Marcos 8
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs VC
1 Tara poata teka a barebana u para koru i gono lelia tara toa makum ti hengo menien e Iesu. Poata te kapaia a kannou i taren, be Iesu e ngö rena u katunun tsitsilo i tanen ba nori e la uarima i tanen.
1 Naqueles dias, como fosse novamente numerosa a multidão, enão tivessem o que comer, Jesus convocou os discípulos e lhes disse:
2 Ba nonei e poiena, “Alia e tatagi koru regu a barebana teka, taraha nori i ka gono meio lia turu topisa u lan ba kannou i taren e kapa koruna.
2 Tenho compaixão deste povo. Já há três dias perseveram comigo e não têm o que comer.
3 Te go hala pouts merien lia turu han i taren ba te ma nou noari, ba nori te na tutupulala meriou a bes i maroro. Taraha, a palai i lama turu han i lehana.”
3 Se os despedir em jejum para suas casas, desfalecerão no caminho; e alguns deles vieram de longe!
4 Bu katunun tsitsilo i tanen i rangatse ten me poier, “Ime te mar sabe halona mena roi ra ta kannou tara latu pinopino teka te gi hanou rira u barebana?”
4 Seus discípulos responderam-lhe: Como poderá alguém fartá-los de pão aqui no deserto?
5 Be Iesu e rangatato, “Lahisa beret te ka memi limiu?” Ba nori e poier, “A tohit.”
5 Mas ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Sete, responderam.
6 Be Iesu e ranga mereto a barebana e gi gumia turu tsikitsiki. Ba nonei e luena a tohit a beret me haniga uana tere Sunahan me posepose ienen. Ba nonei te hala rane ien u katunun tsitsilo i tanen e gi molamola rien u barebana. Ba nori e mar kato uar teka.
6 Mandou então que o povo se assentasse no chão. Tomando os sete pães, deu graças, partiu-os e entregou-os a seus discípulos, para que os distribuíssem e eles os distribuíram ao povo.
7 Nori i ka has mei a man toa man iena man tetenei. Be Iesu e haniga uana tere Sunahan tara ma tsi iena teka ba te ranga merena u katunun tsitsilo e gi molamola has rien a ma tsi iena.
7 Tinham também alguns peixinhos. Ele os abençoou e mandou também distribuí-los.
8 Ba barebana hoboto e nour me masulur. A barebana teka i sukuskuia tara 4000 tara katun.
8 Comeram e ficaram fartos, e dos pedaços que sobraram levantaram sete cestos.
9 Bu katunun tsitsilo e gone ier u nouba me antunana tara tohit a kalobaka suputu.
9 Ora, os que comeram eram cerca de quatro mil pessoas. Em seguida, Jesus os despediu.
10 Be Iesu e hala ba rena u barebana ba te toan osa gono merena u katunun tsitsilo i tanen tara tsi tolala. Ba nori e la uar tara provins i Dalmanuta.
10 E embarcando depois com seus discípulos, foi para o território de Dalmanuta.
11 Palair u Parisi i lama ba te mi tanian ngene ier e Iesu. Nori i katsin torohane ien. Ba nori i rangatse ten te ga kato beme rien ta mirakul te ga harutein a nitagala tere Sunahan.
11 Vieram os fariseus e puseram-se a disputar com ele e pediram-lhe um sinal do céu, para pô-lo à prova.
12 Be Iesu e sökana koruna i torinen me poiena, “Tara naha tsiponi ba limiu a hei barebana i romana te ngilin ruto namiu a mirakul te ga harutein a nitagala tere Sunahan? Alia e hatei hamana rago limiu, alia e ma haruto nagoi ta mirakul tara hei barebana i romana.”
12 Jesus, porém, suspirando no seu coração, disse: Por que pede esta geração um sinal? Em verdade vos digo: jamais lhe será dado um sinal.
13 Ba nonei e la ba rena a barebana, ba nonei nu katunun tsitsilo i tanen e na osa pouts ria tara tsi tolala me la uar i hapalana ramun a perperere.
13 Deixou-os e seguiu de barca para a outra margem.
14 U katunun tsitsilo i solopalema te gi soata mena mei ta beret. A toa puku a beret ti ka meien tara tsi tolala.
14 Aconteceu que eles haviam esquecido de levar pães consigo. Na barca havia um único pão.
15 Be Iesu e ranga hatagalana i taren te gi ma hengoe ien u hihatuts u omi turu katun me poiena, “Alimiu go tara kap haniga iam ba te hanei silemiu u yis turu Parisi nu yis tere Herot.”
15 Jesus advertiu-os: Abri os olhos e acautelai-vos do fermento dos fariseus e do fermento de Herodes!
16 Ba nori e hiararangar me poier, “Nonei e ranga nanei a ka teka taraha ara e moa ta beret.”
16 E eles comentavam entre si que era por não terem pão.
17 E Iesu e atei sil nori i hakatsin u yis tun ba te ma hakats neri u hihatuts u omi turu Parisi na tere Herot. Ba nonei e poiena, “Naha te hiararanga nemi limiu, ‘Ara e moa ta beret’? Alimiu e ma hahatongo noami? Alimiu e ma atei noami? A bakumilimiu e tutuna?
17 Jesus percebeu-o e disse-lhes: Por que discutis por não terdes pão? Ainda não tendes refletido nem compreendido? Tendes, pois, o coração insensível?
18 Alimiu e ka memiu u mata. Tara naha te ma tara memi limiu? Alimiu e ka memiu u talinga. Tara naha te ma hengo memi limiu? Alimiu u solopala hakapa iam?
18 Tendo olhos, não vedes? E tendo ouvidos, não ouvis? Não vos lembrais mais?
19 Poata tu poseposeia lia a tolima beret tara 5000 turu katun, ba lahisa kalobaka nouba tu onge iam limiu?” Ba nori e ranga palisir, “A 12 a kalobaka.”
19 Ao partir eu os cinco pães entre os cinco mil, quantos cestos recolhestes cheios de pedaços? Responderam-lhe: Doze.
20 Be Iesu e rangata lelina, “Na poata tu poseposeia lia a tohit a beret tara 4000 turu katun, ba lahisa kalobaka nouba tu onge iam limiu?” Ba nori e ranga palisir, “A tohit.”
20 E quando eu parti os sete pães entre os quatro mil homens, quantos cestos de pedaços levantastes? Sete, responderam-lhe.
21 Ba nonei e rangata ranen, “Ga limiu e ma atei noa hasmi?”
21 Jesus disse-lhes: Como é que ainda não entendeis?...
22 Nori i tukuia tara tsi han i Betsaida ba barebana e la merima a toa katun a matakiau. Ba nori e mi piou narien tere Iesu me ranga hatatagi-torir te go sebele u e Iesu i tanen.
22 Chegando eles a Betsaida, trouxeram-lhe um cego e suplicaram-lhe que o tocasse.
23 Be Iesu e pile nena a limana katun a matakiau ba te lase nen me la ba ner a tsi han. Be Iesu e kahusuna i matana katun me hatakopena a limanen i tanen me rangatse nen, “Alö e tarem ta ka?”
23 Jesus tomou o cego pela mão e levou-o para fora da aldeia. Pôs-lhe saliva nos olhos e, impondo-lhe as mãos, perguntou-lhe: Vês alguma coisa?
24 Ba katun e hala seiena a bakunen me poiena, “Alia e tara hakurukuruhanegu u katun te hula lar, kaba nori e hereri a roei.”
24 O cego levantou os olhos e respondeu: Vejo os homens como árvores que andam.
25 Be Iesu e hatakopo lelena a limanen i matana katun. Ba poata teka a katun e torohanan tara koru ba matanen e niga pouts talana, ba nonei te tara hanige iena a mamana ka.
25 Em seguida, Jesus lhe impôs as mãos nos olhos e ele começou a ver e ficou curado, de modo que via distintamente de longe.
26 Be Iesu e poiena i tanen, “Alö e moa te go la pouts u i han teka.” Ba nonei e hala pouts mena teien i han i tanen.
26 E mandou-o para casa, dizendo-lhe: Não entres nem mesmo na aldeia.
27 E Iesu nu katunun tsitsilo i tanen i la u turu han i rehina i Sesaria Pilipai. Nori i la noaia i maroro ba nonei e rangata ranen, “Poata te ranga naria lia a barebana, nori e ngöe rilia esi?”
27 Jesus saiu com os seus discípulos para as aldeias de Cesaréia de Filipe, e pelo caminho perguntou-lhes: Quem dizem os homens que eu sou?
28 Ba nori i ranga palisito, “Palair u katun e poier alö e Jon a Tsonun Baptais, na palai e poier alö e Ilaitsa, na palai e poier alö a tai turu propet ti mate hakapa me takei poutsum tara tou mate i tamulö.”
28 Responderam-lhe os discípulos: João Batista; outros, Elias; outros, um dos profetas.
29 Ba nonei e rangata ranen, “Ga limiu e ngöe milia esi?” Be Pita e ranga palise nen, “Alö e Mesaia te hopu kapin e Sunahan.”
29 Então perguntou-lhes Jesus: E vós, quem dizeis que eu sou? Respondeu Pedro: Tu és o Cristo.
30 Be Iesu e ranga hatagala mera nen, “Alimiu go ma hatei nami lia ta toa ta katun.”
30 E ordenou-lhes severamente que a ninguém dissessem nada a respeito dele.
31 E Iesu e tanian hatutsri u katunun tsitsilo i tanen a tou kamits i tanen me poiena, “Alia tu butun katunuma e go sagoho koru romana a kamits pan, bu pal kapan nu pris pan nu tson hihatuts turu Lo e tori hasoala nario romana lia. Alia te atung hamatie riou romana, ba i murina u topisa u lan ba lia te takei poutsugu.”
31 E começou a ensinar-lhes que era necessário que o Filho do homem padecesse muito, fosse rejeitado pelos anciãos, pelos sumos sacerdotes e pelos escribas, e fosse morto, mas ressuscitasse depois de três dias.
32 Nonei e ranga halesala koru merien a ka teka. Be Pita e lu hatalisena e Iesu me tanian ranga hapiu nanen.
32 E falava-lhes abertamente dessas coisas. Pedro, tomando-o à parte, começou a repreendê-lo.
33 Kaba e Iesu e habirits me tara uana turu katunun tsitsilo i tanen ba te ranga hapiu mena e Pita me poiena, “O Satan, la hatalisila. Alö e ma hakats nami a man ka tere Sunahan. Alö e hakats tun talasi nem a man ka tara katun.”
33 Mas, voltando-se ele, olhou para os seus discípulos e repreendeu a Pedro: Afasta-te de mim, Satanás, porque teus sentimentos não são os de Deus, mas os dos homens.
34 Be Iesu e ngö rena a barebana nu katunun tsitsilo i tanen e gi la uama i tanen. Ba nonei e poiena, “Te ngilin la gono mena molia ta katun, e ga solopali a peisanen, ba te hanigana te ga sagoho menien u kamitsina te kukute mena neien lia te mar kato uana a katun te soatsena a korusena tara tou mate i tanen, ba te la gono mena molia.
34 Em seguida, convocando a multidão juntamente com os seus discípulos, disse-lhes: Se alguém me quer seguir, renuncie-se a si mesmo, tome a sua cruz e siga-me.
35 Taraha, a katun te ka mena u hakats pan te go haka haniga meni a nitoatoa i tanen ba te peits nanen i tar, nonei e na hatia tun noa hase nen romana. Kaba a katun te hatia sile nei a nitoatoa i tanen te ngil koru mena neien lia nu Bulungana u Niga, nonei e sabie nen romana.
35 Porque o que quiser salvar a sua vida, perdê-la-á; mas o que perder a sua vida por amor de mim e do Evangelho, salvá-la-á.
36 Te ga lueia ta katun a man ka hoboto tara han i puta ba te toan taia ba nena a nitoatoa te ka nitoana, ga mamana ka teka e mar taguhu halona mena noien ime? E moa tala.
36 Pois que aproveitará ao homem ganhar o mundo inteiro, se vier a perder a sua vida?
37 E moa koru ta ka te ga antunan hala nen ba te lu poutse nei a nitoatoa i tanen.
37 Ou que dará o homem em troca da sua vida?
38 A hei barebana i romana i hapolasa hakapi e Sunahan ba te kato homir. Kaba sanena ta katun e ga matsingolo nio lia nu ranga i tar tara poata a omi teka, ba lia tu butun katunuma e matsingolo has nagen romana tara poata te la gono meguma romana lia u angelo u niga turu ualesala pan tere Tamar.”
38 Porque, se nesta geração adúltera e pecadora alguém se envergonhar de mim e das minhas palavras, também o Filho do homem se envergonhará dele, quando vier na glória de seu Pai com os seus santos anjos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.