Atos 23
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs ARA
1 Be Pol e tara hamatskö uana tara pal kapan me poiena, “Man hatoulana, alia u kaia i matane Sunahan te la noana i romana, ba torir e ma poie nei ‘Alö e kato homim.’ E moa.”
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Na tsunono pan turu pris e Ananaias e ranga mer u katun ti tuolia i rehina e Pol me tapaler a rungnen.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Be Pol e poieto i tanen, “E Sunahan e tapala hase nou romana lö, taraha alö a katun a nigan ranga tun! Alö e gumum i tium te go kato hamatskö meni lö alia turu lo, kaba alö has te pekoem u lo, taraha alö e ranga memula u katun teka te gi tapala menien lia!”
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Bu katun ti tuolia i rehina e Pol i poieto, “Alö e ranga homi silem a pris a tsunono pan tere Sunahan!”
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Be Pol e poieto, “Man hatoulana, alia e ma atei sile gulei te tsunono pan uanen turu pris. Sanena te go atei sil mena lei lia nonei a tsunono pan turu pris, alia sane ma tatei ranga homi nagu leien. Taraha, u Buk u Goagono e poiena, ‘Alö go ma ranga homi silei a katun pan tara barebana i tamulö.’”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Tara poata te atei sileia e Pol u Sadiusi nu Parisi i ka hobotoia turu hagum pan teka, ba nonei e ku uana i taren me poiena, “Man hatoulana, alia has a Parisi na pien turu Parisi. Alia e ka gia turu kot, taraha alia e hamana uagu turu katun te mater e takei poutsur romana!”
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Nonei e ranga hakapa u teka bu Parisi nu Sadiusi e tanian hiangenangenar, bu hagum teka e tapekona i hagus.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Taraha, u Sadiusi e roron poier a katun te mate e ma takei pouts nei romana tara tou mate, na nori e roron poe haser e moa ta angelo na e moa has tu namnamei. Kaba u Parisi e roron hamana ria tara man ka hoboto teka.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Ba barebana e geta hapanir, ba palair u tson hihatuts turu Lo tere Moses ti kaia tara pala turu Parisi i tuoluto ba te ranga sisir me poier, “Alam e ma sabiemi ta ka ta omi tara tson teka. Toum u namnamei tsi a angelo te ranga toum meien.”
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Ba raharaha e pan koru talana, ba tsunono turu soldia e hakatsito me poiena, “Pua, u katun e namos las kakatser e Pol!” Ba nonei e ranga merena u soldia te gi la u ba te na lu ba neri meien e Pol ba te mi piou narien tara luman soldia.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Ba tara bong ba Tsunono e tuolta i rehina e Pol me poiena, “Alö go ongolo. Alö tu hatei namoa lia i Jerusalem teka, ba lö te na kato has uam romana i iesana i Rom.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Tara bongbong ba toa hun katun turu Jiu i katoeto u korupakö. Nori i kato u hamal pan te gi ma nou uaien na te gi ma ua has uaien e ga noaia tara poata te gi atung hamatien e Pol.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 U hihase tara pal katun ti kato u korupakö teka e kurapaia tara 40.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Ba nori e la uar turu pris pan na tara pal kapan me poier, “Alam e katoe muma u hamal pan te go ma nou meni lam ta ka e noana tara poata te atung hamate moa lam e Pol.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Na limiu na pal kapan turu Kot Pan e go hale mula tu ranga tara tsunono turu soldiana i Rom ba te rangatse mien te go lu mena meien e Pol i tamilimiu. Alimiu go gamo iam ba te peimiu, ‘Alam e ngilin rangata lel nem tu rangatasei i tanen.’ Ba lam te na hanei sile mou te go atung hamate menien lam i mam te ga tuku uen teka.”
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Kaba a toa pien tson, a hanangona e Pol, e hengoen u korupakö, ba nonei e na tasuna i luman soldia me na hateiena e Pol.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Be Pol e ngöena a toa kepten me poiena, “Lu mena lei a pien tson teka tara tsunono turu soldia, taraha nonei e ka mena a toa ka te ga hatei nen.”
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 Ba kepten teka e lue nen me na piou nanen tara tsunono me poiena, “E Pol a karabus nonei te ngöe lalo lia me poiena alia go mi piou nia a pien tson teka i tamulö, taraha nonei e ka mena a toa ka te ga hatei nien i tamulö.”
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Ba tsunono e pile nena a limanen me gamon la hatalis menen me rangatse nen, “Alö e katsin hatei moi lia aha?”
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 Ba pien e poiena, “U Jiu e haniga hoboto narima te gi rangata menien lö te go lu mena lei lö e Pol turu Kot Pan i mahö. Nori e gamo rima ba te poier, ‘Alam e ngilin rangata lel nem tu rangatasei i tanen.’
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Kaba alö go ma hengo rien, taraha u katun i taren te kurapa ria turu 40 e mous riou ba te hahalose ren. Nori e katoe rima u hamal pan te gi ma nou uaien na te gi ma ua has uaien e ga noaia tara poata te gi atung hamatien e Pol. Nori e hanei sil hamanasa tale ren, na nori e hahaloser u ranga i tamulö.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Ba tsunono e poiena, “Alö go ma hateii ta toa ta katun te hatei mena mulei lö alia a ka teka.” Ba nonei e hala pouts talena a pien.
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 Ba tsunono turu soldia e ngörena a elasolana kepten i tanen me poiena, “Alimiu go gone iam a 200 soldia e gi la u i Sesaria, na 70 a katununa turu hos, na 200 a katununa turu saka, ba limiu te tanian takei moa tara nain kilok tara bong i romana.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Na limiu go lu has iam u hos te hihitaguhi nariou te gi hosa meni e Pol ba limiu te pepeito kap haniga namoen, ba limiu te na piou namien tere Piliks a Gamman.”
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 Ba tsunono e koloteto a toa kalanloun te kato u teka:
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Dia Mista Piliks, alö a Gamman te soloseie mulam. Alia e butu gia i tamulö i romana. Alia e Klodias Lisias.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 U Jiu i pile kapin a tson teka me katsin atung hamatie ren. Alia u hengoin nonei a toun Rom ba lia te la meregu u soldia i tar ba te na lu ba ragien u Jiu.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Alia u katsin atei sil aha ti kot sil meien ba lia te lu mena gien turu Kot Pan i taren.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Alia u sabe ti kot sil menien a man kana turu lo peisa i taren, kaba nori i ma kot sil meien ta ka te ga antunaia te gi atung hamate menien tsi te gi kalabus menien.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Na tara poata tu hengo nia lia u Jiu i korupakö nen, ba lia te katsin sala nagien i tamulö i teka puku. Na lia u ranga mer u katun ti kot meien e gi na hatei nia i matamulö aha te kot sil merien. Nonei talasi a tsi ranga i tar.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Bu soldia e hengoer u ranga tara tsunono i taren ba nori e luer e Pol me na piou narien tara taun i Antipatris tara bong.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Bu hamahö bu soldia e kopis pouts uar i luman soldia, bu katununa turu hos e la noa gono mer e Pol.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Ba nori e na piou narien i Sesaria ba te na hala ner a kalanloun tara Gamman, ba nori te hatuoler e Pol i matanen.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 — ausente —
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 — ausente —
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.