ing ca pahqa hlaihih tloek ce ana tahy.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 Pakdamkhqi ing Joseph ce ana yt unawh, Izip qam na tamnaa na ana zawi uhy. Cehlai Khawsa ce anih a venawh awm nawh,
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 a kyinaak soepkep ak khuiawh kawng hul hy. Joseph a venawh cyihnaak pe nawh Izip sangpahrang Pharaoh a lungnaak ce huh sak hy; cedawngawh Pharaoh ing Izip qam ingkaw a ipkhui boeih ak khan awh ukkung na tahy.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Cawh Izip qam pum ingkaw Kanaan qam pum awh khawseet khawkhanaak ce pha hy, kyinaak ak bau soeih a pha dawngawh, ni pakhqi ing ai am hu uhy.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Izip qam awhtaw cang awm hy tice Jakob ing ang zaak awh, ni pakhqi ce Izip qam na lamma cyk awh tyi hy.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 A hih voeinaak ami ceh awh, Joseph ing a koeinaakhqi venawh amah ce u nu, tice kqawn pek khqi hy, cawhkawng Pharaoh ing Joseph ipkhui kaw ce sim hy.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Cekcoengawh, Joseph ing a pa Jakob ingkaw a cakaw paqengkhqi boeih ce lawh sak nawh, thlang khqihkip coengawh pumha law uhy.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Cedawngawh Jakob ce Izip qam na cet nawh cawh anih ingkaw ni pakhqi ce thi uhy.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Ami qawkkhqi ce Shqekem awh Hamor cakhqi venawh tangka ing ak thlaih phyi awh ce pup uhy.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 Khawsa ing Abraham a venawh awi a taaknaak tym ce a soep law tawm awhtaw, Izip qam awh nik thlangkhqi ce ana pung ana tai uhy.
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Cawh Joseph akawng amak sim thlang ce sangpahrang na awm nawh, anih ing Izip qam ce uk hy.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Anih ing nik thlangkhqi ce a ngaih ngaih na ana haw nak khqi nawh, naasen khqi ce ami thihnaak aham ni pakhqi ce khawng sak khqi ngah ngah uhy.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Ce tloek awh Mosi ce thang hy, anih taw naasen mailai na am awm hy. Hla thum doeng ni a pa a im awh ami khuut hy.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Anih ce a leng na ami taaknaak kungawh, Pharaoh a canu ing lo nawh amah a capa na hqin hy.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Mosi ce Izipkhqi a cyihnaak boeih ce a cawng sak a dawngawh, awikqawn thai nawh saithainaak awm ta hy.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 Mosi kum phlikip a law awh, amah a pyi Israelkhqi hqip aham cai hy.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Thlang pynoet ce Izip thlang ing a the a khanaak ce a huh awh, ce ak thlang ce hul nawh Izip thlang ce him pehy.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Khawsa ing anih hawna nawh cekkhqi hul hy tice ak thlangkhqi ing sim kaw tinawh Mosi ing poek hy, cehlai cekkhqi ing am sim uhy.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 A khawngawi nyn awh Israel phyn qawi thlang pakkhih anik kqak qu ce hu hy. Cekqawi ce qoep qu sak aham a ngaih a dawngawh, ‘Nangnih ve koei a naa nani nani awm hy; kawtih nanik kqah qu?’ tina qawi hy.
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 Cehlai a pyi ak khan awh a khawboe ak se ing Mosi ce buk nawh, ‘U ing nu kainih ak khan awh ukkung ingkaw awidengkung na ani taak?
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 Zan awh Izip phyn na him amyihna kai awm ni him vang nati nawh aw? tina hy.
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Ce ak awi ce Mosi ing ang zaak awh, Midian qam na cen hy, cawh khin na awm khing nawh cakpa pakkhih tahy.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 Kum phlikip a loet coengawh, Sinai Tlang a venawh kaw kqawng awh thingbup mai na ak kqawng awhkawng khan ceityih ing Mosi a venawh dang pehy.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Mosi ing a huh awh, ce a huh ce ang ngaihna kyi hy. Ak zoe awhkawng toek vang, tinawh a pan awh, Bawipa ak awi ce zahy;
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Kai taw na pakhqi a Khawsa, Abraham Khawsa, Isaak Khawsa ingkaw Jakob Khawsa na awm nyng,’ tina hy. Mosi ing kqih nawh am toek voel hy.
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 Cekcoengawh Bawipa ing a venawh, 'Na khawmyk ce suut; nang dyihnaak a hun ce hun ciim ni.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Izip qam awh kak thlangkhqi ing khuikha ami huh ce hu hawh nyng. A mingmih ang ko ang kqangnaak awi ce za nyng saw a mingmih loet sak aham law nyng. Law lah, Izip qam na ni tyi tlaih vang nyng,' tina hy.
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 Vawhkaw Mosi zani cekkhqi ing, ‘U ing nu nang ukkung ingkaw awidengkung na ani taak?' tina unawh ana oelh uhy. Cehlai anih ce thingbup awh ak dang peek khan ceityih hawnaak ing Khawsa amah qoe ing a mingmih ukkung ingkaw hulkung aham tyi hy.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Anih ing Izip qamawh, Tuili Sen ingkaw qamkoh awh kum phlikip khui kawpoekkyi them sainaak ingkaw hatnaakkhqi ce huh sak khqi nawh amingmih ce sawikhqi hy.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Vawhkaw Mosi ing Israelkhqi venawh, 'Nangmih ak khui awhkawng kai amyihna ak awm tawngha ce Khawsa ing tyi law kaw,' ana tina hy.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Anih ce qamkoh awh thlang kqeng anglakawh, Sinai Tlang awh a venna awi ak kqawn peekkung khan ceityih ingqawi awm haih hy nih, ni pakhqi mi awm haih uhy; ningnih a venawh kqawn peek patoe aham awih hqing ce anih ing hu hy.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 Cehlai ni pakhqi ing ak awi ce am ngai pe uhy. Anih ce oelh lat unawh amik kawlungkhqi ce Izip benna hawi sak uhy.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Aaron a venawh, ningnih a haiawh ak cet aham khawsakhqi sai law. Izip qam awhkawng ningnih anik sawikung Mosi ve – ikawmyihna a awm hy voei amni sim voel hy! tina uhy.
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Cawh vaitaw ca myihlip ce ana sai uhy. A mimah a kut sai a venawh bulnaak sai unawh awmhlynaak ce sai uhy.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Cedawngawh Khawsa ing a mingmih ce hawi taak khqi nawh, khawnghi nakaw ik-oeihkhqi bawk aham cekkhqi ce pehy. Tawnghakhqi a cauk awh:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 — ausente —
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 Ni pakhqi ing qamkoh awh a mimah anglak lawawh simpyinaak hi im ce ana ta uhy. Cawhkaw hi im taw Mosi a venawh Khawsa ing huh nawh am huh amyihna sa uhy.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Khawsa ing Josua sawinaak ak caming a haiawh kaw qam khuiawh ak awmkhqi ce ahqek peek coengawh, hi im ce ni pakhqi ing khyn uhy. David khuk dyna ce hi im ce awm hyn hy.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Ce David taw Khawsak a huhlynaak hunawh Jakob Khawsa a awmnaak hun sak peek aham ana thoeh hy.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Cehlai Solomon ing ni im ce a sak peek hy.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Cehlai sawsang soeihawh ak awm Khawsa ce thlanghqing a kut sai im awh am awm hy.
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 — ausente —
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 — ausente —
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Nangmih thinsah, kawktal hakpangkhqi! Nami pakhqi amyihna awm boek uhyk ti: Ciim Myihla ce oelh quiqah uhyk ti!
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Nami pakhqi ing a mami thekhanaak tawngha u nu a awm? Thlakdyng ak law hly anak kqawn oepchoehkhqi ce awm ana him uhy. Nangmih ing anih ce thlang a kut awh thak unawh him uhyk ti.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Khan ceityihkhqi ak caming anaa awi ce hu toengloeng hlai uhyk ti, am ngai sai laklaw uhyk ti,” tinak khqi hy.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Ce ak awi ce a ming zaak awh amik kaw so nawh Stephen ce ami ha tah sih uhy.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 Cehlai Stephen ce Ciim Myihla ing be nawh, khan ben ang mangawh Khawsa a boeimangnaak ingkaw Khawsa ak tang benawh ak dyi Jesu ce hu hy.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 Stephen ing, “Toek lah, khawk khan awng qu nawh, Khawsa ak tang benawh ak dyi Thlanghqing Capa ce hu nyng,” tinak khqi hy.
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 Cawh a mingha ce byp unawh, khawteh na amik khy coengawh, a venna ce dawng uhy.
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 Khaw voel na sawi unawh lung ing thlak uhy. Cawh dyihthing na ak awmkhqi ing cadawng Saul a khawkung awh a hibai khqi ce taak pe uhy.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Anih ce lung ing amik thlak awh, “Bawipa Jesu, kang myihla ve do lah,” tinawh cykcah hy.
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Cekcoengawh koep nawh, “Bawipa vekkhqi a thawlhnaak ve koeh thung kawp ti,” tinawh khy hy. Ve ak awi ak kqawn coengawh ip pahoei hy.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.