Marcos 9

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Be Iesu e ranga lelina i taren me poiena, “Alia e hatei hamana rago limiu, a palair u katun e ka ria teka te ma materi romana e popona te gi tara menien a Nipepeito tere Sunahan te butu menama romana a nitagala pan.”
1 E ele disse-lhes: Na verdade eu vos digo, que alguns dos que aqui estão não provarão a morte até que vejam o reino de Deus vindo com poder.
2 — ausente —
2 E seis dias depois Jesus tomou consigo a Pedro, a Tiago, e a João, e os conduziu à parte a um alto monte; e transfigurou-se diante deles.
3 — ausente —
3 E as suas vestes tornaram-se resplandecentes, extremamente brancas como a neve, tais como nenhum lavadeiro sobre a terra as poderia branquear.
4 Be re Ilaitsa mere Moses u propetir i manasa ti mate e butu ria i mataren me ranga mer e Iesu.
4 E ali apareceu-lhes Elias, com Moisés; e eles falavam com Jesus.
5 Be Pita e poieto tere Iesu, “Tson Hihatuts, e nigana te ka ria ra teka. Alam go kato a topisa taluhu, a toa i tamulö na toa tere Moses na toa tere Ilaitsa.”
5 E Pedro, respondendo, disse a Jesus: Mestre, é bom estarmos aqui; deixa-nos fazer aqui três tabernáculos, um para ti, um para Moisés, e um para Elias.
6 E Pita e mar ranga u teka taraha u katunun tsitsilo i matout koru be Pita e ma ateie nei a saha ka te go ranga nen.
6 Porque ele não sabia o que dizer, pois eles estavam grandemente atemorizados.
7 Ba toa koasi e butuna me hoho kap ranen, bu toa u ranga e butu nama i gusuna u koasi me poiena, “Nonei a Pien Tson a tsomi koru i tar teka. Alimiu go hengoe men.”
7 E formou-se uma nuvem que os cobriu, e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado; a ele ouvi.
8 Ba nori e songots hula tarar ba te ma tara sabieri ta tan ta katun. E Iesu pepeisa te ka gono meren.
8 E de repente, eles olhando ao redor, não viram mais nenhum homem, senão só a Jesus.
9 Poata te koul pouts men turu pokus, be Iesu e ranga hatagala mera nen me poiena, “Alimiu go ma hateiemi ta toa ta katun a ka te tare mula limiu, antunana tara poata alia tu butun katunuma te takei hakapa pouts gou romana tara tou mate i tar.”
9 E, enquanto eles desciam do monte, ele ordenou-lhes que a nenhum homem contassem as coisas que tinham visto, até que o Filho do homem ressuscitasse dentre os mortos.
10 Nori i hengo u ranga i tanen ba te hiarangrangatar me poier, “Aha nonei u mouna u ranga teka te poiena, ‘Alia e takei pouts gou romana tara tou mate?’”
10 E eles guardaram o que foi dito entre si, perguntando uns aos outros o que significava ressuscitar dentre os mortos.
11 Ba nori e rangatser e Iesu, “Tara naha te poe menari u tson hihatuts turu Lo e Ilaitsa a propet e ga mam nema romana e Mesaia?”
11 E eles o perguntam, dizendo: Por que dizem os escribas que Elias deveria vir primeiro?
12 Ba nonei e ranga palisina, “E Ilaitsa e mam pouts hamana nama te go mi kato hamatskö meni a mamana ka. Kaba tara naha has te ranga nena u Buk u Goagono alia tu butun katunuma e sagohe gou romana a kamits pan ba nori te sigale rio lia?
12 E, respondendo ele, disse-lhes: Na verdade Elias virá primeiro, e restaurará todas as coisas; e, como está escrito do Filho do homem, que ele deve sofrer muitas coisas, e ser reduzido a nada.
13 Alia e hatei rago limiu e Ilaitsa e la hakapama, ba barebana i kato sile teien a mamana ka hoboto ti ngile ien, ti mar koloto menien turu Buk u Goagono.”
13 Mas eu vos digo que Elias já veio, e eles fizeram-lhe tudo o que quiseram, como está escrito sobre ele.
14 Poata ti hihitupali merien a palair u katunun tsitsilo, ba nori e tarer a katun a para koru ti gono. Bu tson hihatuts turu Lo e hiangenangena gono mer u katunun tsitsilo.
14 E, ele aproximando-se dos seus discípulos, viu ao redor deles uma grande multidão, e os escribas interrogando a eles.
15 Ba poata ti tareia a barebana e Iesu ba nori te asingoto korur ba te toan pieta uar i tanen me hatsisoasa naren.
15 E imediatamente toda a multidão, vendo-o, ficou grandemente surpreendida, e, correndo para ele, o saudaram.
16 Be Iesu e rangata ranen me poiena, “Alimiu e hiangenangena silemiu a neha?”
16 E ele perguntou aos escribas: O que interrogas com eles?
17 Ba toa katun te kaia i gusuna a barebana e ranga palisina, “Tson Hihatuts, alia e mi piou nia a pien tson i tar i tamulö, taraha a toa mate a omi e seseie nen ba te kato habirue nen. Kaba alö e ma ka mulei.
17 E um da multidão, respondendo, disse: Mestre, trouxe-te o meu filho, que tem um espírito mudo;
18 Poata te seie nen a mate ba nonei te lapo piou nena a pien i puta, ba runguna pien e poueipoueina bu lihonen te ngilingilikina ba tuanreinen te soei hobotona. Alia e tahul ragula u katunun tsitsilo i tamulö te gi tsuga ba menien, kaba nori e ma antuna lilei.”
18 e este, onde quer que o apanhe, derruba-o; e ele espuma, e range os dentes, e vai definhando; e eu disse aos teus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
19 Be Iesu e poieto i taren, “Alimiu u hei barebanar i romana e hahamana korumiu. Alia e soso koru megu a nihahamana i tamilimiu. Mi piou namia a pien i tar.”
19 E ele, respondendo-lhes, disse: Ó geração sem fé! Até quando hei de estar convosco? Até quando vos suportarei? Trazei-o a mim!
20 Ba nori e mi piou narien i tanen. Ba poata te tare ien e Iesu, ba mate e toan kato hapetepetete hapanena a pien, ba nonei te rusuna turu tsikitsiki ba te hula tabtabililina ba rungnen e poueipoueina.
20 E eles o trouxeram até ele; e vendo-o, o espírito imediatamente o convulsionou; e ele caiu no chão, e revolvia-se, espumando.
21 Be Iesu e rangatsena e tamanen, “I hangisa te taniaia a markato teka i tanen?” Be tamanen e poiena, “Te pien tetenei noa ien.
21 E perguntou ao seu pai: Há quanto tempo isto veio a ele? E ele disse: Desde criança.
22 A poata a para a ka teka e katsin kato hamatie ien ba te harus bene ien u tula nu ramun has. Alö go tatagi rema lam ba te taguhu remu malam, te go antuna u lö.”
22 E muitas vezes isto o tem lançado no fogo, e dentro da água, para o destruir; mas, se tu podes fazer alguma coisa, tem compaixão de nós, e ajuda-nos.
23 Be Iesu e poiena i tanen, “Tara naha te poe sile mulei lö, ‘Te go antuna u lö’? A katun te ka mena a nihamana e antunan kato nena a mamana ka hoboto.”
23 E Jesus disse-lhe: Se tu podes crer, todas as coisas são possíveis ao que crê.
24 Ba tamana pien e toan ranga hapanina me poiena, “Alia e hamanagu. Alö go taguhema a nihamana a tetenei i tar.”
24 E imediatamente o pai do menino exclamou e disse em lágrimas: Senhor, eu creio! Ajude a minha incredulidade.
25 Be Iesu e tarena a katun a para ti la gugono uama i taren, ba nonei e ranga sisi mena a mate a omi me poiena, “Alö a mate te habiruem na te hasiköem a katun, alia e ranga mego lö, koul ban a pien teka ba lö te ma tatei sei lel korue mien romana.”
25 Quando Jesus viu que as pessoas vinham correndo juntas, ele repreendeu o espírito imundo, dizendo-lhe: Tu, espírito mudo e surdo, eu te ordeno: sai dele, e não entres mais nele.
26 Ba mate e ku hohomina ba te kato hapetepetete hapan koruena a pien me koul ba nanen. Ba tuanreina pien e here nei a mate, bu katun u para e poier, “Nonei e mate hakapa.”
26 E o espírito gritou, e agitando-o com violência, saiu dele; e ele estava como um morto, de modo que muitos diziam: Ele está morto.
27 Kaba e Iesu e lui a limana pien me las hatakeie nen ba nonei e tuoluna.
27 Mas Jesus, tomando-o pela mão, o ergueu; e ele se levantou.
28 Ba poata te tasuia e Iesu i luma, bu katunun tsitsilo i tanen e rangata hamouse ren me poier, “Tara naha te ma antunan tsuga ba mena mulei lam a mate?”
28 E, quando ele entrou em casa, os seus discípulos lhe perguntaram em particular: Por que nós não pudemos expulsá-lo?
29 Be Iesu e poieto i taren, “Alimiu go singo hatala uam tere Sunahan. E moa ta taina ta maroro te ga tatei tsuga ban a mar mate a omi teka.”
29 E ele disse-lhes: Este tipo não sai de modo algum, senão pela oração e pelo jejum.
30 Nori i la ban a han teka ba te sila ria i gusuna provins i Galili. Ba nonei e rama neto a barebana e gi atei sil ime te ka ien.
30 E, tendo partido dali, passavam pela Galileia, e não queria que nenhum homem soubesse isto.
31 Taraha, nonei e hatutsir u katunun tsitsilo i tanen me poiena i taren, “Alia tu butun katunuma e na hala naroa romana tara pal tson te na kato hamatie riou romana lia. E kato hamate hakape riou lia, ba i murina u topisa u lan ba lia te takei pouts gou romana.”
31 Pois ele ensinava aos seus discípulos, e lhes dizia: O Filho do homem será entregue nas mãos dos homens, e matá-lo-ão; e, após ser morto, ele será ressuscitado ao terceiro dia.
32 Kaba nori i ma atei silei te ranga uaien, ba nori e matouter te gi rangata sei menien.
32 Mas eles não entenderam este discurso, e tinham medo de interrogá-lo.
33 Nori i na tukuia i han i Kapeneam. Ba poata ti tasu hakapa ien i luma be Iesu e rangata ranen, “Alimiu e hihirangatsi namuma a neha i maroro?”
33 E ele chegou a Cafarnaum; e, estando na casa, perguntou-lhes: O que discutíeis entre vós pelo caminho?
34 Kaba nori i ma ranga palise ien, taraha nori i hiangenangena silema esi te panina.
34 Mas eles calaram-se; porque pelo caminho haviam discutido entre si qual deles seria o maior.
35 Be Iesu e gumuna me ngö renama a 12 a katunun tsitsilo me poiena i taren, “A katun te ngilin tsunono panina e ga kato hatetenei korui a peisanen ba te kui haniga beiena u katun hoboto.”
35 E ele assentou-se, e chamando os doze, disse-lhes: Se algum homem deseja ser o primeiro, este será o último de todos, e o servo de todos.
36 — ausente —
36 E ele tomou uma criança, e a colocou no meio deles; e, tomando-a nos seus braços, disse-lhes:
37 — ausente —
37 Qualquer que receber uma destas crianças em meu nome, recebe a mim; e qualquer que me receber, não recebe a mim, mas àquele que me enviou.
38 Be Jon e poiena i tanen, “Tson Hihatuts, alam u tarema a katun te poa a solomulö ba te tsuga ba rena u mate u omi. Ba lam u ranga hapiu naten, taraha nonei e ma ka neia tara pala i tarara.”
38 E João lhe respondeu, dizendo: Mestre, nós vimos um que expulsava demônios em teu nome, mas ele não nos segue; e nós o proibimos, porque ele não nos segue.
39 Be Iesu e poiena, “Alimiu e ma tatei ranga hapiu namien, taraha a katun te katoena a mirakul ba te poiena a solor e ma antunan ranga homi boroboro nanoi lia.
39 Jesus, porém, disse: Não lho proibais; porque não há homem que faça milagre em meu nome, e possa logo falar mal de mim.
40 A katun te ma pal ranei ra e haniga rano ra.
40 Porque quem não é contra nós, é por nós.
41 Alia e hatei hamana rago limiu, a katun te ateina alimiu u katun i tar ba te haua ranoi limiu ta tsi ramun, a katun teka e lu hamane nou romana u hamatana i tanen.”
41 Porquanto, todo aquele que vos der de beber um copo de água em meu nome, porque sois de Cristo, na verdade eu vos digo que ele não perderá a sua recompensa.
42 E Iesu e ranga noa me poiena, “Sanena ta toa ta katun e ga katsin amusia a toa pien i gusur a galapien teka te hamana uar i tar ba pien te hapolasa ba nanou a nihamana i tanen, e niga balana te gi kits mam meni u katun a toa hatu pan i totolongolona katun teka ba te na harukue rien i gusuna loul.
42 E qualquer que escandalizar um destes pequeninos que creem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que ele fosse lançado no mar.
43 Na te ga kato homieia a limamulö alö, bara, ngats kots talei ba te ba namen. Taraha, e nigana te go ka meni lö u ualima u korus ba lö te toan luem a nitoatoa te ka nitoana. Kaba e omina te go ka meni lö u huol u ualima ba lö te la uam tara hanin hahuna i hel, turu tula te ma tatei hoseri romana.*
43 E, se a tua mão te ofender, corta-a; melhor é entrares na vida mutilado do que, tendo duas mãos, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
44 Tara makum teka u kakaminei te nounouer u tuanreina u mate e ma tatei mate roi romana, nu tula e ma hoseri romana.*
44 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
45 Na te ga kato homieia a moumulö alö, bara, ngats kots talei ba te ba namen. Taraha, e nigana te go ka meni lö u mou u korus ba lö te toan luem a nitoatoa te ka nitoana. Kaba e omina te go ka meni lö u huol u mou ba nori te lapo ba naria lö i hel.*
45 E, se o teu pé te ofender, corta-o; melhor te é entrar na vida coxo do que, tendo dois pés, ires para o inferno, para o fogo que nunca se apaga;
46 Tara makum teka u kakaminei te nounouer u tuanreina u mate e ma tatei mate roi romana, nu tula e ma hoseri romana.*
46 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
47 Na te ga kato homieia a matamulö alö, bara, has ba talein ba te ba namen. Taraha, e nigana te go ka meni lö u toa u mata ba lö te toan tasu mia tara Nipepeito tere Sunahan. Kaba e omina te go ka meni lö u huol u mata ba nori te lapo ba naria lö i hel.
47 E, se o teu olho te ofender, arranca-o; melhor é entrares no reino de Deus com um só olho, do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno;
48 Tara makum teka u kakaminei te nounouer u tuanreina u mate e ma tatei mate roi romana, nu tula e ma hoseri romana.
48 onde o seu verme não morre, e o fogo não se apaga.
49 “A man nitiama te butu roa romana turu katun hoboto e here hase roi romana u tula ba te kato haniga rano ra, te kato has uana u sol te haka menari tara kannou ba te kato hanige nen.
49 Porque cada um será salgado com fogo, e cada sacrifício será salgado com sal.
50 U sol u ka u niga. Kaba te taia ba nena u sol a nitatasena i tanen, ba lö te mar hatatasena halona pouts mena mien ime? E moa. Na limiu go here hasemi u sol ba limiu te hiakaka haniga hobotomiu.”
50 Sal é bom; mas, se o sal se tornar insípido, com que o temperareis? Tende sal em vós mesmos, e paz uns com os outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.