Marcos 7

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 U Parisi nu tson hihatuts turu Lo ti lama i Jerusalem i gonogono hahis e Iesu.
1 Os fariseus e alguns dos escribas vindos de Jerusalém tinham sereunido em torno dele.
2 Ba nori e tarer a palabir u katunun tsitsilo i tanen ti nou a kannou i taren me hakats tunur ba te poier, “Nori e nou mer u ualima u korkoriana.” U katunun tsitsilo tere Iesu i ma mar galus meni a limaren ti mar ranga u u Parisi.
2 E perceberam que alguns dos seus discípulos comiam o pão com as mãos impuras, isto é, sem as lavar.
3 U Parisi nu Jiu hoboto e kukutier u hihatutsuna turu tuburen. Nori e ma tatei nou mamri te ma galus noa mena rien a limaren te mar ranga uana u lo turu tuburen.
3 {Com efeito, os fariseus e todos os judeus, apegando-se à tradição dos antigos, não comem sem lavar cuidadosamente as mãos;
4 Na nori e ma tatei nou haseri a man ka te lue rimen tara toana ba te ma galus mameri. Na nori e kukute haser a palaina man markato u para ti luen. Nori e mar galus haniga has menari a gotana na tabeli na sospen kapa ti mar ranga u u tuburen.
4 e, quando voltam do mercado, não comem sem ter feito abluções. E há muitos outros costumes que observam por tradição, como lavar os copos, os jarros e os pratos de metal.}
5 Bu Parisi nu tson hihatuts turu Lo i rangatse ieto e Iesu me poier, “Tara naha bu katunun tsitsilo i tamulö te ma kukutieri u hihatuts turu tuburara ba te nou tsipon mer u ualima u korkoriana?”
5 Os fariseus e os escribas perguntaram-lhe: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos antigos, mas comem o pão com as mãos impuras?
6 Be Iesu e ranga palisina i taren, “E Aisaia e ranga hamana rio limiu i manasa. Alimiu u katun u gamogamo te koloto u e Aisaia me poiena,
6 Jesus disse-lhes: Isaías com muita razão profetizou de vós, hipócritas, quando escreveu: Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
7 Nori e mastei hatsunone rio lia, taraha nori e roron hihatuts ner a man markato turu katun tun, ba te poier nonei a man markato tere Sunahan.’”
7 Em vão, pois, me cultuam, porque ensinam doutrinas e preceitos humanos {29,13}.
8 Be Iesu e poiena, “Alimiu e hapolasa ba nemiu u ranga tere Sunahan ba te pile kap namiu u markato turu katun tun.”
8 Deixando o mandamento de Deus, vos apegais à tradição dos homens.
9 Ba nonei e ranga lelina, “Alimiu e atei koruemiu te go habirits ba menami u ranga tere Sunahan ba te pile kap namiu u markato peisa i tamilimiu.
9 E Jesus acrescentou: Na realidade, invalidais o mandamento de Deus para estabelecer a vossa tradição.
10 Te poe meni e Moses, ‘Hapan iam e tamamilimiu ne tsinamilimiu,’ me poe hasena, ‘A katun te ranga homi nena e tamanen tsi e tsinanen e gi atung hamate korui.’
10 Pois Moisés disse: Honra teu pai e tua mãe; e: Todo aquele que amaldiçoar pai ou mãe seja morto.
11 Kaba u hihatuts i tamilimiu e poiena, ‘A katun te ka mena a ka te tatei taguhena e tamanen tsi e tsinanen, nonei e tatei poiena, A ka teka a Korban (a mouna u ranga teka, A ka tere Sunahan).
11 Vós, porém, dizeis: Se alguém disser ao pai ou à mãe: Qualquer coisa que de minha parte te pudesse ser útil é corban, isto é, oferta,
12 — ausente —
12 e já não lhe deixais fazer coisa alguma a favor de seu pai ou de sua mãe,
13 — ausente —
13 anulando a palavra de Deus por vossa tradição que vós vos transmitistes. E fazeis ainda muitas coisas semelhantes.
14 E Iesu e ngö lelir a barebana te gi la uama i tanen me poiena i taren, “Alimiu hoboto go hengo mia i tar ba te hengo hanigamiu.
14 Tendo chamado de novo a turba, dizia-lhes: Ouvi-me todos, e entendei.
15 A ka te kana i ielesala tara katun ba te lana i iogana i tanen, a ka teka e ma antunan kato hakorkoriane nei a katun teka. A ka talasi te lakasa nama i iogana tara katun te tatei kato hakorkoriane nen.*
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, o possa manchar; mas o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
16 A katun te atein hengona e ga hengo haniga.*”
16 {bom entendedor meia palavra basta.}
17 Poata te la ba ria e Iesu a barebana me tasuna i luma, bu katunun tsitsilo i rangatse teien u haharoei teka.
17 Quando deixou o povo e entrou em casa, os seus discípulos perguntaram-lhe acerca da parábola.
18 Be Iesu e poieto i taren, “Alimiu e ma atei noa hasmi? Ga limiu go atei sile iam a ka te kana i ielesala tara katun ba te lana i iogana i tanen e ma antunan kato hakorkoriane neien.
18 Respondeu-lhes: Sois também vós assim ignorantes? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode tornar impuro,
19 Taraha, e ma tasu nei turu tori hamana te here nei u namnamei i tanen. Kaba e tasu talasina turu mukolo tun i tanen ba te la sokuna i ielesala turu tuanreinen.” (E Iesu e ranga u teka ba te poiena a mamana mar kannou e tatei noue ier.)
19 porque não lhe entra no coração, mas vai ao ventre e dali segue sua lei natural? Assim ele declarava puros todos os alimentos. E acrescentava:
20 Ba nonei te ranga lelina, “A ka te lakasa nama i runguna katun, nonei a ka te kato hakorkoriane nen.
20 Ora, o que sai do homem, isso é que mancha o homem.
21 — ausente —
21 Porque é do interior do coração dos homens que procedem os maus pensamentos: devassidões, roubos, assassinatos,
22 — ausente —
22 adultérios, cobiças, perversidades, fraudes, desonestidade, inveja, difamação, orgulho e insensatez.
23 A mamana ka a omi hoboto teka e tuhana nama i iogana tara katun ba te kato hakorkoriane nen.”
23 Todos estes vícios procedem de dentro e tornam impuro o homem.
24 E Iesu e la ban a han teka ba te la uana tara toa han i rehina a taun te ngöeri i Taia. Ba nonei e tasuna tara toa luma ba te rama nena a barebana e gi atei sil te ka uen teka. Kaba a barebana i sabe noa hase ien.
24 Em seguida, deixando aquele lugar, foi para a terra de Tiro e de Sidônia. E tendo entrado numa casa, não quis que ninguém o soubesse. Mas não pôde ficar oculto,
25 Na toa tahol e ka mei a tsi pien tahol i tanen te sinasahaia tara mate a omi. Ba tahol teka e hengoin e Iesu ba te la boroborona i tanen me na hatukununa i matanen.
25 pois uma mulher, cuja filha possuía um espírito imundo, logo que soube que ele estava ali, entrou e caiu a seus pés.
26 A tahol teka a toun Pinisia tara provins i Siria, a pal barebana i tanen te halhal ria turu Jiu. Ba nonei e ranga hatatagi-torina tere Iesu te go tsuga ba menien a mate a omi tara tsi pien tahol i tanen.
26 {Essa mulher era pagã, de origem siro-fenícia.} Ora, ela suplicava-lhe que expelisse de sua filha o demônio.
27 Be Iesu e ranga palisina me haharoei nena u Jiu nu katun te halhal ria turu Jiu me poiena, “Gi hanou mam bir a galapien. E ma niga nei te go lu meni lam a kannou tara galapien ba te lapo rami u muki.”
27 Disse-lhe Jesus: Deixa primeiro que se fartem os filhos, porque não fica bem tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cães.
28 Ba tahol e hatanganato me poiena, “E manana, Tson Hihatuts. Kaba u muki te kar i kopina u tebol e nou haser a ma tsi kukoto tara galapien.” Be Iesu e atei sileto nonei a tahol e hakats u teka: u Jiu i ngöri u katun halhal u muki, kaba u katun halhal i tatei lu noa hasi a palabina man ka man niga tere Sunahan.
28 Mas ela respondeu: É verdade, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Be Iesu e poiena tara tahol, “Alö e tatei la poutsum i han i tamulö, taraha alö e ranga palis haniga mula. A mate e la ba hakapa nelala a pien tahol i tamulö.”
29 Jesus respondeu-lhe: Por causa desta palavra, vai-te, que saiu o demônio de tua filha.
30 Ba tahol e la poutsuna i han i tanen ba te na sabe poutsena a pien tahol i tanen e opuia tara inana. A mate e la ba hakapa nen.
30 Voltou ela para casa e achou a menina deitada na cama. O demônio havia saído.
31 E Iesu e la ba nela a ma tsi han i rehina taun i Taia ba te na silana i rehina tana taun i Saidon. Ba nonei e sila hasina i iahana Dikapolis ba te tukuna tara Ramun a Perperere i Galili.
31 Ele deixou de novo as fronteiras de Tiro e foi por Sidônia ao mar da Galiléia, no meio do território da Decápole.
32 Ba barebana e la merima a katun a talingatu na mianen has e makmakum. Ba nori te na ranga hatatagi-tori ria tere Iesu te go hatakopo meni a limanen i tanen.
32 Ora, apresentaram-lhe um surdo-mudo, rogando-lhe que lhe impusesse a mão.
33 Be Iesu e lue nen me la ba mera neien u katun tara makum a ski. Be Iesu e hasogeto a man kabelenen turu talingatu me kahusuna me sebelena i miana katun.
33 Jesus tomou-o à parte dentre o povo, pôs-lhe os dedos nos ouvidos e tocou-lhe a língua com saliva.
34 Be Iesu e tara sei uana i iasa i Kolö me husatakana me poiena tara katun, “Epata.” U ranga teka e poiena, “Tasoku.”
34 E levantou os olhos ao céu, deu um suspiro e disse-lhe: Éfeta!, que quer dizer abre-te!
35 Ba i teka puku a talingana katun e hengo poutsuna na mianen e niga hakapa poutsuna ba nonei te ranga haniga pouts talana.
35 No mesmo instante os ouvidos se lhe abriram, a prisão da língua se lhe desfez e ele falava perfeitamente.
36 Be Iesu e ranga hapanina i taren, “Alimiu go ma hateiemi ta toa ta katun.” Nonei e raranga hapan noa has kaba nori i na hahatei noa talasi.
36 Proibiu-lhes que o dissessem a alguém. Mas quanto mais lhes proibia, tanto mais o publicavam.
37 Ba barebana hoboto ti hengo ren te asingoto koru siler a ka teka, ba nori te poier, “A mamana ka hoboto te katoe nen e nigana. Nonei e kato haniga pouts rena u talingatu ba nori te hengo poutsur, na nonei e kato haniga pouts has rena u mia-makum ba nori te ranga haniga poutsur.”
37 E tanto mais se admiravam, dizendo: Ele fez bem todas as coisas. Fez ouvir os surdos e falar os mudos!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.