Marcos 10
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARIB
1 E Iesu e la ban a han teka me la uana tara provins i Judia me aroho uana tara Ramun olo i Jodan. Bu katun u para e mi gonogono lel ria i tanen, ba nonei e hatuts pon ranen te roron kato uen.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Bu Parisi e la uarima i tanen me mi katsin torohane ren. Ba nori te poier, “U Lo i tarara e haniga nena te go hatapolasa hakapa ba meni a tson a tahol i tanen?”
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Be Iesu e rangata palisina, “Sahu masaka te halari e Moses u tubumilimiu?”
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Ba nori e ranga palisir, “E Moses e haniga te go koloto meni a tson u pepa te poiena a hitöl e tapeko, ba te toan hala ba nena a tahol i tanen.”
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Be Iesu e ranga mera nen, “E Moses e koloto beri limiu u masaka teka taraha alimiu e baku-tumiu.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Kaba i mam koru, poata te habuteia e Sunahan a mamana ka, ba nonei e katoeto a katun a tson na tahol.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Te poe bei e Sunahan, ‘A tson e la ba nena romana e tamanen ne tsinanen ba te na ka gono mena a tahol i tanen.
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 Ba nori u muntahol teka te here roi romana a toa katun.’ Ba nori te ma here lel roi a elasolana, kaba nori e here taleri a toa katun.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Na katun e ma tatei puresie nei romana a ka teka te haka gono hakaper e Sunahan.”
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Poata ti kopis pouts uen i luma, bu katunun tsitsilo i na rangatseto e Iesu tara ka teka.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Ba nonei e poiena i taren, “A katun te pekoena a hitöl i tanen te rama mena neien a tahol i tanen ba te tölena a tana tahol e tsikolona ba te kato homiena a tahol tutun i tanen.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Na tahol te tapolasa hakapa ba nena a tson i tanen ba te hitöl mena tana tson, nonei e hahaloku hasina.”
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 U barebana mi polasa reia a galapien tere Iesu te go sebele merien e Iesu ba te kalala ranen, kaba u katunun tsitsilo i hapiu ren.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Be Iesu e tarena a ka teka me raharahana me poiena turu katunun tsitsilo, “Haka riam a galapien gi la uama i tar ba limiu te ma hapiu ramien. Taraha, a Nipepeito tere Sunahan e ka uana tara mar katun te kato uana teka.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Alia e hatei hamana rago limiu, a katun te ma hengo hanige nei u ranga tere Sunahan te mar hengo uana a pien, a katun teka e ma antuna nei te go tasu uen tara Nipepeito tere Sunahan.”
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Ba nonei e lukutu ranen me halakopena a limanen i taren me kalala ranen.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 E Iesu e hatania leli a nilala i tanen ba toa tson e pieta uanama i tanen me mi hatukununa i matanen me rangatse nen, “Tson Hihatuts a niga, aha te go kati lia ba lia te luegu a nitoatoa te ka nitoana?”
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Be Iesu e rangatse nen, “Tara naha te poe memi lö alia a niga? E moa ta toa ta katun te ga niga. E Sunahan a toa puku te nigana.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Alö e atei silem a man masaka tere Sunahan. E kato uana: ‘Ma hipulimi. Ma tsikolomi. Ma kopkopmi. Ma gamogamomi. Ma gamogamo nami a man ka tara tana katun ba te luemiu. Hapan iam e tamamilimiu ne tsinamilimiu.’”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Ba katun e poiena, “Tson Hihatuts, poata tu pien noaia lia ba te la noana i romana, alia u hengo hanigei a man masaka hoboto teka.”
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Be Iesu e tara uana i tanen me ngil korue nen me poiena, “A toa patu a ka te ka noana. Alö go na haholin a mamana ka hoboto i tamulö ba te hala nem a moni turu katun te moar ta moni, ba lö te na ka memou romana a mamana ka a niga koru i Kolö. Ba lö te toan la gono memu molia.”
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Ba poata te hengoeia a katun u ranga teka ba nonei e mata papala koruna ba te la poutsuna me tatagina, taraha nonei e ka mei a man ka man para koru.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Be Iesu e tara habirits uana turu katunun tsitsilo i tanen me poiena i taren, “U barebanana tara moni e ka mer romana a toukui pan te gi tasu uen tara Nipepeito tere Sunahan.”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Bu katunun tsitsilo i asingoto neto u ranga i tanen. Be Iesu e poe lelina i taren, “A ma tsi galapien, a panna toukui te gi tasu u tara Nipepeito tere Sunahan.
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 E tutu koruna te ga la u a katunun moni tara Nipepeito tere Sunahan, te mar tutu has uana a kamel te katsin sipina tara tsi tabutu tara salum.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ba nori i asingoto koruto me poier, “Gesi tsiponi te antunan ka hanigana?”
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Be Iesu e tara uana i taren me poiena, “A katun tun e ma antuna koru nei tara ka teka, kaba e Sunahan e antunana. E Sunahan e antunana tara mamana ka hoboto.”
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Be Pita e toan poiena i tanen, “Kaba alam u la ba nema a mamana ka hoboto ba te la gono memu molö.”
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 — ausente —
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 — ausente —
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Kaba pal para te panir i romana e na katun papala riou romana, na pal para te katun papalar i romana e na pan riou romana.”
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 — ausente —
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 — ausente —
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Bu katun teka te na hahakos nario romana lia ba te kahuse rio lia ba te lahuse rio lia ba te atung hamatie rio lia. Ba i murina u topisa u lan ba lia te takei pouts guma romana.”
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 E Jemis ne Jon a galapien tere Sebedi i la uama tere Iesu me poier, “Tson Hihatuts, alam e ngilem alö go kato bera mei lam a ka te rangatse milam alö.”
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 Be Iesu e rangata ranen, “Aha te ngile milimiu alia go kato berien limiu?”
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Ba nori e ranga palise ren, “Poata te lue mia romana lö a nitsunono pan i tamulö na solo pan i tamulö, ba lam e ngilem alö go haniga ba lam te na gum gono memo lö, a toa tara pal matou i tamulö na toa tara pal keruka i tamulö, ba lam te na gohus uamou i tamulö.”
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Be Iesu e poiena i taren, “Alimiu e ma atei silemi a ka te rangata sile milimiu. Alimiu e antunan ua mia tara gotana te na ua goa romana lia ba limiu te na sagohe mou a mar kamits te na sagohe gou lia?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Ba nori e poier i tanen, “Alam e antunam.” Be Iesu e poiena i taren, “Aa, alimiu e na ua moa tara gotana te na ua goa romana lia ba limiu te na sagohe mou a mar kamits te na sagohe gou lia.
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Kaba alia e moa te go tatei hopu kap meni esi te ga gumia tara pal matou i tar na tara pal keruka i tar. E Sunahan talasi te hala nanou u makum teka turu katun ti hamatskö berien.”
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Poata ti hengoa a maloto a katunun tsitsilo a ka teka ba nori e raharaha rer ere Jemis mere Jon.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Be Iesu e ngö gugono hoboto mera neien i tanen me poiena, “Alimiu e atei silemiu a markato turu barebana halhal turu Jiu. U katun te ngö rarien u tsunono e ranga hamal ria i taren, na pal kapan i taren e pepeito kap hatagala raren.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Kaba alimiu go ma kato uami teka. Ta saha ta katun i tamilimiu te ngilin panina i tamilimiu e go kato hereni a peisanen a katun a tsekotseko-kala i tamilimiu.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Na ta saha ta katun i tamilimiu te ngilin tsunono malina e go kato hereni a peisanen a tsi kutupin katun.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Alia has tu butun katunuma u ma la sile mei te gi kuibe meni a barebana alia. E moa. Alia u la silema e mi kui beregu a barebana. Alia u la silema e mi sakahis regu u katun u para tara tou mate i tar.”
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Nori i tukuia tara taun i Jeriko. Ba poata e Iesu nu katunun tsitsilo i tanen nu katun u para has i la ban a taun teka, ba toa katun a matakiau te gumna i rehina kalana me singo papala hatatagi silena ta tsi moni. A solonen e Batimias, a pien tson tere Timias.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Ba poata te hengoe ien te la uama e Iesu ni Nasaret ba nonei e tanian kuna me poiena, “O Iesu a Hatutubunei tere Devit a King, alö go tatagi namo lia.”
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Bu katun u para i ranga hapiu naten me poier, “Kokomoto.” Kaba nonei e ku hapan hasoalana me poiena, “Hatutubunei tere Devit, alö go tatagi namo lia.”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Be Iesu e tuhatuol neto me poiena, “Ngöe muma.” Ba nori i ngöeto a katun a matakiau me poier i tanen, “Nigana ba! Takei tala. Nonei e ngöe nolö.”
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Ba nonei e his ba neto u hasobu u ngahangaha i tanen ba te supatakeina me la uanama tere Iesu.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Be Iesu e rangatse ten, “Alö e ngilem alia go kato bei lö aha?” Ba katun a matakiau e ranga palisito, “Tson Hihatuts, alia e ngilin tara poutsugu.”
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 Be Iesu e poieto i tanen, “La tala. A nihamana i tamulö e kato haniga poutse lalo lö.” Ba nonei e toan tara poutsuna teka puku, ba te la gono mena e Iesu i kalana.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.