Marcos 12

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Be Iesu e tanian ranga mera nei u katun a man haharoei. Nu toa u haharoei e kato u teka: “A toa katun e lebei a kuin gerep me haka hahise neien a ololo me kahoena a kiou. Tara kiou teka nonei e kui a makum te pita bulbule ria u gerep te gi lu menien u ramun tara gerep te kuieri u wain. Ba nonei e hatakei hasena a luman pepeitokap a pia. Ba nonei e hataratara kap nena a kuin gerep i tanen turu palair u katun me hakuin moni nanen, ba nori te tatei lue riou romana a hapala turu gerep i tanen na nonei e lue nou a hapala. Ba nonei e la uana tara toa han i lehana.
1 E começou a falar-lhes em parábolas. Um homem plantou uma vinha, cercou-a com uma sebe, cavou nela um lagar, edificou uma torre, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se daquela terra.
2 Poatan tangoho turu gerep e butu hakapa ba nonei e hala nenama a katunun kui te go mi lu a pal gerep i tanen turu katunun taratarakap.
2 A seu tempo enviou aos vinhateiros um servo, para receber deles uma parte do produto da vinha.
3 Ba nori e pile kap naren me lahuse ren ba nori e hakopis pukpukue ren.
3 Ora, eles prenderam-no, feriram-no e reenviaram-no de mãos vazias.
4 Ba tamana kuin gerep e hala lel nenama a tana katunun kui i taren, bu katunun taratarakap e singatser a bakunen me kato hamatsingole ren.
4 Enviou-lhes de novo outro servo; também este feriram na cabeça e o cobriram de afrontas.
5 Ba tamana kui e hala nenama a tana katunun kui ba nori te atung hamate ren. Ba nori e kato has uar i iesana tara palari u katunun kui u para. Nori i lahusir a palai me atung hamate rer a palai.
5 O senhor enviou-lhes ainda um terceiro, mas o mataram. E enviou outros mais, dos quais feriram uns e mataram outros.
6 “A toa puku a katun te ka noa. Nonei a pien tson tara tamana kui, a tsomi i tanen. Nonei e hala hase men i taren me poiena, ‘Nori e hapane riou romana a pien tson i tar.’
6 Restava-lhe ainda seu filho único, a quem muito amava. Enviou-o também por último a ir ter com eles, dizendo: Terão respeito a meu filho!...
7 Kaba poata ti tareia u katunun taratarakap a pien tson teka, ba nori e hiararangar me poier, ‘Nonei a pien tson tara tamana kui teka te lue nou romana a kuin gerep. Ara gi atung hamatien ba ra te lue rou a kui i tanen.’
7 Os vinhateiros, porém, disseram uns aos outros: Este é o herdeiro! Vinde, matemo-lo e será nossa a herança!
8 Ba nori e pile kap naren me atung hamatie ren me lapo ba naria a tuanreinen i ielesala tara kuin gerep.”
8 Agarrando-o, mataram-no e lançaram-no fora da vinha.
9 Be Iesu e rangatana me poiena, “Gaha te katoe nou a tamana kuin gerep? Nonei e mi atung hamate ranou romana u katun teka ba te hataratara kap nena a kuin gerep teka turu katun u niga.
9 Que fará, pois, o senhor da vinha? Virá e exterminará os vinhateiros e dará a vinha a outro.
10 Alimiu go mala rit hanige iam u ranga teka turu Buk u Goagono:
10 Nunca lestes estas palavras da Escritura: A pedra que os construtores rejeitaram veio a tornar-se pedra angular.
11 A ka teka a Tsunono te katoen, ba ra te poiera a ka a kapan koru teka.’”
11 Isto é obra do Senhor, e ela é admirável aos nossos olhos {Sal 117,22s}?
12 A pal kapan turu Jiu i torohanan pile kapin e Iesu, taraha nori i atei sil nonei e hatein u haharoei teka te go haruto menien u markato u omi i taren. Kaba nori i matoutir a barebana ba nori te la ba naren.
12 Procuravam prendê-lo, mas temiam o povo; porque tinham entendido que a respeito deles dissera esta parábola. E deixando-o, retiraram-se.
13 A palabir u Parisi nu palair u katun tere Herot i hala meri tere Iesu, ba nori e katsin hagögohe ner e Iesu turu ranga i tanen.
13 Enviaram-lhe alguns fariseus e herodianos, para que o apanhassem em alguma palavra.
14 Ba nori e la uarima i tanen me poier, “Tson Hihatuts, alam e atei silem alö a katun a mana. Alö e ma hakats silemi a ka te poier a barebana, taraha alö e ma hakats nami a nitsunono tara katun. Alö e hihatuts hamana nem a maroro tere Sunahan. U Lo i tarara e ranga hapiu nena te gi hala meni ra a takis tere Sisa a Gamman Pan, tsi e moa? Ara e tatei hala nera a takis, tsi e moa?”
14 Aproximaram-se dele e disseram-lhe: Mestre, sabemos que és sincero e que não lisonjeias a ninguém; porque não olhas para as aparências dos homens, mas ensinas o caminho de Deus segundo a verdade. É permitido que se pague o imposto a César ou não? Devemos ou não pagá-lo?
15 Kaba e Iesu e atei sil u gamo i taren me poiena, “Tara naha tsiponi te katsin hagögohe sile milimiu alia? Hale mume lia a tsi moni ba lia te tare gen.”
15 Conhecendo-lhes a hipocrisia, respondeu-lhes Jesus: Por que me quereis armar um laço? Mostrai-me um denário.
16 Ba nori e hale rien a toa moni ba nonei e rangata ranen me poiena, “U baku teresi na solo teresi teka?”
16 Apresentaram-lho. E ele perguntou-lhes: De quem é esta imagem e a inscrição? De César, responderam-lhe.
17 Be Iesu e poiena, “Bara, halemi e Sisa a man ka i tanen, na hala hasemi e Sunahan a man ka i tanen.”
17 Jesus então lhes replicou. Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus. E admiravam-se dele.
18 U Sadiusi i la uama tere Iesu. Nori u pal katun teka e poier a barebana e ma takei poutsri romana i murina a tou mate i taren.
18 Ora, vieram ter com ele os saduceus, que afirmam não haver ressurreição, e perguntaram-lhe:
19 Ba nori e poier i tanen, “Tson Hihatuts, e Moses e koloto beri ra a lo teka: ‘Te ga mate ba nia a tson a tahol i tanen ba te moana ta pien, ba toulana tson teka te tatei tölena a amoba, ba nori te hatuhaner romana ta pien te ngö rari romana a solona tson te mate.’
19 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se morrer o irmão de alguém, e deixar mulher sem filhos, seu irmão despo-se a viúva e suscite posteridade a seu irmão.
20 Bara, tara toa poata a tson a hamua te ka mei a elonomo a toulanen e hitöl mei a tahol. Kaba a tson e mate ba te moana ta pien i tanen.
20 Ora, havia sete irmãos; o primeiro casou e morreu sem deixar descendência.
21 Ba hatut e tölena a amoba ba nonei e mate hasina ba te moana ta pien i tanen. Ba hahelapisa e kato has uana i iesana.
21 Então o segundo desposou a viúva, e morreu sem deixar posteridade. Do mesmo modo o terceiro.
22 U mun toulana elahit hoboto i töli a tahol teka me mater, ba te moana ta pien i taren. Ba i muriren ba tahol e mate hasina.
22 E assim tomaram-na os sete, e não deixaram filhos. Por último, morreu também a mulher.
23 Na tara poata te takei pouts ria romana a barebana tara tou mate i taren, ba nonei te tahol uanou romana teresi? Taraha, nori u mun toulana elahit hoboto i töle ien.”
23 Na ressurreição, a quem destes pertencerá a mulher? Pois os sete a tiveram por mulher.
24 Be Iesu e poiena i taren, “Alimiu e mar ranga uamiu teka ba limiu te ma matskömi. Taraha, alimiu e ma atei silemi u Buk u Goagono na nitagala tere Sunahan.
24 Jesus respondeu-lhes: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus.
25 U katun te takei pouts ria romana tara tou mate i taren e ma hitölri romana, kaba nori e hereri romana u angelo ri Kolö.
25 Na ressurreição dos mortos, os homens não tomarão mulheres, nem as mulheres, maridos, mas serão como os anjos nos céus.
26 Na turu ranga te poiena a katun e takei poutsuna romana tara tou mate i tanen, alimiu go mala rit hanige iam a makumun ranga i iahana u buk tere Moses te hatei nena a tsi roei te kulupu. Tara makum teka e Sunahan e ranga mei e Moses me poiena, ‘Alia a Sunahan tere Abraham na alia a Sunahan tere Aisek na alia a Sunahan tere Jekop i romana.’
26 Mas quanto à ressurreição dos mortos, não lestes no livro de Moisés como Deus lhe falou da sarça, dizendo: Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaac e o Deus de Jacó {Êx 3, 6}?
27 U ranga teka e poiena nonei e ma Sunahan uanei turu katun u mate. E moa. Nonei a Sunahan turu katun te toatoar. Ere Abraham mere Aisek ne Jekop i mate hakapa, kaba nori i ma taiai. Taraha, u ranga teka e poiena nori e toatoa noar. Alimiu e tutu korumiu.”
27 Ele não é Deus de mortos, senão de vivos. Portanto, estais muito errados.
28 A toa tson hihatuts turu Lo e hengo ti hiarangrangata uen. Ba nonei e hengo sabiena te ranga palis haniga meni e Iesu u Sadiusi, ba nonei e la hasuksuku nama me rangatse nen, “Sahu masaka te panina turu masaka hoboto tere Sunahan?”
28 Achegou-se dele um dos escribas que os ouvira discutir e, vendo que lhes respondera bem, indagou dele: Qual é o primeiro de todos os mandamentos?
29 Be Iesu e ranga palisina, “Nonei u masaka u kapan koru teka: ‘Hengo iam, u barebana i Israel. E Sunahan a Tsunono i tarara a toa puku a Tsunono.
29 Jesus respondeu-lhe: O primeiro de todos os mandamentos é este: Ouve, Israel, o Senhor nosso Deus é o único Senhor;
30 Alö go ngil koru a Tsunono i tamulö e Sunahan turu tori hoboto i tamulö na turu namnamei hoboto i tamulö na turu hakhakats hoboto i tamulö na tara nitagala hoboto i tamulö.’
30 amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todo o teu espírito e de todas as tuas forças.
31 Na u hahuoluna u masaka u kapan teka: ‘Alö go mar ngil koru meni a tana katun te mar ngil koru mena milö a peisam.’ E moa tu tan tu masaka te ga mar pan u te mar pan uana u huol u masaka teka.”
31 Eis aqui o segundo: Amarás o teu próximo como a ti mesmo. Outro mandamento maior do que estes não existe.
32 Ba tson hihatuts turu Lo e poiena tere Iesu, “U mana koru, Tson Hihatuts. Alö e ranga hamana nemula e Sunahan a toa puku, na e moa lel ta tan ta sunahan.
32 Disse-lhe o escriba: Perfeitamente, Mestre, disseste bem que Deus é um só e que não há outro além dele.
33 Na katun e go ngil koru e Sunahan turu tori hoboto i tanen na turu hakhakats hoboto i tanen na tara nitagala hoboto i tanen. Na nonei e go mar ngil koru meni a tana katun te mar ngil koru mena neien a peisanen. Na katun te kukutiena u huol u masaka teka e niga bala nena a katun te hats mena nei u benö u ohots tere Sunahan na te kato hasena u tana u mar hats.”
33 E amá-lo de todo o coração, de todo o pensamento, de toda a alma e de todas as forças, e amar o próximo como a si mesmo, excede a todos os holocaustos e sacrifícios.
34 Be Iesu e hengoena te ranga palis haniga uaien ba nonei e ranga menen, “Alö e ma lehana ba nemi a Nipepeito tere Sunahan.”
34 Vendo Jesus que ele falara sabiamente, disse-lhe: Não estás longe do Reino de Deus. E já ninguém ousava fazer-lhe perguntas.
35 Poata te hihatutsia e Iesu tara Luman Lotu Pan me rangatana, “Taraha te poe sileri u tson hihatuts turu Lo e Mesaia a hatutubunei romana tere Devit a King?
35 Continuava Jesus a ensinar no templo e propôs esta questão: Como dizem os escribas que Cristo é o filho de Davi?
36 E Devit noa has te rangaia tara nitagala turu Namnamei u Goagono ba te poiena,
36 Pois o mesmo Davi diz, inspirado pelo Espírito Santo: Disse o Senhor a meu Senhor: senta-te à minha direita, até que eu ponha os teus inimigos sob os teus pés {Sal 109,1}.
37 E Devit te ngöei a katun teka ‘A Tsunono.’ Gime te mar hatubuna uana e Mesaia tere Devit?”
37 Ora, se o próprio Davi o chama Senhor, como então é ele seu filho? E a grande multidão ouvia-o com satisfação.
38 Ba nonei e hatuts raten me poiena, “Hanei sile iam u tson hihatuts turu Lo. Nori e ngilin hula la mer a hasobu a ngahangaha i taren, na nori e ngil haser u barebana te ka ria tara toana gi hapan ren.
38 Ele lhes dizia em sua doutrina: Guardai-vos dos escribas que gostam de andar com roupas compridas, de ser cumprimentados nas praças públicas
39 Nori e ngilin gum has ria turu gumgum tara pal kapan i luman lotu na turu gumgum tara pal kapan tara kannou pan.
39 e de sentar-se nas primeiras cadeiras nas sinagogas e nos primeiros lugares nos banquetes.
40 Nu tson hihatuts turu Lo e roron katoer u singon lotu u ngahangaha tara rungren tun, ba te lube tsiponeri a peisaren a man ka turu amoba. Kato uana teka ba nihahuna i taren te pan koruna romana.”
40 Eles devoram os bens das viúvas e dão aparência de longas orações. Estes terão um juízo mais rigoroso.
41 E Iesu e gamon gum halehana ban a makum turu moni i iahana Luman Lotu Pan ba te tara uana turu barebana ti lapo hongein a monin hitaguhu turu bokisin moni. Bu katunun moni u para te lapo hongo ner a moni pan.
41 Jesus sentou-se defronte do cofre de esmola e observava como o povo deitava dinheiro nele; muitos ricos depositavam grandes quantias.
42 Ba toa amoba te moa koru ta ka i tanen e la nama me mi lapo hongo nena a tsi huol a tsi toea.
42 Chegando uma pobre viúva, lançou duas pequenas moedas, no valor de apenas um quadrante.
43 Be Iesu e ngö gugono renama u katunun tsitsilo i tanen me poiena i taren, “Alia e hatei hamana rago limiu, a amoba teka e hala nelala a moni tara bokisin moni te saluhena tara moni te hala nelila a barebana hoboto.
43 E ele chamou os seus discípulos e disse-lhes: Em verdade vos digo: esta pobre viúva deitou mais do que todos os que lançaram no cofre,
44 Taraha, nori hoboto e hala lila turu moni te kurapana i taren, kaba nonei a tahol e moa lel ta tsi moni i tanen. A tsi huol puku a tsi makumun monina tara kannou te lapo hongo hakapa nala len.”
44 porque todos deitaram do que tinham em abundância; esta, porém, pôs, da sua indigência, tudo o que tinha para o seu sustento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.