Atos 13
Tuivang Matu Chin Bible (HLT_THB) vs NTLH
1 Antiok khaw awhkaw thlangboel ak khuiawh tawnghakhqi ingkaw cawngpyikungkhqi ce awm uhy; cekkhqi taw Barnaba, Niger tinawh amik khy Simeon, Cyqene khaw awhkaw Lucius, Herod a koeina hly Manen ingkaw Saul vetloek ve awm uhy.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Cekkhqi ing Bawipa bibi unawh buh zeih cykcahnaak ami taak huiawh Ciim Myihla ing, “Kai aham Barnaba ingkaw Saul ce ka bi ak bi ham ka taak kqawi amyihna ni hoep pe uh,” tina hy.
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Cedawngawh buh zeih unawh ami cykcah coengawh, cekqawi ak khan awh kut tloeng unawh amik cykcah peek coengawh tyi uhy.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 Cecoengawh Ciim Myihla ing a tyih qawi amyihna Silucia na nu cet nih nawh cawhkawng Kupra benna lawng ing cet hy nih.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Salamis khaw ani pha awh, Judakhqi a sinakawk awh Khawsak awi ce khypyi hy nih. Johan awm ani bi ak bina ceh pyi lawt hy nih.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Cawhkaw tuilak cung awh ce cet phat nih nawh Paphos khaw ce pha uhy. Ce a khaw awh Juda phyn miklet ak thoem tawngha qawl Bar - Jesu ak mingnaak thlang pynoet ce hu uhy.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Anih taw Rom qam ukkung Sergia Paula a venawh awm hy. Cawhkaw qam ukkung cetaw thlakcyi na awm nawh, Khawsak awi ce zaak aham a ngaih a dawngawh Barnaba ingkaw Saul ce thlang tyi nawh khy sak hy.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Cehlai Rom qam ukkung ing cangnaak ce ang hawi taak thainaak aham miklet ak thoem Elima (ce ce anih ang ming kqawn ngaihnaak ni) ing cekqawi ce ana oelh hy.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Cawh Paul tinawh awm amik khy Saul ce Ciim Myihla ing be nawh, Elima ce a toek hqeet coengawh,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 “Nang ve qaai a cana na awm a dawngawh ik-oeih ak thym boeih a qaal na awm hyk ti! Thailatnaak soepkep ingkaw qaaikqawnnaak ing be hyk ti. Bawipa a lam ak thym na kawi sak ve amna qoeng hly nawh nu?
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Bawipa a kut ce nak khan awh awm hawh hy. Na mik hyp kawmsaw, tuhkawng khawkbe ce am hu voel kawp ti,” tina hy. Kawlhkalh awh khawmai ingkaw thannaak ce ak khan awh pha pe saw, kutawh tu nawh ak sawi aham thlang thoem hyhy hy.
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Qam ukkung ing cawhkaw a them sai ce a huh awh, cangna hy, Bawipa akawng cawngpyinaak awh ak kawpoek na kyi hy.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Paphos khaw awhkawng Paul ingkaw a pyikhqi ce Pamphylia qam khuiawh kaw Perga khaw na ce lawng ing cet uhy, cawh Johan ing cekkhqi ce Jerusalem na hlat taak khqi hy.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Perga khaw awhkawng Pisidian Antiok khaw na ce cet uhy.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Anaa awi ingkaw tawngha caukkhqi noetnaak a awm coengawh, sinakawk ukkungkhqi ing cekkhqi venawh, “Koeinaakhqi thapeek awi kqawn aham nami taak awhtaw, kqawn thai uhyk ti,” tinak khqi hy.
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 Paul ing dyi nawh thlang boeih ce a kut ing zap khqi nawh: “Israel thlangkhqi ingkaw Khawsa ak bawk nangmih Gentelkhqi aw, kak awi ve ngai lah uh!
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Israel thlangkhqi a Khawsa ing ningnih a pakhqi ce anak tyk hy; Izip qam awh ami awm awh cekkhqi ce boei a mang sak khqi hy, a boeimang thaawm kut ing cekkhqi ce qam khuiawh kawng sawi khqi tlaih hy,
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 a mingmih a khawboe qamlang ce qamkoh awh kum phlikip khuiawh yh hy,
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 anih Kanan qam khuiawh kaw qam khqih ce noeng pe nawh qam ce cekkhqi avenawh qo na pehy.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Vemyihkhqi ve kum zali coengawh hakip dii hy. Cekcoengawh Khawsa ing cekkhqi ce tawngha Samuel a awm hlan dy awidengkungkhqi ana pehy.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Cekcoeng awhkawng thlangkhqi ing sangpahrang ce ana thoeh unawh, cedawngawh Benjamin kaw ak khuiawh kaw Kish a capa Saul ce ana pek khqi hy, anih ing kum phlikip ak khuiawh ana uk khqi hy.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Saul ce a qoeng coengawh, David ce sangpahrang na taak pek khqi hy. David awh ce anih ing: ‘Kamah ak kawlung amyihna ak awm Jesse a capa David ce hu hawh nyng; kai ing sai sak aham ka ngaih ce anih ing sai boeih kaw,’ tihy.
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Ce ak thlang a cadil khui awhkawng Khawsa ing Israelkhqi venawh awi a taaknaak amyihna hulkung Jesu ce pehy.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Jesu a law hlanawh Johan ing zutnaak ing baptisma akawng ce Israelkhqi boeih a venawh anak khypyi hy.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Johan ing amah a bibi ak coeng tawm awh: ‘Kai ve a u nu tinawh namik poek? Kai taw anih amni. Cehlai ka hu awh ni a law hly hyn hy, anih a khawmyk qui ak hlam peek aham zani am kawih nyng,’ tihy.
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 Koeinaakhqi, Abraham a cakhqi ingkaw nangmih Khawsa ak kqih Gentel thlangkhqi aw, cawhkaw hulnaak awithang ce ningnih a venawh pat law hawh hy.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Jerusalem khaw awhkaw thlangkhqi ingkaw a mingmih ak ukkungkhqi ing Jesu ce am hat uhy, Sabbath a hoeiawh ami noet tawnghakhqik awi ce a soepnaak aham anih ce thawlh sak kuphlet uhy.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Thih sak thainaak aham a thawlhnaak awm am hu hlai uhy, him thainaak aham Pilat a venawh thoeh uhy.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Anih akawng qee hyt na ak awmkhqi boeih ce ami sai peek coengawh, thing awhkawng lo unawh phyi awh pup uhy.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Cehlai thihnaak awhkawng Khawsa ing anih ce thawh tlaih hy;
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 khawnghi khawzah amah ingqawi Kalili awhkawng Jerusalem na ak cetkhqi mi hu qu uhy. Cekkhqi ce ningnih thlangkhqi venawh simpyikung na awm uhy.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 Cedawngawh awithang leek ve ka nik kqawn peek khqi: Ni pakhqi venawh Khawsa ing awi ana taak ce,
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 Jesu a thawh tlaihnaak ak caming, ningnih a cakhqi venawh soep law sak hawh hy. Saam pakkhihnaak: ‘Nang taw ka capa na awm hyk ti; tuhngawi awh na pa na awm nyng,’ tinawh ana qee amyihna.
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Khawsa ing anih ce ama hawnaak zip qoe qoe aham, thihnaak ak khuiawh kawng am thawh tlaihnaak awh ce vemyihna kqawn hy: ‘David a venawh ak ciim ingkaw zoseennaak awikam ka taak ce ni pe kawng nyng,’ tinawh.
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Hun ak chang awh vemyihna qee bai hy: ‘Nak thlang ciim ce ityk awh awm am thu sak zip kawp ti,’ ti bai hy.
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 David ing Khawsa ang cainaak ce amah a khuk khuiawh a bi boeih coengawh thi hy; a pakhqi venawh pup unawh a pum ce thu zip hawh hy.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Thihnaak awhkawng Khawsa ing am thawh tlaih thlang cetaw am thu zip kaw.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
38 Cedawngawh ka koeinaakhqi, Jesu ak caming thawlh qeenkhaw ngainaak ce nangmih a venawh khypyi na awm hy tive sim sak aham ni ngaih khqi nyng.
38 — ausente —
39 Mosi a anaa awi ak caming am hu thai hlai uhyk ti, ak cangnaak thlangkhqi boeih taw anih ak caming dyngnaak ce hu hy.
39 — ausente —
40 Tawngha ing anak kqawn hyt awi ce nangmih ak khan awh ama pha lawnaak aham ngaihta lah uh:
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 — ausente —
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Paul ingkaw Barnaba ing sinakawk awhkawng ani ceh awh, ce akawng ce hai Sabbath nyn awh kqawn peek tlaih aham thlangkhqi ing ceei uhy.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Thlang kqeng a ceh coengawh, Juda thlang khawzah ingkaw Juda phungna ak hawi qu Khawsa ak kqih thlangkhqi ing Paul ingkaw Barnaba a hu ce hquut uhy, cekqawi mi awikqawn unawh, cekkhqi ce Khawsa qeennaak ak khuiawh awm poe aham awikqawn pe hy nih.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Sabbath nyn a pha tlaih awh awm khawk khui awhkaw thlang ak kuum ngai taw Bawipa awi ak ngai aham law uhy.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Judakhqi ing thlang kqeng ce ami huh awh tlai se unawh amak thym na Paul ak awih kqawn ce oelh pe uhy.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 Cedawngawh Paul ingkaw Barnaba ing cekkhqi ce qal leeknaak ing awi hlat pe hy nih: “Khawsak awi ve nangmih a venawh kak kqawn maa aham awm hy. Cehlai nangmih ing oelh u tiksaw na mimah ce kumqui hqingnaak ing ak kawih na amna mik poek a dawngawh tuh taw Gentelkhqi benna ni ka ming mang hly hawh hy.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Ikawtih Khawsa ing vemyihna awi ni pe qawi hy:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Gentelkhqi ing ce ak awi ce a ming zaak awh, zeel unawh Bawipak awi ce zoeksang uhy; kumqui hqingnaak huh aham a hoep thlangkhqi ing cangna uhy.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Bawipak awi ce ce a qam pum awh thang hy.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Cehlai Judakhqi ing Khawsa ak kqih dyih hun ak sang nukhqi ingkaw khawk khuiawh kaw ukkung thlangkhqi ce cuih uhy. Paul ingkaw Barnaba ce the a kha na unawh ce a qam khui awhkawng hqek uhy.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 Cedawngawh cekqawi ing cekkhqi a mami ngaih huh saknaak na ani khaw awhkaw dekpli ce khawk sih nih nawh Ikonium khaw na cehta hy nih.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Hubatkhqi ce Ciim Myihla ing be unawh zeel soeih uhy.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.