Hebreus 2
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NAA
1 E kato uana teka ba ra te pile hakarapoto nera u ranga u mana ti hengo ra. Ara e namos hapolasa susule ren.
1 Por esta razão, importa que nos apeguemos, com mais firmeza, às verdades ouvidas, para que delas jamais nos desviemos.
2 U Lo tere Moses te hala sila nama e Sunahan turu angelo e mana, na katun te hipus nen ba te ma kukutie neien e lu a nihahuna te matsköia i tanen.
2 Porque, se a palavra falada por meio de anjos se tornou firme, e toda transgressão ou desobediência recebeu justo castigo,
3 Kaba u ranga tere Iesu e pan bala nena u ranga turu angelo, na ra e moa koru te gi bus ba meni a nihahuna te totone rara a markato a niga koru teka te lu pouts mera nei ra e Sunahan. A Tsunono e Iesu noa has te habulungana mamin a maroro teka te lu pouts mera nei e Sunahan u katun, nu katun ti hengoe ien i haruto rira u ranga teka e manana.
3 como escaparemos nós, se não levarmos a sério tão grande salvação? Esta, tendo sido anunciada inicialmente pelo Senhor, depois nos foi confirmada pelos que a ouviram.
4 Ne Sunahan e haruto hasin te mana uana u ranga teka te kato menien a mamana hiharuto na mirakul a para ba te hala nena a man toa toa man nitagala turu Namnamei u Goagono popona turu ngil peisa i tanen.
4 Também Deus testemunhou juntamente com eles, por meio de sinais, prodígios, vários milagres e a distribuição do Espírito Santo, segundo a sua vontade.
5 Alam e ranga nem a han i puta tara poata i murimuri, ne Sunahan e ma haka puta mena neien romana turu angelo. E moa.
5 Pois não foi a anjos que Deus sujeitou o mundo que há de vir, sobre o qual estamos falando.
6 Tara toa makum i iahana u Buk u Goagono e poiena,
6 Pelo contrário, alguém, em certo lugar, deu testemunho, dizendo: “Que é o homem, que dele te lembres? Ou o filho do homem, que o visites?
7 Alö u haka pute ien turu angelo tara tsitabubun poata, ba lö u toan haka seie ten ba te hale mien a solo pan te ka uana tara king.
7 Fizeste-o, por um pouco, menor do que os anjos e de glória e de honra o coroaste.
8 Alö u haka puteia a man ka hoboto i tanen.”
8 Todas as coisas sujeitaste debaixo dos seus pés.” Ora, ao lhe sujeitar todas as coisas, nada deixou fora do seu domínio. Neste momento, porém, ainda não vemos todas as coisas a ele sujeitas.
9 Kaba ara e tarera e Sunahan e hala sei e Iesu ba te hale neien a solo pan te ka uana tara king, taraha nonei e lu a kamits pan ba te matena. E Sunahan e tatagi koru rira ba te gamon haka puta sile nei e Iesu turu angelo te go antunan mate sil merien u katun hoboto.
9 Vemos, porém, aquele que, por um pouco, foi feito menor do que os anjos, Jesus, que, por causa do sofrimento da morte, foi coroado de glória e de honra, para que, pela graça de Deus, provasse a morte por todos.
10 E Sunahan e habutu silei a man ka hoboto a peisanen. Ne nigana te lu meni e Iesu a kamits, taraha e Sunahan e kato hatatalu sile ien a tsonun mammam ba te hapien rena u katun u para ba te ngö mera neien i Kolö. Aa, e Iesu a tson mammam i taren ba te halu pouts rane ien e Sunahan.
10 Porque convinha que Deus, por causa de quem e por meio de quem todas as coisas existem, conduzindo muitos filhos à glória, aperfeiçoasse, por meio de sofrimentos, o Autor da salvação deles.
11 E Iesu e kato ranei ra u katun u matskö tere Sunahan, na ra mere Iesu e ka mera a toa Tamarara. E kato uana teka ba nonei te hanigana te ngö mera neien ra u toulanen.
11 Pois, tanto o que santifica como os que são santificados, todos vêm de um só. É por isso que Jesus não se envergonha de chamá-los de irmãos,
12 E Iesu e poiena,
12 dizendo: “A meus irmãos declararei o teu nome, no meio da congregação eu te louvarei.”
13 Ba nonei e poe hasena, “Alia e hamana uagou tere Sunahan.” Ba nonei e poe hasena, “Alia e kagu, na ma tsi galapien has te hala ramei lia e Sunahan.”
13 E, outra vez: “Eu porei nele a minha confiança.” E, ainda: “Eis aqui estou eu e os filhos que Deus me deu.”
14 A ma tsi galapien teka te ranga nanen nori u katun tun, ne Iesu e butun katun here has rame ien. Nonei e kato silei a ka teka te go tatei mate uen ba te toan kato homi nitoa nena e Satan, nonei a katun te ka mena a nitagala te ga kato hamate meri u katun.
14 Visto, pois, que os filhos têm participação comum de carne e sangue, também Jesus, igualmente, participou dessas coisas, para que, por sua morte, destruísse aquele que tem o poder da morte, a saber, o diabo,
15 U katun hoboto i solon matouti a tou mate ba te hereri i mate koru mei a nimatout. Be Iesu e mate sileto te go lu ba merien a nimatout.
15 e livrasse todos os que, pelo pavor da morte, estavam sujeitos à escravidão por toda a vida.
16 Ara e atei silera nonei e ma la sile mei te go taguhu meri u angelo. E moa. Nonei e la silema te go taguhu meri a pala tere Abraham.
16 Pois ele, evidentemente, não socorre anjos, mas socorre a descendência de Abraão.
17 Ne matsköna te butu here merien u toulanen tara mamana markato ba te toan luena a toukui tara tsunono pan turu pris te tatagi rena u katun ba te roron kui haniga beiena e Sunahan. Nonei e kato sil a ka teka te ga lu ba meni u markato u omi turu katun ba te nolo bera nen tere Sunahan.
17 Por isso mesmo, era necessário que, em todas as coisas, ele se tornasse semelhante aos irmãos, para ser misericordioso e fiel sumo sacerdote nas coisas referentes a Deus e para fazer propiciação pelos pecados do povo.
18 Ne Iesu e antunan taguhu tala rena u katun te amus rer, taraha nonei e tori-tiama has mei ti amus menien.
18 Pois, naquilo que ele mesmo sofreu, quando foi tentado, é poderoso para socorrer os que são tentados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.