Atos 2
Halia NT (HLA_PNG) vs ACF
1 Te butuma u Lan u Goagono ti ngöei u Pentikos,* bu katunun tsitsilo e ka hoboto ria tara toa makum.
1 E, cumprindo-se o dia de Pentecostes, estavam todos concordemente no mesmo lugar;
2 Bu toa u ling e songots butu mato i Kolö me here namei u ualupu pan te olongoma, me saputena a hana luma hoboto ti gum ien.
2 E de repente veio do céu um som, como de um vento veemente e impetuoso, e encheu toda a casa em que estavam assentados.
3 Ba nori i tareto a ka te herei u kulupu me la kalakalana me na töna tara man toa man katun hoboto.
3 E foram vistas por eles línguas repartidas, como que de fogo, as quais pousaram sobre cada um deles.
4 Ba nori e saputu hoboto mier u Namnamei u Goagono tere Sunahan, ba nonei e haranga ranen ba nori te toan töho hoboto ria turu man ranga halhal u para.
4 E todos foram cheios do Espírito Santo, e começaram a falar noutras línguas, conforme o Espírito Santo lhes concedia que falassem.
5 U Jiu u para turu han hoboto i kaia i Jerusalem, u Jiu hamana ti hengo u ranga tere Sunahan.
5 E em Jerusalém estavam habitando judeus, homens religiosos, de todas as nações que estão debaixo do céu.
6 Ba poata ti ketaia u katunun tsitsilo, bu katun u para i hengoto me mi gono hobotor.
6 E, quando aquele som ocorreu, ajuntou-se uma multidão, e estava confusa, porque cada um os ouvia falar na sua própria língua.
7 Ba nori i asingoto koruto me poier, “Ara a man toa man katun e hengoera u katun teka ba te töho ria turu mar ranga i tarara.” Ba nori e asingotor me poier, “U katun teka te rangar nori hoboto a tei Galili.
7 E todos pasmavam e se maravilhavam, dizendo uns aos outros: Pois quê! não são galileus todos esses homens que estão falando?
8 Taraha tsiponi te hengo merei ra u katun teka ba te töho ria turu mar ranga i tarara?
8 Como, pois, os ouvimos, cada um, na nossa própria língua em que somos nascidos?
9 Ara u katununa tara man provins i Patia na i Midia ni Ilam ni Mesopotemia ni Judia ni Kapadosia ni Pontas ni Eisia.
9 Partos e medos, elamitas e os que habitam na Mesopotâmia, Judéia, Capadócia, Ponto e Asia,
10 Na i Piritsia ni Pampilia ni Itsip na tara man makum i Libia te sukusuku uana i Sairini. Na palair u katununa i Rom, u Jiu hamana na pala halhal ti lu hasi u lotu turu Jiu, na palair u katununa i Krit na i Arebia. Ara hoboto e hengo raren ba nori te töho ria turu mar ranga i tarara ba te hatei ner a man toukui pan te kato e Sunahan!”
10 E Frígia e Panfília, Egito e partes da Líbia, junto a Cirene, e forasteiros romanos, tanto judeus como prosélitos,
11 — ausente —
11 Cretenses e árabes, todos nós temos ouvido em nossas próprias línguas falar das grandezas de Deus.
12 Ba nori e asingoto hobotor me lagi hakhakatsir ba te hihirangatsir, “Aha nonei koru a mouna a ka teka?”
12 E todos se maravilhavam e estavam suspensos, dizendo uns para os outros: Que quer isto dizer?
13 Kaba palai i ranga hamatsingolo ren me poier, “U katun teka e tutu mer a wain.”
13 E outros, zombando, diziam: Estão cheios de mosto.
14 Be Pita e takei gono merena a 12 a aposol me ranga hapanina me poiena turu barebana, “Alimiu u katunur i Judia na limiu hoboto te ka mua i Jerusalem, hengo tale iam u ranga i tar ba lia te ranga hatarare negu a man ka teka i tamilimiu.
14 Pedro, porém, pondo-se em pé com os onze, levantou a sua voz, e disse-lhes: Homens judeus, e todos os que habitais em Jerusalém, seja-vos isto notório, e escutai as minhas palavras.
15 Alam u katun teka e ma tutu memi a wain te poe milimiu. U katun e namala ua hatuturi tara nain kilok tara bongbong.
15 Estes homens não estão embriagados, como vós pensais, sendo a terceira hora do dia.
16 Kaba a ka reka e ranga mamin e Joel a propet tere Sunahan i manasa ba te poiena,
16 Mas isto é o que foi dito pelo profeta Joel:
17 — ausente —
17 E nos últimos dias acontecerá, diz Deus, Que do meu Espírito derramarei sobre toda a carne; E os vossos filhos e as vossas filhas profetizarão, Os vossos jovens terão visões, E os vossos velhos sonharão sonhos;
18 — ausente —
18 E também do meu Espírito derramarei sobre os meus servos e as minhas servas naqueles dias, e profetizarão;
19 — ausente —
19 E farei aparecer prodígios em cima, no céu; E sinais em baixo na terra, Sangue, fogo e vapor de fumo.
20 — ausente —
20 O sol se converterá em trevas, E a lua em sangue, Antes de chegar o grande e glorioso dia do Senhor;
21 E Sunahan te ranga u teka.
21 E acontecerá que todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo.
22 “Alimiu u katunur i Israel, hengoe iam u ranga i tar. E Iesu ni Nasaret nonei a katun te hopu kapin e Sunahan. Ne Sunahan e hale ien a nitagala ba nonei te katoena a man mirakul pan i matamilimiu, na man ka teka e harutein te mana uana e Iesu. Alimiu e atei namiu a ka teka, taraha nonei e butuia tara han teka.
22 Homens israelitas, escutai estas palavras: A Jesus Nazareno, homem aprovado por Deus entre vós com maravilhas, prodígios e sinais, que Deus por ele fez no meio de vós, como vós mesmos bem sabeis;
23 E Sunahan e atei mam me haka ba rena u katun te gi pile kap menien e Iesu ba te hala narien i tamilimiu. Na limiu tu kato hamatie men, taraha alimiu u tagala sil iam u katun u omi gi tapala nia e Iesu tara koruse.
23 A este que vos foi entregue pelo determinado conselho e presciência de Deus, prendestes, crucificastes e matastes pelas mãos de injustos;
24 Kaba e Sunahan e hatakei poutse ien tara tou mate i tanen. E Sunahan e purese bani e Iesu a kits tara tou mate i tanen, taraha a tou mate e ma antuna korui te ga kits kap meni e Iesu.
24 Ao qual Deus ressuscitou, soltas as ânsias da morte, pois não era possível que fosse retido por ela;
25 E tuburara e Devit e rangein e Iesu i manasa me poiena tere Sunahan,
25 Porque dele disse Davi: Sempre via diante de mim o Senhor, Porque está à minha direita, para que eu não seja comovido;
26 — ausente —
26 Por isso se alegrou o meu coração, e a minha língua exultou; E ainda a minha carne há de repousar em esperança;
27 — ausente —
27 Pois não deixarás a minha alma no inferno, Nem permitirás que o teu Santo veja a corrupção;
28 — ausente —
28 Fizeste-me conhecidos os caminhos da vida; Com a tua face me encherás de júbilo.
29 — ausente —
29 Homens irmãos, seja-me lícito dizer-vos livremente acerca do patriarca Davi, que ele morreu e foi sepultado, e entre nós está até hoje a sua sepultura.
30 — ausente —
30 Sendo, pois, ele profeta, e sabendo que Deus lhe havia prometido com juramento que do fruto de seus lombos, segundo a carne, levantaria o Cristo, para o assentar sobre o seu trono,
31 — ausente —
31 Nesta previsão, disse da ressurreição de Cristo, que a sua alma não foi deixada no inferno, nem a sua carne viu a corrupção.
32 Nonei e Iesu teka e Sunahan e hatakei poutsen, na alam u tara hobotsen ba lam te habulungana namen.
32 Deus ressuscitou a este Jesus, do que todos nós somos testemunhas.
33 Na nonei e la hakapa u i iasa me na gumuna i rehina e Sunahan, be Sunahan e hale neien u Namnamei u Goagono te ranga mam nen i manasa. Na a ka te tare milimiu na te hengoe milimiu nonei u Namnamei teka te hala rame ien lam.
33 De sorte que, exaltado pela destra de Deus, e tendo recebido do Pai a promessa do Espírito Santo, derramou isto que vós agora vedes e ouvis.
34 A katun te la u i Kolö e ma Devit nei, taraha nonei e poei, ‘A Tsunono e poei tara Tsunono i tar,
34 Porque Davi não subiu aos céus, mas ele próprio diz:Disse o Senhor ao meu Senhor:Assenta-te à minha direita,
35 — ausente —
35 Até que ponha os teus inimigos por escabelo de teus pés.
36 — ausente —
36 Saiba pois com certeza toda a casa de Israel que a esse Jesus, a quem vós crucificastes, Deus o fez Senhor e Cristo.
37 — ausente —
37 E, ouvindo eles isto, compungiram-se em seu coração, e perguntaram a Pedro e aos demais apóstolos: Que faremos, homens irmãos?
38 — ausente —
38 E disse-lhes Pedro: Arrependei-vos, e cada um de vós seja batizado em nome de Jesus Cristo, para perdão dos pecados; e recebereis o dom do Espírito Santo;
39 — ausente —
39 Porque a promessa vos diz respeito a vós, a vossos filhos, e a todos os que estão longe, a tantos quantos Deus nosso Senhor chamar.
40 — ausente —
40 E com muitas outras palavras isto testificava, e os exortava, dizendo: Salvai-vos desta geração perversa.
41 — ausente —
41 De sorte que foram batizados os que de bom grado receberam a sua palavra; e naquele dia agregaram-se quase três mil almas,
42 — ausente —
42 E perseveravam na doutrina dos apóstolos, e na comunhão, e no partir do pão, e nas orações.
43 Bu aposol e katoer a mirakul a para, ba barebana e matoutu korur.
43 E em toda a alma havia temor, e muitas maravilhas e sinais se faziam pelos apóstolos.
44 A barebana hoboto ti hamana i ka hoboto ba te hiamolamola ner a man ka hoboto i taren.
44 E todos os que criam estavam juntos, e tinham tudo em comum.
45 Ba nori e hahol ner a man ka i taren ba te luer a moni me molamola rari u katun hoboto ti moa ta moni.
45 E vendiam suas propriedades e bens, e repartiam com todos, segundo cada um havia de mister.
46 Ba nori e la hobotor tara Luman Lotu Pan turu mamanu lan ba te ka mer u toa u hakats. Ba nori i nonou hobototo i luma i taren, ba nori i sasala mieto ti molamola merien a kannou.
46 E, perseverando unânimes todos os dias no templo, e partindo o pão em casa, comiam juntos com alegria e singeleza de coração,
47 Ba nori e hatsunono hiton ner e Sunahan ba barebana te haniga raren. Na turu mamanu lan a Tsunono e honoter u katun ti hamana hatsimusia tara pal barebana i taren.
47 Louvando a Deus, e caindo na graça de todo o povo. E todos os dias acrescentava o Senhor à igreja aqueles que se haviam de salvar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.