Atos 9
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NTLH
1 — ausente —
1 Enquanto isso, Saulo não parava de ameaçar de morte os seguidores do Senhor Jesus. Ele foi falar com o Grande Sacerdote
2 — ausente —
2 e pediu cartas de apresentação para as sinagogas da cidade de Damasco. Com esses documentos Saulo poderia prender e levar para Jerusalém os seguidores do Caminho do Senhor que moravam ali, tanto os homens como as mulheres.
3 Be Sol e la uana i Damaskas. Ba poata te sukusuku ien tara taun teka bu toa u ualesalana i kolö e songots butu kalakalana i man rehinen.
3 Mas na estrada de Damasco, quando Saulo já estava perto daquela cidade, de repente, uma luz que vinha do céu brilhou em volta dele.
4 Ba nonei e rus uana i puta turu tikitsiki, ba nonei e hengoena u toa u ranga ba te poiena i tanen, “O Sol, o Sol, aha te kato hakamits sile milö alia?”
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz que dizia:
5 Be Sol e rangatana, “O tsunono, alö esi?” Ba nonei e poiena, “Alia e Iesu, a katun te kato hakamitse mulö. Te kato hakamits ramia lö u katun i tar, alö e kato hakamits hase molia.
5 — Quem é o senhor? — perguntou ele. A voz respondeu:
6 Alö go takei ba lö te lam tara taun ba nori te na hateie rilö a saha ka te go kato lö.”
6 Mas levante-se, entre na cidade, e ali dirão a você o que deve fazer.
7 Ba pal tson ti la gono mei e Sol e tuolur ba te hahalongolo korur. Nori i hengo u toa u ranga kaba nori i ma tarei ta katun.
7 Os homens que estavam viajando com Saulo ficaram parados sem poder dizer nada. Eles ouviram a voz, mas não viram ninguém.
8 Be Sol e takei talana turu tsikitsiki me hakalatena a matanen, kaba nonei e ma antunan tarei ta ka. Ba nori e pile ner a limanen me las mena rien i Damaskas.
8 Saulo se levantou do chão e abriu os olhos, mas não podia ver nada. Então eles o pegaram pela mão e o levaram para Damasco.
9 Na turu topisa u lan nonei e ma antunan tarai, na tara poata teka nonei e ma noui ne ma ua hasi.
9 Ele ficou três dias sem poder ver e durante esses dias não comeu nem bebeu nada.
10 A toa katunun tsitsilo tere Iesu e kaia i Damaskas, a solonen e Ananaias. Nonei e tarei a Tsunono tara hiharuto i tanen ba Tsunono e poieto, “O Ananaias.” Be Ananaias e poiena, “O Tsunono, alia reka.”
10 Em Damasco morava um seguidor de Jesus chamado Ananias. Ele teve uma visão, e nela apareceu o Senhor, chamando: Ele respondeu: — Aqui estou, Senhor!
11 Ba Tsunono e poiena i tanen, “Alö go takei ba lö te la uam tara toa kalana a solonen Matskö, ba lö te la uam tara luma tere Judas. Alö e na rangata nem a toa katununa i Tasas a solonen e Sol. Nonei e singo uana tere Sunahan.
11 E o Senhor lhe disse:
12 E Sol e tarei a toa katun a solonen e Ananaias te butuia turu hiharuto i tanen, ba nonei e tasuna me hatakopena a limanen tere Sol te ga kato haniga pouts menien a matanen.”
12 e teve uma visão. Nela apareceu um homem chamado Ananias, que entrou e pôs as mãos sobre ele a fim de que ele pudesse ver de novo.
13 Be Ananaias e ranga palisina me poiena, “O Tsunono, a katun a para i hatei mei lia a katun teka. Nori i poei nonei e kato hakamits korur u katun i tamulö i Jerusalem.
13 Ananias respondeu: — Senhor, muita gente tem me falado a respeito desse homem e de todas as maldades que ele fez em Jerusalém com os que creem no Senhor.
14 Ba nonei e la uamato teka me ka mena u ranga u tagala turu pris pan turu lotu te poiena e Sol e tatei pile kap rena u barebana hoboto te singo uar i tamulö.”
14 E agora ele veio aqui a Damasco com autorização dos chefes dos sacerdotes para prender todos os que te adoram.
15 Ba Tsunono e poieto i tanen, “La tala, taraha alia u hopu kapin a katun teka te ga hatei meni a solor turu katun te halhalir turu Jiu na turu king i taren na turu barebana i Israel.
15 Mas o Senhor disse a Ananias:
16 Ba lia te harutse goien romana a kamits pan te na lue noen romana. U katun te rama nario lia e hakamitse roen romana.”
16 Eu mesmo vou mostrar a Saulo tudo o que ele terá de sofrer por minha causa.
17 Be Ananaias e lana me na tasuna tara luma tere Judas. Ba nonei e na hatakopena a limanen tere Sol me poiena, “O Sol, ara te hatoulana uara tere Kristo, a Tsunono te hale namo lia. E Iesu, te butuma i tamulö i kalana tara poata tu la uama lö teka, nonei te hale namo lia te go mi taguhu meni lia alö ba lö te tara haniga pouts mou, ba lö te saputu memou u Namnamei u Goagono tere Sunahan.”
17 Então Ananias foi, entrou na casa de Judas, pôs as mãos sobre Saulo e disse: — Saulo, meu irmão, o Senhor que me mandou aqui é o mesmo Jesus que você viu na estrada de Damasco. Ele me mandou para que você veja de novo e fique cheio do Espírito Santo.
18 Ba i teka puku ba ka te herei u kapoana te rus ba nena a matane Sol ba nonei te toan tara haniga poutsuna. Ba nonei e takeina me luena a baptais.
18 No mesmo instante umas coisas parecidas com escamas caíram dos olhos de Saulo, e ele pôde ver de novo. Ele se levantou e foi batizado;
19 Ba nonei e nouena a tsi kannou me tagtagala poutsuna.
19 depois ele comeu alguma coisa e ficou forte como antes. Saulo ficou alguns dias com os seguidores de Jesus em Damasco.
20 E moa te go pina uen ba nonei e la uana turu luman lotu turu Jiu me na hatei rane ien e Iesu me poiena, “Nonei a Pien Tson tere Sunahan!”
20 E começou imediatamente a anunciar Jesus nas sinagogas , dizendo: — Jesus é o Filho de Deus.
21 Ba barebana hoboto ti hengoen i asingoto koruto me poier, “Nonei a katun teka te atung hamater u katun i Jerusalem ti pala u tere Iesu, bokam? Nonei e la silema teka te go mi kato has u i iesana, te go mi pile kap hasir u katun tere Iesu ba te las mera neien turu pris pan turu lotu, bokam?”
21 Todos os que ouviam Saulo ficavam admirados e perguntavam: — Não é este o homem que em Jerusalém estava matando todos os seguidores de Jesus? Não foi ele que veio até aqui para prender e levar essa gente aos chefes dos sacerdotes?
22 Kaba u ranga tere Sol e pan susul ba nonei e haruto nena e Iesu nonei e Mesaia hamana, a katun te hopu kapin e Sunahan. Na tara poata u Jiu ti kaia i Damaskas i hengo u ranga teka ba nori e ma antunan ranga paliseri e Sol.
22 Mas as mensagens de Saulo se tornavam cada vez mais poderosas. E as provas que ele apresentava de que Jesus era o Messias eram tão fortes, que os judeus que moravam em Damasco não sabiam o que dizer.
23 Te kapaia u lan u para, bu Jiu i katoeto u korupakö te gi atung hamate menien e Sol.
23 Muitos dias depois, os judeus de Damasco se reuniram e resolveram matá-lo,
24 Kaba e Sol e hengoin u korupakö teka. A lan na bong, nori i pepeito kapin u tamana tara taun i Damaskas te gi atung hamate meni e Sol. A toa ololo hatu e hahis kapin a taun teka ba te ka mena u tamana i tanen.
24 mas Saulo ficou sabendo do plano deles. Eles vigiavam os portões da cidade dia e noite para o matar.
25 Kaba tara toa bong u katunun tsitsilo tere Sol i lue ien ba te na hakoule rien i hapalana a ololo turu pikö pan.
25 Mas certa noite os seguidores de Saulo o puseram dentro de um cesto e o desceram por uma abertura que havia na muralha da cidade.
26 E Sol e la u i Jerusalem me na torohanan ka gono merena u katunun tsitsilo tere Iesu. Kaba nori i matoutsen me hahamana ner te go katunun tsitsilo uen tere Iesu.
26 Saulo foi para Jerusalém e tentou juntar-se aos seguidores de Jesus. Porém todos tinham medo dele porque não acreditavam que ele também era seguidor de Jesus.
27 Be Banabas e na piou naten turu aposol me hatei rane ien e Sol e tareia a Tsunono i maroro ba Tsunono e ranga gono menen. Be Banabas e hatei has rane ien e Sol e ongolo me ranga hatei nena e Iesu i Damaskas.
27 Então Barnabé veio ajudá-lo e o apresentou aos apóstolos . E lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho e como o Senhor havia falado com ele. Barnabé também contou como, em Damasco, Saulo, pelo poder do nome de Jesus, havia anunciado corajosamente o evangelho .
28 Be Sol e ka gono mera nen me hula lana i Jerusalem. Ba nonei e ongolona me ranga hatei nena a Tsunono.
28 Depois disso Saulo ficou com eles, andando por toda parte em Jerusalém; e, pelo poder do nome do Senhor, ele anunciava corajosamente o evangelho.
29 Be Sol nu Jiu ti rangaia turu Ha-Grik e hiatagtagala mer u ranga. Ba nori e hakats ner te gi puli menien.
29 Ele também conversava e discutia com os judeus que tinham sido criados fora da terra de Israel, mas eles procuravam um jeito de matá-lo.
30 Na tara poata ti hengo nia u katunun tsitsilo tere Iesu a ka teka, ba nori e na piou naria e Sol tara taun i Sesaria me hala ba naren i Tasas.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo até a cidade de Cesareia e depois o mandaram para a cidade de Tarso.
31 Bu katun hobotor i Judia na i Galili na i Sameria ti hamanaia tere Iesu i ka hanigata tara poata tara masalohana. Ba niateina tere Sunahan e pan susuluna i taren. Ba nori e hapan hitoner a Tsunono bu Namnamei u Goagono tere Sunahan e taguhu ranen. Ba nori e para susulur.
31 Em toda a região da Judeia, Galileia e Samaria, a Igreja estava em paz. Ela ficava cada vez mais forte, crescia em número de pessoas com a ajuda do Espírito Santo e mostrava grande respeito pelo Senhor Jesus.
32 E Pita e hula laia tara mamana han teka, ba nonei e gala hasina tara taun i Lida me na ka gono merena u Kristen i Lida.
32 Pedro viajava por toda parte. Um dia foi visitar o povo de Deus que morava na cidade de Lida.
33 Tara han teka nonei e tara a toa katun a solonen e Inias. A peisanen e matekata hakapa, ba te opu nitoana tara inana e antunaia turu toal u hingingal.
33 Encontrou ali um homem chamado Eneias, que era paralítico e fazia oito anos que não saía da cama.
34 Be Pita e poiena i tanen, “O Inias, e Iesu Kristo e kato haniga pouts hamanase nolö. Alö go takei ba lö te hamatsköem a inana i tamulö.” Ba nonei e topei takeina.
34 Pedro lhe disse: — Eneias, Jesus Cristo já curou você. Levante-se e arrume a sua cama. Na mesma hora Eneias se levantou.
35 Bu katun hoboto tara huol a taun i Lida na i Seran e tare ren te niga pouts uaien ba toriren e toan tabirits uato tara Tsunono.
35 Então todos os moradores da cidade de Lida e da região de Sarom viram isso e se converteram ao Senhor.
36 Tara taun i Jopa a tahol a solonen e Tabita e hamana u tere Iesu. Turu Ha-Grik nori i ngöe ien e Dokas. Tara mamana poata nonei e roron kato a markato a niga, ba te taguhu rena u katun ti moa ta ka.
36 Na cidade de Jope havia uma seguidora de Jesus chamada Tabita. (Este nome em grego é Dorcas .) Ela usava todo o seu tempo fazendo o bem e ajudando os pobres.
37 Tara poata teka nonei e lu a nimate pan koru me matena. Ba nori e totobue ren me na hake rien tara toa rum i iasa i iahana luma.
37 Naqueles dias Dorcas ficou doente e morreu. Lavaram o corpo dela e depois o puseram num quarto do andar de cima.
38 A taun i Lida e susukuna tara taun i Jopa. Bu Kristen i Jopa i hengo neto te ka u e Pita i Lida, ba nori e hala menari a elasolana katun i tanen me na poier i tanen, “Alö go la uama i tamulam. Alö moa te go hamokomoko u.”
38 Jope ficava perto de Lida. Quando os seguidores de Jesus em Jope souberam que Pedro estava em Lida, enviaram dois homens para levar-lhe o seguinte recado: — Por favor, venha depressa até Jope!
39 Be Pita e takeina me la gono mera nen. Ba nori e na butu hoboto ria tara luma, bu katun e piou narien tara rum i iasa te kaia e Dokas. U amoba hoboto i mi tuolia i rehina e Pita ba te taber. Nori i harute ien u mamana u hasobu te kato e Dokas me hala rane ien tara poata te ka gono noa mera ien e Dokas.
39 Então Pedro se aprontou e foi com eles. Quando chegou lá, eles o levaram para o quarto de cima. Todas as viúvas ficaram em volta dele, chorando e mostrando os vestidos e as outras roupas que Dorcas havia feito quando ainda vivia.
40 Be Pita e halakasa hoboto ranen, ba nonei e hatukununa me singo uana tara Tsunono. Ba nonei e habirits uana tara tahol a mate me poiena, “O Tabita, alö go takei!” Ba tahol e hakalatena a matanen. Ba poata te tare ien e Pita, ba nonei e gum seina.
40 Então Pedro mandou que todos saíssem do quarto e em seguida se ajoelhou e orou. Depois virou-se para o corpo de Dorcas e disse: — Tabita, levante-se! Ela abriu os olhos e, quando viu Pedro, sentou-se.
41 Be Pita e pile nena a limanen me las hatakeie nen, be Tabita e tuoluna. Nonei e toatoa pouts tala. Be Pita e ngö gugono rena u amoba na palabir u Kristen, ba nonei e hala pouts rane ien e Dokas.
41 Pedro pegou-a pela mão e ajudou-a a ficar de pé. Em seguida chamou toda a gente da igreja, inclusive as viúvas, e a entregou a eles viva.
42 Nu ranga tara ka teka e hula laia tara mamana makum i Jopa, bu para u katun ti hengo nen e hamana uar tara Tsunono.
42 As notícias a respeito disso se espalharam por toda a cidade de Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Ne Pita e keia i Jopa u lan u para. Nonei e ka gono mei a toa katun te kukuiia turu pikpiköna bulumakau, a solonen e Saimon.
43 E Pedro ficou lá muitos dias, na casa de um curtidor de couros chamado Simão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.