Marcos 6
hlb (HLB) vs ARIB
1 वहा से निकल ख यीसु अपनो गाँव नासरत, म आयो; अर ओ ख चेला भी ओको पीछु चल दिया
1 Saiu Jesus dali, e foi para a sua terra, e os seus discípulos o seguiam.
2 आराम करन को दिन यीसु प्रार्थना घर म सिक्छा देन लग गयो, अर बेजा सारा झन चकित भया अर कहन लग गया, येका या बात कहा से आवा हैं? यु कोन सो ग्यान आय जो ओखा दियो गयो हैं? कसा सक्ति को काम एको हात हुन से होते जावा हैं?
2 Ora, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se maravilhavam, dizendo: Donde lhe vêm estas coisas? e que sabedoria é esta que lhe é dada? e como se fazem tais milagres por suas mãos?
3 का उ लकड़ी को काम करन वालो (बड़ाई) को पोरिया नी आय जो मरियम को पोरिया अर याकूब अर योसेस, यहूदा अर समोन को भई आय? का ओकी बहिन हमारो बीच म नी रहत आय, एकोलाने खातिर उन न ओको बारे म ठोकर खायो;
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? e não estão aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se dele.
4 यीसु न उनका कय्हो; “भविस्य जानन वालो (भविस्यवक्ता) ख अपनो देस अर अपनो कुटुम्ब ख अर अपनो घर ख छोड़ अर कही पर भी बेज्जती नी होवा।”
4 Então Jesus lhes dizia: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra, entre os seus parentes, e na sua própria casa.
5 यीसु वहा सक्ति को काम नी कर पायो, लेकिन थोड़ा सा बीमार पर हात रख ख उनका चोक्खो कर पायो।
5 E não podia fazer ali nenhum milagre, a não ser curar alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 अर यीसु न उनको अविस्वास करनो पर हाईब की बात सोची (अस्चर्य) भयो, अर उ चारी तरफ को गाँव म सिखाते फिरियो।
6 E admirou-se da incredulidade deles. Em seguida percorria as aldeias circunvizinhas, ensinando.
7 ओ न बारा हुन ख अपनो कने बुलायो अर उन ख दो-दो कर ख भेजन लग गयो; अर उनना बुरी आत्मा कि आत्मा हुन पर हक दियो
7 E chamou a si os doze, e começou a enviá-los a dois e dois, e dava-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 ओ न उन ख हुकुम दियो रस्ता को लाने लाठी ख छोड़ अर कुछ मत लेनो; न ते रोटी, न थैला न बटवा म पैसा,
8 ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, senão apenas um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro no cinto;
9 पर चप्पल पहनो अर दो-दो कुरता मत पहिननो
9 mas que fossem calçados de sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 अर यीसु न उनका कय्हो, “जे कोई को घर म तुम उतरे, जब तक उ घर से चला नी जान ख तब लक उ घर म रुख ख रहनु
10 Dizia-lhes mais: Onde quer que entrardes numa casa, ficai nela até sairdes daquele lugar.
11 जे घर का अदमी तुम ख नी बुलान ख अर तुमारी नी सुनन ख वहा से जान को बखत अपनो पाय को धुरा भी झाड़ देनो कि उनको विरोध म गवाई होए”
11 E se qualquer lugar não vos receber, nem os homens vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho conta eles.
12 तब जाय ख उन न प्रचार चालू करो कि वी बुरा काम हुन से मन फिराव।
12 Então saíram e pregaram que todos se arrependessem;
13 अर ढ़ेर सारी भूत की आत्मा हुन ख निकायो, अर ढ़ेर सारा बीमार हुन पा तेल मलें अर ख उनका चोक्खो करो।
13 e expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 हेरोदेस राजा न भी ओकी चर्चा सुनी, काहेकि ओको नाम फैल गयो रह, अर ओ ना कय्हो, “यूहन्ना बपतिस्मा देन वालो मुर्दा म से जिन्दो भयो हैं, येको लाने ओसे या सक्ति (सामर्थ्य) ख काम परघट होवा हैं।”
14 E soube disso o rei Herodes {porque o nome de Jesus se tornara célebre}, e disse: João, o Batista, ressuscitou dos mortos; e por isso estes poderes milagrosos operam nele.
15 दुसरा अदमी न कय्हो, “यु एलिय्याह आय”
15 Mas outros diziam: É Elias. E ainda outros diziam: É profeta como um dos profetas.
16 हेरोदेस न असो सुन ख कय्हो, “जे यूहन्ना कि मुड़्डी मी न कटवायो रह, उयी जिन्दो भयो हैं?”
16 Herodes, porém, ouvindo isso, dizia: É João, aquele a quem eu mandei degolar: ele ressuscitou.
17 हेरोदेस न अपनो भई फिलिप्पुस कि घर वाली हेरोदियास को लाने जो से ओ न बिहाव कर ली रह, अदमी हुन ख भेज ख यूहन्ना ख पकडवा ख जेल खाना म ड़ाल दियो रह जो यहूदी नेम को अनुसार चोक्खो नी हतो;
17 Porquanto o próprio Herodes mandara prender a João, e encerrá-lo maniatado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe; porque ele se havia casado com ela.
18 अर यूहन्ना न हेरोदेस से कय्हो रह अपनो भई की घर वाली ख रखनो तोखा सोभा नी देवा, काहेकि यू हमारो नेम को हिसाब से चोक्खो नी हाय
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito ter a mulher de teu irmão.
19 येको लाने हेरोदियास ओसे गुस्सा करत रह अर असी सोचत रह की ओखा मरवा देनू हैं पर असो नी हो सकियो,
19 Por isso Herodias lhe guardava rancor e queria matá-lo, mas não podia;
20 काहे कि हेरोदेस यूहन्ना ख धर्मी अर सुध्द (सुध्द) अदमी जान ख ओसे डरत रह, अर ओखा बचा ख रखत रह, अर ओकी बात सुन ख बेजा घबरात रह, पर मन लगा ख सुनत रह हतो
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo, e o guardava em segurança; e, ao ouvi-lo, ficava muito perplexo, contudo de boa mente o escutava.
21 आखीर सही बखत मील गयो जब हेरोदेस न अपनो जन्म दिन ख आपना मुखिया (प्रधान) ख अर सेनापति हुन ख अर गलील ख बड़ा अदमी हुन को लाने खानो बनायो
21 Chegado, porém, um dia oportuno quando Herodes no seu aniversário natalício ofereceu um banquete aos grandes da sua corte, aos principais da Galiléia,
22 ते हेरोदियास कि पोरी भीतर आयी अर नाच ख हेरोदेस राजा को अर ओको संग म बठन वाला को मन ख खुस करियो तब राजा न पोरी ख कय्हो तू जो चाहे मी तो ख देहु, तू मोसे माँग, मी तो ख देऊगो
22 entrou a filha da mesma Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos convivas. Então o rei disse à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 अर ओकी कसम ख का, “कय्हो मी तो ख आधो राज तक जो कुछ तू मोसे माँगे मी तोखा देऊगो”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja metade do meu reino.
24 पोरी न बाहर जाका अपनी माय ख पुछो “मी का माँगू?” माय न बोली, “यूहन्ना बपतिस्मा देन वालो कि मुण्डी”
24 Tendo ela saído, perguntou a sua mãe: Que pedirei? Ela respondeu: A cabeça de João, o Batista.
25 वा तुरत राजा को कने भीतर गयी अर ओसे बोली कि, मी चाहूँ हैं कि तू अब्बीन यूहन्ना बपतिस्मा देन वालो की मुण्डी एक कोपर म मोखा मँगवा दा,
25 E tornando logo com pressa à presença do rei, pediu, dizendo: Quero que imediatamente me dês num prato a cabeça de João, o Batista.
26 तब राजा बेजा दुखी भयो पर अपनी कसम देन को लाने अर संग म बैठन वाला मिजवान हुन को वजे से ओकी बात ख टाल नी पायो
26 Ora, entristeceu-se muito o rei; todavia, por causa dos seus juramentos e por causa dos que estavam à mesa, não lha quis negar.
27 अत: राजा न तुरत एक सिपाई का कैय (आग्या) ख, भेजियो कि, अर यूहन्ना की मुण्डी काट ख लाव ओ न जेल खाना म जा ख
27 O rei, pois, enviou logo um soldado da sua guarda com ordem de trazer a cabeça de João. Então ele foi e o degolou no cárcere,
28 ओ न जेल खाना म जा ख यूहन्ना की मुण्डी ख काटियो अर एक कोपर म रख ख लायो, अर पोरी ख दियो पोरी न ओकी माय ख दियो
28 e trouxe a cabeça num prato e a deu à jovem, e a jovem a deu à sua mãe.
29 असो सुन ख यूहन्ना को चेला आया, अर ओकी लास ख ले गया, अर मरघट म धरीयो
29 Quando os seus discípulos ouviram isso, vieram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 प्रेरित हुन न यीसु को सामे इकट्ठा हो ख, जे कुछ उन न करयो अर सिखायो थो, सब यीसु ख बतायो,
30 Reuniram-se os apóstolos com Jesus e contaram-lhe tudo o que tinham feito e ensinado.
31 फिर यीसु न उनका कय्हो, “आव अब अपुन सब अलग कही सान्त जगह म जा ख थोड़ो आराम करो।” काहेकि बेजा झन आत-जात रह अर उनका खान को भी बखत नी मिलत रह,
31 Ao que ele lhes disse: Vinde vós, à parte, para um lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que vinham e iam, e não tinham tempo nem para comer.
32 येको लाने वी नाव म चड़ ख सुनसान जगह म अलग चला गया।
32 Retiraram-se, pois, no barco para um lugar deserto, à parte.
33 बेजा इंसान न यीसु अर चेला ख जाते देख ख पहिचान लियो, अर सब नगर से इकट्ठा होका वहाँ नंगा पाय दऊड़िया अर यीसु अर चेला को से पहले जा पहुँचिया
33 Muitos, porém, os viram partir, e os reconheceram; e para lá correram a pé de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles.
34 यीसु न उतर ख वहा बड़ी भीड़ देखियो, अर उन पर तरस खायो, काहेकि वी, वी भेड़ को जसा हैं, जिनका कोई चरान वालो नी हाय; अर यीसु उन ख बेजा सी बात सिखान लग गयो।
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 जब दिन बेजा ढ़ल गयो, ते यीसु ख चेला ओको सामे आ ख कहन लगया, “यहाँ पर सुन सान जगह हैं अर दिन बेजा ढ़ल गयो
35 Estando a hora já muito adiantada, aproximaram-se dele seus discípulos e disseram: O lugar é deserto, e a hora já está muito adiantada;
36 अदमी हुन ख भेज कि चारी तरफ को गाँव हुन अर बस्ती हुन म जाय ख अपनो लाने, कुछ खान ख मोल लेका आहे।”
36 despede-os, para que vão aos sítios e às aldeias, em redor, e comprem para si o que comer.
37 यीसु न जवाब दियो, “तुम ही उनका खान ख देव।” उन न यीसु से कय्हो, “का हम सव दिन की दीनार की रोटी मोल लेका आहे, अर उनका खलाहे?”
37 Ele, porém, lhes respondeu: Dai-lhes vós de comer. Então eles lhe perguntaram: Havemos de ir comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 यीसु न उनका कय्हो, “जा ख देखो तुमरो पास म कित्ती रोटी हुन हैं?” उन न मालुम कर ख कय्हो, “पाँच रोटी अर दो मच्छी भी।”
38 Ao que ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver. E, tendo-se informado, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 तब यीसु न आग्या देका कय्हो कि सब ख हरी घास म एक लाइन से बिठाल देव
39 Então lhes ordenou que a todos fizessem reclinar-se, em grupos, sobre a relva verde.
40 वी सव-सव अर पचास-पचास कर ख कतार म बैठ गया
40 E reclinaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 यीसु न वी पाँच रोटी ख लियो अर स्वर्ग की तरफ देख ख परमेस्वर से धन्यवाद दियो, अर ओको बाद फिर दो मच्छी ख लियो अर परमेस्वर कि तरफ धन्यवाद देका चेला हुन ख देते गयो, कि वी सब अदमी हुन ख परोसे,
41 E tomando os cinco pães e os dois peixes, e erguendo os olhos ao céu, os abençoou; partiu os pães e os entregava a seus discípulos para lhos servirem; também repartiu os dois peixes por todos.
42 सब न भर पेट खाना खायो
42 E todos comeram e se fartaram.
43 अर चेला हुन न बची रोटी को टुकड़ा से बारा टोकनी हुन भर ख उठायो, अर कुछ मच्छी को टुकड़ा से भी।
43 Em seguida, recolheram doze cestos cheios dos pedaços de pão e de peixe.
44 जिन न रोटी खायो वी पाँच हजार इंसान हता वी खान वाला म सिर्फ इंसान हुन कि गिनती करी।
44 Ora, os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 तब यीसु न अपनो चेला हुन ख नाव पर चड़न को लाने बेबस करियो, की वी ओसे पहले उपार बैतसैदा ख चल देहे, जब तक कि यीसु अदमी हुन ख बिदा करे,
45 Logo em seguida obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 इंसान हुन ख भेज ख यीसु सान्त जगा पर बिनती करन ख गयो
46 E, tendo-a despedido, foi ao monte para orar.
47 जब साँम भई, ते नाव झील को बीच म हती, अर उ अकेलो जमीन म हतो,
47 Chegada a tardinha, estava o barco no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 जब ओ ना देख्यो की वी नाव चलाते-चलाते पस्त हो गया हैं, काहेकि हवा उनको सामने कि तरफ से चलत रह, ते रात को चऊथो पहर को करीब यीसु झील पा चलते उनको पास आयो; अर उनसे आगु चल देनु चाहत रह
48 E, vendo-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário, pela quarta vigília da noite, foi ter com eles, andando sobre o mar; e queria passar-lhes adiante;
49 पर उन न यीसु ख झील म पानी को ऊपर पर चलते देख ख समझीया कि उ भूत आय, अर चिल्लान लग गया:
49 eles, porém, ao vê-lo andando sobre o mar, pensaram que era um fantasma e gritaram;
50 काहेकि सब इंसान यीसु ख देख ख घबरा गया, पर यीसु न तुरत उनको से बात करी अर कय्हो, धीरज धरो मी आय: डरनू मत
50 porque todos o viram e se assustaram; mas ele imediatamente falou com eles e disse-lhes: Tende ânimo; sou eu; não temais.
51 तब यीसु उनको कने नाव पर गयो, अर हवा रुख गई: अर वी बेजा हाईब सोचन लग गया।
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram, no seu íntimo, grandemente pasmados;
52 वी इंसान, पाँच रोटी हुन को बारे म नी समझीया हता, काहेकि उनको मन कठोर हो गयो रह,
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães, antes o seu coração estava endurecido.
53 यीसु अर ओखा चेला वी पार उतर ख गन्नेसरत को झील जगह म पहुँचिया, अर नाव ख घाट पर लगायो।
53 E, terminada a travessia, chegaram à terra em Genezaré, e ali atracaram.
54 जब वी नाव पर से उतरियो, ते अदमी हुन न तुरत पहिचान ख
54 Logo que desembarcaram, o povo reconheceu a Jesus;
55 आस-पास को सबरो छेस्र म दऊड़िया, अर बिमार हुन ख खटिया म ड़ाल ख, जहाँ-जहाँ खबर मिले की यीसु वहाँ पर हैं, वी वहाँ पर बिमार हुन ख वहाँ-वहाँ ले लेका फिरया।
55 e correndo eles por toda aquela região, começaram a levar nos leitos os que se achavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 अर जो वी गाँव, नगर, बस्ती म यीसु फिरत रह अदमी बिमार हुन ख बाजार हुन म ले जाय ख ओसे विनती करत रह की यीसु उनका अपनो कपड़ा को छेड़ा ख ही छिन देहे: अर जित्ता ओखा छूवा रह, सबरा अच्छी हो जात रह।
56 Onde quer, pois, que entrava, fosse nas aldeias, nas cidades ou nos campos, apresentavam os enfermos nas praças, e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos a orla do seu manto; e todos os que a tocavam ficavam curados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.