Marcos 10
Halia NT (HLA_PNG) vs ARIB
1 E Iesu e la ban a han teka me la uana tara provins i Judia me aroho uana tara Ramun olo i Jodan. Bu katun u para e mi gonogono lel ria i tanen, ba nonei e hatuts pon ranen te roron kato uen.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Bu Parisi e la uarima i tanen me mi katsin torohane ren. Ba nori te poier, “U Lo i tarara e haniga nena te go hatapolasa hakapa ba meni a tson a tahol i tanen?”
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Be Iesu e rangata palisina, “Sahu masaka te halari e Moses u tubumilimiu?”
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Ba nori e ranga palisir, “E Moses e haniga te go koloto meni a tson u pepa te poiena a hitöl e tapeko, ba te toan hala ba nena a tahol i tanen.”
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Be Iesu e ranga mera nen, “E Moses e koloto beri limiu u masaka teka taraha alimiu e baku-tumiu.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Kaba i mam koru, poata te habuteia e Sunahan a mamana ka, ba nonei e katoeto a katun a tson na tahol.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Te poe bei e Sunahan, ‘A tson e la ba nena romana e tamanen ne tsinanen ba te na ka gono mena a tahol i tanen.
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 Ba nori u muntahol teka te here roi romana a toa katun.’ Ba nori te ma here lel roi a elasolana, kaba nori e here taleri a toa katun.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Na katun e ma tatei puresie nei romana a ka teka te haka gono hakaper e Sunahan.”
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Poata ti kopis pouts uen i luma, bu katunun tsitsilo i na rangatseto e Iesu tara ka teka.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Ba nonei e poiena i taren, “A katun te pekoena a hitöl i tanen te rama mena neien a tahol i tanen ba te tölena a tana tahol e tsikolona ba te kato homiena a tahol tutun i tanen.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Na tahol te tapolasa hakapa ba nena a tson i tanen ba te hitöl mena tana tson, nonei e hahaloku hasina.”
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 U barebana mi polasa reia a galapien tere Iesu te go sebele merien e Iesu ba te kalala ranen, kaba u katunun tsitsilo i hapiu ren.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Be Iesu e tarena a ka teka me raharahana me poiena turu katunun tsitsilo, “Haka riam a galapien gi la uama i tar ba limiu te ma hapiu ramien. Taraha, a Nipepeito tere Sunahan e ka uana tara mar katun te kato uana teka.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Alia e hatei hamana rago limiu, a katun te ma hengo hanige nei u ranga tere Sunahan te mar hengo uana a pien, a katun teka e ma antuna nei te go tasu uen tara Nipepeito tere Sunahan.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Ba nonei e lukutu ranen me halakopena a limanen i taren me kalala ranen.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 E Iesu e hatania leli a nilala i tanen ba toa tson e pieta uanama i tanen me mi hatukununa i matanen me rangatse nen, “Tson Hihatuts a niga, aha te go kati lia ba lia te luegu a nitoatoa te ka nitoana?”
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Be Iesu e rangatse nen, “Tara naha te poe memi lö alia a niga? E moa ta toa ta katun te ga niga. E Sunahan a toa puku te nigana.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Alö e atei silem a man masaka tere Sunahan. E kato uana: ‘Ma hipulimi. Ma tsikolomi. Ma kopkopmi. Ma gamogamomi. Ma gamogamo nami a man ka tara tana katun ba te luemiu. Hapan iam e tamamilimiu ne tsinamilimiu.’”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Ba katun e poiena, “Tson Hihatuts, poata tu pien noaia lia ba te la noana i romana, alia u hengo hanigei a man masaka hoboto teka.”
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Be Iesu e tara uana i tanen me ngil korue nen me poiena, “A toa patu a ka te ka noana. Alö go na haholin a mamana ka hoboto i tamulö ba te hala nem a moni turu katun te moar ta moni, ba lö te na ka memou romana a mamana ka a niga koru i Kolö. Ba lö te toan la gono memu molia.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Ba poata te hengoeia a katun u ranga teka ba nonei e mata papala koruna ba te la poutsuna me tatagina, taraha nonei e ka mei a man ka man para koru.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Be Iesu e tara habirits uana turu katunun tsitsilo i tanen me poiena i taren, “U barebanana tara moni e ka mer romana a toukui pan te gi tasu uen tara Nipepeito tere Sunahan.”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Bu katunun tsitsilo i asingoto neto u ranga i tanen. Be Iesu e poe lelina i taren, “A ma tsi galapien, a panna toukui te gi tasu u tara Nipepeito tere Sunahan.
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 E tutu koruna te ga la u a katunun moni tara Nipepeito tere Sunahan, te mar tutu has uana a kamel te katsin sipina tara tsi tabutu tara salum.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ba nori i asingoto koruto me poier, “Gesi tsiponi te antunan ka hanigana?”
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Be Iesu e tara uana i taren me poiena, “A katun tun e ma antuna koru nei tara ka teka, kaba e Sunahan e antunana. E Sunahan e antunana tara mamana ka hoboto.”
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Be Pita e toan poiena i tanen, “Kaba alam u la ba nema a mamana ka hoboto ba te la gono memu molö.”
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Be Iesu e poiena, “U mana koru, na lia e hatei ragi limiu, a katun te hakats uana i tar na turu Bulungana u Niga ba te la ba nenama a luma i tanen tsi u toulanen nu hahinanen ne tsinanen ne tamanen nu hinpien i tanen nu tsikitsiki i tanen, a katun teka e lu poutsena romana a man ka man para lel has tara poata i romana turu luma nu toulanen nu hahinanen nu tsinanen nu hinpien i tanen nu tsikitsiki i tanen. Na nonei e na kamitsbe hase nou romana lia. Ba tara poata te la nama i murimuri, ba nonei te na lue nou romana a nitoatoa te ka nitoana.
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 — ausente —
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Kaba pal para te panir i romana e na katun papala riou romana, na pal para te katun papalar i romana e na pan riou romana.”
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Nori i laia i maroro be Iesu e mam ranen. Bu katunun tsitsilo e asingotor me tokur, taraha nori i la u i Jerusalem. Bu barebana ti murimurima e matoutur. Be Iesu e lu halhal lel rena a 12 a katunun tsitsilo ba te hatei rane ien a man ka te go na butuia i tanen me poiena, “Hengo iam, ara e la uara i Jerusalem, ba alia tu butun katunuma te na hala naria turu pris pan na turu tson hihatuts turu Lo. Ba nori te na kot nario lia ba te poier, ‘Alö go mate,’ ba te hala nario lia tara pala te halhal ria turu Jiu.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 — ausente —
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Bu katun teka te na hahakos nario romana lia ba te kahuse rio lia ba te lahuse rio lia ba te atung hamatie rio lia. Ba i murina u topisa u lan ba lia te takei pouts guma romana.”
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 E Jemis ne Jon a galapien tere Sebedi i la uama tere Iesu me poier, “Tson Hihatuts, alam e ngilem alö go kato bera mei lam a ka te rangatse milam alö.”
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Be Iesu e rangata ranen, “Aha te ngile milimiu alia go kato berien limiu?”
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Ba nori e ranga palise ren, “Poata te lue mia romana lö a nitsunono pan i tamulö na solo pan i tamulö, ba lam e ngilem alö go haniga ba lam te na gum gono memo lö, a toa tara pal matou i tamulö na toa tara pal keruka i tamulö, ba lam te na gohus uamou i tamulö.”
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Be Iesu e poiena i taren, “Alimiu e ma atei silemi a ka te rangata sile milimiu. Alimiu e antunan ua mia tara gotana te na ua goa romana lia ba limiu te na sagohe mou a mar kamits te na sagohe gou lia?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Ba nori e poier i tanen, “Alam e antunam.” Be Iesu e poiena i taren, “Aa, alimiu e na ua moa tara gotana te na ua goa romana lia ba limiu te na sagohe mou a mar kamits te na sagohe gou lia.
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Kaba alia e moa te go tatei hopu kap meni esi te ga gumia tara pal matou i tar na tara pal keruka i tar. E Sunahan talasi te hala nanou u makum teka turu katun ti hamatskö berien.”
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Poata ti hengoa a maloto a katunun tsitsilo a ka teka ba nori e raharaha rer ere Jemis mere Jon.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Be Iesu e ngö gugono hoboto mera neien i tanen me poiena, “Alimiu e atei silemiu a markato turu barebana halhal turu Jiu. U katun te ngö rarien u tsunono e ranga hamal ria i taren, na pal kapan i taren e pepeito kap hatagala raren.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Kaba alimiu go ma kato uami teka. Ta saha ta katun i tamilimiu te ngilin panina i tamilimiu e go kato hereni a peisanen a katun a tsekotseko-kala i tamilimiu.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Na ta saha ta katun i tamilimiu te ngilin tsunono malina e go kato hereni a peisanen a tsi kutupin katun.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Alia has tu butun katunuma u ma la sile mei te gi kuibe meni a barebana alia. E moa. Alia u la silema e mi kui beregu a barebana. Alia u la silema e mi sakahis regu u katun u para tara tou mate i tar.”
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Nori i tukuia tara taun i Jeriko. Ba poata e Iesu nu katunun tsitsilo i tanen nu katun u para has i la ban a taun teka, ba toa katun a matakiau te gumna i rehina kalana me singo papala hatatagi silena ta tsi moni. A solonen e Batimias, a pien tson tere Timias.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Ba poata te hengoe ien te la uama e Iesu ni Nasaret ba nonei e tanian kuna me poiena, “O Iesu a Hatutubunei tere Devit a King, alö go tatagi namo lia.”
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Bu katun u para i ranga hapiu naten me poier, “Kokomoto.” Kaba nonei e ku hapan hasoalana me poiena, “Hatutubunei tere Devit, alö go tatagi namo lia.”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Be Iesu e tuhatuol neto me poiena, “Ngöe muma.” Ba nori i ngöeto a katun a matakiau me poier i tanen, “Nigana ba! Takei tala. Nonei e ngöe nolö.”
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Ba nonei e his ba neto u hasobu u ngahangaha i tanen ba te supatakeina me la uanama tere Iesu.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Be Iesu e rangatse ten, “Alö e ngilem alia go kato bei lö aha?” Ba katun a matakiau e ranga palisito, “Tson Hihatuts, alia e ngilin tara poutsugu.”
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Be Iesu e poieto i tanen, “La tala. A nihamana i tamulö e kato haniga poutse lalo lö.” Ba nonei e toan tara poutsuna teka puku, ba te la gono mena e Iesu i kalana.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.