Romanos 10
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NVT
1 A ma tsi hahatoulana, a torir e ngil hatagalana ba lia te rangata silegi e Sunahan u katun i tar e gi habirits u hakats i taren be Sunahan te toan lu pouts ranen.
1 Irmãos, o desejo de meu coração e minha oração a Deus é que o povo de Israel seja salvo.
2 Alia e ateigu ba lia te hatei ragi limiu, nori e tagala siler e Sunahan, kaba nori e tutu ner a maroro hamana i tanen.
2 Sei da dedicação deles por Deus, mas é entusiasmo sem entendimento.
3 Nori e ma atei sileri te mar hamatskö sila mera nei e Sunahan u katun i matanen, ba nori i ma kukutie tei a maroro i tanen. Nori e torohanan kuier a maroro peisa i taren.
3 Pois, não entendendo a maneira como Deus declara as pessoas justas diante dele, apegam-se a seu próprio modo de se tornar justos tentando seguir a lei, e recusam a maneira de Deus.
4 Kaba e Kristo e hakapa a markato teka turu Lo. Na i romana a barebana hoboto te hamanar, nori te butun matskö ria i matane Sunahan.
4 Pois Cristo é o propósito para o qual a lei foi dada. Como resultado, todo o que nele crê é declarado justo.
5 I manasa e Moses e mar koloto u teka tara katun te ngilin butun matsköna i matane Sunahan turu Lo:
5 Moisés escreve que o modo pelo qual a lei torna alguém justo exige obediência a todos os seus mandamentos.
6 — ausente —
6 Mas o modo pelo qual a fé torna alguém justo diz: “Não diga em seu coração: ‘Quem subirá ao céu?’ (para trazer Cristo para a terra).
7 — ausente —
7 E não diga: ‘Quem descerá ao lugar dos mortos?’ (para trazer Cristo de volta à vida)”.
8 U Buk u Goagono e hatei ranei ra a ka teka: “U ranga tere Sunahan e ka hasukusuku koruna i tamilimiu. Alimiu e tatei poe men i rungmilimiu ne tatei hamana hase men i torimilimiu.” Nu ranga teka nonei u rangana tara nihamana te roron rararie mulam.
8 Na verdade, diz: “A mensagem está bem perto; está em seus lábios e em seu coração”. E essa mensagem é a mesma que anunciamos a respeito da fé:
9 E kato uana teka: te ranga hatei namia limiu i rungmilimiu te Tsunono uana e Iesu, na te hamanena a torimilimliu e Sunahan e hatakei poutsi e Iesu tara tou mate, be Sunahan te lu pouts rano limiu.
9 se você declarar com sua boca que Jesus é Senhor e crer em seu coração que Deus o ressuscitou dos mortos, será salvo.
10 Taraha, te hamana mia limiu i torimilimiu, be Sunahan te kato hamatskö rena limiu i matanen. Te ranga hatei namia limiu a ka te hamana uami limiu, be Sunahan te lu pouts rano limiu.
10 Pois é crendo de coração que você é declarado justo, e é declarando com a boca que você é salvo.
11 Nu Buk u Goagono e poiena, “A katun te hamana uana i tanen e ma mastei hamana nei.”
11 Como dizem as Escrituras: “Quem confiar nele jamais será envergonhado”.
12 Na ka teka e la uana turu katun hoboto, taraha e Sunahan e ma poe tale nei u Jiu e halhalir na tana pala e halhalir. E moa. Nonei a Tsunono tara mamana mar katun, na nonei e tatangana nena a man ka man niga i tanen turu katun hoboto te singo uar i tanen.
12 Nesse sentido, não há diferença entre judeus e gentios, uma vez que ambos têm o mesmo Senhor, que abençoa generosamente todos que o invocam.
13 Ti koloto has menien turu Buk u Goagono, “A Tsunono e lu pouts ra nou u katun hoboto te singo uar i tanen, ba nonei te Tsunono noa i taren.”
13 Pois “todo aquele que invocar o nome do Senhor será salvo”.
14 — ausente —
14 Mas como poderão invocá-lo se não crerem nele? E como crerão nele se jamais tiverem ouvido a seu respeito? E como ouvirão a seu respeito se ninguém lhes falar?
15 — ausente —
15 E como alguém falará se não for enviado? Por isso as Escrituras dizem: “Como são belos os pés dos mensageiros que trazem boas-novas!”.
16 Kaba u katun hoboto e ma hanigeri u Bulungana u Niga. Te poe hasi e Aisaia a propet i manasa, “O Tsunono, e moa ta katun ta para te hamanena u ranga i tarara.”
16 Nem todos, porém, aceitam as boas-novas, pois o profeta Isaías disse: “Senhor, quem creu em nossa mensagem?”.
17 U ranga i tar e kato uana teka: tara poata a katun e la uanama romana i tarara ba te rarariena e Kristo, ba ra te toan hengoera u ranga. Ara e hengoera u ranga, ba ra te toan hamanara.
17 Portanto, a fé vem por ouvir, isto é, por ouvir as boas-novas a respeito de Cristo.
18 Na lia e rangata rago limiu, u Israel i ma hengoni u ranga teka? E moa. Nori i hengo hakapa. Te poe hasena u Buk u Goagono:
18 Mas eu pergunto: o povo de Israel ouviu, de fato, a mensagem? Sim, eles ouviram: “Sua mensagem chegou a toda a terra, e suas palavras alcançaram os confins do mundo”.
19 Na lia e rangata leligu, nori u Israel i ma ateii? E moa. Nori i atei has, kaba nori i ma kukutei u ranga. E Moses e kolotein a ka teka te ranga mereia e Sunahan u Jiu:
19 Volto a perguntar: será que o povo de Israel entendeu? Sim, eles entenderam, pois, já no tempo de Moisés, Deus disse: “Provocarei seu ciúme por meio de um povo que nem sequer é nação. Provocarei sua ira por meio de gentios insensatos”.
20 Ne Aisaia a propet e ongolo has ba te hatei nena u ranga tere Sunahan teka:
20 E, mais tarde, Isaías se pronunciou com ousadia: “Fui encontrado por aqueles que não me procuravam. Revelei-me àqueles que não perguntavam por mim”.
21 Ne Sunahan e ranga hasin u Israel me poiena, “Alia e kaloho nitoa regu u katun te raman hengoe rio lia ba te hipus korur.”
21 A respeito de Israel, porém, diz: “O dia todo abri meus braços para eles, mas foram desobedientes e rebeldes”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.