2 Coríntios 7

Tuivang Matu Chin Bible (HLT_THB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ka pyikhqi, vawhkaw awikamnaak ve a awm hawh adawngawh, pum ingkaw Myihla amak ciimcaih sak khqi boeih ce ciimcaih sak u sih. Khawsa kqihchahnaak ing ciimcaihnaak soep ing awm u sih.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Namik kawlung khuiawh kaimih aham hun ta law uh. U ak khanawh awm ak che am sai unyng, u awm am seet sak unyng, u awm amak tyng na am haw na unyng.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Nangmih bo sak aham ve am haw na unyng. Nangmih bo sak aham ve ak awi ap kqawn unyng; nangmih mi hqing haih thih haih aham kaimih ak kawlung khuiawh hun ta uhyk ti tice nik kqawn law pek khqi hawh nyng.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Nangmih ve ni ypnak khqi nyng; cedawngawh nangmih awh ce oekqu nyng. A kak tha awm hy; kyinaak soep ka huhnaak awh ka zeelnaak ing be nyng.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Makedonia qamna kami law awh, vawhkaw kami pum ing ngaiqepnaak qoe am ta nawh kyinaak ing awm poepa unyng. Voei avang qaaltuknaak awm nawh ak khui benawh kqihnaak ing awm unyng.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Cehlai ak kaikhyt na ak awmkhqi ngaih ak ding sakkung Khawsa ing Tita a tyih lawnaak ak caming ngaihdingnaak ce ni pek khqi hy,
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Anih a lawnaak ak cam doeng am nawh, nami awmdamnaak khqi, naming kqaangnaak khqi, kak khanawh nami leeknaak anim thennaak khqi ingkaw nangmih awhkaw ngaihqepnaak ing awm ka ngai ni qep sak hy.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Ca ka ni pat law khqi awh nangmih kaw ni seet sak khqi mai nyng seiawm am zut nyng. Am zut thai nyng – kak ca ing namik kaw ni seet sak khqi hy tice sim nyng, cehlai kawlhkalh mai awh ni.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Cehlai tuh zeel nyng, namik kaw ka ni seet sak khqi awh am nawh, namik kawseetnaak ing a ning zut sak khqi awh ni. Khawsa ang cainaak amyihna namik kaw se hy, kaimih ing nami tlawhnaak aham ikaw awm am sai unyng.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Khawsa kawngaihna kawseetnaak ing hulnaak a hamna zytnaak pha sak nawh, cece nik kawseet hly kawi am ni. Khawmdek kawseetnaak ingtaw thihnaak pha sak hy.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Khawsa ak kawngaihna kawseetnaak ing nangmih ikawmyihna a ni awm sak khqi tice toek lah uh: them am quuknaak, seet am sainaak, thawlh sai sawhnaak ingkaw thawlh kqihnaak, thahlynaak, ak thawlh toel thainaak khqi ce ni taak sak khqi hy.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Cedawngawh nangmih a venawh ca qee law hlai nyng, thlang pynoet a thawlhnaak, am awhtaw, thawlhnaak ak saikhqi awh am nawh, Khawsa haiawh nangmih ing kaimih ak awi ngai uhyk ti tice nami huh thainaak ahamni.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Vemyihkhqi boeih awh ve kamik tha na awm hy. Kaimih ak thaawmnaak coengawh, Tita a zeelnaak ce awm kami huh awh kamik kaw zeel khqoet bai hy, kawtih nangmih boeih ing anih ce ak kawlung caih sak pang uhyk ti.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Anih a venawh nangmih ce ni zoeksang khqi hawh nyng, nangmih ing kak kaw zeel law sak uhyk ti. Nangmih a venawh kak kqawn law hawh amyihna ik-oeih boeih ce thym hy, cedawngawh Tita a venawh nangmih ka ni zoeksangnaak khqi awm thym hy.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Nangmih ing awi ngai uhyk ti tice a huh awh nangmih ing anih ce kqih ingkaw thyn doena nami do dawngawh nangmih a ni lungnaak khqi ce sang khqoet bai hy.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Tuh taw nangmih ce ka ni ypnaak khqi hawh dawngawh ka zeelnaak soep hawh hy.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.