Hebreus 9

U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 U ranga te kits mami e Sunahan e ka mei u lo turu lotu, na e ka has mei a luman lotu ti kui u katun.
1 A primeira aliança tinha leis sobre a adoração e tinha também um santuário construído por seres humanos, onde se adorava a Deus.
2 Nori i hatakei a luman lotu seil te ka mei a huol a makum. A makum tutun i pal biau i ngöei a Makum a Goagono. I iahana makum teka e kaia u lam nu tebol na beret ti hala meni tere Sunahan.
2 Foi armada uma Tenda , dividida em duas partes. Na parte da frente, chamada Lugar Santo , ficavam o candelabro e a mesa com os pães oferecidos a Deus.
3 Na u huol u labalaba i kute has, na i murina u hahuoluna u labalaba e kaia a tana makum ti ngöei a Makum a Goagono Koru.
3 Atrás da segunda cortina ficava a parte que era chamada de Lugar Santíssimo .
4 I iahana makum teka e kaia a tsi makumun hats ti kuiei a goul na ti hatseia u insens, ne ka hasia a bokis turu ranga ti kits me kopo kap hoboto nari u goul. I iahana bokis e kaia u tabeli goul te ka mei a kannou ni manasa ti ngöei u mena, nu tukana tere Eron te alanga pouts, na huol a hatu ti koloto nia u ranga ti kits.
4 Ali estava colocado o altar de ouro onde era queimado o incenso, e também estava colocada a arca da aliança , toda coberta de ouro. Dentro da arca estavam a vasilha de ouro com o maná , o bastão de Arão, do qual tinham saído brotos, e as duas placas de pedra com os mandamentos escritos nelas.
5 Na i iasa tara bokis e kaia u keisa ti ngöei u tserubim ba te haharoei ner u ualesala tere Sunahan, na pakapakaren e tapalata hohi a makum te lu bani e Sunahan u markato u omi, ba te ngöe rien a makum tara nihitaguhu. Kaba alam e ma ngilin ranga hapara nami a man ka teka.
5 Em cima da arca, representando a Presença Divina, estavam os querubins , com as suas asas abertas sobre o lugar onde os pecados eram perdoados. Mas agora não é o momento de explicar os detalhes dessas coisas.
6 Na poata te matskö hakapaia a man ka hoboto teka, u pris i biribiritsin tasuia i iahana makum tutun i pal biau ba te katoer a toukui i taren.
6 Depois de tudo isso ter sido preparado, os sacerdotes entram todos os dias na parte da frente da Tenda, que é o Lugar Santo, para cumprir os seus deveres religiosos.
7 Na tsunono pan turu pris nonei lasi a toa te tasuia i iahana a Makum a Goagono Koru, ba te tasu talasina tara toa poata tara man toa toa man hiningal. Na nonei e ma tatei tasu puku hasi. E moa. Nonei e roron lu mami u rahatsing ba te toan tasu gono menen ba te hala bene ien a peisanen tere Sunahan, ne halabe hase neien u markato u omi ti katon tutun a barebana.
7 Mas somente o Grande Sacerdote entra na parte de trás, que é o Lugar Santíssimo, e isso apenas uma vez por ano. Ele oferece a Deus o sangue de animais, em favor de si mesmo e também pelos pecados que o povo cometeu sem saber que estava pecando.
8 U Namnamei u Goagono e hatuts mera nei ra a markato teka u toa u mana. E kato uana, a makum tutun e haharoei nena a markato turu Lo ni manasa te noa hasina i romana. Na Makum a Goagono Koru e haharoei nena a han te kana e Sunahan. Na tara poata te tagala noana a markato turu Lo, ba barebana te hatsunone ria e Sunahan turu Lo e ma antunan la sokuri tara han te kana e Sunahan.
8 Por meio disso tudo, o Espírito Santo nos ensina, de modo bem claro, que a entrada para o Lugar Santíssimo ainda não foi aberta enquanto a parte da frente, que é o Lugar Santo, continuar sendo usada.
9 Tara makum tutun teka u pris i roron hala meni a kan hahalapuku nu hats tere Sunahan, kaba nori i ma antunan kato hagogosei a torir u katun ti la u turu lotu.
9 Isso é um símbolo para hoje. Quer dizer que as ofertas e os sacrifícios de animais oferecidos a Deus não tornam perfeito o coração das pessoas que o adoram.
10 A kan hahalapuku nu hats i ka talasia tara kannou na kan ua na mamana mar galus. Nori i ka talasia tara lona turu tuanrei, ne noa lasia tara poata te hakeia e Sunahan a markato a tsimus.
10 Essas ofertas e sacrifícios têm a ver somente com comida, com bebida e com várias cerimônias de purificação . São regras externas que têm valor somente até que Deus renove todas as coisas.
11 Kaba e Kristo e butu hakapa, na nonei a pris a tsunono panna tara man ka man niga i romana. Nonei e tasu hakapaia tara luman lotu i Kolö te pan balana, a luman lotu ti ma kuiei u katun na te ma ka uanei tara han i puta.
11 Mas Cristo veio como o Grande Sacerdote das coisas boas que já estão aqui. A Tenda em que ele serve é melhor e mais perfeita e não foi construída por seres humanos, isto é, não é deste mundo.
12 Nonei e tasu soku u i iahana makum hamatskö te kana e Sunahan a toa puku a poata, ba te antunana tara mamana poata hoboto. Nonei e ma tasu mei u rahatsingina meme tsi a tunan bulumakau. E moa. Nonei e tasu mei u rahatsing i tanen peisa ba te sakahis pouts nitoa mera nei ra tere Sunahan.
12 Quando Cristo veio e entrou, uma vez por todas, no Lugar Santíssimo , ele não levou consigo sangue de bodes ou de bezerros para oferecer como sacrifício. Pelo contrário, ele ofereceu o seu próprio sangue e conseguiu para nós a salvação eterna.
13 Tara markato turu Jiu, u rahatsingina meme na bulumakau a tson nu kumahoanana tunan bulumakau e tsibil naria tara barebana te ga gamon kato hagogoso merien ba nori te tatei lotur.
13 O sangue de bodes e de touros e as cinzas da bezerra queimada são espalhados sobre as pessoas impuras , e elas ficam purificadas por fora.
14 Kaba u rahatsing tere Kristo e tagala balana. Tara nitagala turu Namnamei te ka nitoana, e Kristo e hala meni a peisanen tere Sunahan ne moa ta ka ta omi ga kaia i tanen. U rahatsing i tanen e galus korue nou u hakats i tarara ba te galus ba nena u markato u omi te ka uana tara tou mate, ba ra te tatei kui beiera e Sunahan te toatoana.
14 Se isso é assim, imaginem então quanto maior ainda é o poder do sangue de Cristo! Por meio do Espírito eterno ele se ofereceu a si mesmo a Deus como sacrifício sem defeito. E o seu sangue nos purifica por dentro, tirando as nossas culpas; assim podemos servir ao Deus vivo, pois já não praticamos cerimônias que não valem nada.
15 E Kristo te habutu u rangan kits u tsimus tere Sunahan nu katun, ba barebana te ngör e Sunahan e tatei luer a man ka man niga te ranga hamanein e Sunahan ba te ka nitoar. Taraha, e Kristo te mate, na tou mate i tanen e hapurese ba ranei u katun u markato u omi ti kate ien tara poata ti ka puta noa ien turu ranga mam te kits e Sunahan.
15 Portanto, é Cristo quem consegue fazer uma nova aliança , para que os que foram chamados por Deus possam receber as bênçãos eternas que o próprio Deus prometeu. Isso pode ser feito porque houve uma morte que livrou as pessoas dos pecados que praticaram enquanto a primeira aliança estava em vigor.
16 — ausente —
16 Onde há um testamento , é necessário provar que a pessoa que o fez já morreu.
17 — ausente —
17 Pois o testamento não vale nada enquanto estiver vivo quem o fez; só depois da morte dessa pessoa é que o testamento tem valor.
18 Ne kato has u i iesana i manasa, taraha u ranga mam has te kits e Sunahan e tagala talasi mei u rahatsing na ka ti kato hamatien.
18 É por isso que a primeira aliança entrou em vigor somente com o uso do sangue de animais.
19 E Moses e hatei mamri a barebana u ranga hoboto te kana turu Lo. Ba nonei e toan hangats rena u tunan bulumakau nu meme, ba te sohala gono menei u rahatsing i taren u ramun, ba te hakeie nen turu hulu u rörö tara sipsip na tara kalan roei ti ngöei u hisop, ba te tsibil nanen turu bukuna turu Lo na turu katun hoboto.
19 Em primeiro lugar, Moisés anunciou ao povo todos os mandamentos conforme estavam na lei . Depois pegou o sangue dos bezerros e dos bodes, misturou com água e borrifou o livro da lei e todo o povo, usando lã tingida de vermelho e hissopo .
20 Ba nonei e poieto, “Nonei u rahatsing teka te kato hatagalena u ranga te kits hoboto mei e Sunahan alimiu, u ranga te poei e Sunahan e go halei lia limiu.”
20 Então disse: “Este é o sangue que sela a aliança, que Deus mandou vocês obedecerem.”
21 Na tara toa markato lasi, e Moses e tsibilin u rahatsing tara luman lotu seil, ne tsibil has nen tara man ka hoboto turu lotu.
21 Da mesma forma Moisés também borrifou sangue sobre a Tenda e sobre todos os objetos usados na adoração.
22 Tara markato turu Lo, a mamana ka a para e kato hagogoseri u rahatsing. Ne Sunahan e lu ba talasi menei u markato u omi turu rahatsing tara ka ti ngats hamati.
22 De fato, de acordo com a lei, quase tudo é purificado com sangue. E, não havendo derramamento de sangue, não há perdão de pecados.
23 Nori a man kana turu lotu teka te kato hagogose ier e hanamnamei tun nena a man ka hamana i Kolö. Kaba a man ka ni Kolö e gi kato hagogosei u rahatsing tere Kristo te niga balana.
23 Essas coisas, que eram cópias das realidades celestiais, deviam ser purificadas desse modo; mas as próprias coisas celestiais exigem sacrifícios bem melhores.
24 Taraha, e Kristo e ma tasui tara luman lotu ti kui u katun ba te hanamnamei tun nena a luman lotu hamana. E moa. Nonei e tasuia i Kolö noa has, ba nonei te kana i matane Sunahan ba te ranga bere nara.
24 Cristo não entrou num Lugar Santo feito por seres humanos, que é a cópia do verdadeiro Lugar. Ele entrou no próprio céu, onde agora aparece na presença de Deus para pedir em nosso favor.
25 A pris a tsunono pan turu Jiu e tasuna tara Makum a Goagono Koru turu mamanu hiningal ba te la mena u rahatsing tara ka te ngats hamate ier. Kaba e Kristo e ma tasu haparai ba te roron hala nena a peisanen. E moa.
25 O Grande Sacerdote entra, todos os anos, no Lugar Santíssimo , levando consigo sangue de um animal. Porém Cristo não entrou para se oferecer muitas vezes.
26 Sanena te markato uen teka, ba nonei te tatei sagoho hapare iena u kamits, i manasa te habutia e Sunahan a mamana ka ba te noana i romana. Kaba e moa. E Kristo e butuma tara toa puku a poata, te sukusukun kapana a man poata hoboto, te go hala meni a peisanen tara tou mate ba te lu ba nena u markato u omi. Na nonei e ma tatei kato lele nei a ka teka.
26 Se fosse assim, ele teria de sofrer muitas vezes desde a criação do mundo. Pelo contrário, uma vez por todas ele apareceu agora, quando os tempos estão chegando ao fim, para tirar os pecados por meio do sacrifício de si mesmo.
27 U katun hoboto e ka mier a man toa toa man poata te na mate meren, na i murinen e Sunahan e tsimou ranoen.
27 Cada pessoa tem de morrer uma vez só e depois ser julgada por Deus.
28 Ne kato has uana i iesana, e Kristo e halan a peisanen tara toa poata puku te ga lu ba menien u markato u omi tara katun a para. Na nonei e mi butu hahuol nou romana. Nonei e ma la hahuol sile namei romana te go mi lu ba lel menien u markato u omi. E moa. Nonei e la sile nama romana te go mi taguhu merien u katun te hahaloso korue ren.
28 Assim também Cristo foi oferecido uma só vez em sacrifício, para tirar os pecados de muitas pessoas. Depois ele aparecerá pela segunda vez, não para tirar pecados, mas para salvar as pessoas que estão esperando por ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.