Lucas 1

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 O Tiopilas a tsi tsunono, a palair u katun u para i koloto hakapein u ranga te hatei nena a man ka te kato e Iesu Kristo i gusurara.
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 Nori i torohanan hopun u ranga ti hengo nia ra turu katun ti lala tutun gono mei e Iesu Kristo me tarer a man ka te katoe ien ba te hahatei nena u hihatuts i tanen.
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 Na lia uas e ngilin koloto menagi i tamulö u ranga te hatei hamatskö nena a man ka teka, taraha alia u solon hatatei hanigein a man ka te kato e Iesu te tania mam koru.
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 Alia e ngilegu alö go atei haniga sil u ranga u mana hoboto turu hihatuts tu hengoin lö.
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Tara poata te kingia e Herot i Judia, a toa pris e ka ti ngöei e Sekaria. Nonei e kaia tara pal pris tere Abaitsa. A tahol tere Sekaria a solonen e Elisabet e pala has u turu pris, taraha nonei e hatutubuneia tere Eron.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Nonei u muntahol teka i matsköia i matane Sunahan, na nori i kukute haniga hasi u mamanu ranga nu markato tere Sunahan a Tsunono.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 Kaba nori i moa ta pien, taraha Elisabet e kuba, na nori i lopi tobuana.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 Bu toa u lan be Sekaria e kuieto a toukuin pris i tanen i matane Sunahan, taraha a poata tara pal pris i tanen e butu tala te gi kui uen i iahana Luman Lotu Pan tara Tsunono.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 Nori i hopu kap menien tara markato turu pris te ga na kato menien u ruhu u soka haniga tara tsi makumun hats turu insens (kumahoana). Be Sekaria e tasuna tara Luman Lotu Pan.
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 Tara poatan hats teka u katun u para koru i gonoia i ielesala ba te singor.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 Ba toa angelo tara Tsunono e butuna tere Sekaria me tuolna tara pal matou tara makum te hahatse ria u insens.
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 Tara poata te tareia e Sekaria a angelo, ba nonei e asingotona me matout koruna.
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 Ba angelo e poieto i tanen, “Alö go ma matouti, o Sekaria, taraha e Sunahan e hengo hakapi tu singo sil meni lö ta pien. A tahol i tamulö e Elisabet e pose nou romana a pien tson i tamulö, ba lö te ngöe mien e Jon.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 Ba limiu te ka memou a nisasala pan te gi posa menien, bu katun u para te sasala gono mera riou limiu.
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 Taraha, nonei e katun pan noa romana i matana Tsunono. Ba nonei te ma tatei ue nei romana a wain nu ramun u hiski. Na nonei e saputu mena romana u Namnamei u Goagono i mam has te gi posa menien!
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 Nonei e habirits pouts mera nei romana u katunur i Israel u para tere Sunahan a Tsunono i taren.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 Ba nonei te la mamna romana tara Tsunono ba te ka mena a toa markato na nitagala te ka mei e Ilaitsa a propet i manasa. Na nonei e na nolo pouts rena romana a man munmun tamana, ba te habirits rena romana u katun u hihipus ba nori te toan hakats hanigar te mar hakats uar u katun u niga. Na nonei e kato hamatskö rena romana u katun i mam te go lama a Tsunono ba te lu hahaloso mera neien i tanen.”
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 Be Sekaria e poieto tara angelo, “Ime tsiponi te mar atei mena goi lia te ga mana u u ranga teka? Taraha, alia u tsonpan hakapa na tahol i tar e tobuana hakapa has.”
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 Ba angelo e ranga palise ten me poiena, “Alia e Gabriel, te roron tuol gia i matane Sunahan. Nonei e tahul mena mei lia te go ranga u lia i tamulö ba te hatei gilö u bulungana u niga teka.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 Nu ranga i tar e butu hamana nou romana tara poata hamatskö i tanen. Kaba hengo! A rungumulö e tu nou, taraha alö e ma hamanemi u ranga i tar! Alö e ma tatei rangami antunana romana te go butu hamana u romana a man ka teka!”
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 Bu katun e lagi aloloser e Sekaria, me hakhakatsir me poier, “Aha tsiponi te kaka pala menen i luman lotu?”
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 Ba tara poata te lakasa men ba nonei e ma antunan ranga nei i taren, kaba nori i atei sil e Sekaria e tarei a hiharuto i iahana luman lotu. Nonei e biru hakapa, me ranga tun nena a limanen.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 Ba poata te kapaia a poatan kui tere Sekaria i iahana Luman Lotu Pan, ba nonei e la pouts uato i han.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 Bi murinen ba tahol i tanen e Elisabet e pikana, me ma la ba nanei a luma tara tolima tsihau.
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 Ba nonei e poiena, “A Tsunono e mar taguhu mena nei lia teka. Nonei e lu ba nilia a nimatsingolo tara tou kuba.”
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 Poata te pika hakapaia e Elisabet tara tönomo a tsihau, e Sunahan e hala nema a toa angelo a solonen e Gabriel me la uana tara toa taun i Galili ti ngöei Nasaret.
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 Nonei e la u tara toa tahol a kukubei a solonen e Maria. Nonei a tahol ti hopu kap bei a toa tson a solonen e Josep, a hatutubunei tere Devit a Kingina i manasa.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 Ba angelo e tasuna me poiena tere Maria, “O Maria, a Tsunono e ka gono meno lö na nonei e ngil korue nolö.”
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 Be Maria e hengoena u ranga teka me toku koruna, ba nonei e hakats tununa me poiena, “Aha nonei a mouna u ranga teka?”
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 Ba angelo e poiena i tanen, “O Maria, alö go ma matoutui, taraha e Sunahan e hanige nolö.
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 Alö e pika mou ba lö te poseie mou romana a pien tson, ba lö te ngöe moien e Iesu.
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 Ba nonei te pan nou romana ba nori te ngöe roien a Pien tere Sunahan i Iasa Koru. E Sunahan a Tsunono e hale noien romana a nitsunono tere Devit e tubunen.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 Ba nonei te tara kap nena romana a pala tere Jekop tara mamana poata i murimuri. Na nipepeito i tanen e ma tatei kapa nei romana.”
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 Be Maria e poiena tara angelo, “Ime te mar butu halona uanou a ka teka? Taraha, alia e ma lu noegi ta tson.”
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Ba angelo e poiena i tanen, “U Namnamei u Goagono e la uanama romana i tamulö na nitagala tere Sunahan te mi hohe nolö. Ba pien a goagono te pose iem romana lö te ngöeri romana a Pien Tson tere Sunahan.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 Na hengo! A tou sungutumulö e Elisabet e pika hasena a pien tson! Nonei e tobuana koruna na nori i ngöe ien a tahol a kuba, kaba nonei e pikaia tara tönomo a tsihau te kapa.
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 Taraha, e moa ta toa ta ka te ma antunan katoe nei e Sunahan.”
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 Be Maria e poiena, “Alia a taholun kui tara Tsunono. A ka teka e tatei butuna i tar te ranga uamu lalö.” Ba angelo e la ba nanen.
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 Tara poata teka be Maria e takeina me la boroboro uana tara toa taun te kaia tara pokus tara provins i Judia.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Ba nonei e na tasuna i luma tere Sekaria ba te hatsomiena e Elisabet.
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 Ba poata te hengoeia e Elisabet u ranga tere Maria, ba pien e sosina i torinen, be Elisabet e toan saputu mena u Namnamei u Goagono tere Sunahan.
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 Be Elisabet e ranga hapanina me poiena, “E Sunahan e kalala saluhe rilö a tohaliou hoboto, na nonei e kalala hase nou a pien te pose iem romana lö.
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 Alia a tahol papala, na alö a tsinana a Tsunono i tar. Aha te la sile muma lö i tar?
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 Poata te hengoe gula lia u ranga i tamulö, ba pien te kana i torir te sasalana ba te sosina.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 Alö e sasala koru mem te hamana uamu lö, taraha u ranga te hopu kapin a Tsunono i tamulö e butu hamana nou romana.”
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 — ausente —
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 — ausente —
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 Nonei e tatagi silena a taholun kui papala i tanen na heir i romana na heir hoboto i murimuri e ngöe roi romana lia a taholun kalala.
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 Taraha, e Sunahan a Tagala e kato bei lia a ka a kapan, na solonen e goagonona.
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 Nonei e tatagi sil rena u katun te hatsunone ren, u katununa i romana nu katununa tara poata hoboto i murimuri.
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 Nonei e haruto nena a nitagala i tanen, ba nonei te rura rena u katun u hihipus.
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 Nonei e hakoul ba rena u king u tagala turu makum i taren, ba nonei te soata seiena a katun papala.
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 Nonei e hala ranei u katun te besur a man ka man niga, ba nori
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 Nonei e taguhu rena a barebanar i Israel, u katunun kui i tanen. Nonei e kato hamanena u ranga te hopu kap nien turu tuburara.
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 Nonei e ma solopalei te go haruto meni a nihitaguhu tere Abraham na tara pala i tanen tara mamana poata i murimuri.”
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 E Maria e ranga hakapana teka. Ba nonei te ka gono mena e Elisabet tara topisa toum a tsihau, ba nonei e la poutsuna i han i tanen.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 Na poata e butu hakapa te ga posa mei e Elisabet, ba nonei e pose iena a pien tson.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 Bu katun tara han i tanen na u sungutunen e hengoer te tatagi koru u a Tsunono i tanen te hala menien a pien, ba nori e sasala gono meren.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 Ba poata te keia a pien u toal u lan, bu pal katun i tanen e la rima te gi pö meni a hatoatongo tere Sunahan i pikpiköna pien.* Ba nori e pats ngöe rien e Sekaria, a solo tere tamanen.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 Kaba Elisabet e poiena, “E moa, a solonen e ngöe roi e Jon!”
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Ba barebana e poier i tanen, “E moa koru ta toa tara pala i tamulö te gi ngöei e Jon!”
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 Ba nori i ranga tun meto e tamana pien turu ualima me rangata ner a solo te ngile nen tara pien.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 Be Sekaria e ranga silena ta tsi pepa ba nonei te koloto uana teka: “A solonen e Jon.” Ba nori e asingoto hoboto korur.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 Ba i teka puku be Sekaria e tanian ranga poutsuna, ba nonei e soloseiena e Sunahan.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 Bu barebana hoboto i han i tanen e matoutur, bu bulungana tara mamana ka teka e la hoboto uato tara mamana han tara pokus i Judia.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 Bu barebana hoboto ti hengo e solon hakhakatsir me poier, “A pien teka e katun pan nou romana, taraha a nitagala tara Tsunono e kana i tanen.”
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 — ausente —
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 — ausente —
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 Nonei e habutsena a tsonun mammam a tagala te go taguhu rio ra, a hatutubunei tere Devit, a katunun kui tara Tsunono.
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 E kato uana ti ranga u u propet u niga tara Tsunono i manasa.
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 Nori i rangein u ranga tere Sunahan me poier e Sunahan e ranga hamana te ga lu ba merien ra tara nitagala turu pakö hoboto i tarara, u katun te tori homi ria i tarara.
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 E Sunahan e poei nonei e ga tatagir u tuburara ba te ma tatei solopale nei u ranga u niga ti kits.
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 — ausente —
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 — ausente —
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 Nonei e ngilena ara gi niga na ra gi matsköia i matanen turu mamanu lan tara nitoatoa i tarara.”
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 Be Sekaria e poe hasena tara pien,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 Alö e na hatei rem u katun tere Sunahan nonei e lu ba nena romana u markato u omi i taren ba te lu pouts mera neien i tanen.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 Taraha, a Sunahan i tarara e tatagi koru rano ra ne tami hasina. Nonei e hala ranoi ra a hitaguhu a niga ba te here noi a pitala te purus nama tara bongbong ba te lu ba nena u kuhil.
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 U ualesala i tanen e halesala rena romana u katun te ka ria turu kuhil, u katun te ka uar tara tou mate. Ba nonei te hamatskö rena romana a mourara ba ra te lara tara marorona tara masalohana.”
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 A pien teka e pan susul, bu namnamei i tanen te butu hatagala susul hasina. Nonei e pan hakapa ba nonei e roron kana tara latu pinopino, a makum te ga butu ien romana i matar u katun i Israel.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.