Atos 5
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARIB
1 A toa katun e ka a solonen e Ananaias, na tahol i tanen e Sapaira. E Ananaias e haholin a toa bun tsikitsiki i taren.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Ba nonei e peits benei a peisanen a hapalana hihol, na tahol i tanen e atei has. Ba nonei e na hala ranei u aposol a hapalana hihol. Ba nonei e poieto i taren, “A moni hoboto teka ti holei u tsikitsiki.”
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 Be Pita e poiena i tanen, “O Ananaias, aha tsiponi tu hengo silei lö u hiamus tere Satan ba lö u gamoeto u Namnamei u Goagono? Alö u haka poutsi a hapalana moni ti holei u tsikitsiki, kaba lö e gamo mula ba te poiem, ‘A moni hoboto teka.’
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 I mam ti holeia u tsikitsiki, u tsikitsiki peisa i tamulö. Ni murina tu hahol nien lö, alö u kato meien u ngil peisa i tamulö. Gaha tsiponi tu mar hakats meni lö teka i torimulö me katoem a markato a omi teka? Alö e torohanan gamo ramu lolam, kaba e Sunahan e ateina!”
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Poata te hengoeia e Ananaias a ka teka ba nonei e rusuna me tuhamate nitoa nena. Nu katun hoboto ti hengoein u bulungana teka i matout koru.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Bu katun u hitots e tasu rima me mi pitseri a peisanen u labalaba, me soata halakase ren me na ngaho naren.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 I murina te kapaia a topisa aua ba tahol i tanen e Sapaira e tasu nama. Kaba nonei e ma atei silei a ka te butu.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Be Pita e poieto i tanen, “Hatei molia, nonei lasi a hihol hoboto turu tsikitsiki teka tu lue iam limiu u mun tahol?” Ba tahol e poieto, “Aa, nonei lasi a hihol hoboto.”
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Be Pita e poiena i tanen, “Aha tsiponi tu kits gono memi limiu u ranga te go torohane milimiu u Namnamei tara Tsunono? U katun te ngaho narima a tson i tamulö e ka ria tara tamana. Nori e soata halakasa hase rio lö!”
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 I teka puku has ba tahol e rus putana i mouna e Pita me matena. Bu katun u hitots e tasu rima me tarer a tahol e mate hakapa, ba nori e soata halakase ren me na ngaho narien i rehina tson i tanen.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Ba pal barebana hoboto tere Kristo nu katun hoboto has ti hengoein a ka teka i matout koruto.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 U katunun tsitsilo i kato u mamana u mar mirakul i gusur u katun. Nu katun hoboto ti hamana i gono hobotoia tara makum te ngöeri a Luman Oho tere Solomon.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 E moa koru ta katun te ga hahamana ti hagum gono meren, kaba barebana i solosei noa has ren.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Kaba para koru a katun ti hamana i tapoia tara pala tara Tsunono, a tson a para na tahol has a para.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Bu katun e soata halakasa merari u katun ti ka mei a nimate i kalana me na hopu rarien turu inana na tara man holholasa. Nori i mar kato u teka te ga la uama e Pita ba momounen te tatei hoho rena a palai i taren ba te kato haniga pouts ranen.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 U barebana u para i lama turu han ti ka hahis a taun i Jerusalem me mi piou rer u katun ti ka mei u nimate nu katun has ti roron seia u mate u omi. Be Sunahan te kato haniga hoboto pouts ranen.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Ba tsunono pan turu pris nu katun ti ka gono meien, a pala turu Sadiusi, nori i hiomi koruia turu aposol.
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 Ba nori e pile kap rer u aposol me haka rarien tara karabus ba te kits kap ner a tamana.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 — ausente —
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 — ausente —
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Bu aposol e hengoer u ranga teka, ba nori e la uar tara Luman Lotu Pan tara bongbong koru me tanian hihatuts ria turu katun. Ba tsunono pan turu pris na pala i tanen e ngö gugono merari a pal kapan hoboto turu Jiu turu hagum turu Kot Pan, ba nori e hala ner u ranga tara luman karabus te gi mi piou meri u aposol i mataren.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 — ausente —
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 — ausente —
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 A tson pepeitokap turu polis ti tara kapin a Luman Lotu Pan nu pris pan i hengo a ka teka me hakats hapara koru ner a ka te butuia turu aposol.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Ba toa katun e tasu nama me poiena i taren, “Hengo iam! U katun tu haka ramia limiu tara karabus e tuol ria i iahana Luman Lotu Pan ba te hihatuts ria turu barebana!”
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Ba tson pepeitokap e la gono merena u polis i tanen me na lu pouts rarima u aposol. Kaba nori i ma atungri u aposol, taraha nori i matout tuni te gi titi hatu merien u katun ti haniger u aposol.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 — ausente —
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 — ausente —
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Be Pita nu palabir u aposol e ranga palisir me poier, “Alam e ma tatei kukutiemi u ranga teka i tamilimiu! Alam e kukute talasem u ranga tere Sunahan.
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Alimiu tu hatapala niam e Iesu tara koruse me kato hamatie men, kaba a Sunahan turu tuburara te hatakei pouts ien tara tou mate.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Be Sunahan e lu sei mena teien i iasa tara pal matou i tanen, nonei a Tson Mammam na Tson Hihitaguhu. Nonei e lu sei sile ien te gi palis meni u katun i Israel u hakats nu markato u omi i taren, ne lu sei sil hase ien te go lu ba menien u markato u omi i taren ba te tara pouts uana i taren.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Alam nu Namnamei u Goagono u tarei a man ka teka te kato e Sunahan me hatei namen. Be Sunahan e hala has nena u Namnamei u Goagono turu katun te kukutier u ranga i tanen.”
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Poata ti hengoeia a pal kapan u ranga teka, ba toriren e si koruna ba nori e katsin atung hamate rer u aposol.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 — ausente —
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 — ausente —
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 E ma manasa korui a toa katun a solonen e Tiudas e poei i peisanen, ‘Alia e ka megu a nitagala.’ Bu 400 tara katun i hamane ten. Kaba gamman te atung hamate ien, ba pal katun hoboto ti hamanaia i tanen e tarura kalakalar, ba toukui i taren e taia pinopinona.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Na i murina a ka teka, tara poata ti hopu nia a barebana a soloren tara gamman, be Judas ni Galili e las mena nei u hakats turu palabir u katun i peisanen. Ba nonei e lu ranen te gi kukute menien u ngil i tanen. Kaba nonei i atung hamate hasi, ba pal katun hoboto ti hamanaia i tanen e tarura kalakalar.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Na turu katun teka i romana, alia e hatei rago limiu, alimiu go ma katoemi ta markato ta omi i taren. Haka riam. Te ga butuma a toukui teka turu katun tun, ba nonei te taia nou.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Kaba te ga butuma a toukui teka tere Sunahan, alimiu e moa koru te go tatei tagala saluhe merami u katun teka. Kaba limiu e namos here tsipon rami u katun te omier e Sunahan!” Ba pal kapan e hengoer u ranga tere Gameliel.
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Ba nori e ngö hatasu pouts rer u aposol me hasingata raren. Ba nori e ranga hatagala mera rien te gi ma kato lel menien u ranga tara solone Iesu, ba nori e hapurese raren.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Bu aposol e la ba ner u Kot, me sasala koru siler te haniga merien e Sunahan te gi kamits sil menien a solone Iesu.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Na turu mamanu lan, tara Luman Lotu Pan na turu luma has turu katun, nori i roron rarare u Bulungana u Niga ba te hihatuts ner e Iesu nonei e Mesaia, a katun te hopu kapin e Sunahan te ga taguhu merien u katun i tanen.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.