Mateus 20

Halia NT (HLA_PNG) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Be Iesu e poieto, “A Nipepeito tere Sunahan e here nei a toa katun terena kuin gerep te la mena bongbong koru ba te na luena u katun te gi na kuiia tara kuin gerep i tanen.
1 Jesus disse:
2 Nonei e hatangana gono mera nen te ga hol merien a man toa toa u toa denarius,* nonei a hihol turu toa u lan, ba nonei te toan hala mera neien tara toukui.
2 Ele combinou com eles o salário de costume, isto é, uma moeda de prata por dia, e mandou que fossem trabalhar na sua plantação.
3 Ba nonei te la lel uana tara toana tara pal 9 kilok ba te tarena a palair u katun te tutuol pukur ba te moar ta toukui.
3 Às nove horas, saiu outra vez, foi até a praça do mercado e viu ali alguns homens que não estavam fazendo nada.
4 Ba nonei te ranga mera nen, ‘Alimiu e na kui has moa tara kuin gerep i tar ba lia te hol ragoi limiu a hol te matsköna.’ Ba nori te lar.
4 Então disse: “Vão vocês também trabalhar na minha plantação de uvas, e eu pagarei o que for justo.”
5 Te kato has uanen tara pal 12 kilok na tara pal 3 kilok, ba nonei a katun te kato hasena a toa markato.
5 — E eles foram. Ao meio-dia e às três horas da tarde o dono da plantação fez a mesma coisa com outros trabalhadores.
6 Na tara pal 5 kilok ba nonei te la lelina ba te tarena a palair u katun ba te tutuol puku hasir. Ba nonei e poiena i taren, ‘Aha te hakapa pinopino sile milimiu u lan u ohots teka ba te ma kuimi?’ Ba nori e ranga palise ren, ‘E moa ta katun te ga hala rilam ta toukui.’ Ba nonei e poieto, ‘Bara, alimiu go la iam ba te na kui has mia tara kuin gerep i tar.’
6 Eram quase cinco horas da tarde quando ele voltou à praça. Viu outros homens que ainda estavam ali e perguntou: “Por que vocês estão o dia todo aqui sem fazer nada?”
7 — ausente —
7 — “É porque ninguém nos contratou!” — responderam eles.
8 “Ba poata te lahiia a lahi, ba katun terena kui e ranga mena a kuskus i tanen, ‘Ngö rema u katunun kui ba te hala ramien a hihol i taren, e hataniana tara pala te hatanian kui hamurimuri lila, ba lö te hol hamurimuri ramou a pala te hatanian kui mam lila.’
8 — No fim do dia, ele disse ao administrador: “Chame os trabalhadores e faça o pagamento, começando com os que foram contratados por último e terminando pelos primeiros.”
9 A barebana ti hatanian kui mei a pal 5 kilok i holri a man toa man denarius.
9 — Os homens que começaram a trabalhar às cinco horas da tarde receberam uma moeda de prata cada um.
10 Ba poata hamanasa tara pala ti hatanian kui mam, e poier nori e gi lu ta hihol ta kapan. Kaba nori has i halari a man toa man denarius.
10 Então os primeiros que tinham sido contratados pensaram que iam receber mais; porém eles também receberam uma moeda de prata cada um.
11 Ba nori i lu hakapeto a moni i taren ba nori e hatanian raharaher a katun terena kui me poier, ‘U katun te hagou kui lila e kui pukue lila a toa aua, ba hihol i taren te hihinatoe tsipon mena a hihol i tamulam. Kaba lam e kui mula tara bongbong i gusuna pitala a hiski me na noana tara lahi, ba lö te mar hol mera mule ien te mar hol mera mulei lö alam!’
11 Pegaram o dinheiro e começaram a resmungar contra o patrão,
12 — ausente —
12 dizendo: “Estes homens que foram contratados por último trabalharam somente uma hora, mas nós aguentamos o dia todo debaixo deste sol quente. No entanto, o pagamento deles foi igual ao nosso!”
13 Ba katun terena kui e ranga palisena a toa katun i gusuren, ‘O ka, alö go hengo! Alia e ma kato homi gia i tamulö. Alö e hatangana mula te go kui sil meni lö a toa denarius turu toa u lan.
13 — Aí o dono disse a um deles: “Escute, amigo! Eu não fui injusto com você. Você não concordou em trabalhar o dia todo por uma moeda de prata?
14 Bara, alö go lui a hol i tamulö ba lö te lam i han. Alia e ngilin hol menagi a katun teka te hagou kui lala te mar hol mena gilia alö.
14 Pegue o seu pagamento e vá embora. Pois eu quero dar a este homem, que foi contratado por último, o mesmo que dei a você.
15 Alia e tatei kato menagi a moni i tar te ngil uagu lia. Alö go ma hiomii te tatangana uagu lia.’”
15 Por acaso não tenho o direito de fazer o que quero com o meu próprio dinheiro? Ou você está com inveja somente porque fui bom para ele?”
16 Be Iesu e hakapena u ranga teka me hatuts rena u katun te hihinatoe uaren i matanen me poiena, “U katun ti murimuri te mamur romana, nu katun ti mam e murimurir romana.”
16 E Jesus terminou, dizendo:
17 Poata te la noa u e Iesu i Jerusalem, nonei e lu halhalir a 12 a katunun tsitsilo i tanen, ba nonei e ranga mera nen tara poata ti la ien i maroro me poiena, “Hengo iam. Ara e la uara i Jerusalem, ba alia tu butun katunuma te na hala neria turu pris pan na turu tson hihatuts turu Lo. Ba nori te na kot nerio lia ba te poier, ‘Alö go mate.’
17 Quando Jesus estava subindo para Jerusalém, chamou os discípulos para um lado e falou com eles em particular, enquanto caminhavam. Ele disse:
18 — ausente —
18 — Escutem! Nós estamos indo para Jerusalém, onde o
19 Ba nori te hala lel nerio romana lia tara pala te ma Jiuri, ba nori te na hahakos ria romana i tar ba te lahuse rio lia, ba te tapala naria lia tara koruse. Ba turu hatopisanu lan ba lia te takei poutsugu romana ba te toatoagu.”
19 e o entregarão aos não judeus. Estes vão zombar dele, bater nele e crucificá-lo; mas no terceiro dia ele será ressuscitado.
20 Be tsinar a galapien tson tere Sebedi e la uamato tere Iesu na elasolana pien tson i tanen i la gono memen, be tsinaren e hatukununa i matane Iesu, me rangata nena te ga haniga meni e Iesu u ngil i tanen.
20 Então a mãe dos filhos de Zebedeu chegou com os seus filhos perto de Jesus, curvou-se e pediu a ele um favor.
21 Be Iesu e poieto i tanen, “Aha te ngile mulö?” Ba nonei e ranga palisina, “Alö go haniga ba elasolana pien tson i tar teka te na gum gono merio romana lö, a toa tara pal matou na tai tara pal keruka. Nori e na kato ramoi lö a man gohus i tamulö tara poata te na king mia romana lö.”
21 — O que é que você quer? — perguntou Jesus. Ela respondeu: — Prometa que, quando o senhor se tornar Rei, estes meus dois filhos sentarão à sua direita e à sua esquerda.
22 Be Iesu e poiena i taren, “Alimiu e ma atei silemi a ka te rangata nemi limiu. Alimiu e antunan ua mia tara gotana te na ua goa romana lia ba limiu te na sagohe mou a kamits te na sagohe gou lia?” Ba nori i palise ten, “Alam e antunam.”
22 Jesus disse aos dois filhos dela: — Podemos! — responderam eles.
23 Be Iesu e poiena, “E manana, alimiu e na lue mou romana a mar kamits te na lue gou romana lia, kaba lia e moa te go tatei hopu kap meni esi te gumna romana tara pal matou na tara pal keruka i tar. E Tamar talasi te hala nena a man makum teka turu katun te hopu kap raien.”
23 Então Jesus disse:
24 Ba poata ti hengo nia a maloto a katunun tsitsilo u ranga teka te gi hapan merien, ba nori e raharaha rer u mun toulana teka.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram zangados com os dois irmãos.
25 Be Iesu e ngö gugono mera neien i tanen me poiena, “Alimiu e atei silemiu a markato turu katun te ma Jiuri. U tsunono i taren e ranga hamal ria i taren, na pal kapan i taren e pepeito kap hatagala has raren.
25 Então Jesus chamou todos para perto de si e disse:
26 Kaba a markato teka e ma tatei ka neia i gusumilimiu. E moa. Te ngilin panna ta toa i tamilimiu, nonei e tatei here nei a katunun kui i tamilimiu.
26 Mas entre vocês não pode ser assim. Pelo contrário, quem quiser ser importante, que sirva os outros,
27 Na te ngilin mammamna ta toa i tamilimiu, nonei go kato hereni a peisanen a tsi kutupin katun, te mar kato has uagu lia tu butun katunuma. Alia u ma la sile mei te gi kuibe meni u barebana alia. E moa. Alia u la silema e mi kui beragu u barebana, ba te sakahis regi u katun u para a tou mate i tar.”
27 e quem quiser ser o primeiro, que seja o escravo de vocês.
28 — ausente —
28 Porque até o
29 Tara poata ti la ba nien i Jeriko, bu katun u para koru e kukutie ier e Iesu.
29 Quando Jesus e os discípulos estavam saindo de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Ba elasolana katun a matakiau e gum ria i rehina kalana me hengoer te la u e Iesu i kalana ba nori e kur me poier, “A Hatutubunei tere Devit a King! Alö go tatagi has ramo lam!”
30 Dois cegos, sentados na beira do caminho, ouviram alguém dizer que ele estava passando e começaram a gritar: — Senhor,
31 Bu katun i ranga mera ten e gi ma rarangai ba te kokomotor. Kaba nori i ku hapan koru lel, “A Hatutubunei tere Devit! Alö go tatagi ramo lam, o Tsunono!”
31 A multidão os repreendeu e mandou que calassem a boca, mas eles gritaram ainda mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha pena de nós!
32 Be Iesu e tuoluto me ngö ranen, “Aha te ngile milimiu te go kati lia i tamilimiu?”
32 Então Jesus parou, chamou os cegos e perguntou:
33 Ba nori i ranga palis uato i tanen, “Tsunono, alam e ngilin taram!”
33 — Senhor, queremos poder enxergar! — responderam eles.
34 Be Iesu e tatagina me sebele iena a mataren, ba nonei tara poata puku has teka ba nori e tara poutsur, me kukutier e Iesu.
34 Jesus teve pena dos cegos e tocou nos olhos deles. No mesmo instante eles puderam ver e então seguiram Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.