João 20
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs VC
1 Tara bongbong koru turu lan tutun turu wik, Maria Matalina e la u tara kioun mate ba ka te kuhil noana. Ba nonei e tarena a hatu ti hapili kap nai a kiou i lu bani a matana kiou.
1 No primeiro dia que se seguia ao sábado, Maria Madalena foi ao sepulcro, de manhã cedo, quando ainda estava escuro. Viu a pedra removida do sepulcro.
2 Ba nonei e pietana tere Saimon Pita na i tar has me poiena i tamulam, “Nori e lous halakase lila e Iesu tara kiou ba lam te ma atei silemi ime te na hake lilen!”
2 Correu e foi dizer a Simão Pedro e ao outro discípulo a quem Jesus amava: Tiraram o Senhor do sepulcro, e não sabemos onde o puseram!
3 Ba lam mere Pita e la ba nem a han me la uam tara kiou.
3 Saiu então Pedro com aquele outro discípulo, e foram ao sepulcro.
4 Alam a elasolana u pieta tun, kaba lia u pieta hatala ban e Pita me na tuku mam gia tara kiou.
4 Corriam juntos, mas aquele outro discípulo correu mais depressa do que Pedro e chegou primeiro ao sepulcro.
5 Ba lia e turu putagu me taregu u labalaba u lamelame e ka, kaba lia u ma tasui i iogana.
5 Inclinou-se e viu ali os panos no chão, mas não entrou.
6 — ausente —
6 Chegou Simão Pedro que o seguia, entrou no sepulcro e viu os panos postos no chão.
7 — ausente —
7 Viu também o sudário que estivera sobre a cabeça de Jesus. Não estava, porém, com os panos, mas enrolado num lugar à parte.
8 Na lia tu tuku mamia tara kiou u toan tasu has, ba lia e taregu a ka teka me hamanagu.
8 Então entrou também o discípulo que havia chegado primeiro ao sepulcro. Viu e creu.
9 Kaba lam u ma atei haniga sil koru noei u ranga turu Buk u Goagono te poiena nonei e ga takei poutsia tara tou mate i tanen.
9 Em verdade, ainda não haviam entendido a Escritura, segundo a qual Jesus devia ressuscitar dentre os mortos.
10 Ba lam a elasolana katunun tsitsilo e la poutsum i han.
10 Os discípulos, então, voltaram para as suas casas.
11 E Maria e tuku poutsia tara kiou ba te tuolna i ielesala me tabena. Nonei e tabe noa has ba te turu putana me tara uana i iahana kiou.
11 Entretanto, Maria se conservava do lado de fora perto do sepulcro e chorava. Chorando, inclinou-se para olhar dentro do sepulcro.
12 Ba nonei e tarena a elasolana angelo i ka mei u hasobu u hiaka, ba nori e gum ria tara makum te opuia u tuanrei tere Iesu, toa e gumia tara pal baku na tabi e gumia tara pal mou.
12 Viu dois anjos vestidos de branco, sentados onde estivera o corpo de Jesus, um à cabeceira e outro aos pés.
13 Ba nori e rangatse ren, “A tsi tahol, a neha te tabe sile mulö?” Be Maria e ranga palisina me poiena, “Nori e lu halhale lila a Tsunono i tar, na lia e ma ateigi ime te na hake lilen!”
13 Eles lhe perguntaram: Mulher, por que choras? Ela respondeu: Porque levaram o meu Senhor, e não sei onde o puseram.
14 E Maria e mar ranga u teka ba nonei e gamon habiritsina me tarena e Iesu te tuolia i sukusuku, kaba nonei e ma atei silei nonei e Iesu.
14 Ditas estas palavras, voltou-se para trás e viu Jesus em pé, mas não o reconheceu.
15 Be Iesu e rangatse nen, “A tsi tahol, a neha te tabe sile mulö? Esi te sakie mulö?” E Maria e poei nonei a tson te taratara kapin a kui, ba nonei e poiena i tanen, “A tsi tsunono, tu lu halhale len lö, hatei moi lia ime tu na hake ien lö ba lia te na lue goen.”
15 Perguntou-lhe Jesus: Mulher, por que choras? Quem procuras? Supondo ela que fosse o jardineiro, respondeu: Senhor, se tu o tiraste, dize-me onde o puseste e eu o irei buscar.
16 Be Iesu e poiena i tanen, “Maria!” Be Maria e habirits uana i tanen me poiena turu Ha-Hibru, “Rabonai!” U mar ranga teka e poiena, “Tson Hihatuts.”
16 Disse-lhe Jesus: Maria! Voltando-se ela, exclamou em hebraico: Rabôni! {que quer dizer Mestre}.
17 Be Iesu e poiena i tanen, “Alö e moa te go pile kap menai lia, taraha alia e ma la noa gulei i iasa tere Tamar. Kaba alö go la tara man hahatoulana i tar, a pal barebana te hamana ria i tar, ba lö te na hatei ramen alia e lagu i iasa tere Tamar ne Tamamilimiu has. Alia e lagu tara Sunahan i tar na Sunahan has i itamilimiu.”
17 Disse-lhe Jesus: Não me retenhas, porque ainda não subi a meu Pai, mas vai a meus irmãos e dize-lhes: Subo para meu Pai e vosso Pai, meu Deus e vosso Deus.
18 Be Maria Matalina e la talana me na ranga merena u katunun tsitsilo me poiena, “Alia e tara hakape guma a Tsunono!” Ba nonei e hatei has rate ien nonei u ranga teka te ranga mena meien e Iesu.
18 Maria Madalena correu para anunciar aos discípulos que ela tinha visto o Senhor e contou o que ele lhe tinha falado.
19 Nonei noa has turu lan, alam u katunun tsitsilo u matoutir u Jiu, me piliem u tamana tara luma tu kaia lam. A pitala e tsiruku hakapa nonei turu lan tutun turu wik teka, be Iesu e butuna me tuolna i gusumulam me poiena i tamulam, “Masalohana e tatei ka gono mera nolimiu.”
19 Na tarde do mesmo dia, que era o primeiro da semana, os discípulos tinham fechado as portas do lugar onde se achavam, por medo dos judeus. Jesus veio e pôs-se no meio deles. Disse-lhes ele: A paz esteja convosco!
20 Nonei e ranga hakapa ba nonei e haruto ranei lam a man limanen na liklikinen. Ba lam u katunun tsitsilo u sasala koru mieto tu marei meni lam a Tsunono.
20 Dito isso, mostrou-lhes as mãos e o lado. Os discípulos alegraram-se ao ver o Senhor.
21 Be Iesu e ranga lelina i tamulam me poiena, “Masalohana e tatei ka gono mera nolimiu. E Tamar e hala mena moi lia i puta ba lia te hala kalakala uas rago limiu.”
21 Disse-lhes outra vez: A paz esteja convosco! Como o Pai me enviou, assim também eu vos envio a vós.
22 Nonei e mar ranga u teka ba nonei e husa uana i tamulam me poiena i tamulam, “Lu tale iam u Namnamei u Goagono.
22 Depois dessas palavras, soprou sobre eles dizendo-lhes: Recebei o Espírito Santo.
23 Te lu ba namia limiu u markato u omi turu katun, bu markato u omi teka te tiana. Te ma lu ba namia limiu u markato u omi turu katun, bu markato u omi teka te ma tatei tia has nei.”
23 Àqueles a quem perdoardes os pecados, ser-lhes-ão perdoados; àqueles a quem os retiverdes, ser-lhes-ão retidos.
24 E Tomas, nonei a toa i tamulam turu 12 u katun i ngö hasei “U Puna”, e ma ka gono merai lam poata te lama e Iesu.
24 Tomé, um dos Doze, chamado Dídimo, não estava com eles quando veio Jesus.
25 Ba palabir u katunun tsitsilo e hateie ren me poier, “Alam e tara hakape muma a Tsunono.” Be Tomas e poiena i taren, “Te ma tare goi lia u uahil turu nila tara man limanen, na te ma tupa nagoi lia a kabeler tara man makum turu nila, na te ma tupa nagoi lia a limar i liklikinen, e moa te go tatei hamana u lia.”
25 Os outros discípulos disseram-lhe: Vimos o Senhor. Mas ele replicou-lhes: Se não vir nas suas mãos o sinal dos pregos, e não puser o meu dedo no lugar dos pregos, e não introduzir a minha mão no seu lado, não acreditarei!
26 I murina te kapaia u toa u wik, ba lam u katunun tsitsilo i tanen e ka lel mia i luma, ne Tomas e ka gono has merio lam. U tamana e pili, kaba e Iesu e tasuma me tuolna i gusumulam me poiena, “Masalohana e tatei ka gono mera nolimiu.”
26 Oito dias depois, estavam os seus discípulos outra vez no mesmo lugar e Tomé com eles. Estando trancadas as portas, veio Jesus, pôs-se no meio deles e disse: A paz esteja convosco!
27 Ba nonei e poiena tere Tomas, “Hakeia a kabelemulö teka, ba lö te tara uam tara man limar, ba lö te hasoa nem a limamulö ba te tupa namen i iogana i liklikir. Alö e moa te go hipus menai a nihamana, e moa. Kaba alö go hamana.”
27 Depois disse a Tomé: Introduz aqui o teu dedo, e vê as minhas mãos. Põe a tua mão no meu lado. Não sejas incrédulo, mas homem de fé.
28 Be Tomas e ranga palis uana i tanen me poiena, “Alö a Tsunono i tar! Alö a Sunahan i tar!”
28 Respondeu-lhe Tomé: Meu Senhor e meu Deus!
29 Be Iesu e poiena i tanen, “Alö e hamana mem te tara mena milö alia. E Sunahan e kalala rena u katun ti ma tarei lia kaba e hamana noa hasir.”
29 Disse-lhe Jesus: Creste, porque me viste. Felizes aqueles que crêem sem ter visto!
30 E Iesu e kato u palair u mirakul u para i matamulam u katunun tsitsilo ti ma kolotoni i iahana u buk teka.
30 Fez Jesus, na presença dos seus discípulos, ainda muitos outros milagres que não estão escritos neste livro.
31 U ranga teka i kolotoni te go hamana mena milimiu e Iesu nonei e Mesaia a katun te hopu kapin e Sunahan, a Pien Tson tere Sunahan. Na te hamana uami limiu i tanen ba limiu te lu hase mou a nitoatoa i tanen.
31 Mas estes foram escritos, para que creiais que Jesus é o Cristo, o Filho de Deus, e para que, crendo, tenhais a vida em seu nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.