Atos 9

Halia NT (HLA_PNG) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tara poata teka a toa katun a solonen e Sol e ranga hatagala korun te ga pile kap merien u katunun tsitsilo tara Tsunono ba te atung hamate ranen. Ba nonei e lana tara tsunono pan turu pris turu Jiu me na rangata nena ta kalanloun te ga la gono meien turu luman lotu turu Jiu me tara taun i Damaskas. Bu ranga u tagala turu kalanloun teka e poiena, “Te go na sabe meni e Sol ta katun tara barebana te kukutier a maroro tere Iesu, a tson na tahol has, ba nonei te na pile kap ranen ba te las mera neien i Jerusalem.”
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 — ausente —
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Be Sol e la uana i Damaskas. Ba poata te sukusuku ien tara taun teka bu toa u ualesalana i kolö e songots butu kalakalana i man rehinen.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 Ba nonei e rus uana i puta turu tikitsiki, ba nonei e hengoena u toa u ranga ba te poiena i tanen, “O Sol, o Sol, aha te kato hakamits sile milö alia?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 Be Sol e rangatana, “O tsunono, alö esi?” Ba nonei e poiena, “Alia e Iesu, a katun te kato hakamitse mulö. Te kato hakamits ramia lö u katun i tar, alö e kato hakamits hase molia.
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 Alö go takei ba lö te lam tara taun ba nori te na hateie rilö a saha ka te go kato lö.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 Ba pal tson ti la gono mei e Sol e tuolur ba te hahalongolo korur. Nori i hengo u toa u ranga kaba nori i ma tarei ta katun.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 Be Sol e takei talana turu tsikitsiki me hakalatena a matanen, kaba nonei e ma antunan tarei ta ka. Ba nori e pile ner a limanen me las mena rien i Damaskas.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 Na turu topisa u lan nonei e ma antunan tarai, na tara poata teka nonei e ma noui ne ma ua hasi.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 A toa katunun tsitsilo tere Iesu e kaia i Damaskas, a solonen e Ananaias. Nonei e tarei a Tsunono tara hiharuto i tanen ba Tsunono e poieto, “O Ananaias.” Be Ananaias e poiena, “O Tsunono, alia reka.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 Ba Tsunono e poiena i tanen, “Alö go takei ba lö te la uam tara toa kalana a solonen Matskö, ba lö te la uam tara luma tere Judas. Alö e na rangata nem a toa katununa i Tasas a solonen e Sol. Nonei e singo uana tere Sunahan.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 E Sol e tarei a toa katun a solonen e Ananaias te butuia turu hiharuto i tanen, ba nonei e tasuna me hatakopena a limanen tere Sol te ga kato haniga pouts menien a matanen.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 Be Ananaias e ranga palisina me poiena, “O Tsunono, a katun a para i hatei mei lia a katun teka. Nori i poei nonei e kato hakamits korur u katun i tamulö i Jerusalem.
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 Ba nonei e la uamato teka me ka mena u ranga u tagala turu pris pan turu lotu te poiena e Sol e tatei pile kap rena u barebana hoboto te singo uar i tamulö.”
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Ba Tsunono e poieto i tanen, “La tala, taraha alia u hopu kapin a katun teka te ga hatei meni a solor turu katun te halhalir turu Jiu na turu king i taren na turu barebana i Israel.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 Ba lia te harutse goien romana a kamits pan te na lue noen romana. U katun te rama nario lia e hakamitse roen romana.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 Be Ananaias e lana me na tasuna tara luma tere Judas. Ba nonei e na hatakopena a limanen tere Sol me poiena, “O Sol, ara te hatoulana uara tere Kristo, a Tsunono te hale namo lia. E Iesu, te butuma i tamulö i kalana tara poata tu la uama lö teka, nonei te hale namo lia te go mi taguhu meni lia alö ba lö te tara haniga pouts mou, ba lö te saputu memou u Namnamei u Goagono tere Sunahan.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 Ba i teka puku ba ka te herei u kapoana te rus ba nena a matane Sol ba nonei te toan tara haniga poutsuna. Ba nonei e takeina me luena a baptais.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 Ba nonei e nouena a tsi kannou me tagtagala poutsuna.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 E moa te go pina uen ba nonei e la uana turu luman lotu turu Jiu me na hatei rane ien e Iesu me poiena, “Nonei a Pien Tson tere Sunahan!”
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 Ba barebana hoboto ti hengoen i asingoto koruto me poier, “Nonei a katun teka te atung hamater u katun i Jerusalem ti pala u tere Iesu, bokam? Nonei e la silema teka te go mi kato has u i iesana, te go mi pile kap hasir u katun tere Iesu ba te las mera neien turu pris pan turu lotu, bokam?”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 Kaba u ranga tere Sol e pan susul ba nonei e haruto nena e Iesu nonei e Mesaia hamana, a katun te hopu kapin e Sunahan. Na tara poata u Jiu ti kaia i Damaskas i hengo u ranga teka ba nori e ma antunan ranga paliseri e Sol.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Te kapaia u lan u para, bu Jiu i katoeto u korupakö te gi atung hamate menien e Sol.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 Kaba e Sol e hengoin u korupakö teka. A lan na bong, nori i pepeito kapin u tamana tara taun i Damaskas te gi atung hamate meni e Sol. A toa ololo hatu e hahis kapin a taun teka ba te ka mena u tamana i tanen.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 Kaba tara toa bong u katunun tsitsilo tere Sol i lue ien ba te na hakoule rien i hapalana a ololo turu pikö pan.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 E Sol e la u i Jerusalem me na torohanan ka gono merena u katunun tsitsilo tere Iesu. Kaba nori i matoutsen me hahamana ner te go katunun tsitsilo uen tere Iesu.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 Be Banabas e na piou naten turu aposol me hatei rane ien e Sol e tareia a Tsunono i maroro ba Tsunono e ranga gono menen. Be Banabas e hatei has rane ien e Sol e ongolo me ranga hatei nena e Iesu i Damaskas.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 Be Sol e ka gono mera nen me hula lana i Jerusalem. Ba nonei e ongolona me ranga hatei nena a Tsunono.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 Be Sol nu Jiu ti rangaia turu Ha-Grik e hiatagtagala mer u ranga. Ba nori e hakats ner te gi puli menien.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 Na tara poata ti hengo nia u katunun tsitsilo tere Iesu a ka teka, ba nori e na piou naria e Sol tara taun i Sesaria me hala ba naren i Tasas.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 Bu katun hobotor i Judia na i Galili na i Sameria ti hamanaia tere Iesu i ka hanigata tara poata tara masalohana. Ba niateina tere Sunahan e pan susuluna i taren. Ba nori e hapan hitoner a Tsunono bu Namnamei u Goagono tere Sunahan e taguhu ranen. Ba nori e para susulur.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 E Pita e hula laia tara mamana han teka, ba nonei e gala hasina tara taun i Lida me na ka gono merena u Kristen i Lida.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Tara han teka nonei e tara a toa katun a solonen e Inias. A peisanen e matekata hakapa, ba te opu nitoana tara inana e antunaia turu toal u hingingal.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 Be Pita e poiena i tanen, “O Inias, e Iesu Kristo e kato haniga pouts hamanase nolö. Alö go takei ba lö te hamatsköem a inana i tamulö.” Ba nonei e topei takeina.
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 Bu katun hoboto tara huol a taun i Lida na i Seran e tare ren te niga pouts uaien ba toriren e toan tabirits uato tara Tsunono.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 Tara taun i Jopa a tahol a solonen e Tabita e hamana u tere Iesu. Turu Ha-Grik nori i ngöe ien e Dokas. Tara mamana poata nonei e roron kato a markato a niga, ba te taguhu rena u katun ti moa ta ka.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 Tara poata teka nonei e lu a nimate pan koru me matena. Ba nori e totobue ren me na hake rien tara toa rum i iasa i iahana luma.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 A taun i Lida e susukuna tara taun i Jopa. Bu Kristen i Jopa i hengo neto te ka u e Pita i Lida, ba nori e hala menari a elasolana katun i tanen me na poier i tanen, “Alö go la uama i tamulam. Alö moa te go hamokomoko u.”
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 Be Pita e takeina me la gono mera nen. Ba nori e na butu hoboto ria tara luma, bu katun e piou narien tara rum i iasa te kaia e Dokas. U amoba hoboto i mi tuolia i rehina e Pita ba te taber. Nori i harute ien u mamana u hasobu te kato e Dokas me hala rane ien tara poata te ka gono noa mera ien e Dokas.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 Be Pita e halakasa hoboto ranen, ba nonei e hatukununa me singo uana tara Tsunono. Ba nonei e habirits uana tara tahol a mate me poiena, “O Tabita, alö go takei!” Ba tahol e hakalatena a matanen. Ba poata te tare ien e Pita, ba nonei e gum seina.
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 Be Pita e pile nena a limanen me las hatakeie nen, be Tabita e tuoluna. Nonei e toatoa pouts tala. Be Pita e ngö gugono rena u amoba na palabir u Kristen, ba nonei e hala pouts rane ien e Dokas.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Nu ranga tara ka teka e hula laia tara mamana makum i Jopa, bu para u katun ti hengo nen e hamana uar tara Tsunono.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 Ne Pita e keia i Jopa u lan u para. Nonei e ka gono mei a toa katun te kukuiia turu pikpiköna bulumakau, a solonen e Saimon.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.