Lucas 7

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Poata te ranga hakapa nia e Iesu a man ka teka tara barebana, me la uana tara taun i Kapeneam.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 A toa tsunono turu soldiar i Rom te ma Jiui e kaia i Kapeneam ba te ka mena a katunun kui a tsomi i tanen te ka mei a nimate pan me katsin matena.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Ba poata te hengo nia a tsunono teka e Iesu, ba nonei e hala nena u palair u katun pan turu Jiu e gi na rangatse ien te ga la uamen ba te mi kato haniga poutsena a katunun kui i tanen.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ba nori i la uamato tere Iesu me mi rangatan hatsunono naren, “Nonei a katun a niga e antunana alö go taguhe ien.
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 Taraha, nonei e ngil koru rena u katun na han i tarara na nonei e kui hasi a luman lotu i tamulam.”
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Be Iesu e la gono mera nen. Poata te susuku ien tara luma ba tsunono turu soldia e tula rena u hahikapien i tanen e gi na hateien, “A tsi tsunono, alö go ma la soku mei. Alia e ma katun niga korugi ba te antunana te go la uama lö i iahana luma i tar. E moa.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Na lia e ma niga hasgi antunana te go la u lia i tamulö. Alö go hala tun nema u raranga ba katunun kui i tar te niga pouts nou.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Alia e ka has gia i kopina a nitagala turu katun pan i tar, na lia e ka has megu u soldia te ka puta ria i tar. Alia go ranga mei ta toa ba te poiegu, ‘La!’ ba nonei te lana. Na lia go ranga mei ta tai, ‘Lama!’ ba nonei te la nama. Na lia go ranga mei a katunun kui i tar, ‘Kui a ka teka!’ ba nonei te kuie nen. Nu ranga tun has i tamulö e ka mena a nitagala.”
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Be Iesu e asingoto koruto te hengo menien u ranga teka. Ba nonei e habirits kopisina me poiena turu katun u para ti kukutien, “Alia e hatei rago limiu, alia e mamala sabiegi ta toa ta katun i Israel has te ga ka mei a mar nihamana a niga te ka mena a tson teka.”
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Bu katunun tatala i la pouts uato tara luma tara tsunono turu soldia ba nori e na sabier a katunun kui i tanen e niga hakapa pouts.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 E ma manasai be Iesu e la uato tara toa taun a solonen i Nein. U katunun tsitsilo i tanen nu katun u para koru i la gono meien.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Tara poata te susuku ien tara tamana tara ololo tara taun, ba toa katun a mate e soata halakase rima ti na kaho meni, a toa puku a pien tson tere tsinanen, na nonei a tahol a amoba. Nu katun u para koru tara taun i la gono meien.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Na tara poata te tareia a Tsunono a tahol teka, ba nonei e tagagi koru nanen, me poiena i tanen, “Alö go ma tabei.”
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Be Iesu e na sebeliena a bokisin mate. Bu katun ti soatsen i tuol hakokomototo. Ba nonei e poiena tara mate, “Katun a hitots, alia e poiegu i tamulö, takei!”
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Ba katun te mate e takeito me tanian rangana. Be Iesu e hala pouts nanen tere tsinanen.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Bu katun hoboto e matout korur, me soata seier a solone Sunahan me poier, “A propet pan te ka mena a solo pan e butu hakapa i gusurara! E Sunahan e la silema ga mi taguhir u katun i tanen!”
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Bu raranga teka te hatein e Iesu e la hobotona tara provins i Judia na tara man han ti sukusuku.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Bu katunun tsitsilo tere Jon i hateie ten a man ka teka. Be Jon e ngö mera nei a elasolana i taren i tanen.
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Ba nonei e hala mera neien tara Tsunono te gi na rangatse ien, “Nonei alö te rarangein e Jon te go lama, tsi alam go hahalosi ta tabi?”
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 — ausente —
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 — ausente —
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Be Iesu e palis ranen me poiena, “La pouts iam ba te na hateiemi e Jon a man ka te tare mula limiu na te hengoe mula limiu: a matakiau e tara haniga poutsuna, na mou-omi e lalana na toba e kato haniga poutser, na talinga tupu e hengona, nu katun ti mate e hatakei pouts rer ba te toatoar, nu Bulungana u Niga e hatei naria turu katun pinopino.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Na katun te ma hapolase nei a nihamana i tanen i tar e sasala nou!”
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Tara poata ti la hakapaia u katunun tatala tere Jon, be Iesu e hatanian ranga mera nei u katun e Jon me poiena, “Tara poata tu la uam limiu tara latu pinipino te go na tara menami e Jon, alimiu u poe iam nonei a saha mar katun? E here nei u nga te hula bahena a lomolomo ba te haharoei nena a katun te hula hakatsina? E moa.
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Tsi alimiu u la sil iam te go na tara menami a katun te ka mei u hasobu u niga koru? Kaba a mar katun teka e kana tara luma a tsimala koru na luma tara king. E ma tatei ka neia tara latu pinopino!
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Tsi alimiu u la sil iam te go na tara menami a propet? Aa, e Jon a propet hamana. Na a katun te pan hasna tara propet.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Taraha, u Buk u Goagono e ranga hatei nena e Jon,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Na lia e ranga mera golimiu, e Jon e panna turu katun hoboto ti poseia i puta. Kaba a katun papala koru tara Nipepeito tere Sunahan e pan has nena e Jon, te kato a toukui i tanen i mam tara Nipepeito tere Sunahan.”
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 U katun u para nu katunun lulu takis, poata ti hengo ien u ranga tere Iesu, nori i poei a maroro tere Sunahan e matsköna, taraha nori i habaptaisia tere Jon.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Kaba u Parisi nu tson hihatuts turu Lo i tori hasoalein u ngil tere Sunahan i taren, na nori i raman a tou baptais tere Jon.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Be Iesu e poiena, “Ga lia e go poei alimiu a barebanar i romana e heremi aha? A saha ka te tatei haharoei rano limiu?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Alimiu e heremi a galapien te hirata ria tara makumun toana, ba palai i taren te poier, ‘Alam e katoe mula u kömana tara hitöl, kaba limiu e ma sasala mulei! Na lam e köma hase mula u hahuri, kaba limiu e ma tabe mulei.’ Ne kato has uana i iesana tere Jon a Tsonun Baptais na lia.
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 E Jon e ma tatei noue nei a tana kannou ne namala ua hase nei tu wain. Ba limiu e poiemiu, ‘Nonei a katun a popoloana!’
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 Na lia tu butun katunuma e tatei nouegu a mamana kannou ne tatei ua hasegu u wain. Kaba limiu e poie miu, ‘Pua! Nonei a nounou-pala, na katun a uaua-pala! Na nonei e kapiena has rena u katun te luluer a takis nu palair u katun u omi!’ Alimiu e mar ranga uamiu teka.
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Kaba noahasina. A man markato turu katun tere Sunahan e haruto nena te mana uana a niatei i tanen.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 A toa katun turu Parisi a solonen e Saimon e ngö e Iesu e ga nou gono meien. Be Iesu e la uato i luma i tanen me gum silena a tou nou.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Tara taun teka e kaia a toa tahol ti ngöei a tahol a omi. Nonei e hengoen te nou u e Iesu tara luma tere Saimon a Parisi, ba nonei e la mena a tsi toa tsi botolo turu uapi u soksoka me la uana nonei tara luma.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Ba nonei e na tuolna i murina e Iesu i rehina mounen.* Ba tahol e tabena me hapulise nei a man moune Iesu u sulunmata i tanen. Ba nonei e hapalake neien a hulunen, me mutsi ranen, me tsu rane ien u uapi u soksoka.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Ba tara poata te tareia a Parisi te ngö e Iesu a ka te kato a tahol, ba nonei e hakats tununa me poiena, “Te ga propet hamanaia a katun teka e Iesu, ba nonei te ma tatei haniga nanei te go sebele menien a tahol teka, taraha nonei a tahol a omi!”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Be Iesu e poiena tara Parisi, “O Saimon, alia e ka megu a tsi ranga te katsin ranga megi lia alö.” Be Saimon e poiena, “Hateie molia, Tson Hihatuts.”
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Be Iesu e poiena, “A elasolana katun i harohen a moni tara katun te roron halan a moni tara toukuin bisnis i tanen. A toa e harohen a 500 denarius. Na toa denarius a hihol turu toa u lan. Na tai e harohen a 50 denarius.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Na i murimuri a elasolana hoboto i ma antunan palis poutsi a moni, ba katunun halhala moni e hakapeto a haroho tara elasolana. Ba saha katun te tatei ngil balena nonei a katunun halhala moni?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Be Saimon e poiena, “Toum, nonei a katun te ka mei a haroho pan te lu ban a katunun halhala moni.” Be Iesu e poiena, “U ranga pouts i tamulö e matsköna.”
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Be Iesu e habirits uana tara tahol me poiena tere Saimon, “Alö go ruto tara tahol teka. Alia e tasu guma i luma i tamulö, ba lö e ma hale mulei lia tu ramunun galus turu mou tara markato i tarara. Kaba a tahol teka e tobue lalei a man mour u sulunmata i tanen me hapalaka rane ien a hulunen.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Alö e ma hatsomie mulei lia ba te mutsie molia te mar kato uar a pala i tarara. Kaba a tahol teka e ma hapolasan mutsi noe lalei a man mour popona te tuku uagu lalia.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Alö e ma hakis namu lei tu wel i bakur tara markato i tarara. Kaba a tahol teka e tsu nelala u uapi u soksoka tara man mour.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Na lia e ranga mego lö, nonei e kato hakapi a para a markato a omi, kaba nonei e haruto nalala nonei e ngil korue nolia, taraha alia u lu bar u markato u omi u para i tanen. Kaba u katun ti ma kato balei a man markato a man omi ba te atei siler e Sunahan e lu ba nen, u katun teka e ma ngil bala korueri e Sunahan.”
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Be Iesu e poieto tara tahol, “Alia u lu ba hakapein a man markato a man omi i tamulö ba te solopala ragen.”
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Ba pala ti nou gono meien e hiararangar me poier, “Esi banei teka? Nonei e lu ba tsipon has nena u markato u omi? A katun tun e ma antuna nei tara ka teka!”
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Be Iesu e poieto tara tahol, “E Sunahan e taguhe nolö, taraha alö e hamanam. La tala, na torimulö e tatei husa poutsuna.”
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.