Lucas 5
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NAA
1 Tara toa poata e Iesu e tuolia i singmouna Ramun a Perperere i Genesaret, tara poata ti hiatulatula sileia a barebana te gi la hasukusuku uen i tanen ba te hengoer u ranga tere Sunahan.
1 Aconteceu que Jesus estava junto ao lago de Genesaré, e a multidão o apertava para ouvir a palavra de Deus.
2 Nonei e tari a tsi huol a tsi tolala i las seia i kotolana. U tsonun hagala i la ba ren me na galuser u abe.
2 Então ele viu dois barcos junto à praia do lago. Os pescadores tinham desembarcado e estavam lavando as redes.
3 Be Iesu e osata tara toa tsi tolala tere Saimon, me tahule nen te ga gamon tula ba menien i singmou. Be Iesu e gumuna i iahana tolala me hatuts rena a barebana.
3 Entrando num dos barcos, que era o de Simão, Jesus pediu-lhe que o afastasse um pouco da praia; e, assentando-se, do barco ensinava as multidões.
4 Poata te ranga hakapa ien, be Iesu e poieto tere Saimon, “Tula meni a tsi tolala tara makum a ruku, ba limiu te harukuemiu u abe ba te luemiu ta iena.”
4 Quando acabou de falar, Jesus disse a Simão:
5 Be Saimon e ranga palisina, “O Tsunono, alam e kui bala mula i bong ba te kui halanim, kaba lam e ma sohe mulei ta ka. Kaba u ranga i tamulö ba lia te hakoule gou u abe.”
5 Em resposta, Simão disse: — Mestre, havendo trabalhado toda a noite, nada apanhamos; mas, sob esta sua palavra, lançarei as redes.
6 Ba nori i hakouleto u abe me soher a iena a para koru, bu abe e katsin tapusur.
6 Fazendo isso, apanharam grande quantidade de peixes; e as redes deles começaram a se romper.
7 Ba nori e ku rer a palabi i taren tara tana tolala te gi la uamen ba te mi taguhu raren. Ba nori e la rima me mi ongo hasaputer u huol u tolala tara iena me katsin rukur.
7 Então fizeram sinais aos companheiros do outro barco, para que fossem ajudá-los. E foram e encheram ambos os barcos, a ponto de quase afundarem.
8 Be Saimon Pita e rutsena a man ka teka, ba nonei e hatukunna i mouna e Iesu me poiena, “Alö go la ba neio lia, o Tsunono, taraha alia a katun a omi!”
8 Vendo isto, Simão Pedro prostrou-se aos pés de Jesus, dizendo: — Senhor, afaste-se de mim, porque sou pecador.
9 Nonei e mar ranga u teka taraha nonei na palai i tanen i asingoto korun a iena a para koru ti sohe ien, na nori i tara sabe e Iesu e goagono.
9 Pois, à vista da pesca que fizeram, a admiração se apoderou dele e de todos os seus companheiros,
10 Ti kato hasi u a pala tere Saimon, e Jemis ne Jon, a galapien tere Sebedi. Be Iesu e poieto tere Saimon, “Ma matouti. Alö a katun a sosoho iena. Kaba tara man poata te la nama, alö e na lu mera mumei u katun i tar!”
10 bem como de Tiago e João, filhos de Zebedeu, que eram seus sócios. Então Jesus disse a Simão:
11 Ba nori e sua hasung menari a ma tsi tolala i taren i kotolana, me la ba ner a mamana ka me kukutier e Iesu.
11 E, arrastando eles os barcos para a praia, deixando tudo, o seguiram.
12 Tara toa poata e Iesu e kaia tara toa taun, ba toa katun a peisanen te ka hoboto mei a toba e ka has. Ba nonei e tarena e Iesu, me hatukununa i matanen me singona i tanen me poiena, “O Tsunono, te ngil mia lö, alö e tatei kato haniga poutse molia.”
12 Aconteceu que, estando Jesus numa das cidades, um homem coberto de lepra veio à sua presença. Quando ele viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e pediu: — Senhor, se quiser, pode purificar-me.
13 Be Iesu e hasoa nena a limanen me sebele nen me poiena, “Alia e ngiligu. Alö go niga pouts tala!” Bi teka puku ba toba te la ba nena nonei a katun.
13 E Jesus, estendendo a mão, tocou nele, dizendo: E, no mesmo instante, a lepra daquele homem desapareceu.
14 Be Iesu e ranga menen, “Ma hateini a ka teka ta katun, kaba lö go la hamatskö u tara pris ba nonei te na rutena a peisamulö te niga pouts uanen. Ba lö te hale moien a kan hats te haruto nena a toba e kapa hamana, te ranga u e Moses i manasa. Bu katun te tatei atei sile riou a toba i tamulö e kapa koru.”
14 Jesus ordenou-lhe que não contasse isso a ninguém. E acrescentou:
15 Kaba u bulungana te hatein a man ka te kato e Iesu e tasata u i lehana. Bu barebana u para e la sile rima te gi hengo menien na te ga kato haniga pouts merien tara man nimate i taren.
15 Porém o que se dizia a respeito de Jesus se espalhava cada vez mais, e grandes multidões afluíam para o ouvir e para serem curadas de suas enfermidades.
16 Kaba nonei e la pepeisa u tara latu pinopino ba te singona tere Sunahan.
16 Jesus, porém, se retirava para lugares solitários e orava.
17 Turu toa u lan e Iesu e hihatutsia turu katun, na palabina u Parisi nu tson hihatuts turu Lo tere Moses i gum has. Nori i lama turu han hoboto i Galili ni Judia na i la hasma i Jerusalem. Na nitagala tere Sunahan e kaia tere Iesu te ga kato haniga pouts merien u katun ti ka mei a nimate.
17 E aconteceu que, num daqueles dias, Jesus estava ensinando, e achavam-se ali assentados fariseus e mestres da Lei, vindos de todas as aldeias da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor estava com ele para curar.
18 Ba pal tson e soatse rima a toa katun a matekata tara poapoa. Nori i torohanan soata menien i iahana luma ba te hake rien i matane Iesu.
18 Vieram, então, alguns homens trazendo um paralítico deitado num leito. Eles procuravam levá-lo para dentro e colocá-lo diante de Jesus.
19 Kaba a makum e saputu tara katun, ne moa ta makum te gi sila meien. Ba nori e sei meren i ieluna a luma me lu ba ner a toa makumun pungana. Ba nori e hakoul gono meri a katun a poapoa i gusuna ti gonoia u katun me hake rien i matane Iesu.
19 E, não encontrando uma forma de fazer isso por causa da multidão, subiram ao telhado e, por entre as telhas, desceram o paralítico no seu leito, deixando-o no meio das pessoas, diante de Jesus.
20 Be Iesu e atei talata te hamana uaren i tanen me poiena tara katun a matekata, “A tsi katun, alia e lu ba negu u markato u omi i tamulö.”
20 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico:
21 Bu tson hihatuts turu Lo nu Parisi e tanian hiarangarangata poutsur me poier, “Te ha u a katun teka ba te mar ranga uana teka? Nonei e katsin gulena a nitsunono tere Sunahan! E moa ta toa ta katun te ga tatei lu ban u markato u omi, e Sunahan lasi a toa!”
21 E os escribas e fariseus começaram a pensar: — Quem é este que diz blasfêmias? Quem pode perdoar pecados, a não ser um, que é Deus?
22 E Iesu e atei sil u hakats i taren me ranga mera nen me poiena, “A neha te hula hakats memi limiu?
22 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse-lhes:
23 Alimiu e ma hanigami te poe mena gulei lia, ‘Alia e lu ba negu u markato u omi i tamulö’? Bara, alia e poa hamanase gou u tana u ranga te ka has mena a toukui pan te kato uana, ‘Alö go takei ba te lam!’
23 O que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
24 Alia e haruto ragoi limiu a mirakul teka alia tu butun katunuma e ka megu a nitagala i puta te go lu ba has menai lia u markato u omi tara katun.” Be Iesu e ranga meto a katun a matekata me poiena, “Alia e ranga mego lö, alö go takei ba lö te soatsem a poapoa i tamulö ba lö te lam i han i tamulö.”
24 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. E disse ao paralítico:
25 Na i teka puku ba nonei e takei seina i matar u barebana hoboto me soatsena a poapoa te opu men me lana i han me soloseiena e Sunahan.
25 E imediatamente ele se levantou diante de todos e, pegando o leito em que até então estava deitado, voltou para casa, glorificando a Deus.
26 Bu katun hoboto i asingoto koruto me matoutur. Ba nori e soloseier e Sunahan me poier, “Ara e tare lila a man ka man kapan koru i romana!”
26 Todos ficaram muito admirados, davam glória a Deus e, cheios de temor, diziam: — Hoje vimos coisas extraordinárias!
27 I murina a ka teka, e Iesu e tari a toa katun te lului a takis a solonen e Livai te gumia tara luman takis ba te kuina. Be Iesu e poieto i tanen, “Alö go la gono memo lia.”
27 Depois disso, Jesus saiu e viu um publicano, chamado Levi, sentado na coletoria. E lhe disse:
28 Be Livai e takeito me la ba nena a mamana ka me kukutiena e Iesu.
28 Ele se levantou e, deixando tudo, o seguiu.
29 Be Livai e katoeto a kannou pan tere Iesu i luma i tanen, nu katun u para ti lului a takis nu palair u katun ti nou gono meren. U kapan turu Jiu i ngö rien u katun u omi.
29 Então Levi lhe ofereceu um grande banquete em sua casa; e era grande o número de publicanos e outras pessoas que estavam com eles à mesa.
30 Bu palair u Parisi nu tson hihatuts turu Lo i tara raten me ranga sil rer u katunun tsitsilo tere Iesu, “Taraha tsiponi ba limiu te nou gono meremiu u katun te luluer a takis nu palair u katun u omi?”
30 Os fariseus e seus escribas murmuravam contra os discípulos de Jesus, perguntando: — Por que vocês comem e bebem com os publicanos e pecadores?
31 Be Iesu e hengona me ranga mera nen, “U katun te moar ta nimate e ma tatei la uari tere dokta. E moa. U katun lasi te ka mer a nimate te la peisa uar tere dokta.
31 Jesus tomou a palavra e disse:
32 Alia u ma la sile mei te go mi ngö meri u katun u matskö ba te habirits hamatsköer a toriren. E moa. Alia u la silema e go mi ngö meri u katun u omi ba te habirits hamatsköer a toriren.”
32 Não vim chamar justos, e sim pecadores, ao arrependimento.
33 Bu katun e poier tere Iesu, “U katunun tsitsilo tere Jon e roron agono ner a kannou ba te singo uar tere Sunahan. Nu katunun tsitsilo turu Parisi e mar kato has uar i iesana. Kaba u katunun tsitsilo i tamulö e namala agonori. Taraha tsiponi?”
33 Então eles disseram a Jesus: — Os discípulos de João frequentemente jejuam e fazem orações, e os discípulos dos fariseus fazem o mesmo; mas os seus discípulos comem e bebem.
34 Be Iesu e poiena i taren, “Tara poata te hiakukoto gono meria a halis, na tsonun hitöl e kana, a pala tara tson e ma tatei agonori. E moa.
34 Jesus, porém, lhes disse:
35 Kaba lia e heregi a toa tsonun hitöl te lu ba ner romana. Ba pala i tar te agono riou romana nonei tara poata.”
35 No entanto, virão dias em que o noivo lhes será tirado, e então, naqueles dias, eles vão jejuar.
36 Ne Iesu e ranga has merien u haharoei teka: “E moa ta katun te ga kis ban ta makumun labalaba ta tsimus ba te tupe nei a tabutu turu labalaba u toutounei. Te ga kato uen teka, ba nonei te kisena u labalaba u tsimus, nu labalaba u tsimus e ma tatei taratara haniga gono menei u labalaba u toutounei.
36 Também lhes contou uma parábola:
37 Ne moa ta katun te ga tatei kis nia u wain u tsimus tara pikpiköna meme te toutouneina. Te ga mar kato uen teka, bu nitagala turu wain u tsimus te pan susuluna ba te kato butsena a kan osul a toutounei te ma antunan talas nei. Bu wain te takis uana i puta, ba pikpiköna meme te omi hasina. E moa.
37 E ninguém põe vinho novo em odres velhos, porque, se fizer isso, o vinho novo romperá os odres, o vinho se derramará, e os odres se estragarão.
38 U wain talasi u tsimus te gi kis nia turu pikpikö u tsimus.
38 Pelo contrário, vinho novo deve ser posto em odres novos.
39 Ne moa ta katun te ga ngil u wain u tsimus i murina te ua hakape nen u wain u toutounei. Taraha, nonei e poiena, ‘U wain u toutounei te niga balana.’” E Iesu e mar ranga u teka ba te haruto rane ien u hihatutsina i manasa turu Jiu te ma hisoböei menei u hihatuts u tsimus tere Sunahan. hasina. E moa.
39 E ninguém, tendo bebido o vinho velho, prefere o novo, porque diz: “O velho é excelente.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.