Romanos 9
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NTLH
1 — ausente —
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 — ausente —
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 — ausente —
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 A barebanar i Israel u Jiu nori a pal katun te hopu kapin e Sunahan. E Sunahan e hahahu berien u katun i tanen, ba te haruto nena a nikapan i tanen. Nonei e kato gono merien a man rangan kits ba te hala rane ien u Lo i tanen. Na nonei e haruto rien te gi mar hatsunono menien, ba te hala rane ien u ranga hamana i tanen.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 U katun pan tere Sunahan i kaia i gusur u tuburen. Ne Kristo has e butun katunia turu Jiu, e Kristo te pan talana tara mamana ka. E Sunahan e tatei kato hasasale nen tara mamana poata. U mana.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Kaba alia e ma poegi u ranga hamana tere Sunahan e tapeko. Taraha, a pala tere Jekop ti murimurima i tanen e ma katun hamana hoboto uari tere Sunahan.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Na ra e ma tatei poe hase rei, “Nori u törahatsing tere Abraham na nori a galapien hamana i tanen.” E moa. Taraha, e Sunahan e ranga u tere Abraham i manasa me poiena, “E Aisak a pien i tamulö, na pala te hatuhane noen romana nonei peisa a pal katun hamana i tamulö.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Alia e mar ranga uagu teka: a galapien tere Sunahan e ma katun peisa uari ti tuhanaia tere Abraham. E moa. A galapien hamana tere Sunahan nori te hamana ria turu ranga hamana tere Sunahan.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Taraha, e Sunahan e ranga hamana u tere Abraham me poiena, “Tara poata teka turu hiningal te la nama, alia e la pouts guma romana, ba tahol i tamulö e Sera te pose nou a pien tson.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Na tana ka has. E Rebeka e pikeia u puna tara toa tson, e Aisak a tson i tanen e tuburara.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Te poe hasi e Sunahan turu Buk u Goagono, “E Jekop nonei te ngile gulia, ne Iso te ma ngile gilia.”
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Gu ranga teka e poiena e Sunahan e ma matskö nei? E moa koru.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Taraha, e Sunahan e poe hasi tere Moses, “Alia e tatagi regu u katun turu ngil peisa i tar.”
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 E Sunahan e ma hopu kap mera nei u katun turu ngil i taren na tara markato i taren. Nonei e hopu kap rena u katun tara nihitaguhu peisa i tanen.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Na turu Buk u Goagono e Sunahan e hala hasin u ranga i tanen tere Moses te go hala menien tere King Pero i manasa me poiena, “Alia u kato sili lö a king te go haruto meni lia a nitagala i tar i matamulö, na te gi kato hapan meni a solor turu han hoboto i puta, noahasina te hihipus koru uamu lö.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 E kato uana teka, be Sunahan te tatagi rena a palabir u katun turu ngil i tanen, ne kato hahipus rena a palabi turu ngil i tanen.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Kaba toa i tamilimiu e tatei mar ranga toum uana teka i tar: “Te manana u ranga teka i tamulö, ba ime te tatei poa mena nei e Sunahan a tabina katun e kato homina? Esi te antunan hapiu nena a ka te ngilin katoena e Sunahan?”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 Ba lia te palise goen ba te poiegu, “Alö a katun tun lasi. Alö e moa te go ranga hakopis homi u tere Sunahan.” A tabeli e ma hone nei a katun te kuie ien ba te poiena, “A neha tu mar kato meni lö alia teka?” E moa.
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 A katun te kukuiena a tabeli e tatei kuie nen turu ngil peisa i tanen. Te ngil nen ba nonei te tatei kuiena a huol a mar tabeli tara toa makumun tsikitsiki: a toa te hol seina na tai te hol putana.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 — ausente —
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 — ausente —
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Ara noa has u katun te ngö ramen turu Jiu na turu katun te halhal ria turu Jiu.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 U ranga tere Sunahan ti koloto nia turu Buk tere Hosia e kato uana teka:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Tara han te poe mame ien, ‘Alimiu e ma katun uami i tar,’ tara toa han noa lahas a Sunahan te toatoana e ngö rano ien romana a galapien i tanen.”
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Ne Aisaia a propet e ranga hapan hasin u Israel me poiena, “A barebanar i Israel e para koru hereri u kotolana, kaba a ma tsi topisa puku te tapiriki riou romana.
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 A Tsunono e ma hahaloso noi romana. Nonei e kits borobore nou u rangan hahuna i tanen tara han i puta.”
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Ne Aisaia e poe hasi, “Sanena a Tsunono a Tagala te ma tatagi sil rira ba te hanige iena te gi toatoa u a palai, ara hoboto sanei ti mate, herei a barebanar i Sodom ni Gomora.”
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Na lia go poe talei aha? Nonei a ka teka: u katun te halhal ria turu Jiu i ma torohanan matsköia i matane Sunahan, kaba nonei e ngö noa has rane ien u katun u matskö te hamana uaren i tanen.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Nu barebanar i Israel i lagi hamhamatskö a peisaren i matane Sunahan ti kukute menien u lo tun.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Na ha ti ma hamatskö nien? Taraha, nori i ma kato sila nien tara maroro tara nihamana. E moa. Nori i kui sil tune ien. Nori e pal ner e Kristo te here nei a hatu te tutu nena a katun i maroro.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Ti koloto has nia turu Buk u Goagono ba te hatei nena e Kristo:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.