Hebreus 3
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NVT
1 A ma tsi hahatoulana, e Sunahan e ngö sil rilimiu te go katun uam limiu i tanen. Na limiu go hakats niam e Iesu. E Sunahan e hala sile mei e Iesu te go mi aposol uen turu lotu i tarara na te go mi tsunono pan uen turu pris turu lotu i tarara.
1 Portanto, irmãos santos que participam do chamado celestial, considerem atentamente a Jesus, que declaramos ser Apóstolo e Sumo Sacerdote.
2 E Iesu e kukute hanigei e Sunahan te hopu kap nien tara toukui teka, te mar kato haniga has meni e Moses a toukui i tanen i gusuna barebana tere Sunahan.
2 Pois ele foi fiel àquele que o designou, assim como Moisés serviu fielmente quando lhe foi confiada toda a casa de Deus.
3 A katun te habutu a hunhaposa a solonen e pan nena a palabasa i tanen. Ne kato has uana i iesana, e Iesu e ka mena a solo te pan bala nena a solo tere Moses.
3 Jesus, no entanto, é digno de muito mais honra que Moisés, assim como a pessoa que constrói uma casa merece mais elogios que a casa em si.
4 A mamana hunhaposa e ka mena a katun te habuten, kaba e Sunahan te habuti a mamana ka hoboto.
4 Pois toda casa tem um construtor, mas Deus é o construtor de todas as coisas.
5 E Moses, a katunun kui tere Sunahan, e kato a toukui a niga i gusuna barebana hoboto tere Sunahan, ba te hatei nena a man ka te ga rangein romana e Sunahan i murimuri.
5 Por certo, Moisés foi fiel como servo na casa de Deus, e seu trabalho ilustrou verdades que seriam mais tarde reveladas.
6 Kaba e Kristo, a Pien tere Sunahan, te tara kap haniga rena a barebana tere Sunahan. Na te ongolo rara ba te hamana haniga noa uara i tanen ba te hamana silera a man ka man niga i tanen, ara u katun hamana i tanen.
6 Mas Cristo, como Filho, é responsável por toda a casa de Deus; e nós somos a casa de Deus, se nos mantivermos corajosos e firmes em nossa esperança gloriosa.
7 — ausente —
7 Por isso o Espírito Santo diz: “Hoje, se ouvirem sua voz,
8 — ausente —
8 não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião, quando me puseram à prova no deserto.
9 Aa, u tubumilimiu i tarei u toukui pan i tar turu 40 u hiningal, kaba nori i torohana noa hasio lia.
9 Ali seus antepassados me tentaram e me puseram à prova, apesar de terem visto meus feitos durante quarenta anos.
10 Ba nori a pal katun i kato haraharaha korueto lia, na lia u poei, ‘Nori e roron tori hasoalar. Nori i namala atei silei a markato i tar.’
10 Por isso fiquei irado com aquela geração e disse: ‘Seu coração sempre se desvia de mim; vocês se recusam a andar em meus caminhos’.
11 Na lia u raharaha koru ba te ranga hamana gia i iasa ba te poiegu, ‘Nori e moa koru te gi la u tara hanin husa i tar i Kenan.’”
11 Assim, jurei em minha ira: ‘Jamais entrarão em meu descanso’”.
12 A ma tsi hahatoulana, alimiu go hanei iam. Ta toa i tamilimiu e namos hahamanana ba te omina ba te hapolasa ba nena e Sunahan te toatoana.
12 Portanto, irmãos, cuidem para que nenhum de vocês tenha coração perverso e incrédulo que os desvie do Deus vivo.
13 Alimiu go hihitaguhi iam ba te hiararanga namiu u ranga teka turu mamanu lan antunana te ka noa uana a poata. Taraha, a markato a omi e namos gamo rano limiu ba te hahipus rano limiu.
13 Advirtam uns aos outros todos os dias, enquanto ainda é “hoje”, para que nenhum de vocês seja enganado pelo pecado e fique endurecido.
14 Ara e ka uara tere Kristo, te hamana hatagala nitoa uara ra ti mar hamana u ra i mam.
14 Porque nos tornaremos participantes de Cristo, se de fato mantivermos firme até o fim a confiança que nele depositamos no início.
15 Alia e hatei hahuol rago limiu a ka te ranga nena u Buk u Goagono:
15 Lembrem-se do que foi dito: “Hoje, se ouvirem sua voz, não endureçam o coração como eles fizeram na rebelião”.
16 Esi nori u katun ti hengo a runguna e Sunahan ba te tori-tsuga naren? Nori u katun te peigi rema e Moses tara han i Itsip.
16 E quem foram os que se rebelaram mesmo depois de terem ouvido? Não foram aqueles que saíram do Egito conduzidos por Moisés?
17 Na eresi u katun te raharaher e Sunahan turu 40 u hiningal? Nonei e raharaher u katun ti kato homi ba te mater ba te la ba rarien tara latu pinopino.
17 E quem deixou Deus irado durante quarenta anos? Não foi o povo que pecou e cujos corpos ficaram no deserto?
18 E Sunahan e rangein esi tara poata te ranga hamana uen i iasa ba te poiena, “Nori e moa koru te gi la u tara hanin husa i tar”? Nonei e rangein nori u katun ti hipusia i tanen.
18 E a quem Deus se dirigiu quando jurou que jamais entrariam em seu descanso? Não foi ao povo que lhe desobedeceu?
19 Na ra e tara sabiera nori i ma antunan lai tara hanin husa i tanen, taraha nori i hahamanein e Sunahan.
19 Vemos, portanto, que não puderam entrar no descanso por causa de sua incredulidade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.