Lucas 16
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NTLH
1 E Iesu e poei turu katunun tsitsilo i tanen, “A toa tson moni e ka mei a tson pepeito i tanen, ba tana katun e hateiena a tson moni, ‘A tson pepeito i tamulö e kato baba nena a moni i tamulö.’
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Ba nonei a katun pan e ngöena a tson pepeito me poiena, ‘Aha nonei te hengo negu lia i tamulö? Alö go na kui tu toa tu raranga ba te hateie molia tu mar pepeito kap meni lö a man ka i tar. Alö e ma tatei tson pepeito lelmi i tar.’
2 Por isso ele o chamou e disse: “Eu andei ouvindo umas coisas a respeito de você. Agora preste contas da sua administração porque você não pode mais continuar como meu administrador.”
3 “Ba tson pepeito e hakatsna i peisanen ba te poiena, ‘A tsunono i tar e tsuge noa lia tara toukui i tar. Gaha te go kati lia? Alia e ma tagala hantunegi te go kaho meni a holö, na lia e matsingolon singo tun silegu ta moni.
3 — Aí o administrador pensou: “O patrão está me despedindo. E, agora, o que é que eu vou fazer? Não tenho forças para cavar a terra e tenho vergonha de pedir esmola.
4 Bara, alia e atei silegu aha te katoe gou romana lia! Na te go kato meni lia a ka teka, bu katun te lu menari romana lia turu luma i taren tara poata te ga tsugeia lia a tsunono i tar tara toukuin taratarakap.’
4 Ah! Já sei o que vou fazer… Assim, quando for mandado embora, terei amigos que me receberão nas suas casas.”
5 Ba tson pepeito e ngö gugono mera nei u katun i tanen ti ka mei a haroho tara tsunono i tanen. Ba nonei e poiena tara katun tutun, ‘A lahisa tu harohen lö tara tsunono i tar?’
5 — Então ele chamou todos os devedores do patrão e perguntou para o primeiro: “Quanto é que você está devendo para o meu patrão?”
6 Ba nonei ranga palis uana i tanen, ‘A 100 taram welin nas.’ Ba tson pepeito e poiena, ‘A pepa te ka mena u hiase i tamulö teka. Gum boroboro ba lö te koloto nem u 50.’
6 — “Cem barris de azeite!” — respondeu ele.
7 Na tson pepeito e poei tara tai, ‘A lahisa tu harohen lö?’ Ba nonei e ranga palis uana i tanen, ‘A 100 bek palaua.’ Ba tson pepeito e poiena, ‘A pepa tara hiase i tamulö teka. Alö go kolotein u 80.’
7 — Para o outro ele perguntou: “E você, quanto está devendo?”
8 Ba tsunono tara tson pepeito e hengo neto a ka teka me poiena nonei a tson pepeito a gamogamo e hahatongo koru. Nu katunur tara han i puta teka e hahatongon hamatskö koru ner a man ranga tara hei katun pouts i taren, na tara markato teka nori e karasa rer a pal katun tere Sunahan.”
8 — E o patrão desse administrador desonesto o elogiou pela sua esperteza. E Jesus continuou:
9 Be Iesu e ranga noana me poiena, “Na lia e ranga mera golimiu, alimiu go lue iam a moni i tamilimiu ba te taguhu ramiu u katun ba nori te kapiena rario limiu. Ba poata te taiana romana a moni, ba markato teka te tatei taguhu rano limiu te la uami romana limiu tara han i Kolö te ma tatei taia nei.
9 Por isso eu digo a vocês: usem as riquezas deste mundo para conseguir amigos a fim de que, quando as riquezas faltarem, eles recebam vocês no lar eterno.
10 A katun te roron taratara kap haniga nena a man ka man tetenei e taratara kap haniga has nena romana a man ka man kapan. Na katun te roron kui hagamona tara man ka man tetenei e kui hagamo hasina romana tara man ka man kapan.
10 Quem é fiel nas coisas pequenas também será nas grandes; e quem é desonesto nas coisas pequenas também será nas grandes.
11 Sanena limiu e go ma taratara kap haniga nemi a man ka ni puta teka, gesi te hala ranei romana limiu a man ka man niga hamana i Kolö te go taratara kap niam limiu? E moa tala.
11 Pois, se vocês não forem honestos com as riquezas deste mundo, quem vai pôr vocês para tomar conta das riquezas verdadeiras?
12 Na sanena limiu e go ma taratara kap haniga nemi a man ka tara tana katun, gesi te hala ranei romana limiu ta man ka i tamilimiu hamatskö? E moa.
12 E, se não forem honestos com o que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 “E moa ta katunun kui te ga antunan kuiia tara elasolana tsunono i tanen. Te ga kato uen teka, ba nonei te omiena romana a toa ba te ngilena a tai. Tsi, nonei e karous nena romana a toa ba te hengo hanige iena a tai. Alimiu e ma tatei kui hoboto bemi e Sunahan na tara moni.”
13 — Um escravo não pode servir a dois donos ao mesmo tempo, pois vai rejeitar um e preferir o outro; ou será fiel a um e desprezará o outro. Vocês não podem servir a Deus e também servir ao dinheiro.
14 Bu Parisi i hengo neto a man ka teka, ba nori i ranga hahakosta tere Iesu, taraha nori i ngil koru a moni.
14 Os fariseus ouviram isso e zombaram de Jesus porque amavam o dinheiro.
15 Be Iesu e poieto i taren, “Alimiu te kato here nami a peisamilimiu u katun u niga i matar u katun, kaba e Sunahan e atei silena u hakhakats i tamilimiu e omina. Taraha, a ka te panina i matar u katun e here nei a ka pinopino i matane Sunahan.
15 Então Jesus disse a eles:
16 “U Lo tere Moses nu kolkoloto turu propet i tagala hantunaia tara poata tere Jon a Tsonun Baptais. Kaba tara poata tere Jon ba te popona i romana, u Bulungana u Niga tara Nipepeito tere Sunahan te rarare laner, bu katun hoboto e tagala sil koruer te gi la u i iogana tara Nipepeito tere Sunahan.
16 — A
17 Na u kolö nu puta e tatei tia nou romana i murimuri, kaba tsi toa tsi makum a tsi tetenei turu Lo e ma tatei taia koru nei romana.
17 — É mais fácil o céu e a terra desaparecerem do que ser tirado um simples acento de qualquer palavra da Lei.
18 “A katun te pekoena a hitöl i tanen te rama mena neien a tahol i tanen ba te tölena a tana tahol e tsikolona. Na tson te tölena a tahol a hitöl mam i tanen te tapeko, a tson teka e tsikolo hasina.”
18 — Se um homem se divorciar e casar com outra mulher, comete adultério. E quem casar com a mulher divorciada também comete adultério.
19 Be Iesu e poiena, “A toa tson moni e roron hasein u hasobu te ka mei a hihol pan, na nonei e nounou haniga hasi a kannou a niga turu mamanu lan.
19 Jesus continuou:
20 Na toa katun pinopino te moa ta ka a solonen e Lasarus i roron hopueia i rehina tamana tara ololo i matina luma tara tson moni teka. Na peisanen e saputu mei a pi.
20 Havia também um homem pobre, chamado Lázaro, que tinha o corpo coberto de feridas, e que costumavam largar perto da casa do rico.
21 Nonei e matesil korui te ga nou hamasul u tara ma tsi nouba ti rusia turu tebol tara tson moni. Bu muki te mi ramram has ria turu pi i tanen.
21 Lázaro ficava ali, procurando matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do homem rico. E até os cachorros vinham lamber as suas feridas.
22 Ba nonei a katun pinopino teka e mateto, bu angelo e soatse ren ba te na haka gono merien e Abraham. Na tson moni e mate has me kaho ner.
22 O pobre morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão, na festa do céu. O rico também morreu e foi sepultado.
23 Nonei e sagohi u kamits pan i hel, ba nonei te ruto seina ba te tarena e Abraham i lehana, ne Lasarus e ka hasia i rehinen.
23 Ele sofria muito no
24 Ba nonei e kuna me poiena, ‘O Abraham, o Tubur, alö go tatagi namo lia! Alö go hale iema e Lasarus ba nonei te kana nena a kopuluna a kabelenen turu ramun ba te mi habout hatsitabubena a miar. Taraha, alia e sagohegu a kamits pan koru turu tula teka!’
24 Então gritou: “Pai Abraão, tenha pena de mim! Mande que Lázaro molhe o dedo na água e venha refrescar a minha língua porque estou sofrendo muito neste fogo!”
25 Be Abraham e poiena, ‘A tsi hatutubunei, alö go hakats pouts hasin a poata tu toatoa noaia lö i puta. Alö u lu nitoan a mamana ka a niga i tamulö i puta, ne Lasarus e lu a mamana ka a omi. Kaba i romana nonei e ka hanigana teka ba lö te sagohem a kamits.
25 — Mas Abraão respondeu: “Meu filho, lembre que você recebeu na sua vida todas as coisas boas, porém Lázaro só recebeu o que era mau. E agora ele está feliz aqui, enquanto você está sofrendo.
26 Na tana ka, a toa sia pan soku e ka kap rano ra, na katun te kana tara pala teka te katsin aroho uana i tamulö e ma antuna nei, na katun te kana tara pala i tamulö e ma tatei aroho has uana mei i tamulam.’
26 Além disso, há um grande abismo entre nós, de modo que os que querem atravessar daqui até vocês não podem, como também os daí não podem passar para cá.”
27 — ausente —
27 — O rico disse: “Nesse caso, Pai Abraão, peço que mande Lázaro até a casa do meu pai
28 — ausente —
28 porque eu tenho cinco irmãos. Deixe que ele vá e os avise para que assim não venham para este lugar de sofrimento.”
29 Be Abraham e poiena, ‘Nori e ka mer u buk te kolotsi e Moses nu propet tere Sunahan i manasa. A man toulamulö e tatei hengoer u ranga i taren.’
29 — Mas Abraão respondeu: “Os seus irmãos têm a
30 Ba tson moni e poiena, ‘O Tubur, e moa te gi kato menien romana a ka teka. Kaba te ga takei poutsia a katun tara tou mate ba te lana i taren, ba nori te toan hakapa korue riou u markato u omi nu hakats u omi i taren.’
30 — “Só isso não basta, Pai Abraão!”, respondeu o rico. “Porém, se alguém ressuscitar e for falar com eles, aí eles se arrependerão dos seus pecados.”
31 Be Abraham e poiena i tanen, ‘Te ma hengoe roien u ranga tere Moses na turu propet, ba nori te ma hakapa hase roi u markato u omi nu hakats u omi i taren, noahasina te ga takei poutsia a katun tara tou mate.’”
31 — Mas Abraão respondeu: “Se eles não escutarem Moisés nem os profetas, não crerão, mesmo que alguém ressuscite.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.