Lucas 16
Halia NT (HLA_PNG) vs NTLH
1 E Iesu e poei turu katunun tsitsilo i tanen, “A toa tson moni e ka mei a tson pepeito i tanen, ba tana katun e hateiena a tson moni, ‘A tson pepeito i tamulö e kato baba nena a moni i tamulö.’
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Ba nonei a katun pan e ngöena a tson pepeito me poiena, ‘Aha nonei te hengo negu lia i tamulö? Alö go na kui tu toa tu raranga ba te hateie molia tu mar pepeito kap meni lö a man ka i tar. Alö e ma tatei tson pepeito lelmi i tar.’
2 Por isso ele o chamou e disse: “Eu andei ouvindo umas coisas a respeito de você. Agora preste contas da sua administração porque você não pode mais continuar como meu administrador.”
3 “Ba tson pepeito e hakatsna i peisanen ba te poiena, ‘A tsunono i tar e tsuge noa lia tara toukui i tar. Gaha te go kati lia? Alia e ma tagala hantunegi te go kaho meni a holö, na lia e matsingolon singo tun silegu ta moni.
3 — Aí o administrador pensou: “O patrão está me despedindo. E, agora, o que é que eu vou fazer? Não tenho forças para cavar a terra e tenho vergonha de pedir esmola.
4 Bara, alia e atei silegu aha te katoe gou romana lia! Na te go kato meni lia a ka teka, bu katun te lu menari romana lia turu luma i taren tara poata te ga tsugeia lia a tsunono i tar tara toukuin taratarakap.’
4 Ah! Já sei o que vou fazer… Assim, quando for mandado embora, terei amigos que me receberão nas suas casas.”
5 Ba tson pepeito e ngö gugono mera nei u katun i tanen ti ka mei a haroho tara tsunono i tanen. Ba nonei e poiena tara katun tutun, ‘A lahisa tu harohen lö tara tsunono i tar?’
5 — Então ele chamou todos os devedores do patrão e perguntou para o primeiro: “Quanto é que você está devendo para o meu patrão?”
6 Ba nonei ranga palis uana i tanen, ‘A 100 taram welin nas.’ Ba tson pepeito e poiena, ‘A pepa te ka mena u hiase i tamulö teka. Gum boroboro ba lö te koloto nem u 50.’
6 — “Cem barris de azeite!” — respondeu ele.
7 Na tson pepeito e poei tara tai, ‘A lahisa tu harohen lö?’ Ba nonei e ranga palis uana i tanen, ‘A 100 bek palaua.’ Ba tson pepeito e poiena, ‘A pepa tara hiase i tamulö teka. Alö go kolotein u 80.’
7 — Para o outro ele perguntou: “E você, quanto está devendo?”
8 Ba tsunono tara tson pepeito e hengo neto a ka teka me poiena nonei a tson pepeito a gamogamo e hahatongo koru. Nu katunur tara han i puta teka e hahatongon hamatskö koru ner a man ranga tara hei katun pouts i taren, na tara markato teka nori e karasa rer a pal katun tere Sunahan.”
8 — E o patrão desse administrador desonesto o elogiou pela sua esperteza. E Jesus continuou:
9 Be Iesu e ranga noana me poiena, “Na lia e ranga mera golimiu, alimiu go lue iam a moni i tamilimiu ba te taguhu ramiu u katun ba nori te kapiena rario limiu. Ba poata te taiana romana a moni, ba markato teka te tatei taguhu rano limiu te la uami romana limiu tara han i Kolö te ma tatei taia nei.
9 Por isso eu digo a vocês: usem as riquezas deste mundo para conseguir amigos a fim de que, quando as riquezas faltarem, eles recebam vocês no lar eterno.
10 A katun te roron taratara kap haniga nena a man ka man tetenei e taratara kap haniga has nena romana a man ka man kapan. Na katun te roron kui hagamona tara man ka man tetenei e kui hagamo hasina romana tara man ka man kapan.
10 Quem é fiel nas coisas pequenas também será nas grandes; e quem é desonesto nas coisas pequenas também será nas grandes.
11 Sanena limiu e go ma taratara kap haniga nemi a man ka ni puta teka, gesi te hala ranei romana limiu a man ka man niga hamana i Kolö te go taratara kap niam limiu? E moa tala.
11 Pois, se vocês não forem honestos com as riquezas deste mundo, quem vai pôr vocês para tomar conta das riquezas verdadeiras?
12 Na sanena limiu e go ma taratara kap haniga nemi a man ka tara tana katun, gesi te hala ranei romana limiu ta man ka i tamilimiu hamatskö? E moa.
12 E, se não forem honestos com o que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 “E moa ta katunun kui te ga antunan kuiia tara elasolana tsunono i tanen. Te ga kato uen teka, ba nonei te omiena romana a toa ba te ngilena a tai. Tsi, nonei e karous nena romana a toa ba te hengo hanige iena a tai. Alimiu e ma tatei kui hoboto bemi e Sunahan na tara moni.”
13 — Um escravo não pode servir a dois donos ao mesmo tempo, pois vai rejeitar um e preferir o outro; ou será fiel a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e também servir ao dinheiro.
14 Bu Parisi i hengo neto a man ka teka, ba nori i ranga hahakosta tere Iesu, taraha nori i ngil koru a moni.
14 Os fariseus ouviram isso e zombaram de Jesus porque amavam o dinheiro.
15 Be Iesu e poieto i taren, “Alimiu te kato here nami a peisamilimiu u katun u niga i matar u katun, kaba e Sunahan e atei silena u hakhakats i tamilimiu e omina. Taraha, a ka te panina i matar u katun e here nei a ka pinopino i matane Sunahan.
15 Então Jesus disse a eles:
16 “U Lo tere Moses nu kolkoloto turu propet i tagala hantunaia tara poata tere Jon a Tsonun Baptais. Kaba tara poata tere Jon ba te popona i romana, u Bulungana u Niga tara Nipepeito tere Sunahan te rarare laner, bu katun hoboto e tagala sil koruer te gi la u i iogana tara Nipepeito tere Sunahan.
16 — A
17 Na u kolö nu puta e tatei tia nou romana i murimuri, kaba tsi toa tsi makum a tsi tetenei turu Lo e ma tatei taia koru nei romana.
17 — É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que ser tirado um simples acento de qualquer palavra da Lei.
18 “A katun te pekoena a hitöl i tanen te rama mena neien a tahol i tanen ba te tölena a tana tahol e tsikolona. Na tson te tölena a tahol a hitöl mam i tanen te tapeko, a tson teka e tsikolo hasina.”
18 — Se um homem se divorciar e casar com outra mulher, comete adultério. E quem casar com a mulher divorciada também comete adultério.
19 Be Iesu e poiena, “A toa tson moni e roron hasein u hasobu te ka mei a hihol pan, na nonei e nounou haniga hasi a kannou a niga turu mamanu lan.
19 Jesus continuou:
20 Na toa katun pinopino te moa ta ka a solonen e Lasarus i roron hopueia i rehina tamana tara ololo i matina luma tara tson moni teka. Na peisanen e saputu mei a pi.
20 Havia também um homem pobre, chamado Lázaro, que tinha o corpo coberto de feridas, e que costumavam largar perto da casa do rico.
21 Nonei e matesil korui te ga nou hamasul u tara ma tsi nouba ti rusia turu tebol tara tson moni. Bu muki te mi ramram has ria turu pi i tanen.
21 Lázaro ficava ali, procurando matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do homem rico. E até os cachorros vinham lamber as suas feridas.
22 Ba nonei a katun pinopino teka e mateto, bu angelo e soatse ren ba te na haka gono merien e Abraham. Na tson moni e mate has me kaho ner.
22 O pobre morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão, na festa do céu. O rico também morreu e foi sepultado.
23 Nonei e sagohi u kamits pan i hel, ba nonei te ruto seina ba te tarena e Abraham i lehana, ne Lasarus e ka hasia i rehinen.
23 Ele sofria muito no
24 Ba nonei e kuna me poiena, ‘O Abraham, o Tubur, alö go tatagi namo lia! Alö go hale iema e Lasarus ba nonei te kana nena a kopuluna a kabelenen turu ramun ba te mi habout hatsitabubena a miar. Taraha, alia e sagohegu a kamits pan koru turu tula teka!’
24 Então gritou: “Pai Abraão, tenha pena de mim! Mande que Lázaro molhe o dedo na água e venha refrescar a minha língua porque estou sofrendo muito neste fogo!”
25 Be Abraham e poiena, ‘A tsi hatutubunei, alö go hakats pouts hasin a poata tu toatoa noaia lö i puta. Alö u lu nitoan a mamana ka a niga i tamulö i puta, ne Lasarus e lu a mamana ka a omi. Kaba i romana nonei e ka hanigana teka ba lö te sagohem a kamits.
25 — Mas Abraão respondeu: “Meu filho, lembre que você recebeu na sua vida todas as coisas boas, porém Lázaro só recebeu o que era mau. E agora ele está feliz aqui, enquanto você está sofrendo.
26 Na tana ka, a toa sia pan soku e ka kap rano ra, na katun te kana tara pala teka te katsin aroho uana i tamulö e ma antuna nei, na katun te kana tara pala i tamulö e ma tatei aroho has uana mei i tamulam.’
26 Além disso, há um grande abismo entre nós, de modo que os que querem atravessar daqui até vocês não podem, como também os daí não podem passar para cá.”
27 Ba katunun moni e poiena, ‘E noahasina, o Tubur, kaba alia e ranga hatatagi koru mego lö te go sala meni lö e Lasarus tara luma tere tamar te ka ria a elalima a toular. Ba nonei te na ranga hatagala mera nen e gi hanei sil te gi ma la has uame ien tara hanin kamits teka!’
27 — O rico disse: “Nesse caso, Pai Abraão, peço que mande Lázaro até a casa do meu pai
28 — ausente —
28 porque eu tenho cinco irmãos. Deixe que ele vá e os avise para que assim não venham para este lugar de sofrimento.”
29 Be Abraham e poiena, ‘Nori e ka mer u buk te kolotsi e Moses nu propet tere Sunahan i manasa. A man toulamulö e tatei hengoer u ranga i taren.’
29 — Mas Abraão respondeu: “Os seus irmãos têm a
30 Ba tson moni e poiena, ‘O Tubur, e moa te gi kato menien romana a ka teka. Kaba te ga takei poutsia a katun tara tou mate ba te lana i taren, ba nori te toan hakapa korue riou u markato u omi nu hakats u omi i taren.’
30 — “Só isso não basta, Pai Abraão!”, respondeu o rico. “Porém, se alguém ressuscitar e for falar com eles, aí eles se arrependerão dos seus pecados.”
31 Be Abraham e poiena i tanen, ‘Te ma hengoe roien u ranga tere Moses na turu propet, ba nori te ma hakapa hase roi u markato u omi nu hakats u omi i taren, noahasina te ga takei poutsia a katun tara tou mate.’”
31 — Mas Abraão respondeu: “Se eles não escutarem Moisés nem os profetas, não crerão, mesmo que alguém ressuscite.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.