Marcos 6

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs BKJ

Sair da comparação
1 E Iesu nu katunun tsitsilo i tanen i la ban a han teka me la pouts uar i han i tanen.
1 E ele saindo dali, chegou à sua própria terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Na turu Lan u Goagono nonei e tanian hihatutsia tara luman lotu. U katun u para ti kaia tara luma teka i hengoen me asingoto korur. Ba barebana e hiahihiragatsir, “Ime te lue ien a man ranga teka? Ime te mar lu mena neien a mar niatei teka? Na ime te mar kato mena neien a man mirakul teka?
2 E, chegando o dia do shabat, ele começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ao ouvi-lo, se admiravam, dizendo: De onde lhe vem estas coisas? E que sabedoria é esta que lhe é dada, e como estas poderosas obras são feitas por suas mãos?
3 Nonei a kamda talasi, a pien tere Maria. Nu toulanen ere Jemis mere Joses ne Judas ne Saimon, nu hahinanen e ka has ria teka.” Ba nori e raharahe ren.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, e de José, e de Judas e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Be Iesu e poiena i taren, “A propet tere Sunahan e ka mena a solo turu han hoboto. Kaba a han i tanen nu katun pouts i tanen e ma poeri e Sunahan e hale ien a nikapan.”
4 Mas Jesus lhes dizia: O profeta não está sem honra, exceto na sua própria terra, e entre os seus próprios parentes, e na sua própria casa.
5 Na nonei e ma antunai te go kato menien tu mirakul tu para i han teka. Nonei e halakopi a limanen tara man toa man katun ti ka mei a man nimate ba te kato haniga pouts ranen.
5 E ele não podia fazer ali nenhuma obra poderosa, salvo impor suas mãos sobre poucas pessoas enfermas, curando-as.
6 Ba nonei e asingoto koru nena ti hahamana uen. Ba nonei e hula lana turu han ti sukusuku me hihatutsuna.
6 E admirou-se da descrença deles. E ele percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 — ausente —
7 E ele chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois em dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos;
8 — ausente —
8 e ordenou-lhes que nada levassem para sua jornada, senão somente um cajado; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no seu cinto;
9 — ausente —
9 mas que fossem calçados com sandálias, e que não vestissem duas túnicas.
10 Poata te butu moa limiu tara toa taun, alimiu e tatei ka mia tara toa puku a luma antunana te la ba nemia limiu nonei a taun.
10 E ele dizia-lhes: Onde quer que entrardes numa casa, permanecei até partir daquele lugar.
11 Te ma las hagum raroa limiu u katun tsi te ma hengo rarien limiu, alimiu e tatei la ba namiu a taun i taren ba te tohu ba namiu u koahu i pitpitan moumilimiu. A ka teka e haruto nanou te raharaha mera neien e Sunahan.”
11 E aqueles que não vos receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade eu vos digo que haverá mais tolerância para Sodoma e Gomorra no dia do juízo do que para os daquela cidade.
12 Ba nori te lar ba te na rararer te gi na palis meni a barebana u markato u omi i taren.
12 E eles foram, e pregando que os homens se arrependessem.
13 Ba nori te tsuga rer u mate u omi u para ba te sahi ner u uapi turu katun u para ti ka mei a nimate ba nori te niga poutsur.
13 E eles expulsavam muitos demônios, e ungiam com óleo muitos que eram enfermos, e os curavam.
14 E Herot a King e hengoin a man ka teka, taraha u han hoboto i hengoin e Iesu. Palabir u barebana i poei, “A katun teka nonei e Jon te baptaisir u barebana, Nonei e toatoa poutsuma ba te ka mena a nitagala teka.”
14 E o rei Herodes ouviu falar dele (pois seu nome foi propagado amplamente) e disse: João, o Batista, foi ressuscitado dentre os mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Ba palai te poier, “Nonei e Ilaitsa.” Ba palai lel te poier, “Nonei a tana propet tere Sunahan ni manasa.”
15 Outros diziam: Este é Elias. E outros diziam: Este é um profeta, ou como um dos profetas.
16 Poata te hengoeia e Herot u ranga teka ba nonei e poiena, “Nonei e Jon te baptaisir u barebana. Alia u hangats babin a bakunen ba nonei te toatoa pouts lel nama.”
16 Mas Herodes ouvindo isso, dizia: Este é João, a quem eu decapitei; ele está ressuscitado dentre os mortos.
17 — ausente —
17 Pois o próprio Herodes mandara prender a João, e o confinou na prisão, por causa de Herodias, esposa de seu irmão Filipe; porque ele havia se casado com ela.
18 — ausente —
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a esposa de teu irmão.
19 Be Herodias e ngil hasi e Jon e gi ngats hamate, kaba e ma antoei tere Herot.
19 Por isso, Herodias tinha uma desavença contra ele, e queria matá-lo, mas ela não podia;
20 E Herot e matouti e Jon, taraha e atei sili e Jon a katun a niga koru. Ba nonei e hapiu nena te ga kato homi menien ta katun. E Herot e toku koru mei tara mamana poata te hengo menien a man ranga tere Jon, kaba nonei e hengo noa talasen.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que ele era um homem justo e santo; e o observava; e ao ouvi-lo, ele fazia muitas coisas, e o ouvia de boa vontade.
21 Tara toa poata e Herodias e sabe iena a maroro i tanen turu lan te hatoatongein u lan ti posa mei e Herot. U lan teka e butu hakapa be Herot e katoe iena a panna kannou me hangö rena u katun pan tara gamman i tanen nu kepten pan turu soldia i tanen na pal kapanir i Galili.
21 E, chegando um dia oportuno, quando Herodes em seu aniversário fez um jantar aos seus senhores, altos capitães, e chefes da Galileia;
22 Ba pien tahol a kukubei tere Herodias e tasu nama me sani hamamangil rena ere Herot meru katun ti nou gono meien. Be Herot e poiena tara kukubei teka, “Aha te ngilin lue mulö? Alia e hale goi lö ta ka te ngile mulö.”
22 e entrando a filha de Herodias, e dançando, e agradando a Herodes, e aos que estavam sentados com ele, o rei disse à donzela: Pede-me o que quiseres, e eu te darei.
23 Ba nonei e poe hasina tara kukubei, “Alia e hamana gia i iasa tere Sunahan te go hala meni lia lö ta ka te ngile mulö, antunana tara hapalana u nipepeito i tar popona tara makum te pile noa nagu lia.”
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires eu te darei, até a metade do meu reino.
24 Ba kukubei e lakasana me na rangatsena e tsinanen me poiena, “Aha te go na rangata sili lia?” Be tsinanen e poiena, “A bakune Jon e gi ngats pagotsema!”
24 E, saindo ela, disse à sua mãe: O que eu pedirei? E ela disse: A cabeça de João, o Batista.
25 Ba kukubei e pieta pouts hamanasa uana tere Herot me na poiena i tanen, “Alia e ngilegu alö go hahongema a bakune Jon tara pelet teka puku ba lö te hale mume ien lia, ba te haruto nena te mate hakapa uen.”
25 E ela veio imediatamente para junto do rei, e pediu, dizendo: Eu quero que tu me dês em um prato a cabeça de João, o Batista.
26 Be Herot e tori-tiama koruna, kaba e ma antunai te go pita harus meni u ranga i tanen, taraha nonei e hamana hakapaia tere Sunahan i matar u katun ti nou gono meien.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam sentados com ele, não quis deixar de atendê-la.
27 Ba nonei e tahul hamanasena a toa tson taratarakap e go na soatema a bakune Jon. Ba tson taratarakap e lato tara luman karabus me na ngats kotsena a bakune Jon.
27 E imediatamente o rei enviou um carrasco, e ordenou que a cabeça dele fosse trazida; e ele foi, e o decapitou na prisão;
28 Ba nonei e soata poutse namen tara pelet me na hale neien a kukubei ba kukubei e na hala uase neien e tsinanen.
28 e trouxe sua cabeça em um prato, e entregou à donzela; e a donzela a deu à sua mãe.
29 Bu katunun tsitsilo tere Jon e hengo ner a ka teka me mi soatser a tuanreinen me na hahonge rien tara kioun mate.
29 E, quando seus discípulos ouviram isso, foram, tomaram o seu corpo, e o puseram no sepulcro.
30 U aposol i kopis uama tere Iesu me mi hatei rien a man ka ti katoe men na man ka ti hihatuts namen.
30 E os apóstolos reuniram-se com Jesus, e contaram-lhe todas estas coisas, tanto o que tinham feito como o que eles tinham ensinado.
31 U katun u para koru i la hiton uama tere Iesu ba nonei nu aposol i tanen te moa talar ta poatan nou i taren. Ba nonei e poiena i taren, “Ara gi la pepeisa u tara makum a ski ba limiu te tatei na gamon husamiu.”
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, para um lugar deserto, e descansai um tempo. Porque havia muitos que iam e vinham, e não tinham tempo nem para comer.
32 Ba nori e osa peisa ria tara tsi tolala me la uar tara toa makum a ski.
32 E eles partiram a sós num barco para um lugar deserto.
33 Bu katun u para i tara raten ti la uen me marei hamanasa raren. Ba nori e la ba ner a han hoboto me pipieta mam uar tara makumun han te gi na hasung ien.
33 E as pessoas os viram partir, e muitos o reconheceram, e para lá correram a pé de todas as cidades, e os ultrapassaram, e aproximavam-se dele.
34 Poata te koulia e Iesu tara tsi tolala ba nonei te tara rena u katun u para koru teka. Ba nonei e tatagi koru ranen, taraha nori i herei u sipsip ti moa ta katunun taratarakap i taren. Ba nonei e tanian hatuts rane ien a ka a para.
34 E Jesus, ao desembarcar, viu uma grande multidão, e teve compaixão dela, porque eles eram como ovelhas que não têm pastor; e ele começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 A ka e sukusukun lahibong bu katunun tsitsilo e la uarima i tanen me poier, “E lahibong hamanasana kaba e moa ta han tara makum teka.
35 E, quando o dia já estava muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele, e lhe disseram: Este lugar é deserto, e o dia está muito adiantado;
36 Hala bar a barebana ba nori te la uar turu han te sukusukur ba te na holer tera tsi kannou.”
36 despede-os, para que possam ir nas regiões ao redor, e às aldeias, e comprem pão para si; porque eles nada têm para comer.
37 Be Iesu e ranga palisina, “Alimiu peisa te go hala ramien ta kannou te gi nouen.” Ba nori e rangatar, “Alö e ngilem alam go na hol ta beret antunana turu 200 denarius te popona tara hihol turu 200 u lan ba te hanou ramien?”
37 Ele respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Devemos ir e comprar duzentos denários de pão e dar-lhes de comer?
38 Be Iesu e rangata ranen, “Lahisa beret te ka memi limiu? Na tara muma.” Poata ti sabie men u beret ba nori e mi hateie ren, “A tolima beret na solana iena puku.”
38 E ele disse-lhes: Quantos pães vós tendes? Ide e vedes. E, quando eles souberam, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Be Iesu e ranga merana u katunun tsitsilo i tanen e gi hagum gonogono kalakala ria u barebana turu garas u bibil.
39 E ele ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a grama verde.
40 Ba barebana e hagum ria tara ma tsi hagum. A toa hagum e antoeia turu 50 u katun, na tana u hagum u 100 u katun, ba te kato talasina.
40 E eles assentaram-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Be Iesu e luena a tolima beret na solana iena me tara sei uana i Kolö me hanigana tere Sunahan. Ba nonei e posepose iena u beret me hala rane ien u katunun tsitsilo i tanen e gi molamola rien u barebana. Ba nonei e molamola hase iena a solana iena i taren hoboto.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, e olhando para o céu, abençoou e partiu os pães, e deu-os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles; e dividiu os dois peixes entre todos eles.
42 Ba barebana hoboto e nour me masulur.
42 E todos eles comeram e se fartaram.
43 Bu katunun tsitsilo e gone ier u makumun beret nu iena ti masul ba neien me antunana tara 12 a kalobaka a saputu.
43 E recolheram doze cestos cheios dos pedaços, e de peixe.
44 Ba turu katun ti nou u beret, a pal tson i popoia turu 5000.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Be Iesu e toan hosa rena u katunun tsitsilo i tanen tara tsi tolala ba nori te mam naren i Betsaida i hapalana ramun a perperere. Ba nonei e hala ba rena a barebana.
45 E imediatamente obrigou os seus discípulos a entrar no barco e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Nonei e hala hakapa raien ba te kete uana turu pokus te go na singo uen tere Sunahan.
46 E, tendo-os despedido, ele foi ao monte para orar.
47 Ba ka e bong hakapana ba tsi tolala te kana i gusuna ramun be Iesu te ka pepeisana turu tsikitsiki.
47 E, ao anoitecer, o barco estava no meio do mar, e ele sozinho em terra.
48 Ba nonei e tare ieto u katunun tsitsilo i tanen i lagi susua mei a lomolomo. Ba tara sukusukuna lunlan ba nonei e la uana i taren me tatala silana i ieluna ramun. Ba nonei e katsin la karasa ranen.
48 E viu-os fatigados a remar, porque o vento lhes era contrário; perto da quarta vigília da noite aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar-lhes adiante.
49 Kaba nori i tare ien te la uen i ramun ba nori e poier, “A liliahanei!” ba te hani naren.
49 Mas, quando eles o viram andar sobre o mar, imaginaram que fosse um espírito, e gritaram;
50 Taraha, a poata ti tara hobotose ien nonei ba nori e matoutu korur. Be Iesu e ranga hamanasa mera nen, “Ma matoutmi. Alia ba.”
50 porque todos o viram, e perturbaram-se. E imediatamente falou com eles, e disse-lhes: Tende bom ânimo; sou eu, não tenhais medo.
51 Ba nonei e osa gono mera nen tara tsi tolala ba lomolomo e selohona. Bu katunun tsitsilo e asingoto korur.
51 E subiu para junto deles no barco, e o vento cessou; e ficaram maravilhados em si mesmos além da medida,
52 Ba nori e ma atei sil haniga korueri ime te mar mouna u a mirakul te kato e Iesu turu beret. A bakuren e tutun a ka teka.
52 pois eles não tinham considerado o milagre dos pães; pois o seu coração estava endurecido.
53 Nori i la harohi a ramun a perperere me na hasung hapasana ria i han i Genesaret.
53 E, eles passando para o outro lado, chegaram à terra de Genesaré, e atracaram na praia.
54 Ba nori e la ba ner a tsi tolala bu katun i marei hamanase ieto e Iesu.
54 E, quando eles saíram do barco, imediatamente o conheceram,
55 Ba nori e hula pieta uar turu luma hoboto me soata rarima u katun ti ka mei a nimate. Nori i soata rame ien u poapoa me la mera rien tara makum ti hengo nen te kaia e Iesu.
55 e, correndo toda a região em redor, começaram a trazer em leitos os que estavam enfermos, para onde ouviam dizer que ele estava.
56 Ba tara mamana makum te la u e Iesu, tara taun nu han pan nu han u tetenei, bu barebana te soata rer u katun ti ka mei u nimate ba te la mera rien tara man makumun tago. Ba nori e singo hatatagi ria i tanen te gi hasebele u i runguna u hasobu i tanen. Nu katun hoboto ti sebele ien i niga pouts.
56 E, onde quer que ele entrava, em aldeias, ou cidade, ou nos campos, eles colocavam os enfermos nas ruas, e pediam-lhe que eles pudessem tocar somente na orla da sua roupa; e todos quantos o tocavam ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.