Hebreus 3
Halia NT (HLA_PNG) vs NVI
1 A ma tsi hahatoulana, e Sunahan e ngö sil rilimiu te go katun uam limiu i tanen. Na limiu go hakats niam e Iesu. E Sunahan e hala sile mei e Iesu te go mi aposol uen turu lotu i tarara na te go mi tsunono pan uen turu pris turu lotu i tarara.
1 Portanto, santos irmãos, participantes do chamado celestial, fixem os seus pensamentos em Jesus, apóstolo e sumo sacerdote que confessamos.
2 E Iesu e kukute hanigei e Sunahan te hopu kap nien tara toukui teka, te mar kato haniga has meni e Moses a toukui i tanen i gusuna barebana tere Sunahan.
2 Ele foi fiel àquele que o havia constituído, assim como Moisés foi fiel em toda a casa de Deus.
3 A katun te habutu a hunhaposa a solonen e pan nena a palabasa i tanen. Ne kato has uana i iesana, e Iesu e ka mena a solo te pan bala nena a solo tere Moses.
3 Jesus foi considerado digno de maior glória do que Moisés, da mesma forma que o construtor de uma casa tem mais honra do que a própria casa.
4 A mamana hunhaposa e ka mena a katun te habuten, kaba e Sunahan te habuti a mamana ka hoboto.
4 Pois toda casa é construída por alguém, mas Deus é o edificador de tudo.
5 E Moses, a katunun kui tere Sunahan, e kato a toukui a niga i gusuna barebana hoboto tere Sunahan, ba te hatei nena a man ka te ga rangein romana e Sunahan i murimuri.
5 Moisés foi fiel como servo em toda a casa de Deus, dando testemunho do que haveria de ser dito no futuro,
6 Kaba e Kristo, a Pien tere Sunahan, te tara kap haniga rena a barebana tere Sunahan. Na te ongolo rara ba te hamana haniga noa uara i tanen ba te hamana silera a man ka man niga i tanen, ara u katun hamana i tanen.
6 mas Cristo é fiel como Filho sobre a casa de Deus; e esta casa somos nós, se é que nos apegamos firmemente à confiança e à esperança da qual nos gloriamos.
7 U Namnamei u Goagono e poiena,
7 Assim, como diz o Espírito Santo: "Hoje, se vocês ouvirem a sua voz,
8 — ausente —
8 não endureçam o coração, como na rebelião, durante o tempo de provação no deserto,
9 — ausente —
9 onde os seus antepassados me tentaram, pondo-me à prova, apesar de, durante quarenta anos, terem visto o que eu fiz.
10 — ausente —
10 Por isso fiquei irado contra aquela geração e disse: Os seus corações estão sempre se desviando, e eles não reconheceram os meus caminhos.
11 — ausente —
11 Assim jurei na minha ira: Jamais entrarão no meu descanso".
12 — ausente —
12 Cuidado, irmãos, para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo, que se afaste do Deus vivo.
13 — ausente —
13 Pelo contrário, encorajem-se uns aos outros todos os dias, durante o tempo que se chama "hoje", de modo que nenhum de vocês seja endurecido pelo engano do pecado,
14 — ausente —
14 pois passamos a ser participantes de Cristo, desde que, de fato, nos apeguemos até o fim à confiança que tivemos no princípio.
15 — ausente —
15 Por isso é que se diz: "Se hoje vocês ouvirem a sua voz, não endureçam o coração, como na rebelião".
16 — ausente —
16 Quem foram os que ouviram e se rebelaram? Não foram todos os que Moisés tirou do Egito?
17 — ausente —
17 Contra quem Deus esteve irado durante quarenta anos? Não foi contra aqueles que pecaram, cujos corpos caíram no deserto?
18 — ausente —
18 E a quem jurou que nunca haveriam de entrar no seu descanso? Não foi àqueles que foram desobedientes?
19 — ausente —
19 Vemos, assim, que foi por causa da incredulidade que não puderam entrar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.