Atos 16

Tuivang Matu Chin Bible (HLT_THB) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Cawhkawng Derbe ingkaw Lustra khaw ce pha hy. Ce a khaw awh a nu Juda nu, a pa Greek na ak awm hubat thlang pynoet Timote ce awm hy.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Anih taw Lustra ingkaw Ikonium khaw awhkaw koeinaakhqi ing a mim kyih thlang pynoet na awm hy.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Paul ing anih ce ceh pyi poe aham ngaih hy, cedawngawh cawh amik awm Judakhqi ak coetnaak ama awmnaak aham cekkhqi ing a pa Greek pa ni tice ami sim boeih a dawngawh anih ce chahhui qeet pehy.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Khaw pynoet coeng pynoet ami ceh coengawh, thlangkhqi ing Jerusalem khaw awhkaw ceityihkhqi ingkaw a hqamcakhqi ing awi amik tlyh ce ngaih aham kqawn pe uhy.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Cedawngawh thlangboelkhqi ce cangnaak awh tai unawh pung khqoet khqoet uhy.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Asia qam awh awi kqawn aham Ciim Myihla ing a kham peek a dawngawh, Paul ingkaw a pyikhqi ce Phrygia qam ingkaw Galatia qam na cet poe uhy.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Musia qam khawqi ce ami pha awh, Bithynia qam khuina ceh aham cai uhy, cehlai Jesu ang Myihla ing cekkhqi ce am ceh sak hy.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Cedawngawh Musia qam ce kan unawh Troas khaw na nu cet uhy.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Cawh a awm awh Paul ing ik-oeih huh saknaak awh Makedonia thlang pynoet ing dyi nawh a venawh, “Makedonia na law unawh taw kaimih ve ni bawm khqi lah.” tinawh qeennaak thoeh hy.
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Cawhkaw ik-oeih huh saknaak ce Paul ing a huh coengawh, Makedonia na ceh aham cai pahoei unyng. Khawsa ing cekkhqi venawh awithang leek kqawn aham nik khy khqi hy tice sim unyng.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 Troas khaw awhkawng tuicunli awh lawng ing Samothrace khaw na cet unyng, cawhkawng a khawngawi awh Neapolis na cet poe unyng.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 Cawhkawng Rom a uknaak khui awhkaw qam Makedonia qam khuiawh kaw khawk bau na ak awm Philipi khaw na khaw ing cet unyng. Cawh ce khawnghi khawqyt awm unyng.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Sabbath nyn awh cykcah aham khawk bau vawng chawmkeng a ceng benna kaw long na ce cet unyng. Cawhkaw amik cun nukhqi venawh awi kqawn pe unyng.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Cawhkaw awi ak ngaikhqik khuiawh Thyatira khaw awhkaw Khawsa ak bawk hik thim ak zawi nu thlang pynoet Lydia ak mingnaak ce awm lawt hy. Paul ak awih kqawn do aham Bawipa ing anih ak kawlung ce awng pehy.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Amah ingkaw a ipkhuikaw boeih ing baptisma ami huh coengawh, kaimih ce a im na nik khy khqi hy. “Kai ve Bawipak awi ak cangnaak thlang na nami nik poek lawt awhtaw ka imna pah law uh,” ni tinak khqi hy. Anih ing kaimih ce ni hlawh khqi hy.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Hypoet taw cykcahnaak aham ka mi ceh awh, ni hai benna kaw ik-oeih ak kqawn thai qaai ak ta nuca tamnaa pynoet ce hu unyng. Hailam ben ik-oeih ak kqawnnaak ak caming a boei aham tangka huh pehy.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Cawhkaw nuca ing Paul ingkaw kaimih a hu awh law nawh, “Ve ak thlangkhqi ve nangmih hulnaak ak kqawn lawkung, sawsang khyt Khawsa a tyihzawihkhqi ni,” tinawh khy hy.
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Khawnghi cemyihna ce kqawn khing hy. A hukhit na taw Paul ing ak kaw hul law nawh cawhkaw qaai na ce, “Jesu Khrih ang ming ing vawhkaw nuca ak kawk khuiawh kawng cawn hlah!” tina hy. Cawh qoe qoe awh ce qaai ing cawhkaw nuca ce cehta hy.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Cawhkaw tamnaa nuca a boeikhqi ing tangka ami huhnaak am awm voel hy tice ami sim awh, Paul ingkaw Sila ce tu unawh, ik-oeih zawihnaak a hun awh ukkungkhqi venna sawi uhy.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Cekqawi ce awidengkung a venna sawi unawh, “Vekqawi ve Juda phyn qawi ni, ni khaw na law nih nawh awipungnaak sai hy nih,
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 ningmih Rom thlangkhqi ing sai hly kawi am ingkaw do hly kawi am phung alamkhqi sai sak aham kqawn hy nih,” tina uhy.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Thlang kqeng ing Paul ingkaw Sila ce him aham za qu uhy, cawh awidengkungkhqi ing cekqawi a hi ce suh sak nawh vyk aham awi pehy.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Cekqawi ce ak tlo na ami vyk coengawh, thawngim na thla uhy, ak nep na doen aham thawngim ak qehkung ce awi pe uhy.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Cawhkaw awipeeknaak amyihna anih ing cekqawi ce thawngim khui ak kaina ak thlak coengawh khawceh byn sak qawi bawk hy.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Thanlung awh Paul ingkaw Sila ing cykcah nih nawh Khawsa kyihcahnaak laa ce sa hy nih, cawh thlang thawng ang tlaak pyikhqi ing ngai pe uhy.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Cawh lipi thloek law nawh thawngim ce tlai law nyk nyk hy. Thawngim chawhkhqi boeih ce awng qu pheng nawh, thlang boeih a thiquikhqi awm hlam qu boeih hy.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Thawngim ak qehkung ce hqyng law nawh thawngim chawh ak awng qu boeih ce a huh awh, thawng ak tlakhqi cen boeih hawh hy voei uh tinawh, ak cimca ce phlawng nawh amah ingkaw amah sun qu aham cai hy.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Cehlai Paul ing, “Namah ingkaw namah koeh sai qu! Kaimih vawh awm boeih unyng!” tina hy.
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Cawh thawngim ak qehkung ing mai a vang sak coengawh thawngim khuina dawng nawh Paul ingkaw Sila a haiawh thyn doena khyk sym pehy.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Cekkqawi ce thawngim a ceng na a sawi qawi coengawh, “Bawipa qawi, hulna ka awmnaak aham ikaw ka sai kaw?” tina qawi hy.
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Cekkqawi ing, “Bawipa Jesu ce cangna nawhtaw, cawhtaw namah ingkaw na ipkhuikaw boeih hul na awm kawm uk ti,” tina hy nih.
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Cekcoengawh cekqawi ing Bawipa ak awi ce anih ingkaw a ipkhuikaw boeih a venawh kqawn pe hy nih.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Cawh qoe qoe awh thawngim ak qehkung ing cekqawi ce ceh pyi nawh ani maakhqi ce silh pehy; cawh amah ingkaw a ipkhuikaw boeih ing baptisma hu pahoei uhy.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Thawngim ak qehkung ing cekqawi ce amah a im na ceh pyi nawh buh ai sak qawi hy; amah ingkaw a ipkhuikhaw boeih ing Khawsa ce amik cangnaak hawh a dawngawh anih ce zeelnaak ing be hy.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Khaw a dai awhtaw, awi ak tlykkungkhqi ing vawhkaw awipeek ing thawngim ak qehkng a venawh thlang tyi uhy: “Cekkqawi ce hlah hlah,” tina uhy.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Thawngim ak qehkung ing Paul a venawh, “Awi tlykkungkhqi ing nang ingkaw Sila ve hlah awi ni pe hawh uhy. Cedawngawh cet thai hawh hy nik ti. Ngaihqep cana cet hlah nih,” tina qawi hy.
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Cehlai Paul ing cawhkaw amik law thlangkhqi venawh: “Rom thlang na awm hlai nih nyng, awi ani deng hlanawh thlang a haiawh ni vyk uhy, cekcoengawh thawngim awh nik thlak qawi bai hy. Tuh kainih ve ang hyp na tyi dym aham ngaih unawh nu? Amni! A mimah qoe qoe law u seitaw kainih ve ni hlah law u seh,” tina hy.
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Cawhkaw thlangkhqi ing anih ak awi ce awi tlykkungkhqi venawh kqawn pe uhy, Paul ing Sila ce Rom thlang ni tice cekkhqi ing a ming zaak awh, kqih uhy.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Law unawh cekqawi a venawh qeennaak ami thoeh coengawh hlah uhy, ce a khaw ce cehtaak aham cekqawi a venawh qeennaak thoeh uhy.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 Paul ingkaw Sila ce thawngim awhkawng ani loet coengawh, Lydia a im na cet hy nih, cawh ce koeinaakhqi hqum nih nawh thapeeknaak awi kqawn pe hy nih. Cekcoengawh ak chang na cet hy nih.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.