Atos 21
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs NVT
1 Alam u la ba ren me na osa mia tara tolala me lam. Ba lam e seil hamatskö uam tara toa tolo i Kos. Bu hamahö ba lam e na tuku mia tara tana tolo i Rous. Ba lam e la ba nem i Rous me la uam tara taun i Patara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Ba lam e na sabiem a toa tolala te katsin la u tara provins i Pinisia, ba lam e osa mia i tanen me lam.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 Ba lam e na tarem a tolo i Saipras me la hapal ba mena mien tara pal keruka i tamulam me lam. Ba lam e la uam tara provins i Siria me na sung mia tara taun i Taia. A tolala e katsin hakoulia a kako tara han teka.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 Ba lam e na sabe rem u Kristen, ba te ka gono mera men tara han teka turu tohit u lan. Na tara nitagala turu Namnamei tere Sunahan nori i ranga mei e Pol te go ma tatei la uaien i Jerusalem.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Tu hakapia lam a poata i tamulam tara han teka, ba lam e la ba nem nonei a han me lam. U Kristen hoboto — a man munmun tahol na galapien i taren — i mi hipiouia i ielesala tara taun. Na i kotolana alam u hatukun me katoem u singo.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 Ba lam e hiahanhaniga gono mera men. Ba lam e osa mia tara tolala, ba nori e la poutsur i han i taren.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 Alam u osaia tara tolala me la ba nem a taun i Taia me la nitoam. Ba lam e na tuku mia tara taun i Tolemes. Ba lam e hatsomi mia turu Kristen, ba te ka gono mera mien u toa u lan.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 Bu hamahö ba lam e la uam i Sesaria ba te na tuku mia i luma tere Pilip, a katun te hahabulunganein u ranga tere Sunahan. Nonei a toa tara elahit a katun ti hopu kapir i Jerusalem. Alam u ka gono meien.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 Na tson teka e ka mei a elahats a pien tahol a kukubei i tanen ti rangein u ranga turu propet.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Alam u gamon kaia teka, ba toa propet a solonen e Agabas e gala nama i Judia.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 Nonei e la uama i tamulam ba te mi lue iena a lete tere Pol. Be Agabas e kitse nei a lete a peisanen, a man mounen na man limanen has. Ba nonei e poiena, “U Namnamei u Goagono tere Sunahan e ranga uana teka, ‘U Jiu i Jerusalem e na kato has uar teka ba nori te kits nariou romana a katun terena lete teka. Ba nori te toan hala naroen tara pal barebana halhal turu Jiu.’”
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 Tara poata tu hengo nia lam a ka teka, ba lam nu katun hoboto e ranga hatatagi tori silem e Pol te go ma la uaien i Jerusalem.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Ba nonei e ranga palisina me poiena, “Aha te tabe sile milimiu? Alimiu e kato hatitiama koruemiu a torir. Te ngilin kits naroen lia tara karabus, alia e tatei karabusugu, ba lia te na kato begi a Tsunono e Iesu a ka teka. Na lia e haniga hasigu te go na mate sil menien lia i Jerusalem.”
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 Nonei e tagale rilam ba lam e hanoa talam me poiem, “E Sunahan e tatei kato mena neien turu ngil i tanen.”
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 Te kapaia a poata i tamulam tara han teka, ba lam e kato hamatsköem a man ka i tamulam ba te kete uam i Jerusalem.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 Na palair u katunur i Sesaria ti hamanaia tere Iesu i la gono has merio lam. Ba nori e na piou raria lam i luma tere Neson, a katununa tara tolo i Saipras. Nonei e kaia tara pal barebana ti hamanaia tere Iesu i manasa noa, ba lam e na ka mia i luma i tanen.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Tara poata tu tukuia lam i Jerusalem ba pal barebana ti hamanaia tere Iesu e sasala mer ti tara merien lam.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Bu hamahö be Pol na lam has e la hoboto uam tere Jemis. Na pal kapan hoboto tara pala tere Iesu i ka has.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 Be Pol e hatsomi ranen, ba te hatei ranen a mamana ka hoboto te kato e Sunahan me poiena, “E Sunahan e taguhe molia ba nonei te kato beie nei u katun halhal i tarara u Jiu u toukui u niga.”
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 Tara poata ti hengoe ien a ka teka, ba nori e soloseier e Sunahan. Ba nori e poier i tanen, “A tsi toulamulam, alö e atei silem u Jiu te hamana ria tere Iesu e para sokur na nori hoboto e kukute hanige ier u Lo tere Moses.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 Nori i hengoin tu hatuts mera mei lö u Jiu hoboto te ka ria turu han tara pal barebana halhal i tarara u Jiu ba lö te poiem nori gi tori-tsuga ban u Lo tere Moses, ba lö te poe hasem te gi ma pöni a hatoatongo tere Sunahan tara pikpikör a galapien i taren, ba nori te ma tatei kukute haseri u markato turu Jiu.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 Ba nori te hengo hamane riou te tuku hakapa uamu lalö. Gaha te katoe rou ra?
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Alö go kato a ka teka te ranga nemu lam. A elahats a tson e ka ria teka ti hamana u i iasa i matana e Sunahan.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 Alö go na piou ren ba limiu te la hobotomiu tara Luman Lotu Pan te go haruto mena milimiu te go matskö uam limiu turu Lo turu Jiu.* Na lö go hol has beren, ba nori te kobana ba ner u hulu i bakuren. Ba barebana hoboto te atei sile riou u mamana u ranga ti ranga sil mei lö u katun e ma mana nei. Nori e atei sile riou alö te kukutiem u Lo tere Moses.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 Na alam u hala hakapa nela a kalanloun turu barebana halhal i tarara u Jiu te hamana ria tere Iesu. A kalanloun teka e hatei nena u haniga i tamulam te gi kato menien a tohats puku a ka: nori e gi agonein a ka te hats ba neria turu keisa, na nori e gi agonein u rahatsing, na nori e gi agonein a ka te kepa hamate naria i totongolonen, na nori e gi ma tsikoloi.”
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 Be Pol e lu rena a pal tson, bu hamahö ba nori e la hoboto uar turu lotu. Na turu lotu teka nori i na tuolia i matana pal kapan turu lotu turu Jiu me hamana uar i iasa tere Sunahan ti matskö uen turu Lo turu Jiu. Be Pol e tasuna tara Luman Lotu Pan ba te hatei nena u hats i taren e katoe roen romana turu hatohitina u lan. U hats teka e haruto nanou u ranga i taren e manana.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 Te pats kapaia u tohit u lan teka, bu Jiur i han i Eisia e rute ria e Pol i Luman Lotu Pan. Ba nori e hasingoto haraharaha rer a barebana hoboto ba te tsepe ier e Pol.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 Ba nori e ku hapanir me poier, “A barebanar i Israel, mi taguhu ramo lam! Nonei lasi a tson teka te hatuts rena a barebana tara han hoboto te gi tori-tsuga ba meni a barebanar i Israel nu Lo tere Moses na Luman Lotu Pan teka. Na tana ka lel has, nonei e piou hasir u katun halhal i tarara u Jiu i iahana Luman Lotu Pan ba nonei te kato habahi hakapena a makum a goagono teka!”
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 Nori i mar ranga u teka, taraha nori i tara mami e Tropimas a toun Epesas me tara gono merien e Pol i iahana taun, ba nori i poieto e Pol e la gono menien i Luman Lotu Pan.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Ba barebana hoboto i iahana taun i asingoto koruto me hiagetageta hobotor, ba nori e pieta gugonor me tsepe ier e Pol me las halakasa ba narien a Luman Lotu Pan. Ba nori e topei hapilier u tamana tara Luman Lotu Pan.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Ba nori e katsin atunger e Pol, bu toa u raranga e la uana tara tsunono tara Retsimen ba te poiena a barebana hobotor i Jerusalem i asingoto me hiagetagetar.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 Ba tsunono e lu rena u soldia na palair u kepten ba nori e pieta gala hobotor tara barebana. Ba poata ti tare ien a tsunono nu soldia, ba nori e hanoan singata ner e Pol.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 Ba tsunono turu soldia e lana tere Pol me pile kap nanen ba nonei e ranga merena u soldia i tanen te gi kits menien a huol a tsien. Ba nonei e poiena, “Esi nonei teka, na ha te katoe lalen?”
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 Ba barebana e ku hobotor, ba palai e poier a toa ka na palai e poier a tana ka. Ba barebana e geta hapan korur, ba tsunono e ma antunan hengo sabe nanei a ha koru te butu lala. Ba nonei e ranga merena u katun i tanen te gi na sei gono meni e Pol i luman soldia.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 Ba nori e na tuku ria turu toki tara luma bu soldia e soata sei tuner e Pol, taraha a barebana i tagala sil korui te gi lu menien.
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 Ba barebana e kukute raren me kur, “Atung hamate iam!”
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 Bu soldia e na katsin tasu gono mer e Pol i iahana luman soldia, ba nonei e poiena tara tsunono turu soldia, “Alia e ka megu a tsi ranga i tamulö.” Ba tsunono e poiena, “Alö e hahatongon ranga uam turu Ha-Grik?
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 Alia e poie gula alö a toun Itsip tu hasingoto haraharaha korur a barebana i manasa ba nonei te las mera nei u 4000 u tsonun hihipuli ba te la mera neien tara latu pinopino.”
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 Be Pol e poiena, “Alia a Jiu, na lia a toun Tasas, a taun te panina tara provins i Silisia. Alö go haniga ba lia te rangagu tara barebana.”
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 Ba tsunono e hanigana be Pol e tuoluna turu toki ba te hasoasei nena a limanen tara barebana. Ba nori e kokomotor be Pol e toan ranga mera nen turu Ha-Hibru.
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.