Hebreus 4
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NAA
1 U ranga te hopu kapin e Sunahan e la uanama i tarara, te poiena ara e tatei ka mera a tou husa i tanen. Kaba ara gi hanei sil te ga ma antunan lu has meni ta toa i tarara nonei a tou husa.
1 Portanto, visto que nos foi deixada a promessa de entrar no descanso de Deus, tenhamos cuidado para não parecer que algum de vocês deixou de alcançá-la.
2 U Bulungana u Niga e la uama i tarara te mar la has uen nori turu katun i manasa. Nori i hahengo u turu ranga, kaba nonei e ma taguhu rien, taraha nori i hengo papala ba te hahamanar.
2 Porque também a nós foram anunciadas as boas-novas, exatamente como aconteceu com eles. Mas a palavra que eles ouviram não lhes trouxe proveito, porque não foram unidos por meio da fé com aqueles que a ouviram.
3 Kaba ara te hamanara e tatei luera a tou husa tere Sunahan. Nonei e poei,
3 Nós, porém, que cremos, entramos no descanso, conforme Deus disse: “Assim, jurei na minha ira: ‘Não entrarão no meu descanso.’” Ele disse isso, mesmo que as obras já estivessem concluídas desde a fundação do mundo.
4 A toa makum turu Buk u Goagono e hatei nena u hatohitinu lan me poiena, “E Sunahan e husa ban a man toukui hoboto i tanen turu hatohitinu lan.”
4 Porque, em certo lugar, assim disse a respeito do sétimo dia: “No sétimo dia, Deus descansou de todas as obras que tinha feito.”
5 Kaba u Buk u Goagono e poe hasena, “Nori e moa koru te gi la u tara hanin husa i tar.”
5 E, novamente, no mesmo lugar: “Não entrarão no meu descanso.”
6 A barebana ti hengo mami u Bulungana u Niga i ma lai tara hanin husa tere Sunahan, taraha nori i hahamana. Kaba e Sunahan e hanigana te gi la u a palabinu katun tara hanin husa i tanen.
6 Visto, portanto, que resta entrarem alguns naquele descanso e que, por causa da desobediência, não entraram aqueles aos quais anteriormente foram anunciadas as boas-novas,
7 Ara e atei silera a ka teka, taraha e Sunahan e hakei a tana poata te ngöe neien “I romana.” E Sunahan e harangei e Devit a King i murimuri koruna a poata tere Moses ba te poiena u ranga teka te kato hakape gula lia:
7 de novo, determina certo dia, “hoje”, falando por Davi, muito tempo depois, segundo antes tinha sido declarado: “Hoje, se ouvirem a sua voz, não endureçam o coração.”
8 Sanena e Josua te peigi meri a barebana tara tou husa hamana tere Sunahan, e Sunahan sane ma tatei ranga hamurimuri nanei u tan u lanin husa lel.
8 Ora, se Josué lhes tivesse dado descanso, não falaria, posteriormente, a respeito de outro dia.
9 Na e kana a tou husa hamana te tatei luer u katun tere Sunahan, ba te here nei a poatan husa tere Sunahan turu hatohitinu lan.
9 Portanto, resta um repouso sabático para o povo de Deus.
10 A katun te husa gono mena e Sunahan e husa ba nena a toukui i tanen, te mar husa ba has meni e Sunahan a toukui i tanen.
10 Porque aquele que entrou no descanso de Deus, também ele mesmo descansou de suas obras, como Deus descansou das suas.
11 E kato uana teka ba ra te torohana hatagala silera te gi lu meni ra a tou husa tere Sunahan. Ta toa i tarara e ma tatei hipus nanei e Sunahan ti mar kato uen ba te hakapa ba nena a tou husa tere Sunahan.
11 Portanto, esforcemo-nos por entrar naquele descanso, a fim de que ninguém caia, segundo aquele exemplo de desobediência.
12 U ranga tere Sunahan e toatoana ba te kuina. E here nei e nou koru ba nena u kilata hoboto u nou koru. Nonei e antunan hamouena u namnamei tara katun. Nonei e tasuna i torina katun i iogana, ba te haruto nena u hakats nu ngil i tanen.
12 Porque a palavra de Deus é viva e eficaz, e mais cortante do que qualquer espada de dois gumes, e penetra até o ponto de dividir alma e espírito, juntas e medulas, e é apta para julgar os pensamentos e propósitos do coração.
13 E moa ta ka te gi antunan hamous bani e Sunahan. E here nei a man ka hoboto e kana i ielesala, taraha nonei e tarena a mamana ka. E Sunahan noa has te hamou rena ra.
13 E não há criatura que não seja manifesta na sua presença; pelo contrário, todas as coisas estão descobertas e expostas aos olhos daquele a quem temos de prestar contas.
14 Ara gi pile hakarapotein a ka te hamane rara. Taraha, ara e ka mera a pris a tsunono pan te la hakapa nitoa u tara makum te kana e Sunahan. Nonei e Iesu, a Pien tere Sunahan.
14 Tendo, pois, Jesus, o Filho de Deus, como grande sumo sacerdote que adentrou os céus, conservemos firmes a nossa confissão.
15 Ara e ma tatei poe rei a pris a tsunono pan i tarara e ma antunan tatagi ranei ra tara poata te ma tagala ria ra. E moa. Nonei i amus meni tara mamana markato te mar amus has mera rira. Kaba nonei e ma kato homii.
15 Porque não temos sumo sacerdote que não possa se compadecer das nossas fraquezas; pelo contrário, ele foi tentado em todas as coisas, à nossa semelhança, mas sem pecado.
16 Na ra gi ongolo tala ba te la hasukusuku uara tara makum a goagono tere Sunahan tara poata te singo ria ra, taraha nonei e tatagi rena ra. Na saha poata te ma tagala reia ra, nonei e tatagi ranou ra ba te taguhu rena ra.
16 Portanto, aproximemo-nos do trono da graça com confiança, a fim de recebermos misericórdia e encontrarmos graça para ajuda em momento oportuno.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.