Lucas 6
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs BKJ
1 E Iesu e hula laia i iahana u kuin wit turu Lan u Goagono turu Jiu. Bu katunun tsitsilo i tanen e patsiker a bakunu wit, me musase rien a limaren, me nouer a hua.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Bu palair u Parisi i tarato me poier, “Aha tsiponi te kato memi limiu a ka te poiena u Lo i tarara e gi ma katoei turu Lan u Goagono?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Be Iesu e ranga palis ranen, “Alimiu go mala rit hanige iam a ka te kato e Devit e tuburara a kingina i manasa. Tara toa poata nonei nu pal katun i tanen i moa ta kannou ba nori i besuto.
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 Ba nonei e la uato tara luma tere Sunahan, ba pris e haniga nena te gi nou menien u beret u goagono ti hakeia i matane Sunahan. E Devit e noue ien me hala has rena u katun i tanen. U Lo turu lotu i tarara e hapiun te gi ma nou meni a beret teka. U pris peisa te tatei noue ren. Kaba e Sunahan e ma kot mei e Devit nu katun i tanen, na limiu go ma si has rami lam!”
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Be Iesu e ranga lelina, “Alia tu butun katunuma te pan gia turu Lan u Goagono i gusumilimiu hoboto.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 Turu tana u Lan u Goagono e Iesu e la u tara toa luman lotu me hihatutsina. A toa katun e ka te ka mei u ualima u mate.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Bu palair u tson hihatuts turu Lo nu Parisi i ngil ta makum ta omi te gi saka mei e Iesu. Ba nori e taratara hatagala uar i tanen te ga kato haniga pouts menien ta katun turu Lan u Goagono.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Kaba e Iesu e atei sil u hakhakats i taren me poiena tara katun a lima mate, “Alö go takei ba lö te la uamuma i mam teka.” Ba katun e takeina me mi toulna i rehina e Iesu.
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Be Iesu e poiena i taren, “Alia e rangata rago limiu, aha te hatangana nena u lo i tarara te gi kato ra turu Lan u Goagono? A niniganiga tsi a niomi? Ara gi taguhu a katun ba te toatoa poutsuna tsi ara gi atung hamate ien?”
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Ba nonei e hula rutona i taren hoboto me poiena nonei tara katun, “Hasoa nema a limamulö!” Ba nonei e hasoa neto a limanen me niga poutsuna.
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Kaba nori u Parisi nu tson hihatuts i raharaha koru me hiararanga ner a saha ka te gi kato ien tere Iesu.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Tara poata teka e Iesu e la sei u turu toa u pokus me singona, me ke iena a toa bong a ohots te singo uen tere Sunahan.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Te lania u lan, nonei e ngör u katunun tsitsilo i tanen me hopu kap rena a 12 me ngö rane ien u aposol.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 A soloren e: Saimon (ti ngö hasei e Pita) ne toulane Saimon e Endru. Ne Jemis ne Jon, ne Pilip ne Batolomiu.
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 Ne Matiu ne Tomas, ne Jemis a pien tere Alpias ne Saimon te tagala sil a han i tanen.
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 Ne Judas a pien tere Jemis ne Judas Iskeriot, a tson te ga harutein romana e Iesu i matar u pakö i tanen.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Be Iesu e koul gono mere namen turu pokus, ba nonei e tuol gono merena u katunun tsitsilo u para i tanen tara toa makum a tatabala. U katun u para koru i ka has, u katun ti lama tara mamana han i iahana provins i Judia na tara taun ni Jerusalem, na pala has ti lama tara pal tasi tara taun i Taia ni Saidon.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Nori i la silema te mi hengo meni e Iesu na te ga kato haniga pouts merien e Iesu tara man nimate i taren. Nori has ti omi mei u mate u omi i la hasima me kato haniga pouts rer.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 U katun hoboto i torohanan sebele nen, taraha a nitagala e lakasa ba nen me kato haniga pouts ranen hoboto.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 E Iesu e ruto u turu katunun tsitsilo i tanen me poiena,
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 “Alimiu u katun te besmiu i romana, alimiu go sasala iam. Taraha, alimiu e masul mou!
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 “Sasala iam tara poata te omi raria limiu, na te tori-hasoala raria limiu, na te ranga homi raria limiu, na te tsuga raria limiu, te hamana uami limiu i tar tu butun katunuma.
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 Sasala iam tara poata te butuna romana a man ka teka, ba te sani memiu a nisasala, taraha u hamatana pan e haka bera rilimiu i Kolö. U tuburen i mar kato homi has meri u propet u niga teka i manasa.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 “Kaba a nomi pan e ka uana romana i tamilimiu u katun te ka mer a moni a para i romana. Alimiu u lu hakape iam a poatan sasala i tamilimiu.
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 “A nomi e ka uana romana i tamilimiu u katun te masulmiu i romana. Alimiu e na bes mou!
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 “A nomi i tamilimiu te ranga haniga ria u katun hoboto i tamilimiu, taraha u tuburen i mar ranga has u i iesana turu propet u gamogamo i manasa.”
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 E Iesu e ranga lel me poiena, “Kaba lia e ranga mera golimiu eresi te hengoe rio lia, ngil riam u pakö i tamilimiu. Kato haniga mia turu katun te omi rario limiu.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Kalala riam u katun te ranga homi ria i tamilimiu, ba limiu te singo sil ramiu u katun te kato homi ria i tamilimiu.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Te ga tapaleia ta toa ta katun a abuabumulö, hatapala hasin a hapala. Te ga lueia ta toa u hasobuna i tamulö u ngahangaha, hala hasei u siot i tamulö.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 U katun hoboto te rangata ner ta ka i tamulö, halari. Na tara poata te lue ria a man ka i tamulö, ma rangatari ba lö te lu poutse men.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Kato meri a palabi te ngil mera mien lö te gi mar kato has uen i tamulö.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 “Te ngil puku ramia lö u katun te ngile rio lö, gaha te ngil sile milö a nikalala? A katun has a omi te ngilena a katun te ngile nen.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Na te go kato haniga peisa u lö turu katun te kato haniga ria i tamulö, gaha tsiponi te ngil sile milö a nikalala? Te kato has uar u katun u omi.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Na te hala peisa ramia lö u katun te poe mia lö nori e tatei hala pouts ner a man ka, gaha te ngil sile milö a nikalala? U katun u omi e hala has rer u katun u omi, te gi lu hamatskö pouts meni a man ka i murimuri.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 E moa! Alimiu go katoe iam a markato te niga balana. Alimiu go taguhu riam u pakö i tamilimiu ba te kato haniga mia i taren. Alimiu go hala pukpuku iam ba te ma ngilin lu poutsemi a man ka. Ba limiu te ka memiu romana u hamatana pan, ba te haruto has namiu alimiu e pien uamiu tere Sunahan i iasa koru. Taraha, nonei e niga hasina turu katun u omi te namala haniga uari tere Sunahan.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Alimiu go tatagi riam u katun, te mar tatagi mera nei limiu e Tamamilimiu e Sunahan.”
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 Be Iesu e rangana me poiena, “Ma poemi a palabi e omir, be Sunahan te ma poe hase noi alimiu e omimiu. Ma kato sil rami a palabi te gi hahuneir, be Sunahan te ma kato sile noi romana te ga hahuna meri limiu. Alimiu go solopale iam a man ka man omi ti kato a palai ba te tara pouts ramen, be Sunahan te solopala hase nou a man ka man omi tu kate iam limiu ba te tara pouts rano limiu.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Hala niam a hitaguhu tara mamana ka turu katun be Sunahan te hala renou romana limiu. Bu katun te skel haniga korue rien romana i tamilimiu, ba nori te hasaputu korue ren romana, ba te tula puta naren, ba te hasaputu lel hase ren, antunana te ga pururuku uen, ba nori te hala rarien romana limiu. A mar skel te roron hala rami limiu u katun, tara mar skel teka e Sunahan e hala hapopo pouts has nanen romana i tamilimiu.”
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Be Iesu e hatei rane ien u haharoei teka. “A toa katun a matakiau e ma tatei peige nei a tai. Te ga markato uen teka, ba elasolana hoboto te na tsia ria tara holö.
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 A katunun tsitsilo e ma pan nanei a tson hihatuts i tanen. Kaba u katunun tsitsilo hoboto, poata te hakape rien u hatatei i taren, ba nori te toan hereri a tson hihatuts i taren.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 Taraha tsiponi ba lö te tarem a tsi bita i matana tana katun, kaba alö e ma rutemi a tutoka i matamulö hamatskö?
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 Aha te poe mulö tara tana katun, ‘Alia e go lu ban a tsi bita i matamulö,’ kaba lö e ma tara tsipon noa hasemi a tutoka i matamulö pouts? Alö a gamogamo! Lu ba mam bin a tutoka te kana i matamulö, ba lö te tara haniga mou ba te toan lu ba nem a tsi bita i matana tana katun.” E Iesu e ranga u teka ba te hatuts nena a ka teka: a katun te ma tangoho nei e ga ona noabi a peisanen.
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 Be Iesu e poiena, “U roei u niga e ma tatei ka menei a hua a omi, nu roei u omi e ma ka has menei a hua a niga.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 U mamanu roei e atei sile ria tara hua i taren. Alimiu e ma tatei lue mia ta huan kakau turu rokrokoto na limiu e ma tatei lu hase mia ta huan laho turu korkoru.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 A katun te ka mena u hakats u niga i torinen e habutsena a markato nu ranga te nigana. Na katun te ka mena u hakats u omi i torinen e habutsena a markato nu ranga te omina. Taraha, a runguna katun e roron ranga nena a ka te saputu mena a torinen.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 E Iesu e hakapi u ranga i tanen te poe ien, “Taraha ba limiu te ngöe milia, ‘Tsunono, Tsunono,’ ba te ma katoemi a man ka tu hatei rilia limiu?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 A katun te la uanama i tar ba te hengoena u ranga i tar ba te kukutie nen, alia e haruto ragoi limiu ime te mar kato uanen.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Nonei e here nei a katun te katsin kuiena a luma. Ba nonei te kaho uana i iogana ba te hopuena u simel turu lapo. Bu uolo pan e la nama ba te mi gasena a luma. Kaba e ma gas homie ien, taraha a luma i kui hanigei.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Kaba a katun te hengoena u ranga i tar ba te ma kukutie neien e here nei a katun te kuiena a luma turu tsikitsiki puku ba te ma haka mame nei tu simel. Ba poata te la nama u uolo pan, e mi topei lupena a luma ba te omi hakapana.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.