Atos 14
U BULUNGANA U NIGA (HLA) vs VC
1 Tara taun i Aikoniam ere Pol mere Banabas i mar kato has u i iesana. Nori i tasu u i iahana luman lotu turu Jiu me hatei ner u ranga. Nori i hatein u ranga u niga bu katun u para turu Jiu na turu Grik e hamanar.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Kaba palabir u Jiu i ma hamanai, ba nori e hatakeier a raharaha turu katun ti halhalia turu Jiu, ba nori e tori-hasoala ria turu
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Kaba e Pol ne Banabas i kei a poata lehana i Aikoniam, na nori i tagala mei ti hatei menien u ranga tara Tsunono. Ba Tsunono e hatagala ranen ba nori e katoer u mamana u mirakul. Tara ka teka a Tsunono e haruto nia turu katun u rangan hitaguhu i tanen e mana koru.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Kaba u katun tara taun teka i lu kata me katoer a huol a pala. A palabi i hanigei u ranga turu Jiu, na palabi i hanigei u ranga turu aposol.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Bu Jiu nu katun halhal has e toan takei gono merer u tsunono i taren. Nori i katsin kato homir ere Pol mere Banabas ba te titi hatu hamate raren.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Ere Pol mere Banabas i hengo sabe a ka teka, ba nori e bus uar tara provins i Likionia, me kui laria turu taun i Listra na i Debi, na tara man han ti sukusuku.
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 Ba nori e hatei ner u Bulungana u Niga turu han teka.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Tara taun i Listra a toa katun e gum a man mounen e ma tagalai. Tara poata te pose ien e tsinanan, a mounen e omi hakapa noa has na nonei e mamala tatalai.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 Ba nonei e hengoena u ranga te kato e Pol. Be Pol e tarena a katun teka e ka mei u nihamana e antunaia te ga tatei butu haniga pouts uen.
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 Be Pol e tara hatagala uana i tanen me ranga hapanina ba te poiena i tanen, “Alö go takei ba lö te tuol hamatskö nem a moumulö.” Ba nonei e topei takeina me hula tatalana.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 U katun u para ti tarei a ka teka te kato e Pol i ku hapan u turu rangan Ha-Likionia me poier, “U got e butu here rimei u katun, me koul puta uarima i tarara!”
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Ne Banabas i ngöe ien e Sius, ne Pol i ngöe ien e Hermis,* taraha e Pol a katunun raranga.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 A luman lotu pan tere Sius e kaia i matana taun i ielesala. Na pris tara luman lotu pan teka e lu gono mei u bulumakau u tson u palaua ti hil haperpereri. Ba nonei e la uanama tara tamana tara ololo tara taun. Nonei nu katun ti ngilin katoen u hats tara elasolana aposol.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Kaba e Banabas ne Pol i hengo u ranga tara ka teka, ba nori e kise ier u hasobu i taren ba te haruto ner te rama koru mena rien a markato teka. Ba nori e piata uar i gusur u barebana ba nori e kur,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 “Alimiu e moa te go mar kato uam teka! Alam u katun tun lasi e here has rami limiu. Alam u la silema te go hatei menai u Bulungana u Niga ba limiu te hapolasemiu a markato a tutu teka, ba te habirits uamiu tere Sunahan te toatoana. Nonei te kato u kolö nu puta nu tasi, na mamana ka te kana i iaharen.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 E manana, tara mamana poata i manasa u katun i mar kato u ti ngil uen, ne Sunahan e ma hakapa rien.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Kaba nonei e roron haruto noa has nena te mar kato haniga uanen i tamilimiu. Nonei e roron hapoloena a langitsina i kolö ba te hahua hanige iena u kui i tamilimiu. Nonei e hantune iena a kannou i tamilimiu ba te kato hasasala has rena a torimilimiu.”
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 U aposol i ranga u teka ba te torohana hatagala korur, ba nori e hatu kap rer u katun ba te ma tatei katoe roi tu hats i taren.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Kaba a palabir u Jiu turu taun i Antiok na i Aikoniam i lama, ba te mi kato homier u hakats turu katun. Ba nori e ti homi korueri e Pol u hatu, ba nori e las halakasa ba narien a taun. Nori i poei e mate hakapa, ba te la ba naren.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Kaba u Kristen e mi gono hahise ien, ba nonei e takeina ba te na tasu poutsuna i iahana taun. Hamahö ba nonei e la gono mena e Banabas tara taun i Debi.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Ere Pol mere Banabas i rararein u Bulungana u Niga tara taun i Debi, bu katun u para i butun katunun tsitsilo uato tere Iesu. Ba nori e la sila pouts uar turu taun i Listra na i Aikoniam, na i Antiok te kana tara provins i Pisidia.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Ba nori e hatagala rer a torir u Kristen. Nori i halan u rangan hitaguhu i taren me poier, “Alimiu e go hamana hatagala hiton uam tara Tsunono. A maroro te sila uara ra ba te na tasu ria tara Nipepeito tere Sunahan, a maroro teka e ka mena u hakats u tiama u para i tanen.” Nori i mar ranga u teka.
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Tara pala turu Kristen tara mamana taun, nori i hopu kapir u katunun pepeitokap i taren ti hamana u tara Tsunono. Ba nori e agono ner a kannou me katoer u singo, ba nori e haka reria u Kristen tara nitagala tara Tsunono te ga tatei tara kap merien.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Be re Pol mere Banabas e la sila uar tara provins i Pisidia me na tuku ria tara provins i Pampilia.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Ba nori e hatei naria u ranga tara taun i Pega, me gala lel uar tara taun i Atelia.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 I Atelia nori i osaia tara tolala ba tolala e lu pouts mera neien i Antiokuna i Siria. I manasa tara han teka, u Kristen i haka rien tara hitaguhu tere Sunahan te gi kato menien nonei a toukui teka te kapa hamanasana.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Nori i mi butuia i Antiok me gono hoboto rer u Kristen. Ba nori e hahatei ner a mamana ka hoboto te kato sila rien e Sunahan, me poier, “E Sunahan e kato a maroro turu katun te halhal ria turu Jiu, ba nori e hamanar.”
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Be re Pol mere Banabas e ka gono merer u Kristen i Antiok tara poata lehana.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.