Atos 4
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NTLH
1 E Pita ne Jon i ranga noa hasia tara barebana, bu pris na tson pepeitokap turu polis ti tara kapin a Luman Lotu Pan nu Sadiusi e tuku ria i taren.
1 Pedro e João ainda estavam falando ao povo quando chegaram alguns sacerdotes, o chefe da guarda do Templo e alguns saduceus .
2 Nori i raharaha koru mei a elasolana aposol ti hatuts merien a barebana e Iesu e takei poutsia tara tou mate, ba te haruto nena u katun ti mate hakapa e takei pouts has riou romana.
2 Eles ficaram muito aborrecidos porque os dois apóstolos estavam ensinando ao povo que Jesus havia ressuscitado e que isso provava que os mortos vão ressuscitar.
3 Ba nori e pile kap rer ere Pita mere Jon me karabus raren te gi kot merien turu tanu lan, taraha a ke lahi hakapa.
3 Então prenderam os dois e os puseram na cadeia para ficarem lá até o dia seguinte, pois já era muito tarde.
4 Kaba u katun u para ti hengo u ranga i taren i hamana koru, ba te honoto rer a pala ti hamana mamia tere Iesu. Nu hihase tara pal tson hoboto e sukusukuia tara 5000.
4 Porém muitas pessoas que ouviram a mensagem creram, e os homens que creram foram mais ou menos cinco mil.
5 Turu hamahönu lan ba pal kapan turu Jiu nu tson hihatuts turu Lo e gono hoboto ria i Jerusalem.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém as autoridades dos judeus, os líderes do povo e os mestres da Lei.
6 Nori i gono hoboto mei e Anas a tsunono pan turu pris, ne Kaiapas ne Jon ne Aleksenda, na palabi has ti pala u tara tsunono pan turu pris.
6 Nessa reunião estavam também Anás, que era o Grande Sacerdote , Caifás, João, Alexandre e os outros que eram da família do Grande Sacerdote.
7 Ba nori e hatuol raria a elasolana aposol i mataren me rangata raren me poier, “Ime tu lue mia limiu a nitagala tu kato haniga pouts memi limiu a katun teka? Alimiu u kato memien a solo teresi?”
7 As autoridades puseram os apóstolos em frente deles e perguntaram: — Com que poder ou em nome de quem vocês fizeram isso?
8 Bu Namnamei u Goagono e saputena e Pita me ranga palis uana i taren, “Alimiu u pal kapanir i Israel nu tsunono.
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu: — Autoridades e líderes do povo!
9 I romana alimiu toum e katsin rangata rami lam a ka a niga tu katoei lam a katun a mou-omi na ime te mar niga pouts uen.
9 Os senhores estão nos perguntando hoje sobre o bem que foi feito a este homem e como ele foi curado.
10 Alia e ranga hatei mera golimiu hoboto nu katun hoboto has i Israel, a katun teka te tuoluna i matamilimiu e niga pouts mei a nitagala tara solone Iesu Kristo ni Nasaret. Nonei tu hatapala namia limiu tara koruse* be Sunahan e hatakei pouts noa hase nen tara tou mate.
10 Pois então os senhores e todo o povo de Israel fiquem sabendo que este homem está aqui completamente curado pelo poder do nome de Jesus Cristo, de Nazaré — aquele que os senhores crucificaram e que Deus ressuscitou.
11 E Iesu nonei a katun te ranga nena u Buk u Goagono ba te poiena, ‘Alimiu e heremi u katun te hatakeier a luma. Na katun teka e herei a hatu tu rama niam limiu. Kaba nonei a hatu te niga balana tara toukuina tara luma.’
11 Jesus é aquele de quem as Escrituras Sagradas dizem: “A pedra que vocês, os construtores, rejeitaram veio a ser a mais importante de todas.”
12 E moa ta tan ta katun te ga tatei lu pouts meri u katun tere Sunahan. Tara mamana han hoboto i puta, e Sunahan e ma hanigei ta tan ta katun te ga tatei lu pouts meri ra tere Sunahan. E Iesu peisa.”
12 A salvação só pode ser conseguida por meio dele. Pois não há no mundo inteiro nenhum outro que Deus tenha dado aos seres humanos, por meio do qual possamos ser salvos.
13 Ba nori i asingoto koru neto ti mar ranga hatagala u ere Pita mere Jon ba te ma matoutri, me asingoto has ner a elasolana katun pinopino teka ti ma la uai turu skul pan. Ba nori i tara sabieto ti roron lala gono menien e Iesu i manasa.
13 Os membros do Conselho Superior ficaram admirados com a coragem de Pedro e de João, pois sabiam que eram homens simples e sem instrução. E reconheceram que eles tinham sido companheiros de Jesus.
14 Ba nori e hahalongolo mer ti tara menien nonei a katun ti kato haniga poutsi ba te tuol gono mena e Pita ne Jon.
14 Mas não podiam dizer nada contra os dois, pois o homem que havia sido curado estava ali de pé, junto com eles.
15 — ausente —
15 Em seguida mandaram que Pedro e João saíssem da sala do Conselho e começaram a discutir o assunto.
16 — ausente —
16 Eles diziam: — O que vamos fazer com estes homens? Pois todos os moradores de Jerusalém sabem que eles fizeram um grande milagre, e nós não podemos negar isso.
17 Kaba ra gi ranga hatagala mera ien ba nori te ma tatei hala lel nari tu ranga tara palabir u katun tara solone Iesu. Taraha, u bulungana teka e namos hula la hobotona turu barebana.”
17 Mas, para não deixar que a notícia se espalhe ainda mais entre o povo, vamos ameaçá-los, a fim de que nunca mais falem com ninguém a respeito de Jesus.
18 Ba nori e ngö hatasu pouts rari men, me ranga hatagala mera rien te gi ma rarare lel menien e Iesu, na te gi ma hihatuts lel has menien a solonen.
18 Então os chamaram e ordenaram duramente que não falassem nem ensinassem nada a respeito de Jesus.
19 Be Pita mere Jon e ranga palis raren me poier, “Alimiu peisa te go hamoue iam a saha ka te nigana i matane Sunahan. Alam e go hengo raio limiu, tsi alam e go hengo e Sunahan?
19 Mas Pedro e João responderam: — Os senhores mesmos julguem diante de Deus: devemos obedecer aos senhores ou a Deus?
20 Kaba alam e go ma tatei hanoan rangani a man ka tu tari lam na tu hengo lam.”
20 Pois não podemos deixar de falar daquilo que temos visto e ouvido.
21 Ba pal kapan e ranga hatagala lel mera ren me toan hapurese raren. Nori i ma sabiei ta markato te gi mar hahuna sila merien, taraha u katun hoboto i ranga me soloseier e Sunahan tara ka te butu.
21 Aí o Conselho Superior os ameaçou com mais dureza ainda e depois os mandou embora. O Conselho não pôde castigá-los porque todo o povo louvava a Deus por causa do que havia acontecido.
22 Tara neha, a katun ti katoe ien a mirakul teka ba te niga poutsuna, nonei e hatsonpan hamanasa tala.
22 O homem que foi curado por esse milagre tinha mais de quarenta anos.
23 Tara poata ti hapurese rien, be re Pita mere Jon e la pouts uar tara pal katun i taren me na hatei rarien a man ka ti ranga nela u pris pan na pal tsunono.
23 Quando Pedro e João foram soltos, voltaram para o seu grupo e contaram tudo o que os chefes dos sacerdotes e os líderes do povo haviam dito.
24 Poata ti hengo hakapa ien, ba nori e gono hobotor me singo uar tere Sunahan me poier, “O Tsunono Pan, alö tu kato u kolö nu puta nu tasi na mamana ka te ka ria i taren.
24 Assim que eles ouviram isso, adoraram todos juntos a Deus, dizendo: — Senhor, tu és o Criador do céu, da terra, do mar e de tudo o que existe neles!
25 I manasa u Namnamei u Goagono i tamulö e ranga silaia tere Devit e tubumulam a katunun kui i tamulö me poiena,
25 Tu falaste por meio do Espírito Santo e do nosso antepassado Davi, teu servo , quando ele disse: “Por que as nações pagãs ficaram furiosas? Por que os povos fizeram planos tão tolos?
26 U tsunono pan turu han i puta i tuol me hanei siler a hiatatung.
26 Os seus reis se prepararam, e os seus governantes se ajuntaram contra o Senhor Deus e contra o
27 Na ka teka e hagou butuia teka i Jerusalem. U mana koru, e Herot a King ne Pontias Pailat a Gamman i gono hoboto mer a pal kapan i tamulam u Jiu nu katun halhal. Nori i gono hobotoia tara taun teka te gi kato homi menien e Iesu, nonei a katunun kui a goagono i tamulö tu hopu kap mamin lö te go Mesaia.
27 — De fato, Herodes e Pôncio Pilatos se juntaram aqui nesta cidade, com os não judeus e com o povo de Israel, contra Jesus, o teu dedicado Servo que escolheste para ser o Messias.
28 Tara nitagala i tamulö na turu ngil i tamulö, alö u kits hakapi u ranga tara man ka teka te ga butu. Ba nori u katun i gono sileto te gi kato menien a mamana ka teka.
28 Eles se reuniram para fazer tudo o que, pelo teu poder e pela tua vontade, já havias resolvido que ia acontecer.
29 O Tsunono, alö go hakats sil u ranga u tagala te katoe lilen, ba lö te taguhu ramu molam u katunun kui i tamulö, ba lam te tatei ongolo korum te go hatei meni lam u ranga i tamulö ba te ma matoutmi.
29 Agora, Senhor, olha para a ameaça deles. Dá aos teus servos confiança para anunciarem corajosamente a tua palavra.
30 Alö go harutein a nitagala i tamulö ba te kato haniga pouts rem u katun te ka mer a nimate, ba te katoem a mamana mirakul tara nitsunono tere Iesu a katunun kui a goagono i tamulö.”
30 Estende a mão para curar, a fim de que, por meio do poder do nome do teu dedicado Servo Jesus, milagres e maravilhas sejam feitos.
31 Tara poata ti singo hakapa ien, ba makum ti gono ien e tagasina. Nori hoboto i saputu mei u Namnamei u Goagono me tanian hatei ner u ranga tere Sunahan ba te ma matoutri.
31 Quando terminaram de fazer essa oração, o lugar onde estavam reunidos tremeu. Então todos ficaram cheios do Espírito Santo e começaram a anunciar corajosamente a palavra de Deus.
32 A pala ti hamana i ka mei u toa u tori nu toa u hakats. E moa ta toa i taren te ga poei ta toa ta ka i tanen e na ka peisaien. E moa. Kaba mamana ka hoboto i taren era mamana era ka hobotoien.
32 Todos os que creram pensavam e sentiam do mesmo modo. Ninguém dizia que as coisas que possuía eram somente suas, mas todos repartiam uns com os outros tudo o que tinham.
33 U aposol i roron hatein u ranga te takei pouts u a Tsunono e Iesu, bu ranga i taren e tagala koruna. Be Sunahan e hala hoboto rane ien a nisasala pan.
33 Com grande poder os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e Deus derramava muitas bênçãos sobre todos.
34 E moa ta toa i taren te ga makmakum ban ta ka. U katun ti tei u tsikitsiki tsi a luma i hahol nen, ba nori e mi piou pouts ner a moni tara ka ti hahol nen.
34 Não havia entre eles nenhum necessitado, pois todos os que tinham terras ou casas as vendiam, traziam o dinheiro
35 Ba nori e mi hala narien turu aposol, bu aposol e molamola rarien u katun popona ti makmakum hanoa ien tara ma tsi ka.
35 e o entregavam aos apóstolos. E cada pessoa recebia uma parte, de acordo com a sua necessidade.
36 Hena, a toa katun e ka a solonen e Josep te tuhanaia tara tolo i Saipras na te hatubunaia tere Livai. U aposol i ngöe ien e Banabas. A mouna solo teka e poiena, “A katun te katoena u rangan hitaguhu.”
36 — ausente —
37 Ba nonei e hahol nena a toa makumun tsikitsiki i tanen, me la pouts menama a moni me hala rane ien u aposol.
37 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.