Lucas 22
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARIB
1 A poata e susuku hakapa tara Kannouna tara Beret te moa ta Yis, ti ngö hasei a Kannouna turu Paska.
1 Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.
2 Bu pris u kapan nu tson hihatuts turu Lo e torohanan sake ner ta maroro ta niga te gi atung hamate meni e Iesu, kaba nori i matoutir u katun, ba te sakier a maroro te gi atung hamate hamous menien.
2 E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.
3 Be Satan e la uato i torina e Judas Iskeriot, nonei a toa tara 12 a katunun tsitsilo tere Iesu.
3 Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;
4 Be Judas e na ranga gono merena u pris u kapan nu kepten turu polis ti taratara kapin a Luman Lotu Pan te ga mar hala menien e Iesu i taren.
4 e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.
5 Ba nori e sasalar me kitser u ranga te gi hala menien ta moni.
5 Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Be Judas e hanige ieto a ka teka me hatanian sake nena ta maroro ta niga te ga hala menien e Iesu i taren te gi ma atei silei a barebana.
6 E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.
7 I iahana man lan tara kannouna tara beret te moa ta yis, u lan te gi atung hamate meri u tunan sipsip turu Paska e butu hakapa.
7 Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;
8 Be Iesu e hala mera nei ere Pita ne Jon u ranga teka, “La iam ba te na hamatsköemiu a man ka, ba ra te na noue rou a kannou i tarara turu Paska.”
8 e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.
9 Ba nori i rangate ten, “Ime te ngile mulö te go na katoa lam a kannou teka?”
9 Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?
10 Ba nonei e poieto, “Hengo iam! A toa tson te soate nou a toa tabeli ramun e hitupali gono mera noa limiu te butu moa limiu i iahana taun. Ba limiu te kukutie moen ba te na tasu moa tara luma te la uanen.
10 Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.
11 Ba limiu te poe mou tara katun terena luma, ‘A Tson Hihatuts e poe nama i tamulö, Ime te kana a makum te mi nou gono mera goa lia u katunun tsitsilo i tar a kannouna turu Paska?’
11 E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?
12 Ba nonei te haruto ranoi limiu a rum pan i iasa te ka hakapa mena a man tebol na man gumgum. Nonei tara makum teka te na kato hamatsköe moa limiu a mamana ka tara kannou.”
12 Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.
13 Ba nori e lar me na sabier a mamana ka te kato u te mar ranga merien e Iesu, ba nori e kato hamatsköer a kannouna turu Paska.
13 Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.
14 A poata e butu hakapa, be Iesu nu aposol e gum ria tara kannou.
14 E, chegada a hora, pôs-se Jesus à mesa, e com ele os apóstolos.
15 Ba nonei e poieto i taren, “Alia e ngil koruegu te go nou gono meri limiu a kannouna turu Paska teka i mam te go sagoho meni lia a kamits!
15 E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;
16 Taraha, alia e ranga mera golimiu, alia e ma tatei nou lele gien romana e popona tara poata a man ka te haharoei nena a kannou teka e butu hamana hakapana romana tara Nipepeito tere Sunahan.”
16 pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.
17 Be Iesu e luena a gotana wain me hanigana tere Sunahan me poiena, “Lue iam a gotana teka ba te hala namia i tamilimiu.
17 Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;
18 Taraha, alia e ranga mera golimiu, alia e ma tatei ua lelegi u wain popona tara poata te la nama romana a Nipepeito tere Sunahan.”
18 porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.
19 Ba nonei e lu hasena a beret me hanigana tere Sunahan me poseposie nen, me hala rane ien me poiena, “Nonei u tuanrei i tar tekaöte na mate sil rano limiu. Alimiu e na kato has uamiu teka tara beret ba te noue men ba te hakats pouts namo lia.”
19 E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.
20 Na i murina ti nou hakapa ien, be Iesu e lu has mena nei a gotana wain i iesana me poiena, “A gotana teka te takis bera nolimiu e haharoei nena u rangan kits u tsimus te na kato hatagale goi lia u rahatsing i tar.*
20 Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.
21 “Kaba nonei a katun te hala nenoa lia turu pakö i tar, nonei e nou gono meno lia tara kannou teka!
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 E manana, alia tu butun katunuma e go na mate, te mar hopu kap meni lia e Sunahan. Kaba a nomi pan e butu noa nonei tara katun te hala neno romana lia turu pakö!”
22 Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Bu katunun tsitsilo e tanian rangrangata pouts ria i taren esi a toa i taren te katoe nou a ka teka.
23 Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.
24 Bu katunun tsitsilo e hiatatung mer u ranga me poier, “Esi te mammamna i tarara?”
24 Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Be Iesu e poieto i taren, “U king tara man han i puta teka e roron tsunono hatagala ria turu katun i taren, nu katun pan e ngil beri a peisaren a solon ‘Tsunono Pan a Niga.’
25 Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.
26 Kaba a markato teka e ma tatei ka neia i gusumilimiu. E moa. A katun i tamilimiu te panina e tatei kato here nanei a peisanen a hitots, ba tsunono i tamilimiu e tatei here nei a katunun kui.
26 Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.
27 Esi a katun a tsunono, a katun te gumuna ba te nouna, tsi a katun te susoatsena a kannou i tanen? A katun te gumuna, nonei te panina. Kaba lia e ka gia i gusumilimiu e heregi a katunun susoata kannou.
27 Pois qual é maior, quem está à mesa, ou quem serve? porventura não é quem está à mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.
28 “Alimiu u ka gono memo lia tara man poata ti torohaneia lia u katun.
28 Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;
29 Ba lia te hala ragoi limiu a nitsunono, te mar hala has meni e Tamar alia a nitsunono.
29 e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;
30 Alimiu e nou mia ne ua mia romana tara kannou i tar tara Nipepeito i tar, ba limiu te gum mia romana tara gumgum a goagono turu king ba limiu te tsonun hamou mou romana tara 12 a hun katunur i Israel.”
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Be Iesu e poieto tere Pita, “Saimon, Saimon, hengo! E Satan e rangata hatagala sil te ga tohala merien romana alimiu hoboto, ne Sunahan e haniga. A nitolaha teka tere Satan e here nei a katun te lu katsena a kannou a niga na bita.
31 Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;
32 Kaba lia u singo hakapa sileio lö, o Saimon, te go ma hapolasa meni lö a nihamana i tamulö. Ba tara poata te habirits pouts uamuma romana lö i tar, ba lö te hatagala rem a nihamana turu hahatoulana i tamulö.”
32 mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.
33 Be Pita e poiena, “Tsunono, alia e hanigegu te go la gono meni lia alö tara karabus na te go mate gono has meni lia alö!”
33 Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.
34 Kaba e Iesu e ranga poutsuna, “Alia e ranga mego lö, o Pita, a keriau a tson e ma kekeretskö noa noi i bong teka e popona te poe moa lö tara topisa poata alö e ma atei sile moi lia.”
34 Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.
35 Be Iesu e poieto i taren, “Tara poata tu hala puku ria lia limiu ba te moana ta paus moni na pora nu sendol, ga limiu u makmakum ba niam ta toa ta ka, tsi e moa?” Ba nori i ranga poutsuto, “E moa ta ka te ga makmakum.”
35 E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Be Iesu e poieto, “Kaba i romana, ta katun i tamilimiu te ka mena a paus moni tsi a pora e ga luen. Ne si te moana tu kilatan hiatatung e ga haholin u hasobu u ngahangaha i tanen ba te holena tu toa.
36 Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.
37 Taraha, alia e ranga mera gilimiu a ka teka, u ranga turu Buk u Goagono e ga butu hamana te poiena, ‘Nori i haka gono meien u katun u omi,’ taraha nonei e ranga nano lia, nu ranga ti koloto mei lia e butu hamana nou romana.”
37 Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.
38 Bu katunun tsitsilo e poier, “O Tsunono, u huol u kilatan hiatatung teka.” Ba nonei e poiena i taren, “E antunana!”
38 Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.
39 Be Iesu nu katunun tsitsilo e la ba ner a rum i iasa me la uar turu Pokus tara Roein Olip te roron kato uen.
39 Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.
40 Poata ti tuku ien nonei tara makum, ba nonei e poiena i taren, “Singo uam tere Sunahan. U hiamus u omi e namos butuna i tamilimiu.”
40 Quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 — ausente —
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,
42 — ausente —
42 dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 — ausente —
43 Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.
44 — ausente —
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.
45 I murinen ba nonei e takeina ba te la pouts uana turu katunun tsitsilo i tanen me sabe ranen ba te sohor, taraha nori i topi koru mei a nitatagi pan.
45 Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;
46 Ba nonei e poiena i taren, “Aha te soho memi limiu? Takei iam ba te singo uamiu tere Sunahan. U hiamus u omi e namos butuna i tamilimiu.”
46 e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 E Iesu e ranga noa has ba toa hun katun te tukur. E Judas, a toa tara 12 a katunun tsitsilo te mammam ren, ba nonei e la uamato tere Iesu go mi mutsie ien.
47 E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Be Iesu e poieto, “Judas, alö e katoem a saha markato teka te mutsi mena milia ba te haruto namia lia turu pakö i tar?”
48 Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?
49 Poata ti tareia u katunun tsitsilo ti ka gono mei e Iesu a ka te butu hamanasana, ba nori e poier, “O Tsunono, alö e ngilem alam go atung rien u kilata?”
49 Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?
50 Ba toa i taren e torohanan atungena a katunun kui tara tsunono pan turu pris ba te ngats ba nena a talinganen tara pal matou.
50 Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.
51 Be Iesu e ranga palisina, “E noana!” Ba nonei e sebeliena a talingana katun me kato haniga poutse nen.
51 Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Be Iesu e poieto turu pris u kapan nu kepten turu polis ti taratara kapin a Luman Lotu Pan nu tsunono ti la silema te gi lu menien, “Taraha te la mena mumei limiu a man kilatan hiatatung na man baru ba te mi pile kap here mena milia a kopkop?
52 Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?
53 Alia u ka gono merio limiu turu mamanu lan i Luman Lotu Pan ba limiu u ma pile kap natei lia. Kaba teka a poata i tamilimiu, a poata te panna a nitagalana turu kuhil.”
53 Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Ba nori i pile kap neto e Iesu me lu mena rien i luma tara tsunono pan turu pris. E Pita e kukute has, kaba e lama i pal lehana.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.
55 U tula i hatseia i gusuna makum i pal porina luma, be Pita e sohalata tara barebana ti gum hahis u tula.
55 E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado à roda, sentou-se Pedro entre eles.
56 Tara poata te tareia a toa taholun kui e Pita te gum uen i rehina u tula, ba nonei e tara hamatskö uana tere Pita me poiena, “A katun teka e ka gono has mei e Iesu!”
56 — ausente —
57 Be Pita e holise ten me poiena, “Alia e ma atei sile gien!”
57 Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Na tara tsitabubun poata, ba tana katun e tare ten me poiena tere Pita, “Alö has a toa i taren.” Be Pita e ranga palisito, “Alia u moa!”
58 Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Na tara toa aua i murimuri, ba tana katun e ranga hatagala sisi nena e Pita, “U mana koru a katun teka e ka gono has mei e Iesu, taraha nonei has a katununa i Galili!”
59 E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.
60 Be Pita e ranga palisito, “Alia e ma atei silegi a ka te ranga nemu lö!” Na i teka puku, tara poata te ranga noaia e Pita, ba keriau a tson e kekeretsköna.
60 Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Ba Tsunono e habiritsito me tara hamatskö uana tere Pita, ne Pita e hakhakats kapin u ranga tara Tsunono te ranga mam naien, “I mam te kekeretskö noa a keriau a tson i romana, ba lö te ranga topisa mou ba te poiem alö e ma atei sile milia.”
61 Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.
62 Be Pita e lakasana me na tabe mena a nitatagi pan koru.
62 E, havendo saído, chorou amargamente.
63 — ausente —
63 Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;
64 — ausente —
64 e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?
65 Ba nori e kato leler u mamana u ranga u omi i tanen.
65 E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.
66 Poata te lania a lan, bu tsunono turu Jiu nu pris u kapan nu tson hihatuts turu Lo e gono hobotor, be Iesu e la menari turu hagum i taren.
66 Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:
67 Ba nori i poieto tere Iesu, “Hatei ramo lam, alö e Mesaia, tsi e moa?” Ba nonei e ranga palisina, “Sanena alia go ranga meraio limiu, ba limiu te ma hamane moi lia.
67 Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 Na sanena alia go rangata rio limiu tu toa tu harangata, ba limiu te ma ranga palise moi lia.
68 e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.
69 Kaba i murina a poata teka, alia tu butun katunuma e gum gia romana tara pal matou tere Sunahan a tagala koru.”
69 Mas desde agora estará assentado o Filho do homem à mão direita do poder de Deus.
70 Ba nori hoboto e poier, “Alö e poiem alö a Pien Tson tere Sunahan?” Ba nonei e ranga palis ranen, “Aa, limiu e ranga hamatskö mula.”
70 Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.
71 Ba nori i poieto, “Ara e ma tatei ngö lele rimei ta katun te ga kot gono meien! Ara e hengo peisa lila te kot mena lale ien a peisanen u ranga pouts i tanen!”
71 Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.